EEG Technician        
NY-Clifton Park, EEG Technician The Child Neurology Group – Per Diem We are seeking an EEG Technician for our growing Child Neurology office in Clifton Park. The EEG Technician will be able to perform routine, ambulatory and long-term video EEGs in an office setting. The EEG tech determines and accommodates patient’s age-based care needs, and provides appropriate age-based patient/family education related to the p
          Door: Emmelinda        
@Jan; Hahaha gelukkig kan ik het zelf. Maar ik heb mijn oude kleren ook nog bewaard. Kan dus nog een eind vooruit hahaha ;) @Tina;Nee je kunt inderdaad niet alles bewaren *gaat breed voor afdeling schoolwerk staan op zolder*. Ik heb de laatste jaren inderdaad een boel weggegooid. Maar het is niet genoeg. Er staat nóg zo veel hihi. grinnik, ja dat herken ik. Mies wil ook niks meer bewaren. En juist die dingen zijn zo leuk geworden! Dus die verstoppen we mooi ;) Maar natuurlijk willen wij dan iedere dag proeven. Stel je voor dat ze bijles nodig heeft ghehehe. Nope, het lijstje van Mies is zo ongelooflijk lang. Volgens mij wil ze van iedere beroep wel iets. Het lijstje van Stef is leeg. Maar goed, nog tijd zat ;) Ik wens je een hele fijne dag! Groetjes en veel liefs! @Marion; Ik heb je gezien hihi. Ben ook al ff op je nieuwe log gaan spieken. Kom er nog wel uitgebreid even kijken ;)Ennuh...natuurlijk mag jij linken :D @Morris; Ja psies en weet je...als je naar een kunsttentoonstelling gaat zie je vaak werken die er zelfs op lijken! Krijgen ze nog vet voor betaald ook! hihi @Wanda; Daar ben ik blij om! Kniefs!!! @epie; Whaahaa was toch briljant he? Misschien moet ik die eens overtiepen om er een logje van te maken ghehehe ;) @Weegschaal/Libra; Ssssst...straks wil iedereen een hapje ;) @Pasula; Hahaha nou je kunt ophouden met dromen want er is een nieuwe log aangekomen.Maar oeps...het is niet veel soeps ghehehe @Abby; Oeps, daar zeg je zoiets. Maar ja dat is natuurlijk niet nodig, ze is immers een wonderkind whaahaaa :P @Rietepietz; Whaahaa...maak je maar geen zorgen. We hadden last van een virus. Iedereen hier in de buurt leek er last van te hebben. 't Vakantievirus :P Maar toch bedankt voor die extra portie fijn-weekend-wensen! Wens ik jou een heeeeeeeeeeeeeeele fijne maandag! Dikke knuffff @Geertje;Wow, dat is idd een ideale oplossing. Dat is hier niet op die school van Mies. Misschien was dat ook wel iets voor haar. Bleergh...als het nou voor één keertje is maar het blijft terugkomen :( We waren slim geweest en savonds gegaan. Vorige vakantie zagen we dat de drukte afnam tegen 5 uur (etenstijd). Was nu dus ook. Er stond nog wel een bord bij de kassa dat er geen tafels en stoelen meer beschikbaar waren wegens giga drukte dus ik kreeg het ff benauwd. Nergens voor nodig; ze hadden het bord nog niet weggehaald. Plek zat en héérlijk gezwommen! :D Ik wens je een heeeeele fijne maandag (balen he, dat de vakantie alweer om is! Pfff) Dikke knufff @Nicky;Ik denk dat ik ook maar weer eens moet verhuizen als ik dat zo lees. Wat een slim plan! Misschien moet ik toch maar weer eens de zolder op met mijn fototoestel. ;) @Leidse Glibber; Whaahaa, ik rol zowat van mijn stoel. Ik zie het helemaal voor me. Benen steken uit de kliko...hahaha @Henriette; Uhm...eigenlijk niet eens. Alleen dat gezeur aan tafel dat ze het niet lusten *kijkt vooral naar Mies* is wel wat minder leuk. Dat komt overigens niet door mijn kookkunsten ghehehe ;). Maar dat gelooft natuurlijk weer niemand hahaha @Bengeltjuh;Hihi nou juist die papiertjes zie ik dus nooit. Eigenlijk zou ik me zorgen moeten maken maar ja, aan het rapport is niks raars te zien. De leerkrachten hebben zeker zelf ruimte te veel op zolder ofzo? Hihi. Ik ben zoooo benieuwd naar je avonturen en hoe je het ervaren hebt. Ik kom straks bij je kijken! @Yvonne; Het gekke is dat wij nu in het zelfde huis al bewust kleiner wonen. De zolder is immers ingekort door al die meuk kunstwerken en speelgoeddingen die écht niet weg kunnen/mogen. hahaha Da's waar. Zilvervisjes zijn er geloof ik dol op he? Nu ja, gelukkig hou ik van zilver :P hahaha
          Staatssecretaris Van Dam leest kinderen voor uit 'Kwijt'        
Publication Date: 
april 12, 2016
Image: 
Staatssecretaris Martijn van Dam leest voor

Staatssecretaris Martijn van Dam heeft in het kader van de opening van de driedaagse Wildlife Conferentie 'Save Wildlife' in Den Haag, het voorleesboek 'Kwijt' in ontvangst nemen. Op Haagse basisschool Het Volle Leven kreeg de staatssecretaris het eerste exemplaar uitgereikt en las hij het boek vervolgens voor aan kinderen uit groep 3. 

read more


          Orsine Koorndijk - Het Orakel van Paramaribo        

Succesvol ouder worden

Met de debuutroman ‘Gudu Syu.. Syu.. – Het Orakel van Paramaribo’ van Orsine Koorndijk (pseudoniem voor Orsine Nicol) is een nieuwe Surinaamse schrijfster – met historische diepgang – opgestaan aan het firmament. Het boek handelt over de hardnekkige en funeste Surinaamse roddel- en achterklapcultuur. Binnen het historische frame van een vervlogen tijd in Paramaribo, toen de hypocriete en dubbele moraal van het rooms-katholicisme diepe striemen naliet. ‘Want wat konden die grote heilige vrouwen slaan! Wreed en ongecontroleerd, alsof hun leven op het spel stond. Het leek op een heuse orgie.’

Toen Orsine Koorndijk (59) mij een stief half jaartje geleden aanbood een voorproefje van haar manuscript te nemen was ik niet bepaald happig. Stel dat het manuscript zo slecht is; wie ben ik dan dat te moeten stellen? Dus werd het een ja met de nodige angst en beven. Achteraf volstrekt onnodig. Met haar debuutroman ‘Gudu.. syu.. syu.. – Het orakel van Paramaribo’ is een nieuwe Surinaamse auteur opgestaan aan het firmament. Eén met historische diepgang. Met het Orakel van Paramaribo beland je in een adembenemende roetsjbaan die je meevoert naar een nog vrijwel onbeschreven stukje Surinaamse historie die nog heel dichtbij ons staat. “Ik hou van geschiedenis. Dat heb ik al van kinds af aan. Op school scoorde ik erg goed ervoor”, vertelt Koorndijk. “De verschillende ouma’s vertelden over de geschiedenis van Suriname, hoe ze met elkaar leefden toen ik jaar of vier tot zes was. Ouma Eugenie nam me steeds aan de hand mee naar de Waterkant, dan vertelde ze over slaven die er met de schepen aankwamen en de voorouders - den bigi sma fu unu. Ik vond dat altijd heel mysterieus. Toen is waarschijnlijk mijn liefde ontstaan voor geschiedenis. Zo ben ik me ook op de naam Afrika, die ouma Eugene noemde, gaan focussen. Mij werd toen al gezegd: ‘Nooit vergeten’.”

In haar woonkamer fungeert een ronde bijzettafel als altaar met daarop een opengeslagen bijbel en andere heilige relikwieën. Aan de wand hangen een afbeelding van Mekka, veel Afro-religieuze voorstellingen en zelfgemaakte kleurrijke schilderijtjes. “Ik heb van alle religiën een stukje in mij. Ik wil met alles staan in mijn relatie met God”, vertelt Koorndijk. Hoofdingrediënten in het Orakel van Paramaribo zijn het rooms-katholicisme en de hardnekkige Surinaamse roddel- en achterklapcultuur. Vandaar dat ‘syu.. syu..’.
“Die syu-syu-cultuur leeft nog steeds sterk. Ook ik doe er soms aan mee helaas”, biecht ze op. “We zijn er allemaal onderdeel van. Ontkennen maakt je geest nog meer ziek. Een citaat die ik overgenomen heb van Jada Pinkett-Smith in gesprek met Oprah Winfrey. Het houdt ons achter; we zeggen dingen niet zoals ze zijn.”
Het betreft dan niet alleen pijnlijke kwesties zoals incest, mishandeling, huiselijk geweld en seksueel misbruik, maar ook je vermeende (inferieure) maatschappelijke status. Die werd vroeger vooral bepaald door je huidskleur en je nest, waardoor in Suriname op grote schaal donkere meisjes ondanks betere schoolresultaten toch niet doorstroomden naar het hogere onderwijs. Terwijl matige lichtgekleurde klasgenoten werden voorgetrokken. Ook later in de grote maatschappij – wat overigens nog steeds gebeurd.
Dit laatste overkomt het opgroeiende en ontwapende meisje Gladys ‘Mye’, tijdens haar verblijf van het RK-meisjesinternaat op Combé. ‘De donkere huidkleur had, aldus de zuster, ook te maken met zonde, verderf, slechtheid, kattenkwaad, domheid, mislukkingen en allerlei onaangenaams’, schrijft Mye in haar correspondentie aan ‘Gudu’, Rosie. ‘Een donker gekleurd meisje was dan ook altijd “dom”. Ik was, in de ogen van de zusters, niet een zwart meisje maar melkchocoladebruin.’ En de lijfstraffen in het internaat waren genadeloos. ‘Want wat konden die grote heilige vrouwen slaan! Ongewoon slaan. Wreed en ongecontroleerd, alsof hun leven op het spel stond. Het leek op een heuse orgie.’ En geliefd marteltuig is een dikke bruinharthouten lat met de bijnaam ‘Swit’ mi lekker’.

Koorndijk sleept de lezer via de ogen en denkniveau van de jonge Mye mee in een ongedwongen en sfeerrijke toon. Maar dwars door het netvlies van onschuld neem je een wrede en meedogenloze wereld waar, waarbij het RK-geloof door de godvrezende zusters net zo makkelijk wordt gebruikt als het dagelijkse washandje om hun onrecht en (wrede) onrechtvaardigheid jegens de meisjes weg te wassen. Het toen heersende hypocriete en dubbele moraal van het rooms-katholicisme wordt op deze wijze onversneden neergezet.
De wijze waarop Koorndijk bijvoorbeeld beschrijft hoe Pater Herman op meer dan oerdriftelijke wijze de ‘zieke’ zuster Louise op haar ziekbed komt ‘genezen’, is buitengewoon adembenemend. En niet op de laatste plaats vanwege de jonge Mye die zich op dat moment onder het bed bevindt en meent dat het gaat om ‘exorcisme’. Prima, is haar naïeve gedachtegang, maar waarom moet het met zoveel ‘pakslaag’ van de kreunende, kermende en zuchtende – soms toch ook wel giechelende – zuster Louise gepaard gaan? Kleine Mye moet zich echt inhouden om niet onder het bed vandaan te kruipen om zuster Louise te hulp te schieten. Het laat zich raden dat deze duiveluitdrijving door Pater Herman vet autobiografisch is. Net zoals bij Mye kwam ook bij Koorndijk pas op latere leeftijd dit bedrog naar boven. ‘Mijn God. O, mijn God. Dat deden ze, die beesten. Die duivels’, gilt Mye het uit tijdens een therapiesessie op de Sociale Academie ten overstaan van medestudenten. “Ik had hierover zoveel boosheid dat ik er elke keer van moest trillen”, vertelt Koorndijk. “Het is zelf zover gegaan dat ik helemaal niet meer naar de kerk ging. Ik ben nu nog gelovig maar geen aanhanger van een kerk.” Maar nu zegt ze mild en vergevingsvol: “Het waren gewoon menselijke behoeften.” Schaterlachend: “Weliswaar geheiligd.”

Koorndijk is op nog een ander vlak milder geworden. Vroeger kon ze zich niet voorstellen dat een zwarte man niet van een zwarte vrouw kon houden. “Het speelt nog steeds helaas, maar ik ben in contact gekomen met andere volkeren, ook onder hen speelt het. Vroeger was ik er fel tegen gekant, maar nu ben ik wat milder. Ook dat is menselijk zie ik nu. Maar nog steeds vind ik dat zulke mensen een krwasi moeten krijgen.”
“Ik had het waarschijnlijk nodig voor zelfbehoud. Als zwarte vrouw moest ik mij voortdurend bewijzen en ik had daar geen zin in. Mijn ex-echtgenoot zei ooit dat hij met een witte vrouw beter af zou zijn. Ik was in die tijd al behoorlijk gevormd. Het moet ook trouwens dat je als mens veranderd om jezelf niet onmogelijk te maken in het leven en onuitstaanbaar voor anderen. Ieder mens ondergaat fysiologische, spirituele, sociologische en biologische veranderingen. Je moet je daaraan overleveren, het over je heen laten gaan; dan pas word je succesvol ouder. Op dit moment bevind ik me nu op die golf. Dat voelt lekker. Het staat ook in een van de dagteksten: ‘Laat God begaan’.”
Koorndijk kwam op haar achttiende naar Nederland. In de jaren zeventig keerde ze terug naar Suriname waar ze enkele jaren ‘bewust’ werkte als leerkracht in de volkswijk Abrabroikie en het binnenland. Haar standplaats Brownsweg, om precies te zijn het transmigratiedorp Nieuw Ganzee. Vanuit daar trok ze eropuit naar al die dorpen aan de Boven-Suriname: van Nieuw Ganzee tot Mamadan. “Om bewust allerlei dingen mee te maken”, vertelt ze over haar remigratie destijds. “Het was een openbaring waarvan ik nog steeds profiteer. Ik ben verbaasd en blij als mensen het mooie van hun geboorteland Suriname nu zien. Heb ik allemaal al meegemaakt. Hierdoor kreeg ik ook nog meer interesse voor Afrika. Maar ook in de andere etnische groepen en hun achtergronden.”
Na de eerste militaire coup vertrok ik opnieuw naar Nederland. Dat was overigens niet de aanleiding. “Ik stond al op het punt om te gaan. Er waren namelijk veel omstandigheden waarmee ik gewoon geen vrede kon hebben, zoals seksueel misbruik van vrouwen die een baan wilde hebben, de armoede om me heen, daarin werd ik meegetrokken. Ik besteedde vrijwel mijn gehele salaris aan arme ouders.” Ze ziet haar vertrek niet als weglopen maar als ‘lijfsbehoud’.

Koorndijk wilde zich aanvankelijk met schrijven onsterfelijk maken. In 2005 overleefde ze een hersenbloeding, wat haar nederig en dankbaar voor het leven heeft gemaakt én voor iedere nieuwe beweging die ze weer kan maken. “Nu pas realiseer ik me dat bewust zijn van je bewegingen ook iets van de hersenen is. Zo had ik in het begin niet door als ik mijn arm bewoog; pas als ik ernaar keek bemerkte ik het.”
Ook is ze dankbaar om haar drie zonen Jeffrey (41), Martin (38) en Claude (34). “Ze hadden en hebben ineens elke dag te maken met een zieke moeder, die langzaam herstellende is. De jongste zei onlangs nog: ‘Drie jaar geleden kon je niets bewegen’. De oudste vertelde dat hij elke dag heeft gehuild als hij naar het ziekenhuis en het revalidatiecentrum kwam. De eerste keer had hij niet door dat het tranen waren die vloeiden; hij deed toen zijn ruitenwissers aan. Ze waren heel beschermend naar mij toe. Alle drie zeiden: ‘Alles wat je in ons hebt geïnvesteerd krijg je weer terug. Ze komen nog steeds elke dag bij me langs.” *

Ga naar: 'Foto albums boekpresentatie'

Dit is een bewerking van een artikel in: de Ware Tijd van 16 februari

Hier online bestellen Orakel van Paramaribo bij: Boekscout.nl ('Etalage Boekwinkel')

Voor meer informatie: orsinenicol@gmail.com

          Het Geheim van Kenneth Herdigein        


'Dank je wel Pim de la Parra!'

AMSTERDAM - Dinsdag 24 april gaat de ‘fictionele documentaire’ Het Geheim van de Saramacca Rivier in première in Theater Thalia tijdens het 5e IFFR-filmfestival flies Paramaribo, dat 19 april van start ging in Paramaribo. Hoofdrolspeler Kenneth Herdigein ‘scheet 500 buffels’ tijdens de opnames. “Maar ik kan gerust en stralend voor de dag komen.”

‘Eigenlijk zijn we allebei nep-Surinamers”, zegt Kenneth als hij twee minuutjes na afgesproken tijdstip binnen komt stappen in het sfeervolle Amsterdamse eetcafé Boulevard. “Als we echte Surinamers waren dan hadden we nooit op tijd mogen zijn.” Maar de grote reden achter onze punctualiteit is dat hij tijdig zijn vijfjarig dochtertje Nina van school moet ophalen.
Kenneth is idolaat van zijn Nina. “Nu ik een kind heb, zou ik wel tien kinderen willen. Sinds ze geboren is, heeft nog niemand op haar gepast. Ik kan me niet voorstellen dat ik mijn kind alleen laat met een vreemde.” Zelf heeft hij zich verlaten gevoeld door zijn moeder. Overigens zegt hij dit zonder rancune. “Mijn moeder heeft enorm haar best gedaan. Maar toen ik mishandeld werd op school met riemen door meesters, heeft ze me in de steek gelaten zonder dat ze dat wist.”
Na een diepe persoonlijke inzinking, belandde Kenneth op zijn 33ste voor twee weken in een psychiatrische inrichting. Daarna heeft hij nog drie jaren hulp gehad. Hij heeft zich hervonden. Met zijn vrouw Thea, haar 19-jarige zoon Karim en Nina vormen zij een solide gezin. “De platitude dat ik mijn lul achterna loop, was in één keer afgelopen”, vertelt hij over de geboorte van Nina. “Op die dag heb ik eindelijk volwassenheid geproefd. Ze keek me aan met die ogen die zeiden: ‘I came to stay’. Dwars door mijn ziel!”

Waterval
Kenneth gaat als een waterval. Hij kijkt naar mijn handschrift. “Als dat van een dokter”, zegt hij. “Ik ga ook veertig buffels schijten”, antwoord ik hem. Daarmee zijn we beland bij een lijfspreuk van Pim de la Parra. “Ik heb Pim zeer hoog zitten, maar ik heb de meest fundamentele ruzies met hem gehad”, vertelt Kenneth. “In professionele zin hoor.”
Na het eerste jaar van de Surinaamse Film Academie (SFA) werd van Pim gezegd dat hij een ‘tiran’ is. Maar Kenneth weerlegt dit. “Pim is geen tiran, ondanks dat hij met alle geweld wil uitleggen wat hij bedoelt. Een echte tiran beschikt en laat geen ruimte voor een conflict. Pim wel, met wie dan ook. Hij lokt het zelfs uit.”
Kenneth speelde ooit een rolletje van ‘45 seconden’ in Odyssee ‘d’Amour uit 1987. “Pim had toen miljoenen te besteden. En toch was hij niet anders dan wanneer hij met een no-no-budget werkt. Sommige mensen worden ineens een machtswellusteling.”
‘Het lot’ heeft ze weer bij elkaar gebracht. Aanvankelijk had De la Parra afspraken met een andere Nederlandse acteur, die zegde twee weken voor tijd af. “Pim belde me met de mededeling: Kenneth, ik heb een probleem. Ik moest eerst met mijn vrouw en kind overleggen. Een uur later belde ik hem op en zei: Pim, je hebt geen probleem meer.”

En zo toog Kenneth in januari naar Paramaribo als gastdocent van de SFA. Samen met Tom Erisman (camera) en Leo Franssen (geluid). Het eindproduct is de ‘fictionele documentaire’ Het Geheim van de Saramacca Rivier. Daarin speelt Kenneth de hoofdrol met als tegenspeelster Lucille Roberts. Negentien cursisten werd het metier bijgebracht onder het thema ‘Learning it by doing it’. “Veertien dagen lang – alsof we geen Surinamers waren – was iedereen altijd op tijd”, verhaalt Kenneth enthousiast. “En niemand is uitgevallen. Dat is uniek. Ook in Nederland. En dat kan je ook aan die film zien. Alsof er miljoenen in gestoken is. In maar negen dagen geschoten. Ik steek mijn hand in het vuur voor die film.”
De grote schrik voor menig (beginnend) acteur is dat De la Parra zonder script werkt. Kenneth: “Toen ik tegen Pim zei dat ik voor lul ga, zei hij: wat geeft het nou dat je voor lul staat? Hij heeft ook nog gelijk. Omdat je het waagt loop je het risico dat je de meest bijzondere scènes krijgt. Het leven zit ook niet zo in elkaar. Pim zegt: ik wil het leven verfilmen. Ik vind het geweldig. Wat een moed!”
Vlak voor de opname van een scène kreeg Kenneth ineens de opdracht: je moet een lied neuriën en gaan huilen. “Ik koos voor Mi kondre tru. Het was op een steiger bij de Surinamerivier. Je zag de krabben lopen in de modder. En twee ooievaars, die symbool staan voor mijn verhouding met die vrouw. Dat verdriet en die pijn kwamen helemaal vanuit mijn onderbuik.”

Voluptueuze borsten
De rode draad van het Geheim van de Saramacca Rivier is ‘verlies van je vaderland’, uitgebeeld in een stuk gelopen relatie. Kenneth: “Maar doordat we naar Suriname gaan, heeft het Geheim van de Saramacca Rivier ons weer bij elkaar gebracht. De één noemt het God. Pim noemt het ‘Het’. We kopen een perceel bij Uitkijk langs de Saramacca. Misschien is het wel autobiografisch. Ik ben een eindveertiger en na deze film verliefd geworden op mijn vaderland.”
Maar De la Parra is ook een man van het allerlaatste moment. Kenneth kreeg maar geen tekst toegestuurd. “Ik heb echt op zijn huid gezeten.” Uiteindelijk kreeg hij de monoloog interieur opgestuurd met de mededeling dat hij nog zinnen kon toevoegen, als hij wilde. Maar er viel niets toe te voegen. “Hedda, hoe zou ik jouw mooie, grote voluptueuze borsten kunnen vergeten?” reciteert Kenneth. “Zulke mooie teksten kunnen in elke film! Je hoeft niet eens te weten wie Hedda is. Ik zei tegen Pim dat toevoegen hetzelfde zou zijn als dat ik door een gerespecteerd museum loop en de werken begint te veranderen.”
In afgelopen vijf jaar was Kenneth vier keer in Suriname. In 2001 – voor de opnames van Paramaribo Papers – na 29 jaar weer. “Ik ben eerst voor drie weken door producent Eddy Wijngaarde naar Suriname gehaald om heel wat spoken uit mijn hoofd te halen. Verdomd, alles was veel kleiner dan ik in mijn hoofd had. Zo herinnerde ik me dat het standbeeld van Kwakoe er een was tot aan het plafond. Tijdens de eerste drie keren kreeg ik zoveel erkenning en respect dat ik maar met mijn hoofd in de wolken bleef lopen. Maar deze keer kwam ik in aanraking met 19 Surinamers; ik kwam bij ze thuis, zag hoe ze woonden en leefden. Die andere drie keren waren net vakantie.”

Lege huls
Kenneth is ook vol lof over het duoschap van Pim de la Parra en Arie Verkuyl, die de film produceerde voor Film Instituut Paramaribo Incorporated. “Dat je dat allemaal doet op die leeftijd. Dat is al reden om het fantastisch te vinden. Pim is trouwens iemand van wie je kan zeggen dat alle geweldige mensen iets met hem hebben. Of je het nu hebt over Rutger Hauer, Jeroen Krabbé – die was er trouwens ook – of Renée Soutendijk. Alleen maar omdat Pim gedaan heeft wat hij heeft gedaan en is wie hij is. Alle mensen in het vak gaan voor Pim, wat hun gerespecteerde mening ook is over minimal movies. En dat hebben al die mensen met een kind van Suriname.”
Over zijn verwachtingen van het Geheim van de Saramacca Rivier, zegt Kenneth: “Het gaat erom dat die cursus voor 120 procent is geslaagd. We hebben daarbij het geluk dat die film behoorlijk de moeite waard is. Je praat wel over een van de beste cameramannen van Europa en een van de beste geluidsmannen van Nederland. Pim de la Parra blijkt gewoon een tovenaar te zijn. Maar je praat nu ook wel met iemand die een Pim-adept is.”

De monoloog interieur zijn alleen de teksten die gedachten van de hoofdfiguren moeten verwoorden. Alle overige dialoog moesten de acteurs ter plekke ‘uitbraken’. Kenneth: “Het is als voor de leeuwen te worden geworpen. Je schijt vijfhonderd buffels. Als ik mijn teksten terug hoor dan zeg ik van sommige: je slaat de plank mis. Maar van sommige: wát, heb ik dat bedacht?! Maar het komt allemaal door Pim. Hij is de ontwerper van het geheel. Ik was een lege huls gestuurd door een regisseur. Soms levert dat verbale diarree op. Maar over het eindresultaat ben ik zwaar geïmponeerd. Tijdens de Utrechtse Filmdagen kan je gerust en stralend voor de dag komen. Bedankt Pim de la Parra!”
Na een gezamenlijke balans van twee cappuccino’s, vier biertjes en een lichtelijk aangebrande pannenkoek hamkaas met aardbeien fietst Kenneth weg met kinderzitje, op weg naar zijn grootste geheim voor het leven.

De tweede premièrevertoning is op zondagavond 29 april, wederom in Theater Thalia te Paramaribo, aanvang 22.00 uur. Een speciale voorstelling van de film vindt plaats op donderdagavond 26 april 2007 om 19.00 uur, in de filmzaal van Vasilda's Videotheek aan de Javaweg 101, te Lelydorp.

Lees ook: Feeërieke verlichting ontbreekt ook dit keer niet
          Nina "powerhouse" Jurna        

'Mijn koers eist dat ik loslaat'


AMSTERDAM - Nina – ‘Powerhouse’ – Jurna was de afgelopen dagen wereldnieuws in Nederland, vanwege de presentatie van haar boek Standplaats Paramaribo, uitgegeven door het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT). Ze haalde paginagroot de grootste krant van Nederland, halfpaginagroot de voornaamste krant van Amsterdam, ze zat aan tafel, tegenover Rita Verdonk, bij de Nederlandse talkshow der talkshows Pauw & Witteman. De RTL4-correspondente kreeg aandacht van Lijn 4, van AT5 en veel meer. Maar voor het ware verhaal ben je bij deze blogspot op het juiste adres. “Ik heb het spiritueel gevoel dat ik in contact sta met het universum.”

“Wauw, lijkt wel een troon”, zegt Nina over de zetels bij de raamzijde in het restaurant van het Americain Hotel, vermaard om zijn Jugendstil-architectuur en Art Deco-interieur. Een geriefelijkere plek konden we ons niet wensen. Halverwege het gesprek zal ook nog eens live pianomuziek worden ingezet; een mengeling van licht klassiek en dito jazz. Zichtbaar moe vleit de koningin van de Surinaamse journaille zich op haar zetel. “Moe van het fietsen en van alle indrukken”, zegt ze. “Gisteren was een openbaring. Vooral hoe Cohen zichzelf was en niet een formeel praatje afstak.”

Ze heeft het over de Amsterdamse burgemeester Job Cohen, die woensdag het ‘eerste exemplaar’ van haar nieuwe boek Standplaats Paramaribo in ontvangst mocht nemen. “Migreren betekent tegenwoordig niet dat je een land loslaat maar dat je één erbij krijgt”, zei Cohen. “Er ontstaat een nieuwe, dynamische relatie, waarvan die tussen Amsterdam en Suriname er één bij uitstek is. Daarom ben ik trots om het eerste exemplaar te mogen ontvangen.”

Nina is werkelijk overrompeld door het aantal mensen dat op de presentatie in het stadhuis was. En van het enthousiasme. “Ik ben blij dat het boek af is”, zegt ze. “Het is een afsluiting van iets waarvan ik niet wist dat ik dat in mij had; ik ben meer dan een correspondent. Het doet me goed dat ik verneem van mensen dat ze het in één ruk uitlezen. Maar ik heb het niet daarom geschreven. Het was vooral in de eerste instantie voor mezelf.”

Nina leerde ik kennen vlak voor haar emigratie in 2000 naar Suriname. “Ik was toen erg zoekende naar mezelf en had weinig stabiliteit”, vertelt ze over die periode. “Ik heb toen ook veel adressen gehad en was voortdurend in onderhuur. Het enige stabiele dat ik had was [de Amsterdamse lokale televisiezender] AT5, maar daar kon ik mijn ei niet kwijt. Ik heb nu meer vertrouwen gekregen in het leven en in mezelf. Ik sta steviger op mijn benen als persoon.”

En wat een legdrang had ze. Weinig zelfvertrouwen en stabiliteit of niet, toch wist ze zeker dat ze haar ei – wat nu blijkt zo groot als dat van een struisvogel – wel kwijt kon. “Ik wilde graag naar Suriname omdat ik het gevoel had en wist dat ik mijn drive zou kunnen omzetten in verhalen. Wat ik wel bij AT5 had geleerd was humor en andere ingrediënten toevoegen wat het nieuws overstijgt.”

Haar carrière op AT5 was mij ontgaan omdat ik zelf inmiddels alweer vier jaar in Suriname woonde. Maar ik herkende die dadendrang en het onverzettelijke geloof dat er meer voor je weggelegd is. Hoewel ik Nina persoonlijk slechts enkele uren kende, was dit voldoende – en uiteraard haar Surinaamse roots – voor mij haar voor te stellen aan de redactie van RTL4-nieuws. Ik wilde het beste voor Nina maar vooral voor Suriname; mijn gevoel zei dat zij het land breed zou kunnen belichten via de camera. Maar om nou te zeggen dat ik visionair bezig was, nou nee. Zoals Nina met haar levenspartner Dave Edhard Suriname belichten, onder de noemer van Fawaka Creation, overtreft de stoutste verwachting. Zelf omschrijft ze het als volgt: “Het is een chemie en wanneer het ook klikt met andere mensen, dan krijg je dit als resultaat. Ik wilde ook geen kinderen en geen partner. Ik stond er niet voor open.” Inmiddels heeft ze twee prachtige kinderen gebaard. Leila Esperanza en Zen Ibrahim, aan wie ze Standplaats Paramaribo heeft opgedragen.

Een diepe wens

Tijdens de presentatie in het Amsterdamse stadhuis, vroeg Sam Jones van de Wereldomroep en van radio Zorg en Hoop mij om Nina ‘te typeren’. Dan komt er maar één zin in me op. ‘Ze is een powerhouse’. “Dat heb ik van kinds af aan, dat als ik iets wil, ik ervoor vecht. Ik ben niet bij een kerk, maar ik heb wel het spiritueel gevoel dat ik in contact sta met het universum. Ik geloof dat wanneer je als mens een wil heb, een diepe wens, dan ook het universum aan jouw energie gaat meewerken. Het is een oergevoel, een oerenergie, waarvan ik denk dat die in de natuur in Suriname aanwezig is.”

“Hier in Nederland was ik zoekende. Het is een eeuwige zoektocht, waarbij je iets ontdekt voor jezelf om te kunnen creëren. Het komt allemaal vanuit mijn hart. Het is nog niet klaar. Ik zit er nog steeds in. Ik probeer wel rust te nemen, wat heel moeilijk voor mij is. Ik wil te veel en ben nooit tevreden. Waar ik nu sta, is nog niet echt wat ik wil. Het land Suriname geeft mij veel inspiratie, waardoor ik steeds nieuwe energie krijg. Wel is die euforie van het begin – die roze bril – weg. Dat is jammer. Maar ik heb in mezelf nu een stevigere basis.”

Nina gelooft niet in termen van een ‘God’ of ‘Almachtige’. Hoe denkt ze dan die energie toch te kunnen vasthouden en de dankbaarheid hierover te betonen?
“Door te bezinnen. Blij te zijn met de wijze waarop je gecreëerd bent”, klinkt het verre van atheïstisch. “Dat het allemaal toch een betekenis heeft gehad. Te zoeken naar de betekenis waarom ik hier ben, wat mijn doel hier is. Vandaar dat ik zie dat ik er nog niet ben. Ik geloof dat wanneer je je hart volgt, je dan signalen krijgt welke stappen je moet nemen. Als je dat niet doet, dan kan het gebeuren dat je op den duur niet meer vatbaar bent voor die signalen en dan wordt het allemaal heel troebel.” Op basis van deze ervaring, zegt ze over haar verleden: “Ik was in de war.”

Drie dimensies

Nina beseft als geen ander dat het leven geven en nemen is; een belangrijke voorwaarde om geestelijk te kunnen blijven groeien. “Naarmate ik verder wil, laat ik dingen los. Ik doe binnen Fawaka Creation niet alles zelf meer; ik werk steeds meer met andere regisseurs. Neem bijvoorbeeld Kevin Headley, die maakt voor MTNL [Multiculturele Televisie Nederland] een jongerenprogramma. Hij is een hele ambitieuze Surinaamse jongen. Behoorlijk selfmade en voor zover ik weet, komt hij niet voort uit de elite. Ik ben blij dat ik bijdraag aan zijn vorming. En als ik dat goed doe, dan heb ik er later zelf ook profijt van. Mijn koers eist dat ik loslaat, anders ga je gek worden. Twee jaar geleden kon ik dat echt niet.”

Maar wat is dat einddoel nou precies, zoals Nina ‘Powerhouse’ Jurna het voor ogen heeft?
“Die snelle journalistiek wil ik afbouwen. Wat ik voor me zie, is dat ik documentaires of films maak én schrijf vanuit een soort rust. Ik wil een brede basis met deze drie dimensies. Dan zie ik mezelf bij de rivier, met de kinderen in de buurt, tot rust komen en een scenario schrijven. En dat ik me niet meer bezig hou met het nieuws van de dag. Journalistiek is wel een goede basis. Het is een karaktertrek, je kan het niet aanleren; je zoekt eerder een soort vorm die bij je past.”



De dag van presentatie - een fotoverslag

Nina tijdens haar korte toespraak in de koffiekamer van de raadszaal tijdens haar boekpresentatie, afgelopen woensdag, in het Amsterdamse stadshuis. Onder de toehorenden waren toch wel niet de eerste de besten. Alhoewel; de eerste en ook nog de beste burger van Amsterdam, Job Cohen, was een van hen. Nina maakte het statement: "Ik mis Nederland niet als land maar wel Amsterdam als stad." Deze uitspraak zal Cohen ertoe inspireren een dankwoord uit het hart te houden.

Het was een bijeenkomst van vele vrienden, nieuwe en oude bekenden. Hier hebben we Remy Jungerman, Apana van Leeuwaarde en Iris Dekker. Sorry Apana; je bent te mooi om te worden weggephotoshopped.


Ook Mariëlle "mooiste vrouw van Amsterdam" van Sauers was er met Shanti en Bodi.


En waar er nieuws is, zijn er altijd nieuwsjager en -makers. Boven maakt Prem weer een stevig statement in de microfoon van de Wereldomroep en hiernaast doet Henry Strijk niet ten onder.


Myra Winter en Remy, die op zijn shirt heeft staan 'Creature of the night'. Zou dat de reden zijn waarom we hem zo weinig zien, zie je Patrick "Rasta" Dorder van de Wereldomroep denken. De laatste keer dat ik Dorder zag was vorig jaar in Wenen, tijdens de top van de EU, Latijns-Amerikaanse en Caribische landen.


Dan is het tijd voor uitreiking van het eerste exemplaar aan de eerste burger. Daarna wordt het ook nog eens gesigneerd. Burgemeester Cohen, hoe luidt de voordracht? Dan klinkt het toch een beetje stijfjes: "Dat is geheim."
Maar als het goed is, staan woorden in als: "voor mijn lieve burgemeester". Althans, dat hoorde ik hem zojuist aan intimi voorlezen. Maar ik kan Oost-Indisch doof zijn.
Hé, op deze foto links, zien we in het midden het hoofdje van Ralf van de Beek, persman van de Nederlandse Ambassade te Paramaribo!

En als je toch aan het signeren bent, dan kan je meteen mijn rug op, moeten sommigen hebben gedacht. Het was in elk geval een dolle pret!

Maar burgermeester Cohen kreeg nog meer. Hierboven bedankt hij veldbotanicus Frits van Troon voor een DVD-exemplaar van de documentaire 'Zonder Plant Ga Je Niet Leven'. Op de valreep, want Van Troon vertrekt de volgende dag. In het midden Fenny Vlietstra, de producer van de IDS-documentaire. Hé, en die stralende glimlach hier rechts is van Harriët Duurvoort. Tegenwoordig verkast naar Feyenoord-stad. Maar Robin Hood-stad is in de picture, begrijpen we. Ja kijk uit Harriët; tegenwoordig heet ik Iwan van der Meyden!

O ja, toen was er ook nog een pakketje haring! Nina raakte zichtbaar opgewonden van het idee. Een 'echte Surinamer' zal nooit begrijpen wat je lekker vindt aan die "rauwe vis". Maar voor het eten nog even snel op de staatsiefoto. In de zaal riep ik: "trouwfoto", maar toen zag ik Nina toch een beetje verschrikt opkijken. Dus houden we het op staatsiefoto.
Er waren nog veel meer mensen zoals acteur Kenneth Herdigein, de dictator van "Paramaribo Papers", kunstschilder Frank Kreton, Ryan Jessurun van Noticias, kunstfotograaf Mieke van de Voort, schrijver Clark Accord, documentairemaker Hans Arends, AT5-nieuws, RTL-nieuws en de koffieman. Te veel om op te noemen. Het mooie was dat er vooral de sfeer van vriendschap hing. En de toon werd gezet door onze Job! He did a good job. En wat denk je: ik heb 1.000 visitekaartje laten drukken en had er geen één bij me. Ik blijf een hopeloze netwerker. Dus bij deze. En Suriname: van harte gefeliciteerd met Nina. En andersom!

Terug naar: Amsterdams Venster
          Dino De ‘Drugsdief’?        

Dino Bouterse in de handboeien bij zijn aanhouding op Zanderij in juni 2003

Eind oktober 2003 werd Dino Bouterse vrijgesproken als hoofdverdachte van grootschalige wapendiefstal bij de CIVD. Precies een jaar later zit hij weer vast. Ditmaal wegens vermeende illegale wapenhandel. Wordt het weer vrijspraak? Hij is de zoon van Suriname’s enige ex-dictator. Vader en zoon hebben dezelfde initialen. Beiden ooit zeer bekwaam in verschillende takken van sport. Beiden schreven een internationaal opsporingsbevel op hun naam. De chronologie van een ‘verwaarloosd kind’, dat in de voetsporen van vader tracht te treden, doch ontspoort in diens schaduw. “Hij is door veiligheidsmannen opgebracht, ook als hij een ijsje ging halen.”


Tekst Iwan Brave/Paramaribo Post, oktober 2004 - foto CIVD - lithografie D·Image

Dino Delano Bouterse werd geboren op 27 september 1972 in het Friese Steenwijk, Nederland. Inmiddels heeft hij de Surinaamse nationaliteit. Hij is het tweede kind uit het ontbonden huwelijk van Desi Delano Bouterse en Ingrid Figueira. In november 1975 keerde het militaire gezin terug naar Suriname.
“Pas al je moeder bent, dan begrijp hoeveel pijn zoiets doet. Je wenst het niemands kind toe”, zegt moeder Ingrid over de ontsporing van haar zoon Dino, in de wandelgangen tijdens een politieke discussieforum over ‘Bestrijding criminaliteit en armoede’ in theater Unique. Het is 20 juni 2003. Hoe ironisch (behalve dan het aspect van ‘armoede’): een dag nadat Dino op Zanderij is gearriveerd en gearresteerd. Ongevraagd vertelt moeder dat hij niet is ontspoord vanwege haar scheiding in 1986 met de toenmalige militaire dictator en huidig NPD-leider. “Zijn vader heeft altijd belangstelling getoond voor de kinderen en ik was er altijd voor hen.”

Ingrid is een vrouw die zich wil distantiëren van alles dat met de onderwereld te maken heeft – dat onderstreept ze ook met haar aanwezigheid als toehoorder van de discussieforum – maar ontkomt er maar niet aan als moeder van een vermeende drugscrimineel en wapendief. “Ik kan er moeilijk over praten”, zegt ze met gedrukte emoties. Ze denkt dat Dino “juist door zijn sociale karakter” de verkeerde kant is opgegaan. “Hij wil graag mensen helpen”, zegt ze. Dus ook de verkeerde mensen? “Nee, ménsen”, klinkt het nadrukkelijk.

Toen Dino kind was en buiten speelde, kwam hij altijd even om de zoveel tijd informeren of alles goed met moeder ging. Zus Peggy, daarentegen, was de hele dag in geen wegen en velden te bekennen. “Ik weet nog hoe hij de hele ijskast leeghaalde voor andere kinderen die thuis niets hadden”, rakelt moeder Ingrid vervlogen tijden op.

Wapendepot leeggehaald

Bijna twintig jaar later, op 26 juli 2002, wordt het wapendepot van de Centrale Inlichtingen- en Veiligheidsdienst, de CIVD, in Paramaribo leeggehaald. De buit: 20 automatische AK47-geweren en 51 pistolen. Dino wordt aangemerkt als hoofdverdachte en ‘doenpleger’. De diefstal is in elk geval gepleegd met hulp van binnenuit. De ruimte waarin de wapenkasten zich bevinden heeft een betonnen buitenmuur en een binnentraliewerk van 22 millimeter dikte. Uit de muur werd een gat gehakt en voor de opening in het traliewerk een lasbrander gebruikt. Op basis van sporen wijst politieonderzoek uit dat de lasbrander binnen is gebruikt. Zo’n apparaat krijg je niet ongemerkt naar binnen, en al helemaal niet met permanente bewaking. Bovendien staat naast het CIVD-gebouw, aan de Anton Dragtenweg, een woning op hoge neuten, van waaruit je zo op het terrein neerkijkt.

Dino, tegen wie een internationaal opsporingsbevel is uitgevaardigd, wordt donderdag 12 juni op luchthaven Hato in Curaçao aangehouden met een vals Nederlands paspoort, en een week later als ‘illegaal’ op het vliegtuig gezet naar Suriname. Bij aankomst op Zanderij wordt hij gearresteerd.

Boven de wet

Moeder Ingrid zal zich nooit afkeren van haar zoon. Ook nu niet. Een moederhart, heet het, dat niet alleen overstroomt van liefde maar ook van ontkenning over de inmiddels asociale inborst van haar telg. Volgens een topfunctionaris van de CIVD heeft Dino “boven de wet heeft geleefd”. Zelfs boven die van de onderwereld. Daarbinnen staat hij te boek als “habitueel onbetrouwbaar”, weet de functionaris. Dino zondigt zich regelmatig aan ‘rip-deals’. “Hij is niet zozeer een gevestigde drugsdealer maar een drugsdief”, zegt de CIVD-functionaris. “Hij stelt niet zoveel voor, maar ontleend zijn reputatie aan zijn vader. Hij maakt anderen het leven zuur door hun drugs af te pakken.” Niet bepaald een sociale karaktertrek, ook al treft het andere asocialen.

“Steeds meer hoor je vanuit het crimineel milieu over gewelddadige ripdeals van de organisatie van Dino”, vertelt een toppolitiefunctionaris. “Of we krijgen harde informatie over wapentransporten in het binnenland. En bij gesprekken met Colombiaanse en Braziliaanse autoriteiten valt regelmatig zijn naam. Ook bij een kraak van de kluis van de De Surinaamsche Bank viel zijn naam.” Dat Dino maar niet wordt aangehouden komt omdat het allemaal ‘binnen de geruchtensfeer’ blijft. “Niemand nog die de durf en bereidheid heeft gehad iets concreets te verklaren”, aldus de politiefunctionaris.

Verwaarloosd kind

Volgens de CIVD-functionaris, die al langer meeloopt, is Dino “wel degelijk verwaarloosd” als kind. “Hij is door veiligheidsmannen opgebracht, ook als hij een ijsje ging halen. Zijn moeder zag je nooit en zijn vader was alleen met het land bezig.” De emotionele verwaarlozing werd gecompenseerd met materiële verwennerij.
En wat Dino niet goedschiks kreeg, pakte hij gewoon af. “Als hij thuis zijn zin niet kreeg, dan deed hij vervelende dingen om zijn zin door te drijven”, vertelt een vroegere uitgaansmakker van zo’n tien jaar geleden. Dino was een begin twintiger en had toen al had “het handje van de boel op te lichten”. De uitgaansmakker hield het voor gezien toen dat clubje “ook wapens ging dragen”. In die tijd had Dino ook een Braziliaans hoertje ‘gekocht’ die werd ingezet in een van Paramaribo’s populairste bordelen.

Over moeders bewering dat Dino juist vanwege zijn sociale karakter is ontspoord, zegt de CIVD-functionaris: “Dan zou het betekenen dat hij een meeloper is. Maar hij eist juist de centrale rol op, alles draait om hem.” Dat hij voor de buitenwereld het aureool van bescheiden en innemend uitstraalt, komt omdat hij altijd een ander voor zijn karretje spant. Zelden gaat hij zelf erop af.

Niemand kan beweren dat Dino graag in blitse auto’s rondsjeest en achter de mooie vrouwen aanjaagt. “Hij is een beetje verlegen type en bescheiden. Je zal hem nooit zien in een dancing of op straat zien paraderen”, vertelt een van de vijftien ‘wapenbroeders’ van vader Bouterse tijdens de militaire staatsgreep, die nog altijd oude maatjes met hem is.
“Hij drinkt niet, niet eens glaasje wijn, geen sigaretje rookt hij. Ik vind het bijna ongezond”, schertst de medecouppleger over Dino die het liefst ook onopvallend zonder bodyguards op pad gaat. “Ik heb een keer tegen hem gezegd dat het tijd wordt dat hij een securitybedrijf in de arm neemt, maar hij zei toen: waarom, ik doe geen zaken.” Moeten we hieruit concluderen dat hij ook niet in de drugs zit? “Ik denk het, anders had ik het wel geweten.” Vanwaar dan die hardnekkige geruchten? “Tja, vader zit in de politiek en dan moet je als zoon alle klappen vangen en krijg je de volle lading.”

Groot verlof

Dino is net als vader ex-militair en ging rond 1990 met ‘groot verlof’. Hij heeft de kaderopleiding voor sergeant gevolgd, maar nooit gehaald. Toch heeft hij die rang gekregen. Vanwege vaders invloed, die toen nog legerleider was.
“Hij liep veel weg van het werk”, zegt de CIVD-functionaris over zijn verwende karakter. “Ook de adeptatie van vader als een heldfiguur”, geeft als hij mogelijke psychologische verklaring voor Dino’s ontsporing. Vader en zoon hebben dezelfde initialen: D.D.B. Vader en zoon waren allebei sportief en zeer bekwaam in verschillende takken van sport. Dino was ook ingedeeld in het ‘sportpeleton’ van het Nationaal Leger. Beiden zijn ontspoord richting onderwereld, met als grimmige kroon op hun werk een internationaal opsporingsbevel.

Dino doet hard zijn best om in alle opzichten in vaders voetsporen te treden. Maar het blijft het een plek in diens schaduw. Dino was bij lange niet zo’n goede sporter. En zoals gezegd: als hij zijn zin niet krijgt dan drijft hij die toch door, om – zo lijkt het – koste wat het kost in de schijnwerpers te komen. En met de wijze waarop, is vader niet blij.
Bouterse heeft geen vat op zijn zoon. Hij zat met diens aanhouding in juni 2003 al danig in de maag, vanwege zijn aspiraties om president te worden na de volgende verkiezingen in 2005. Eind oktober was zoonlief alweer vrijgesproken om precies een jaar later weer vast te zitten wegens illegale wapenhandel.
Bij de inval werden ook peperdure auto’s in beslag genomen. Vader Desi zit al niet lekker bij de internationale gemeenschap vanwege zijn verleden en veroordeling als grootschalige drugsdealer door Nederland. En dat zoon Dino steeds opgepakt en genoemd wordt als verdachte van grootschalige wapendiefstal en -handel, gooit nog meer roet in het eten, dat zo langzamerhand zelfs de honden niet meer te vreten vinden.

Eerste ripdeal

Suriname is niet alleen een doorvoerhaven van cocaïne, maar ook van wapens, meldt de CIVD-functionaris. Er is een ‘florerende wapenlijn’ tussen het voormalige Europese Oostblok – waar AK47-geweren vandaan komen – en Colombia, met Suriname als doorgeefluik. Wapens worden geruild met de Colombiaanse Farc-rebellen tegen cocaïne. Maar ook hier moet het ‘grootschalige’ worden gerelativeerd. Op wereldschaal was de kraak bij de CIVD slechts kruimeldiefstal.

De eerste ripdeal waarbij Dino’s naam viel als opdrachtgever, was rond 1994. Daarbij werden twee Braziliaanse drugskoeriers in de benen geschoten. Dino werd gearresteerd en zat zo’n vijf maanden vast, maar toen de zaak voor de rechter kwam, luidde de getuigenverklaringen ineens angstig: ‘Het was iemand die op Dino leek.’

De tentakels van zijn beschermers reiken ver en zijn machtig. Dat wel, want hij blijft nog altijd ‘de zoon van’. Zo ook bij de zaak van de CIVD-wapendiefstal. Verdachte Jochem Brunings, die de wapens moest doorverkopen, trok zijn aanvankelijke verklaring in dat Dino zijn ‘opdrachtgever’ was. Opvallend was dat Brunings dat deed nadat hij ‘ongevraagd’ bezoek had gekregen van Irvin Kanhai – bij uitstek nationale advocaat van duivel – die zich meldde als raadsman.
Kanhai is ook huisadvocaat van vader Desi en schijnt weleens vaker ongevraagd op te duiken als interessante drugsverdachten zijn opgepakt. Soms beklagen verdachten zich bij de dienstdoende inspecteur dat zij niets moeten hebben van Kanhai omdat hij ‘dicteert’ wat ze moeten verklaren, en vooral wat niet. Ook Brunings, die wel vier keer erbij bleef dat Dino de opdrachtgever was, wilde aanvankelijk niets van Kanhai weten. Uiteindelijk ging hij overstag. En niemand weet of hij eventueel is bedreigd of betaald.

Post-militaire schaduw

Volgens de CIVD-functionaris hadden justitie en politie geheel ‘geen behoefte’ om Dino te arresteren. Domweg uit angst. “De schaduw van het post-militairisme is dan wel weg, maar daarvoor is in de plaats gekomen de georganiseerde misdaad, waarbij veel exponenten van de NDP zijn aangesloten”, aldus de CIVD-functionaris.
Binnen justitie vrezen mensen nog altijd voor een ‘aanslag op hun leven’ als ze te voortvarend werken om onderwereldfiguren achter slot en grendel te krijgen. De kogels worden niet meer verwacht vanuit de militaire hoek maar vanuit de drugswereld. Meer dan eens ontplofte bij het huis van een agent van de (militaire) politie een handgranaat. De envelop met kogels is eveneens een probaat waarschuwingsteken.
Bovendien is, aldus de CIVD-functionaris, de ‘verwevenheid tussen politie en onderwereld’ nog altijd een feit. “We twijfelen sterk aan het rechtssysteem”, zegt hij. En over de CIVD-wapendiestal: “Bij deze kwestie lag er genoeg om lastige personen eruit te halen, wat ook goed zo zijn voor het imago van de politie. Vanuit de CIVD is aangedrongen op een arrestatiebevel tegen Dino.”

Dat hij ondanks het internationaal opsporingsbevel tussendoor in Paramaribo was en met een “gerust hart op een terrasje kon zitten”, kwam omdat er geen nationaal opsporingsbericht was gelanceerd. Terwijl de kranten regelmatig tronies van kleine, vuurwapengevaarlijke criminelen toont, bleef Dino buiten schot. Daardoor was hij zelfs in Suriname vooral een naam en in veel mindere mate een gezicht. Volgens de CIVD-functionaris werd besloten geen nationaal opsporingsbericht te verspreiden “om te voorkomen dat binnen de samenleving verontwaardiging zou ontstaan dat man gewoon vrij rondloopt zonder dat er wordt ingegrepen”.

Nodige voorzichtigheid

Door op simpele wijze tegen de lamp te lopen in Curaçao, had Dino zelf gezorgd voor een verrassende wending: hij reisde met een vals Nederlands paspoort. Toen zijn aanhouding wereldkundig werd, moest Suriname natuurlijk wel reageren. Dat ging dus kennelijk niet van harte. De hoge politiefunctionaris reageert fel op de aantijgingen van de CIVD-man dat politieagenten samen met Dino voetbalden. “We zijn een paar keer na melding van de CIVD erop uit gegaan met groot machtsvertoon. Daar aangekomen was Dino nergens te bekennen; het enige dat we hadden bereikt waren verontwaardigde sportende collega’s die in grote verlegenheid waren gebracht.”

Hij weerspreekt dat er bij de politie geen bereidheid was, maar laat doorschemeren dat van bovenuit wel om de ‘nodige omzichtigheid’ is verzocht. Niet zozeer uit hoofde van klassenjustitie als wel van ‘politieke rust’. Liever ‘geen wapengekletter’, want dat zou alleen maar voor onrust en onzekerheid in de samenleving zorgen, was de boodschap. “Maar”, zegt de politiefunctionaris, “die voorzichtigheid was na de arrestatie van Dino (in 1993 –red.) enigszins weggevallen. Bovendien moet het effect van deze zaak niet worden onderschat, zowel nationaal als internationaal. Het gaat er nu om dat personen moeten begrijpen dat wet en recht in dit land voor een ieder geldt.”

Waarachtige woorden maar Dino’s raadsman, de eerder genoemde Irvin Kanhai, keek slechts naar de bewijslast. “Straks is deze zaak afgewikkeld en loopt mijn cliënt weer vrij rond”, zei hij stellig. Slechts één getuige had Dino’s naam genoemd. Verder waren was er geen feitenmateriaal dat duidde op een ‘redelijk vermoeden van schuld’. Verdachte Brunings trok naderhand zijn verklaring in. Hij zei dat hij Dino’s had genoemd met hoop er ‘goed vanaf te komen’. En nogmaals: Kanhai was inmiddels ook raadsman van Brunings.

Overigens was de zaak-Dino was ‘helemaal niet zo groot’ volgens Kanhai. Het was niet bepaald een mededeling die het ego van zijn cliënt moet hebben gestreeld, want vaders zaak wel megagroot, tot over de internationale grenzen. “We doen er alleen maar interessant over” zei Kanhai destijds over Dino’s zaak. “Als ik vader Bouterse was, zou ik me geen zorgen maken. Ik geef hem zelfs de garantie dat het niet tot vervolging komt.”

Juridische wassenneus

Kanhai’s bevindingen kwamen overeen met die van de CIVD-functionaris waar het ging om de wil tot vervolging. “Het is een plat dingetje”, zei hij over het CIVD-dossier, dat inderdaad een dikte had waarmee alleen een eerstejaarsstudent indruk zou maken met zijn scriptie. Kanhai durfde zelfs te stellen dat het een ‘juridische wassenneus’ was. Hij kreeg gelijk. Brunings werd door de burgerrechter alleen wegens ‘heling’ veroordeeld tot twaalf maanden gevangenisstraf, waarvan acht voorwaardelijk. De overige vier had hij al in voorarrest afgelost. Brunings was dus a-priori alweer een vrij man.

Derde verdachte luitenant Willem Benjamin van de CIVD bleef – zwerend op God – tegenover de krijgsraad erbij onschuldig te zijn. Echte harde bewijzen tegen hem waren er ook niet, slechts sterke vermoedens. Zijn vingerafdrukken zeiden niets, want hij was immers verantwoordelijk voor de opslag van de CIVD-wapens. Ook hij werd vrijgesproken. Brunings had het niet gedaan, Benjamin niet, Dino evenmin.

Het van binnenuit bij de CIVD’ bleek dus veel breder dan één man. Informant Ronnie Brunswijk werd twee dagen na de wapendiefstal incognito als kat op de melk afgestuurd, met bijna 60.000 Amerikaanse CIVD-dollars op zak, om zich op te werpen als ‘geïnteresseerde wapenkoper’. Kanhai vond het overigens maar ‘verdacht’ dat de CIVD niet de tweede geplande transactie heeft afgewacht maar Brunings al na de eerste arresteerde.
“Bij de tweede transactie zou de verkoper in beeld zijn gekomen, waarom heeft men dat niet afgewacht?” wierp hij de vraag op. De CIVD arresteerde Brunings op een zaterdag en Dino, die door hem werd genoemd, bleek al vrijdag te zijn gevlogen, richting Curaçao. Niet alleen hij was weg. Ook een groot deel van de wapens en 60.000 dollar aan kostbare belastingcenten.

Ordinair berghok

Lesley Rogers, destijds de raadsman van luitenant Benjamin, zei over de situatie bij de CIVD: “Ik wil het helemaal geen wapendepot noemen, maar een ordinair berghok. Er staan ook bezems, toiletspullen, mokers en toevallig ook wapens in een ijzeren kast met twee hangsloten die je bij de Chinees op elke hoek kan kopen. Iedereen loopt er in en uit en pakt wat-ie nodig heeft. De hoofdschuldige is de CIVD zelf want die heeft zelf zo’n dusdanige situatie gecreëerd.”

Luitenant Benjamin beweerde dat zijn werkkamer ook met de ‘toiletsleutel’ geopend kon worden en dat de sleutels van de ‘wapenkasten’ in zijn bureaula lagen. Volgens de politiefunctionaris was de mogelijkheid van de overal passende toiletsleutel best mogelijk. “De overheid koopt voor al haar gebouwen een bulkpartij sloten en die sleutels passen overal op. Toen ik ontdekte dat ik met een sleutel vier werkkamers kon openen, heb ik direct op mijn deur een elektrisch slot laten plaatsen.”

Bouterse is boos

Over de dunne bewijsbewijslast in 2003 zei Kanhai destijds: “Als ik vader Bouterse was, zou ik me geen zorgen maken. Ik geef hem zelfs de garantie dat het niet tot vervolging komt. Dino is vrij relaxed en voelt zich onschuldig.” Kanhai kreeg in alles gelijk. De auditeur-militair vroeg al een maand voor het vonnis van 28 oktober om vrijspraak wegens gebrek aan ‘overtuigend en wettig bewijs’.

Zal de recente geschiedenis zich nu weer herhalen? Het antwoord van Kanhai ditmaal: “Ik kan er nu nog geen zinnige uitspraken over doen.” Maar of barbertje nu hangt of niet, iemand die dicht bij de NDP staat, weet te melden: “Bouterse is bóós op zijn zoon.” Los van dat het tijd werd: rijkelijk te laat. Hopelijk ook ten gunste van het imago van Suriname. Overigens is de kans dat Bouterse onze volgende president wordt, net groot als de kans dat een koe een haas vangt. Maar nog altijd geldt: men weet niet hoe die hem vangt.

Naschrift: Dino Bouterse werd veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf en vader Desi werd geen president van Suriname. De 'toppolitiefunctionaris' sprak wel met naam en toenaam in Nieuwe Revu, maar verzocht zijn naam niet te noemen in deze lokale versie, om de rechtszaak niet negatief te beïnvloeden. Het was commissaris en hoofd Justitële Dienst Chandrikapersad Santokhi, de huidige minister van Justitie en Politie. De top CIVD-functionaris wilde ook in Nieuwe Revu anoniem blijven, maar in het dorp Paramaribo zeiden velen in kéér raak tegen mij wie het was.
"Je hebt je laten misbruiken door hem", was ook een kritiek van iemand uit veiligheidskringen. Het is maar de vraag. Ik moet wel zeggen de deuren van de anders altijd hermetisch gesloten CIVD ineens als in Alice in Wonderland wagenwijd voor mij open gingen destijds. Maar al met al heb ik nog veel meer off the record gehoord over de verweving tussen boven- en onderwereld. Hoewel sombermakend was ik dankbaar deze realiteit te horen. Je wil het niet weten. Je kan alleen denken aan de woorden van VVD-coryfee Frits Bolkenstein, die zonder ooit in Suriname te zijn geweest, zei: "Suriname is een roversnest."
Iwan Brave, Amsterdam maart 2007

          De Laatste Spreker - Liakat Mahawatkhan        

Paramaribo - Al als puber raakte Liakat Mahawatkhan in de ban van de kermis rondom de VHP. Als stonfutu van de VHP bleek hij niet meer bruikbaar als parlementariër. Niet vanwege gehak en gebeuk stapte hij uit de partij maar vanwege ‘belediging'. Hij wilde slechts aanblijven als ‘integere VHP'er'. "Wijlen voorzitter Lachmon heeft me nooit kunnen betrappen op liegen. Maar hij zei altijd: ‘Sardjoe, jij gaat nérgens heen'."

Tekst Iwan Brave/dWT foto Hijn Bijnen - de Ware Tijd 12 april 2005


Mohamed Liakat Alikhan Mahawatkhan is zijn volledige en juist gespelde naam. Hij ontvangt ons in het ‘appartotel' Mercurius, tegenover het jongensinternaat van Elizabethshof. Hij toont zijn bescheiden appartementje met een zitruimte, slaapruimte, een keukenblok en een toilet/badruimte. "Hier kook ik zelf, doe de afwas en maak zelf schoon, terwijl ik thuis drie diensten heb en tuinlieden", zegt hij. Al elf jaar huurt Mahawatkhan het tegen 350 euro per maand, en maakt geen gebruik van de mogelijkheid om als afgevaardigde uit Nickerie in Hotel Torarica te zitten, wat al gauw komt op 600 euro per week. "Dus als mensen zeggen dat ik gehaaid ben, dan toont dit het tegendeel aan. Zo zijn er veel van dit soort dingen." EBS laat het weer afweten, dus zitten we niet airco gekoeld binnen, maar op het buitenterras. Gelukkig is het weer grijs en koel. We kijken tegen witte muren, decoratief afgezet met authentieke rode dakpannen. Als een burcht op een Caribisch vakantie- eiland. Als Mahawatkhan uit Nickerie komt, doet hij ook meteen het nodige ‘sociaal werk'. "Soms vraag ik na bij een overheidsdienst waarom het zo lang duurt bepaalde stukken zo lang op zich laten wachten." Mensen vragen van alles aan hem als parlementariër: een bijdrage voor de voetbalvereniging, een bijdrage voor de tempel tot aan: "Yu ab' wan lekkers, fu wan batra biri."
Zowel Mahawatkhan als Ramlal Mahabier werd als stonfutu van de VHP te kennen gegeven niet langer bruikbaar te zijn als DNA-lid. "Hem hebben ze gouden bergen beloofd", zegt hij over het aanblijven van Mahabier. "Maar hij heeft ook tegen me gezegd: ik kan er niet uit, want ik ben vanaf kleine jongen VHP'er." Mahawatkhan stapt eruit ‘wegens belediging'. "Ram Sardjoe weet als voorzitter wat mijn bijdrage is aan de partij en ik hem gewaarschuwd mij niet te beledigen. Dat heeft hij toch gedaan door mij een post van onderminister aan te bieden; een post waarbij je niks mag zeggen. En daarna hebben ze kenbaar gemaakt dat Imro Manglie hun dierbaarder is." Volgens Mahawatkhan is de omstreden rijstmagnaat Manglie nu de grote financierder achter de schermen. Mohamed Liakat Alikhan Mahawatkhan is zijn volledige en juist gespelde naam. Hij ontvangt ons in het ‘appartotel' Mercurius, tegenover het jongensinternaat van Elizabethshof. Hij toont zijn bescheiden appartementje met een zitruimte, slaapruimte, een keukenblok en een toilet/badruimte. "Hier kook ik zelf, doe de afwas en maak zelf schoon, terwijl ik thuis drie diensten heb en tuinlieden", zegt hij. Al elf jaar huurt Mahawatkhan het tegen 350 euro per maand, en maakt geen gebruik van de mogelijkheid om als afgevaardigde uit Nickerie in Hotel Torarica te zitten, wat al gauw komt op 600 euro per week. "Dus als mensen zeggen dat ik gehaaid ben, dan toont dit het tegendeel aan. Zo zijn er veel van dit soort dingen."
EBS laat het weer afweten, dus zitten we niet airco gekoeld binnen, maar op het buitenterras. Gelukkig is het weer grijs en koel. We kijken tegen witte muren, decoratief afgezet met authentieke rode dakpannen. Als een burcht op een Caribisch vakantie- eiland. Als Mahawatkhan uit Nickerie komt, doet hij ook meteen het nodige ‘sociaal werk'. "Soms vraag ik na bij een overheidsdienst waarom het zo lang duurt bepaalde stukken zo lang op zich laten wachten." Mensen vragen van alles aan hem als parlementariër: een bijdrage voor de voetbalvereniging, een bijdrage voor de tempel tot aan: "Yu ab' wan lekkers, fu wan batra biri."
Zowel Mahawatkhan als Ramlal Mahabier werd als stonfutu van de VHP te kennen gegeven niet langer bruikbaar te zijn als DNA-lid. "Hem hebben ze gouden bergen beloofd", zegt hij over het aanblijven van Mahabier. "Maar hij heeft ook tegen me gezegd: ik kan er niet uit, want ik ben vanaf kleine jongen VHP'er." Mahawatkhan stapt eruit ‘wegens belediging'. "Ram Sardjoe weet als voorzitter wat mijn bijdrage is aan de partij en ik hem gewaarschuwd mij niet te beledigen. Dat heeft hij toch gedaan door mij een post van onderminister aan te bieden; een post waarbij je niks mag zeggen. En daarna hebben ze kenbaar gemaakt dat Imro Manglie hun dierbaarder is." Volgens Mahawatkhan is de omstreden rijstmagnaat Manglie nu de grote financierder achter de schermen.

Altijd onder vuur
Mahawatkhan lag ‘altijd onder vuur', maar het was de toenmalige voorzitter, wijlen Jagernath Lachmon, die hem altijd in bescherming nam. "Nu voel ik me niet meer geroepen om te dansen naar de pijpen van deze leiders." Hij had graag willen blijven, maar dan wel als ‘integere VHP'er'. "Lachmon kon mij nooit pakken op liegen. Maar Sardjoe mocht nooit een speech houden. Lachmon zei altijd: ‘Sardjoe, jij gaat nérgens'." Hij vertelt over een vergadering voor de verkiezing van 2000 aan de Dageraadweg, waar Sardjoe het woord voerde. "Van 51 verlieten 35 de vergadering, hun moeder overhalend. Maar Sardjoe vertelde de voorzitter over hoe druk de vergadering was bezocht. Maar ik vertelde voorzitter hoe het precies aan toe ging, want je kan toch niet op basis van leugens een goede analyse van de politieke situatie maken."
Ook Mahawatkhan was pas 13 jaar toen hij in de ban raakte van de VHP. "Die vlaggen, die olifant, de tamtam en de kermis rondom de partij vond ik leuk als jongetje. Ik reed op de bromfiets en Mahabier, die een stukje ouder is, had de leidende rol over de bromfietsers. Ik reed op een Magneet en hij op een Zundapp. We gingen voorop met de vlaggen, dan direct de volgwagen met Lachmon en daarna die lange stoet van de VHP. ‘De voorzitter is naar Nickerie gekomen; VHP is een grote partij en ik ben geen kleine man', moest dat vooral afstralen. Daarna gingen ze naar het toenmalige Logeergebouw in Nickerie. Ik kroop toen achter een bankstel. Ik vond het boeiend om te horen hoe dat politieke spel werd besproken; over wie naar voren geschoven gaat worden. Langzaam, langzaam ben ik opgeklommen."
Op 28-jarige leeftijd gaf hij zijn eerste speech op het VHP-podium. Hij was wijlen professor Baal Oemrawsing vooruitgegaan op een vergadering. Toen Oemrawsing maar niet arriveerde, werd tegen Mahawatkhan gevraagd wat te zeggen, omdat hij liep ‘al zo lang' meeliep. "Hij hoorde een vreemde stem", vertelt Mahawatkhan trots over de verlate binnenkomst van Oemrawsing. "Hij kwam binnen en was trots toen hij zag dat ik het was. Later heeft hij voorzitter Lachmon geadviseerd: ‘Deze man kunnen we gebruiken'. Oemrawsing heeft me toen vanaf 1979 gevraagd op alle podia in Nickerie op te treden als één voor laatste spreker. Toen kwam de coup en was het afgelopen met de politiek." Na de mysterieuze dood van Oemrawsing – wiens broer een van de 15 slachtoffers was van de decembermoorden in 1982 – werd Mahawatkhan laatste spreker.
Toen Lachmon hem op 1 april 1987 opbelde met mededeling ‘Kom naar Paramaribo, we gaan beginnen met de verkiezingscampagne', dacht Mahawatkhan serieus dat het om een 1 april-grap ging. Dictator Desi Bouterse had op 31 maart verkondigd dat op 31 september een nieuwe grondwet door middel van een referendum zou worden aangenomen en dat 25 november verkiezingen zouden worden gehouden. Maar dat nieuws was hem helemaal ontgaan, omdat tv in Nickerie nog niets voorstelde. Ondanks de politiekloze periode had hij ‘dagelijks contact' met Lachmon, want die was president-commissaris van zijn bedrijf, tevens juridisch adviseur. Bij het nauwe contact was ook wijlen Abdul Islam Alibux (ook al ‘géén familie van') betrokken; ‘penningmeester achter de schermen' van de VHP. Diens bedrijf Cultuur Onderneming Nickerie lag naast dat van Mahawatkhan.

Lelijke dingen
Velen hadden hem afgeraden weer aan de politiek te beginnen. "Anders zou Bouterse mij doodschieten, werd er gezegd, maar dat was onzin. Ik zei: ‘wie niet durft blijft thuis'. De enige die ook durfde was Kris Mahadewsingh, minister van Onderwijs onder Bosje." Luisterend naar Mahawatkhan, is zijn politieke loopbaan bij de VHP gekenmerkt door tegenwerking. Hij spreekt sceptisch over de ‘Verenigde Hindoepartij'. "Er is geen enkele moslim meer over, die zijn allemaal weggewerkt", zegt hij. In 1987 kreeg Mahawatkhan naar zijn zeggen slechts de vijfde plaats in Nickerie toebedeeld omdat Alwin Mungra ‘lelijke dingen' zei over hem, zoals: "Hij is moslim." Maar Lachmon zou hebben geantwoord: "Alwin, je gaat zien: die jongen komt binnen." En inderdaad. De VHP haalde op eclatante wijze alle vijf Nickeriaanse zetels. De strijd ging tussen ‘uitsluitend Front en NDP', want de kansen van Palu waren te verwaarlozen. Mahawatkhan kreeg 961 voorkeurstemmen.
"In 1991 kreeg ik weer de vijfde plaats, weer met hetzelfde verhaal dat ik niet gekozen zou worden. Nu kreeg ik 1.071 voorkeurstemmen ondanks het gebod: ‘uitsluitend stemmen op de lijsttrekker'." Toen Mahawatkhan in 1996 wederom de vijfde plaats toebedeeld kreeg en ‘laatste spreker' was, bedankte hij voor de eer. Daarvan kreeg hij naderhand spijt, want toen volgde wat hij noemt ‘de verkoop van de assembleeleden': een deel van de VHP-parlementariërs liep over als BVD naar het kamp van Bouterse- Wijdenbosch. "Ik voelde schuldig. In tête à tête-gesprek met voorzitter Lachmon op 1 december 1996 zei ik alles te zullen doen om het weer goed te maken. In 2000 circuleerden weer allerlei verhalen over mij, maar toen heeft Lachmon gezegd: ‘Nee, hij wordt lijsttrekker'. Toen Sardjoe hem dit ontraadde en een vijfde plaats aanbeval, heeft Lachmon hem geantwoord: ‘Hij wil niet eens de eerste plaats en dan praat je over de vijfde'. Ook dat jaar was ik laatste spreker en we hebben vier stoelen in de wacht gesleept."

Knopendraaiers
Nu zijn het weer dezelfde mensen die hem ‘dwarsliggen', op hem ‘beuken' en ‘inhakken'. Hij doelt op Sardjoe, vice-president Jules Ajodhia en huidig penningmeester Radjen Pahladsingh. "Pahladsingh was in 1987 en 1991 nergens te bespeuren en Ajodhia was in volle NDP-tenue, uit vrees want hij was regionaal commissaris," spuwt hij zijn gal. "Pahladsingh was bij steeds bij de Index (Centrum voor Industriële ontwikkelingen en Exportbevordering …red) om bij Bouterse stukken grond los te krijgen. Toen Sardjoe hem in 1996 binnenhaalde, kwam voorzitter Lachmon naar mij toe en zei: ‘Deze man is penningmeester maar hij weet geen moer van de politiek'. Bovendien was zijn hele familie eeuwig tegen de VHP. In 1963 was er een actiefront tegen partij onder leiding van een Pahladsingh, die zijn oudere broer was."
Tegenover Dagblad Suriname maakte hij zijn dwarsliggers uit voor ‘knopendraaiers'. "Ze vernietigen alles wat Lachmon heeft opgebouwd", licht hij toe. "Die kwam met de verbroederingpolitiek, zij komen met de verloederingspolitiek. Sardjoe zegt dat ik een opportunist ben, maar zijn vrouw en kinderen zijn Nederlander, terwijl een zoon onderdirecteur bij de Belastingen is, een andere commissaris bij de SLM en zijn dochter directeur bij de RGD. Voor Ajodhia geldt hetzelfde verhaal; zijn kinderen zitten bij Staatsolie en op andere posten. Dat geldt ook voor Pahladsingh en een aantal anderen binnen de partij. Ik vind het niet correct als je je paspoort pas inlevert als je een hoge functie krijgt, zoals minister Stanley Raghoebarsing heeft gedaan en Kris Brindaban Panday die directeur is van het MCP."
Mahawatkhan ziet zichzelf wel als een ware nationalist. Zijn ongeschoolde vader, die als zes dagen oude baby wees werd, trouwde een Guyanese met wie hij vijf zonen en drie dochter kreeg. "Ik ben de oudste en de enige die nog in Suriname is. Een broer is ingenieur, een andere doctorandus bestuurskunde en een zus is socioloog. Ze zijn allemaal in het buitenland. Mijn moeder woont in Toronto, Canada."

Niet luisteren
Het is hem ten voeten uit: ongezouten en onversneden kritiek op partijgenoten. Vooral landbouwminister Geetapersad Gangaram Panday moest het ontgelden. "Als zaken verkeerd gaan en je meent het met de partij dan moet je erop wijzen", verdedigt Mahawatkhan zich. "Gangaram Panday was geen VHP in 1996, toen zat hij zat hij te rommelen in DA'91", klinkt het weer rauw. "Hij had de attitude van een advocaat in een rechtszaak, maar vandaag is hij ervan de oorzaak dat de rijstsector in elkaar is gedonderd. Hij wil gewoon niet luisteren naar oplossingen."
Hij rakelt de perikelen rondom de oprichting van de Surinaamse Padie Boeren Associatie (SPBA) weer op. "Wij hadden Ashok Kalloe, ex-VHP maar overgestapt naar de BVD in 2000, gevraagd het voortouw te nemen. Hij had veel werk verzet. Toen de minister na een maand terugkwam, werd Kalloe voorgesteld als voorzitter en mijn persoon als ondervoorzitter. Dit schoot direct in het verkeerde keelgat van VHP'ers die niets met de rijstsector te maken hebben. Toen heeft de vice-president geluisterd zijn handlangers en alles on hold gezet. In plaats van de SPBA kwam het ‘Comité redt de rijstsector' met drie mannen die niet eens in de rijstsector zitten. Ik heb toen gezegd: ‘Je straft niet Kalloe maar de rijstsector'.
Toen zaken daarna verkeerd liepen, kwam de minister met hangende pootjes terug. Kalloe heeft een rapport geschreven en mij drie dagen lang opgezocht in het ziekenhuis voor technische zaken. We gingen net zo laat door totdat de artsen zeiden: ‘Heren ophouden'. Op basis van dit rapport is de regering gekomen tot een zachte lening van vijf miljard SRG voor de rijstboeren."
De rijstsector staat er ‘slechter voor' dan voordat deze regering aantrad. Mahawatkhan pleit voor structurele aanpak. De leenrente moet omlaag en worden gelijkgetrokken worden met Guyana, waar het op 12 procent ligt tegenover 21 in Suriname. Ook pleit hij voor invoerrechtenvrije en omzetbelastingvrije kunstmest, chemicaliën en onderdelen van landbouwmachines. "Als je door de IDB en het IMF onder druk wordt gezet de rijstsector niet te subsidiëren, doe het dan verdekt", aldus Mahawatkhan.

Hij denkt dat het Alternatief 1 (A1) – waar hij vijfde op de kandidatenlijst staat in Nickerie – met zijn komst er ‘overal beter van wordt': Nickerie, Saramacca, Wanica en Commewijne, somt hij op. "Mensen die niet eens zijn het Nieuw Front sluiten aan." Over A1-lijsttrekker Soedeshchand Jairam in Nickerie zegt hij: "Hij heeft veel verstand van de rijstsector en vecht voor de Nickerianen: op basis daarvan join ik hem. Om zo een bijdrage leveren de rijstsector in het bijzonder en andere sectoren in het algemeen, want 's land belang is ons belang." Over de kansen van politieke opponenten zegt hij: "Bouterse heeft een idee, maar kan beter een stapje achteruit doen en Jenny Simons naar voren schuiven. Hij mag wel goede bedoelingen hebben maar de buitenlandse druk komt om de hoek kijken. Tegelijkertijd is een NDP zonder Bouterse nauwelijks denkbaar. Venetiaan moet op pensioen. Ook hij moet iemand anders naar voren schuiven, zoals Ruth Wijdenbosch als je het genderbeleid serieus laat meewegen."
Over zijn vertrek bij de VHP zegt Mahawatkhan: "Ik had al gehoord: ‘ze gaan je droppen'. Maar ik nam het niet serieus. Mensen zeggen dat ik in het parlement moet blijven. Goed, dan maar weg, want je kan niet eeuwig ruzie blijven maken. Laat die buitenlanders maar blijven. Als zaken verkeerd gaan, zullen ze wel te zijner tijd het hazenpad nemen. In elk geval moeten de jongeren van Suriname een voorbeeld nemen aan mij; ze moeten niet ingaan op de zoete verhalen van politieke leiders die reeds verroest zijn in hun denken. Ze moeten zich niet laten misleiden, maar altijd kritisch begeleiden, vooruitstrevend denken en enge partijpolitiek achterwege laten."


          Een Premature Coup        

Hij lacht alweer, zegt CLO-voorzitter Ronald Hooghart na het afvoeren van zijn persoon van de DNA-kandidatenlijst door het NPS-congres, afgelopen zondag. Maar binnen schrijnt het nog danig na. De Farizeeërs hebben kort na het lijdensweek weer toegeslagen. Is Venetiaan onderdeel van het ‘vooropgezet plan? "Hij moet in staat zijn het ontstane probleem terug te brengen tot aanvaardbare proporties."

Tekst Iwan Brave/de Ware Tijd, 5 april 2005 - foto: Dagblad Suriname

Eén ding is zeker: de Surinaamse politiek heeft nieuw fenomeen erbij; ‘het bandje van Strijk'. Velen binnen de NPS – die ‘op hun tenen lopen en met hun tong extra naar buiten' – zouden met angst en beven de kandidaatstelling van Hooghart tegemoet hebben gezien.
Was het bij de verkiezingen van 2000 nog gelukt hem uit de politieke arena te weren, deze verkiezingen leek er geen ontkomen meer aan. Hooghart zat comfortabel en riant gepositioneerd op de vijfde plaats op de lijst van Paramaribo. Niets kon meer misgaan. De haviken binnen de NPS - ‘die de partij denken te bezitten' – konden zich voorbereiden op het ergste. Geen enkele stok leek meer bruikbaar om de hond te slaan. Totdat Henry Strijk, in de hoedanigheid van STVS-verslaggever zaterdagmiddag binnen kwam stappen voor een interview. "Het bandje is gebruikt als product van een scenario", weet Hooghart zeker.
Het moge duidelijk zijn dat zo'n kleine 24 uur na wat zich het beste laat vergelijken met een premature coup, Hooghart nog heen en weer wordt geslingerd in zijn gevoelens. "We lachen alweer; de emoties zijn van het moment", zegt hij in zijn werkkamer op het CLO-hoofdkwartier aan de Verlengde Gemenelandsweg. Maar daarna geeft hij meteen toe: "Wat gebeurd is, is zeer pijnlijk." Hij is in gezelschap van medebestuursleden, zoals penningmeester Michael Miskin en zijn zoon Andy, die ook zitting heeft in de NPS-Jongerenraad. Vader Hooghart kan zich innerlijk er nog steeds bij neerleggen. "Ik ben van oordeel tegen de achtergrond van de grote mate waarin ik de voorzitter adoreer, hij mij zou moeten vragen wat er aan de hand is. Het zou aanleiding moeten zijn om mij voor een gesprek uit te nodigen over mijn ‘vermeende verkeerde' instelling. Zolang dit niet gebeurt, is hier sprake van een emotioneel besluit."

Vooropgezet plan
Bij Hooghart wil het vooralsnog niet in dat president Venetiaan als voorzitter van de NPS geen onderdeel uitmaakt van het scenario, of op zijn minst willens en wetens passief toekijkt naar deze openlijke vorm van broedermoord. "Ik wil eerst wat meer informatie", zegt hij. "Zaterdag is het bandje gebruikt om mij de das om te doen. In een ernstige situatie sla ik normaal links en rechts om me heen. Maar ik wil dat zaken op een rationele beslissing baseren. De beslissing is genomen van het ene op het andere moment. Om elf uur had ik nog gehoord van Erwin Lelie, voorzitter van de afdeling Paramaribo, dat ik nog kandidaat was. Volgens insiders heeft de voorzitter van het congres, Walter Pengel, de beslissing op de valreep genomen. Ik ben van oordeel dat de uiterste top van de partij geloosd is in een vooropgezet plan. Desalniettemin ben ik van mening dat de voorzitter de kandidaat Hooghart had moeten laten komen om uitleg te geven."

Uit zijn laatste woorden dreunt misschien toch het lichtelijk besef dat Venetiaan hem toch nog – al dan niet noodgedwongen – opoffert. Maar daar kan hij gewoon met zijn verstand niet bij. "De revolutie heeft zijn intrede gedaan in de jaren '80. ik ben blijven strijden voor de terugweg naar de democratie. Daarbij heb ik de NPS door dik en dun gesteund. Onbaatzuchtig. Ik ben nooit ervoor gefacilieerd. Velen lopen op hun tenen en steken hun tongen extra naar buiten. Dus wanneer de mensen voor de tweede achtereenvolgende maal vragen mij op de kandidatenlijst te plaatsen, dan vind ik dat mij men niet kan afwijzen."
Is het politieke spel toch harder en – en mogelijk smeriger – dan zelfs een bikkelharde straatvechter als Hooghart kon vermoeden? Of was het dan toch een stukje overmoed in een onbewaakt moment, waarbij het doel in zicht was, maar dat de vijand toch in het allerlaatste bosje een val had liggen. Hooghart ziet in elk geval Hesdy Pigot, secretaris op het kabinet van de president, als de kwade genius. In samenspanning met Henry Strijk, als laatste ‘valstrik'. Over Strijk zegt hij: "Hij heeft mij ervan verzekerd alleen te willen praten over het rapport Tjon a Hung. Toen heb ik hem off the record verteld over de capriolen van Pigot naar mij toe. Daar is hij na het interview op teruggekomen. En ik heb, zoals ik gewend ben, duidelijk mijn mening gegeven en gezegd dat ik dit keer niet gemerkt heb dat de heer Pigot met mij bezig is geweest. Maar als ik na de verkiezingen erachter kom dat dit wel het geval is, dat ik dan de structuren zal nalopen om in feite de mensen die de zaak manipuleren eruit te smijten."
Meer zou Hooghart niet hebben gezegd. Maar laten we eerlijk zijn: als havik zouden we allemaal bang zijn om gekortwiekt te worden op termijn. En als we naar het iele, pokdalige jongensgelaat van Pigot kijken, is het voorstelbaar hoe angstaanjagend het is dat een pitbull als Hooghart al vanaf de vijfde plaats komt aanstormen. Maar Pigot kreeg op tijd de juiste stok met de juiste dikte in handen. De klap kwam hard, venijnig en onverwachts. Deze vergelijking is niet overtrokken. Hooghart vindt zelf dat hij ‘als een hond eruit is gekieperd'.

Toch doorgegaan
Pitbull Hooghart zal er de komende tijd nog van staan tollen, ook al wil of kan hij dat nog niet geheel toegeven. Zijn enige wapenfeit is voorlopig Pigot en de zijnen uit te dagen om alsnog datgene uit te zenden, wat dan zogenaamd de partij zou ‘schaden'. "Dit soort figuren als Strijk en Pigot zijn het die in feite anderen ertoe drijven dingen te doen die als niet-menselijk worden betiteld", zegt Hooghart. "Dit soort mensen hebben met hun manipulaties en scenario's ervoor gezorgd dat Bouterse het pistool heeft getrokken." Het was overigens niet de eerste poging van Pigot. "Hij heeft bij de verkiezingen van 2000 aan de verschillende afdelingsbesturen gevraagd mij niet op de kandidatenlijst te plaatsen", vertelt Hooghart. "Omdat ik zogenaamd de voorzitter in de wielen zou rijden. En toch ben ik doorgegaan met de strijd voor good governance, omdat ik de aanstelling als kandidaat niet principieel heb gesteld."
Hooghart is ervan overtuigd dat hij de ‘stem van de massa' is. Hij trekt dan ook bijbelse vergelijkingen. "Wat ik zo jammer vind is dat we net de lijdensweek achter de rug hebben; dat de Zoon van God verraden is door Judas en dat wij na 2000 jaren daarover nog steeds wenen. En dan dat we vlak na de lijdensweek dit soort scenario's uithalen. Waarbij we ook nog weten dat bepaalde partijen op scherp staan. Dan is het duidelijk dat men niet bezig is met het belang van het volk maar met het eigen belang. Hesdy Pigot staat hierbij aan het hoofd en de voorzitter heeft zich onbewust laten meeloodsen."
Hooghart denkt niet zozeer in termen van zetelverlies voor de NPS, maar dat het toch al flinterdun algeheel vertrouwen – van met name de zwevende kiezers – in de politiek wordt opgezegd. "De frustraties van het volk kunnen dusdanig zijn dat de kiesdeler kleiner wordt en de zetelverdeling daardoor anders uitvalt. Heel wat mensen hebben naar de CLO gebeld en gezegd: wij gaan niet naar de stembus. Een hele groep voetballers heeft me dat ook verteld. Zelfs mensen die niet op mij zouden stemmen, hebben te kennen gegeven dat dit voor hun teleurstelling is."

Emotionele beslissing
Hooghart spreekt van een ‘emotionele beslissing' die het partijcongres heeft genomen. Maar is dat wel zo? Afgaand op zijn woorden, heeft het allemaal juist iets van een rationeel bekokstoofd scenario. Hooghart was gewoon niet gewenst. Scenario of niet; hij zal diep moeten gaan nadenken in hoeverre hij er zelf niet debet aan is dat zijn eigen openhartigheid als stok tegen hem is gebruikt, of hij niet – al was het maar voor even – wat minder openhartig had moeten zijn; ook off the record. "Ik voldoe aan de wens van de samenleving", verdedigt hij zich. "Ik spreek voor het volk. De positie kan me ook niet schelen, wat me kan schelen is dat mensen onrecht wordt aangedaan. Als oprecht NPS'er – meer dan de meesten rondom de voorzitter – ben ik bereid in het openbaar mijn mening te geven. Ik ben daarna bereid de kritiek hierop te incasseren en te verwerken. Ik weet dat veel partijtoppers kritiek hebben, maar niet durven. Wil je ontwikkeling dan moet je kritiek kunnen uiten. Mijn voorzitter zegt altijd: tan tiri a no don. Maar ik zeg: tan tiri n'e tja ontwikkeling."
Volgens zoon Andy heeft zich niet het gehele geplande scenario zich voltrokken. "Je vader moet zich in alle opzichten rustig houden", zou Erwin Lelie hem hebben ingesproken. Een vreemde opmerking, zei zijn gevoel maar op dat moment liet hij het passeren. Toen werden de kandidaten opgenoemd. Toen bij de vijfde plaats zijn vader nog niet viel, keek zoon Andy weer raar op, maar nog steeds geen reden voor de alarmbel. Maar toen de congresvoorzitter bij de achtste plaats de vergadering schorste begon het te dagen. Wie naar Apintie live luisterde kon al iets vermoeden: "We hebben iemand anders", klonk het zachtjes door de microfoon. CLO-penningmeester Michael Miskin werd erbij gehaald. Zoon Andy hierover: "Toen dacht ik dat men hem ging halen om iets te bespreken en al helemaal niet om hem te melden dat hij voor pa in de plaats was gekozen." Op dat moment zag Andy dat het scenario nog niet vervolmaakt was. Mensen in de menigte begonnen al de naam van Hooghart te scanderen. "Ik ken het karakter van mijn vader, als hij naar binnen zou gaan om rekenschap te halen en zou roepen dat hij niet geplaatst was, dan zou het helemaal mislopen. Ik heb tegen hem gezegd: je gaat niet naar binnen, we gaan weg. Als ik dat niet had gedaan dan was het helemaal misgegaan. Nu is nog niet alles misgegaan."

Nog hoop
Ze hebben nog enige hoop bij de CLO dat een en ander alsnog recht zal worden gezet. Is het geen ijdele hoop, dan wel zeer dunne als je zo naar Hooghart luistert. "De partij beslist. De voorzitter is door mij gedragen en op een vreselijk hoge stoep geplaatst. Hij moet in staat zijn het ontstane probleem terug te brengen tot aanvaardbare proporties."
‘Aanvaardbare proporties' klinkt niet bepaald als geheel herstel. Veel zal afhangen van CLO-penningmeester Miskin, die in zijn plaats naar voren geschoven is en daarmee ineens is gebombardeerd als potentiële splijtzwam binnen de CLO. Hooghart: "Niet een persoon zou gekandideerd worden maar de CLO. Dus als zij iemand van ons verkiesbaar willen stellen, dan moet men eerst met de CLO komen praten. Mike heeft duidelijk gezegd eerst met mij te zullen overleggen. Men wil hem bewegen de toegeschoven positie te accepteren; dat zou een klap in mijn gezicht betekenen voor de oppositie. Maar aan andere kant heeft men hem in de positie gebracht dat hij ook als ‘verrader' zal worden gekenmerkt als hij dat doet. Als hij de positie aanvaardt, dan zal hij worden afgemaakt. Als hij die niet aanvaardt, dan zal hij ook worden afgemaakt."
Ineens rust op Miskin schouders een zware last en verantwoordelijkheid. Een beslissing die een zoveelste keerpunt of dieptepunt in de nationale politiek zal kenmerken. Een beslissing die mogelijk weer als een splijtzwam binnen de vakbeweging kan werken. Hooghart grijpt terug naar 1993. "Toen heb ik voor de NPS gekozen door André Gravenstijn te ondersteunen voor de post van directeur bij Binnenlandse Zaken. Hugo Blanker was ertegen. Dat heeft tot een scheuring binnen de CLO geleid. Ik ben van mening dat de NPS onder dezelfde voorzitter niet weer het instrument kan zijn dat zorgt voor een tweede scheuring."

          De Verstopte Rechtsgang        

Esbert Vriesde: "Ik Kan Geen Recht In Mijn Land Halen"


De Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) heeft vernietigend geoordeeld over de Surinaamse rechtspraktijk. De OAS constateert dat rechtzoekenden ‘geen genoegdoening' vinden, ‘vertragingen' en ‘obstructies' in het rechtssysteem en ‘tegenstrijdige uitspraken'. Drie burgers hebben afzonderlijk een klacht ingediend. Ook het relaas van Esbert Vriesde (72) lijkt hieronder te vallen.



Tekst Iwan Brave/dWTfoto Hijn Bijnen - de Ware Tijd, 3 maart 2005

Er is niets romantisch aan het hoogste rechtscollege van Suriname. Niets van een advocaat die een vurig pleidooi houdt, niets van rumoer in de zaal en een rechter die de menigte tot stilte afhamert: orde, orde! Het is een dodelijk saaie, lichtelijk deprimerende uitwisseling van paperassen en afvinken. En dan is de raadkamerwisseling. De rechters staan op en maken plaats voor een nieuwe samenstelling. Nu komt Von Niesewand als voorzitter en is Pultoo gewoon lid. In hetzelfde tempo wordt een hele stapel dossier van meestal uitgestelde zaken weggewerkt.

Wie wel in de startblokken zit om een vurig pleidooi te houden is de 72-jarige Esbert Vriesde, directeur van de landbouwonderneming Vriesde NV uit Coronie, in gezelschap van zijn vrouw. Begin oktober zaten ze er ook al voor ‘uitspraak'. Bijna een half jaar later zitten ze er weer voor ‘uitspraak'. In al die maanden is dat steeds weer met twee weken uitgesteld. Zo snel als de dossiers worden afgehamerd, zo tergend langzaam gaat het proces om je rechtszekerheid of -gelijk in Suriname te krijgen. Al 25 jaar verkeert Vriesde in een onophoudelijke juridisch doodsstrijd over de onwettige occupatie (bezetting) van zijn plantage The Hague. Hij was 47 jaar toen het allemaal begon. Nu is hij een grijze, kalende zeventiger en nog is de lijdensweg niet voorbij. Op Vriesde is het vernietigende oordeel van de OAS over de Surinaamse rechtspraktijk van toepassing. De OAS heeft de Staat Suriname tot 8 april de tijd gegeven hierover duidelijkheid te geven. Drie burgers hebben afzonderlijk een klacht ingediend. De OAS constateert dat rechtzoekenden in Suriname ‘geen genoegdoening' vinden, ‘vertragingen' en ‘obstructies' in het rechtssysteem en ‘tegenstrijdige uitspraken'.

Buitengesloten
Nog voordat de zaak van het echtpaar Vriesde aan bod komt, schorst Von Niesewand de zaal wegens comparitie van twee partijen in een andere zaak. Nog geen vijf minuten later steekt de advocaat zijn hoofd naar buiten en roept dat iedereen weer binnen mag komen. Voordat we plaats kunnen nemen, roept mevrouw Vriesde ontzet: "Ze hebben onze zaak al afgehandeld." Meneer Vriesde wil het niet geloven. "Dat zegt die advocaat tegen me; uitstel tot 1 april", herhaalt zijn vrouw. Vriesde vraagt de aandacht van Von Niesewand: "Edelachtbare, ik verzoek u mij te horen." Maar Von Niesewand lijkt hem niet te zien of te horen. Dan volgt een emotionele uitbarsting van het echtpaar. "We willen uitspraak, we hebben recht op uitspraak", klinkt het getergd. Tranen springen ze in de ogen. Je houdt je hart vast voor het hart van de 72-jarige man.
Er is niemand die hen komt bedaren. Integendeel, er roept zelfs een deurwaarder: "Smijt die man eruit." Niet bepaald wat je wil horen in een instituut waarvan gezegd wordt dat je er je recht kan halen als het je elders wordt ontnomen of onthouden. Wat Vriesde ook probeert, die kleine moeite om weer even naar zijn dossier te kijken wordt niet genomen. Het is hard, keihard, bijna onmenselijk ongevoelig. Zeker als je je bedenkt dat het echtpaar al om vier uur uit Coronie vertrok om op tijd te zijn, en dat het niet de eerste keer is dat ze opdraven en voortdurend met uitstel worden geconfronteerd. Als het echtpaar maar niet tot bedaren komt, rapen de rechters hun boeltje bij elkaar en verdwijnen.
Buiten de rechtszaal gaat de tirade van het echtpaar Vriesde door. Een ordewachter wordt erbij gehaald. Hij is de eerste die menselijk medeleven toont: "Pappie, ga je recht zoeken", zegt hij. "Ik kan geen recht meer vinden in dit land", zegt Vriesde. "Ik verlaat me nu alleen nog op God." Hij komt tot bedaren, zijn vrouw ook.
"Ze gebruiken de deurwaarder om ons uit te schakelen", beweert Vriesde. Het gebeurde eerder in november dat zij op deze wijze buiten werden gesloten. "De deurwaarder heeft verzuimd; de mensen hadden wel geroepen moeten worden", beaamt een jurist die een sigaretje is komen roken. Meer kan hij niet voor ze doen. Een hindostaanse mevrouw komt op ze afgestapt. "Ik geef u alle gelijk; ik ben al 21 jaar bezig met een voogdijzaak", zegt ze emotioneel. "Vandaag is de oudste jarig, hij weet niet eens wat een vader is." De vrouw huilt en daalt vertwijfeld de trap af, weer op weg naar het ongewisse.

Volledig eigendom
Al in 2002 berichtte deze krant dat Vriesde gevangen zit in een ‘rechterlijk gejojo'. Nu lijkt hij er nog meer in verstrikt geraakt. Esbert Vriesde keerde in 1983 terug naar Suriname om een zaaivermeerderingsbedrijf, een rijstpellerij en drogerij op te zetten. Maar twee zaken gooiden roet in het eten. De sluizen aan de Oost-Westverbinding hadden ondeugdelijke kleppen, waardoor zoutwater de plantage opstroomde. En 80 hectare bleek geoccupeerd door NV Vooruitstreven, sinds begin jaren '80.
Vriesde beschikt over alle authentieke papieren waaruit onbetwist blijkt dat plantage Hague volledig zijn eigendom is. Zoals een kaart van landmeter Loth uit 1872 en de handgeschreven akte uit 1900 waaruit blijkt dat de grond aan zijn vader, Ferdinand Vriesde, is verkocht. Op grond hiervan oordeelde rechter Gangaram Panday in 1990 in een kort geding dat de plantage aan Vriesde NV toebehoort. Maar in 1997 – zeven jaren later – werd het vonnis vernietigd en terugverwezen door de rechters Veldema en Oosterling naar rechter Ramnewash, die oordeelde dat niet alle landgrenzen vaststaan. Maar in 2002 oordeelt rechter Pultoo dat Vriesde NV op basis van de bestaande landmetingen mag blijven. Maar ondertussen had Vooruitstreven beslag laten leggen op de inventaris zodat het bedrijf geen kant op kon. Hiertegen had Vriesde in 1998 hoger beroep aangetekend.
In de andere kwestie vonniste kortgedingrechter Von Niesewand in 1994 dat de overheid (Openbare Werken, OW) de sluis "binnen een maand" moet herstellen. Nu, 11 jaar (!) later, lapt de overheid nog steeds dit vonnis aan haar laars. Zelfs beslagleggingen doen OW niet tot inkeer komen. Integendeel. Drie jaar geleden heeft dit ministerie zelfs getracht de beslagleggingen ongedaan te krijgen met de bewering dat er uitvoering is gegeven aan het vonnis van 1994. Maar februari vorig jaar stelde rechter Rasoelbaks de overheid weer in het ongelijk. Nu, een jaar later, heeft de overheid nog steeds geen uitvoering aan dit vonnis gegeven: geen herstel van sluizen en geen geld wordt uitgekeerd, hoewel de beslagleggingen al in de miljoenen SRD's lopen.

Nieuwe dimensie
De rechterlijke nachtmerrie van Vriesde NV had al in 1987 een nieuwe dimensie gekregen, toen buurman Issa ook de grens van plantage Hague betwistte en een stuk land, kanaal en dam opeiste. In 1998 kreeg buurman Issa ongelijk van rechter Gangaram Panday. Issa ging in hoger beroep en hierin lijkt maar geen uitspraak te komen. Daarom had Vriesde zo gehoopt verlost te worden van de knagende onzekerheid.
"We hadden echt gerekend op een serieuze uitspraak", zegt hij, later in de middag als hij weer is bijgekomen. Over het buiten sluiten zegt hij: "We hebben ervaren dat rechters in Suriname het niet dulden dat cliënten aanwezig zijn bij hun eigen zaak. Maar ik kan onmogelijk onder de kokosbomen van Coronie staan praten; het moet hier bij de rechter." Zijn vrouw zegt: "Maar het wordt je verboden."
In de zaak tegen buurman Issa heeft Vriesde zich met klem verzet tegen opnieuw meten van de grenzen. Want dat is al tot in den treure gebeurd en steeds kreeg hij van de landmeters het gelijk aan zijn zijde. Vriesde: "Al 25 jaar praten we over grenzen: alles is er en nog kan de rechter geen uitspraak doen. Als het hierop aankomt, weigert de rechter. Ze zitten er alleen maar met de bedoeling om de vonnissen op te stapelen. Er komt eenvoudig weg geen uitspraak."
De hoger-beroepszaak die Vriesde in juni 1998 indiende – dus al bijna zes jaar geleden – tegen de beslaglegging en voortdurende occupatie door NV Vooruitstreven, verschijnt maar niet op de rol van het Hof van Justitie. Maar dat is niets vergeleken bij een andere hoger-beroepszaak die al in november 1986 werd ingediend ten aanzien van een andere plantage (Welgelegen).

Afglijdende rechtsstaat
Rondgang leert dat Vriesde geen spoken ziet."Het hoger beroep is een gigantisch probleem, het wordt niet behandeld als je niet hosselt bij de griffier", zegt jurist Hugo Essed over hoger-beroepszaken op de rol krijgen. "Als advocaten hosselen bij de griffie en werken met grote voortvarendheid, dan wil het wel het Hof bereiken. Maar dat is ook geen honderd procent garantie, want het Hof is overbelast", aldus Essed. Het verontrustende gevoel over de rechtsstaat blijkt niet overdreven. Essed: "Mijn collega Kruisland en ik hebben dat al eerder bij een persconferentie aangekaart. De rechtsstaat Suriname is ernstig in gevaar en aan het afglijden. De rechterlijke macht is volledig vastgelopen. Het is vrijwel onmogelijk om in Suriname je recht te krijgen. De enige redelijke manier is het kort geding, waarbij je in zes maanden een uitspraak kan krijgen, en die is dan voorlopig. Een bodemprocedure duurt 3 tot 4 jaar. Als je in hoger beroep gaat, dan kan het vier jaar duren voordat je het op de rol krijgt en dan kan het nog eens 4 jaar duren voordat het op de rol komt. Afgaand op het principe dat iemand twaalf jaren moet procederen, dan is Suriname geen rechtsstaat."
René Kappel is deurwaarder bij het Hof van Justitie. "Bij uitgestelde zaken, zit je al gauw weer een jaar verder, want er kan maximaal drie maanden per uitstel worden gekregen", zegt hij over de rechtsgang. Volgens de deurwaarder heeft de brand van het Kantongerecht in de Wulfingstraat ‘veel gefrustreerd'. "Wat over is gebleven, is op de grote stapel gegaan, zonder dat men wist welke zaken precies wat inhielden." Ook Kappel laat doorschemeren dat je flink moet leuren bij de griffie. "Als de rechter vonnis heeft gesproken, dan moet je wel de griffier achterna lopen om het vonnis te krijgen. Als je haast hebt, dan is dat wel raadzaam", zegt hij.
Kappel bevestigt dat de overheid structureel vonnissen aan haar laars lapt. "De overheid houdt geen rekening met de wettelijke formaliteiten. Daardoor volgt beslaglegging op beslaglegging. Vroeger was het een unicum. Nu is het schering en inslag een zaak tegen de overheid en bij elke rechtszitting."
"Een loze kreet", reageert Gladys Karsters-de Rijp, hoofd van de Griffie van het Kantongerecht, op de bewering van jurist Essed over het moeten hosselen bij de griffie. Ze geeft wel toe dat het ‘afhankelijk van de zaak', soms ruim een half jaar kan duren voordat de stukken allemaal in orde zijn en de zaak wordt doorgestuurd naar het Hof. "Wat daar gebeurt, hebben wij geen invloed meer op."
We overleggen haar twee indieningen van Vriesde voor een hoger beroep. Over die van november 1986 zegt Karsters-De Rijp meteen en resoluut: "Die is verloren gegaan met de brand van het Kantongerecht van 1989. Uit die periode is alles verloren gegaan." De indiening van 1998 neemt ze met enige verbazing in ontvangst. Als ze een medewerker erop afstuurt, komt die onverrichterzake terug. Ook Karsters- De Rijp, die daarna zelf gaat zoeken, kan het dossier nergens vinden. Wellicht dat hij ligt op de ‘grote stapel' van de Wulfingstraat.

Coronie kapot
Maar Vriesde beproeft meer dan alleen een verstopte rechtsgang. Hij meent dat de rechterlijke macht de Staat Suriname in bescherming neemt. In Coronie zouden in de militaire jaren meer onwettige occupaties zijn geweest op gronden van particulieren. "De Landbouwbank heeft destijds ongecontroleerd geld gestrooid en wij eigenaren moeten daaronder lijden, en dit maakt heel Coronie kapot", zegt Vriesde. "Ik heb Ramnewash toen geschreven dat hij onder ede liegt. Sommige rechters zijn er alleen maar om het werk van hun collega's af te keuren. En dat is een gevaar voor Suriname, wat ik aan den lijve ondervind. Gangaram Panday heeft vonnis gewezen na een kundig onderzoek. Het is een vonnis dat niemand die constructief, rationeel of integer is, kan afkeuren."
Een saillant detail is dat dezelfde rechter Ramnewash zegt op basis van dezelfde bevindingen dat Issa geen gelijk heeft. En wel op exact dezelfde dag dat hij Vooruitstreven in het gelijk stelt: 3 juni 1998. De Ware Tijd beschikt over een compleet dossier van alle vonnissen, gronddocumenten en briefwisselingen die Vriesde heeft gevoerd met rechters. "Als burger kan je enkel maar de conclusies trekken dat je hier niet met rechters, maar met politici te maken heb, want zij moeten voor de Landbouwbank de occupant op het perceel houden. Rechters proberen vonnissen die al ten uitvoer zijn gebracht, in het nadeel van de Staat te vernietigen", aldus Vriesde.
Ook nu wordt hij voor zijn gevoel hiermee geconfronteerd. Ten aanzien van het herstel van de sluizen heeft de overheid gesteld hieraan uitvoering te hebben gegeven. Maar rechter Rasoelbaks ging in februari vorig jaar hierin niet mee en wees de eis af van de overheid om de beslaglegging door Vriesde op te heffen. "Maar nu tracht de Centrale Bank van Suriname het vonnis te vernietigen via rechter Valstein-Montnor, die het vonnis van Rasoelbaks totaal negeert", zegt Vriesde. Daarom heeft hij zich in de eveneens slepende kwestie tegen Issa zich met hand en tand verzet tegen het opnieuw meten van zijn grond. "Als ik één mistake had gemaakt bij de zaak-Issa, dan was ik een kanaal kwijt en een van de sluiskleppen, dan was mijn perceel niet meer de juiste grootte. Dat hebben ze geprobeerd. Ze hadden al een afspraak hierover gemaakt. Daarop zat Valstein-Montnor te wachten."
Mevrouw Vriesde: "Alle investeringen die we hebben gedaan zijn teniet gegaan door het zo lang bezig zijn door de rechters. Banken willen geen leningen met ons afsluiten omdat ze eerst duidelijkheid willen. We moeten van ons perceel leven, maar het wordt ons onmogelijk gemaakt door het systeem van het recht dat de overheid ook nog eens beschermt."
Vriesde: "Na 25 jaar bezetting van ons eigendom en dat je niet twijfelt en honderd procent weet dat ik er geboren ben en sinds mijn moeders ingewanden met vrede heb gewoond, men heeft tijdens de nachtelijke overval van de militairen op de democratie ons perceel geoccupeerd."

          Standhouden Tussen Makaslang En Kapasi        

Winston Jessurun, voorzitter van DA91 en van het presidium van Alternatief 1 (A1), likt zijn wonden na de ‘lafhartige' aanval door Nieuw Suriname. Maar de scheuring heeft A1 meer goed dan slecht gedaan, zegt hij. Het Front en Bouterse vormen een moeilijk te doorbreken ‘symbiose'. Toch wil A1 alles op alles zetten om het internationaal aangezicht van Suriname te herstellen. "Je moet in feite beginnen bij de basis: de mens."


Tekst Iwan Brave/dWTFoto Hijn Bijnen - de Ware Tijd van 24 maart 2005


Jessurun wil er niet te veel woorden meer aan vuil maken, aan de openlijke, persoonlijke aanval van de Radjen Nannan Panday. "Ik heb tegen mijn vrouw gezegd: als je de politiek ingaat, dan vertelt men altijd lelijke dingen over je, waar of onwaar. Wapen je ertegen. Maar om nu aan je privéleven te komen, je gezin te belasteren, waardoor het ook je vrouw en kinderen raakt, dan doet het .-.pijn. En als men liegt dan doet het nog meer pijn. Maar we hebben heel wat stormen overwonnen."
Volgens Jessurun heeft het uittreden van Nieuw Suriname de A1 meer goed dan slecht gedaan. De partij van de gebroeders Nannan Panday zou altijd al een beetje moeilijk hebben gezeten bij bepaalde delen van de achterban van de andere partners. Jessurun kreeg regelmatig van mensen persoonlijk te horen dat ze om die reden niet op A1 zouden stemmen. "Alles komt nu weer terug", zegt hij. Hij kreeg ook steunbetuiging van politieke opponenten uit ‘alle hoeken'. Nieuw Suriname heeft zich politiek ‘compleet uitgeschakeld', weet hij. "Het komt vooral door de lafhartige wijze. Als men het uitsluitend over de boeg van de positionering van Nieuw Suriname had gegooid, dan had het de A1 nog enige schade kunnen berokkenen omdat zo'n argument nog enige oprechtheid uitstraalt."
Maar dit is niet eerste wat ter tafel komt. Het is Jessurun die het gesprek direct op koers plaatst met een recente anekdote. Op straat vroeg een kennis hem: "Wat hebben we aan een eerlijke president die zijn kinderen geen eten geeft? Is het niet beter een president te hebben die steelt maar wel zijn kinderen te eten geeft?" Dit onderstreept volgens hem dat veel Surinaamse kiezers bitter zijn en het spoor bijster. "Ik heb anders geen andere verklaring voor dat de VVV en de NDP nog aanhang hebben, afgaand op de ervaring met deze mensen en de consequenties daarvan voor het land. Anders hebben we een probleem met de interpretatie van hun aanhang. Als we een goed bestaan hadden, dan was het nog te begrijpen. Maar gezien de chaos en financiële verdoemenis is het onbegrijpelijk."

Idol hungry
Zijn broer Rudy, die psycholoog is, verklaart dit fenomeen als ‘idol-hungry'. "Dat zou een verklaring kunnen zijn voor de aanhang van deze twee partijen", licht Jessurun toe. "Het gaat om mensen die zelf niet zo'n sterk ego hebben en daarom graag geleid willen worden." Maar dat er zo velen hunkeren naar een idool, wijt hij aan het ‘falend beleid' van het Nieuw Front. "We hebben binnen het Gestructureerd Samenwerkingverband – waarbij iedereen en alles aangesloten was – kans gezien in 1997-1998 ruim 100.000 mensen in verzet te brengen tegen het financiële wanbeleid van de regering-Wijdenbosch, met als lichtpunt het naar voren schuiven van een interim-regering met Telting als president en Jharap als vice-president.
In die troebele situatie heeft Wijdenbosch de verkiezingen met een jaar vervroegd. Op het moment van bekendmaking daarvan, waren zij van de oude politiek niet meer te vinden voor het idee. Zo erg zelfs dat ze sindsdien geen enkele vergadering meer van het Gestructureerd Samenwerkingsverband hebben bezocht." Het woord ‘verraad' neemt hij niet in de mond, maar het spreekt voor zich. "Toen de kiezers het Nieuw Front weer een mandaat hadden gegeven, hebben ze het gezamenlijk uitgangspunt verlaten en zijn hun eigen dingen gaan doen. Een toonbeeld van de arrogantie van macht. Wie bleef achter? Het teleurgestelde volk, bitter en verpauperd."
Jessurun wijst erop dat het Front in 1987 van de 51 zetels er 41 behaalde – een dikke absolute meerderheid – en 33 zetels in 2000 – op één na wederom een tweederde meerderheid. En nu vraagt het Front weer een mandaat om het karwei ‘af te maken'. "Hoeveel willen ze dan hebben om inderdaad uit te voeren van wat ze niet hebben afgemaakt?" vraagt Jessurun zich in gemoede af over de gemiste kansen met zo'n riante meerderheid het land naar je hand te zetten. "De kiezer gaat nu maar zijn heil elders zoeken. Dat een aanzienlijk deel van jongeren, die niet geconfronteerd zijn met de jaren '80 en eind jaren '90, naar andere politieke partijen of combinaties gaat van krachten die we steeds hebben afgewezen, is de schuld van het Front."
Jessurun wil niets over horen dat het ook een financieel vraagstuk is.
Volgens hem is er geen enkele regering geweest met ‘zoveel mogelijkheden' en ‘steun uit het buitenland'. Maar als je blijft vasthouden aan partijpolitiek en niet aan maatregelen die genomen moeten worden, dan kom je niet verder." De voorzitter van het A1-presidium, wijst op het verziekte investeringsklimaat dat in stand wordt gehouden. In 1994 werd de eerste Investeringswet geconcipieerd. Dat het daarbij bleef, lag volgens Jessurun destijds aan een ‘conflict' tussen de Ministeries van Financiën en van Handel en Industrie – "dus tussen NPS en VHP". Dan volgt in 2001-2002 weer een concept-Investeringswet die in ‘grote vaart' wordt besproken en een ‘hoop onduidelijkheden' bevatte. "Daarom heb ik me uit protest onthouden van stemming. Nu hoor je bij monde van de minister van Financiën dat de investeringswet niet deugt en worden dure consultants in de arm genomen om het werk dunnetjes over te doen. Hadden ze zich dat niet eerder kunnen bedenken." Volgens Jessurun rennen de meeste investeerders ‘gillend' weg. "Ik kan je verhalen en voorbeelden vertellen, maar dan praten we morgen nog. Je komt als investeerder geen stap verder door het bureaucratisch gedoe."

Niet luisteren
Jessurun stelt dat je overigens voor geld bestemd voor productiedoeleinden op de kapitaalmarkt terecht kan. Daarnaast moet er flink worden geïnvesteerd in infrastructuur, onderwijs en gezondheidszorg, want dat is de basis voor een gezond volk om te produceren. "Maar deze regering wil sparen, en is het een volgende regering die dan het geld weer opmaakt." Tegelijkertijd dient men te participeren door middel van aandelen in de exploitatie van de grondstoffen. Overigens is Jessurun van mening dat Suriname de goudsector zelfstandig tot ontwikkeling kan brengen. Het is voordeliger om buitenlandse deskundigen te betalen die een mijn voor je opzetten, waarvan de opbrengst geheel aan jou toekomt.
Al deze zaken worden door DA91 aangekaart in de Nationale Assemblee. "Maar als iets van de oppositie komt, wil men niet luisteren", zegt Jessurun. Uit gesprekken met toppers uit de coalitie, blijkt dat het binnen het Front nogal aan wereldkundigheid schort. Ook bepaalde partijvoorzitters komen er niet genadig van af. Hij geeft tal van voorbeelden. Sommige liever ‘off the record'. "Bepaalde dingen wil je niet zo in pers gooien die je met elkaar in de wandelgangen bespreekt, dat kan pas als ze ook in de vergadering aan de orde komen. Sommige ministers hebben totaal geen idee om welke schaalverhoudingen het in de wereld gaat, omdat ze zo gefixeerd zijn op de enge partijbelangen."

Staatsgarantie
Regelmatig kloppen buitenlandse investeerders bij Jessurun aan omdat ze eenvoudig weg geen gewillig oor bij de regering vinden. Zoals die ene consultant uit Hong Kong, die ten tijde van herinlijving door China met 170 miljoen dollar te leen liep tegen een staatsgarantie, een looptijd van 20 jaar en een zeer milde rente van 5 procent. Het geld moest coute-que-coute weg uit Hong Kong. Via Jessurun werd het aan Suriname aangeboden. "Ik heb het aan Rodgers doorgespeeld; er is uiteindelijk niets mee gebeurd."
En dan die miljardair uit Hong Kong die interesse had getoond om honorair consulair voor Suriname te zijn. Een investeerder met aanzien. "Als hij ergens investeerde, dan gingen anderen er achteraan", vertelt Jessurun. "Hij wilde elk feasable project in Suriname financieren tegen een 30-70-verhouding. Dit was ter sprake ten tijde van de regering-Venetiaan I en regering- Wijdenbosch. Bij deze regering is het weer ter sprake gekomen. Maar men heeft er geen oren naar. Een partijgenoot werd benoemd. En dat ‘killed' het land."
Ook in het plan West-Suriname had er voor Suriname veel meer ingezeten. "De man komt met zijn private-jet uit Pittsburg", vertelt Jessurun over de president van Alcoa. "Dan blijkt de immigratiedienst van Zanderij hiervan niet op de hoogte. Er moet eerst een brief van BUZA komen dat ze binnen mogen. Hoewel ze lang moesten wachten, komen ze alsnog met een aanbieding om 4 miljard dollar in Suriname te investeren, want in de VS is een wet die geïnvesteerd geld vrij stelt van belasting. Terwijl onze regering talmt zijn de Amerikanen ook tegelijkertijd bezig in IJsland waar er wel beslissingen worden genomen. Dat heb ik toen in het parlement aangekaart. In 2004, twee jaren later, komt er eindelijk een MOU." Inmiddels is besloten door Alcoa een smelterij in IJsland op te zetten, ook komt er een smelterij in Trinidad. "Het is maar de vraag of smelterij in West-Suriname er nog komt, want veel zal afhangen van ontwikkelingen op de wereldmarkt", zegt Jessurun. "Die traineringen, bureaucratie en ondeskundigheid maken dat we keer op keer de boot missen."

Twee uitersten
Jessurun spreekt over het Nieuw Front en de NDP van een ‘symbiose', die moeilijk te doorbreken is. "Het Front houdt Bouterse in stand en gebruikt hem om de mensen te bewegen om op hun te stemmen, waarbij Bouterse wordt afgeschilderd als een gevaar. Zonder Bouterse zou er geen Front zijn." Jessurun haalt een andere broer aan – Arti van Trefpunt 2000 – die een vergelijking maakt met de ‘makkaslang en de kapassi' die samen in één hol leven, waarbij de kapassi het hol graaft. "Alternatieven die zich opmaken hebben het moeilijk zich daartussen overeind te houden, omdat we ons – ook de media – focussen op deze twee uitersten", aldus Jessurun.
Intussen holt Suriname sociaal-economisch achteruit. In 1967 – volgens de ‘laatste officiële' cijfers – verdienden we 1 miljard Amerikaanse dollars. Nu, 37 jaar later, verdienen we met zijn allen 1,1 miljard dollar. Jessurun: "In al die jaren zijn we geen stap vooruit gekomen. Als we de geldontwaarding erop loslaten, dan verdienden we in 1967 zes miljard dollar. We zijn erop achteruitgegaan ondanks de verdragsmiddelen, de garantiemiddelen en alle andere donormiddelen die zijn opgegaan, alles bij elkaar zo'n vier miljard dollar."
Maar hoe valt dit te doorbreken dan te door breken? Jessurun: "Je moet in feite beginnen bij de basis: de mens. Daarbij moeten we de vraag stellen: waar willen we naartoe. Ons onderwijs moet naar een topniveau op basis van de ontwikkelingsdoelen. Willen we aan landbouw doen, dan moet er op zijn minst een landbouwhogeschool zijn. We hebben niet eens lage landbouwschool. Willen we de dienstverlenende kant op, dan moeten we ons onderwijs daarop afstemmen en zorgen dat we qua landbouw zelfvoorzienend zijn."
Maar ook het huidige politieke bestel moet op de helling. Op grond daarvan heeft A1 ook een concept-grondwet geschreven met ‘betere machtsverhouding' tussen wetgevende en uitvoerende macht, een ceremoniële president en een uitvoerende minister-president die verantwoording verschuldigd is aan het parlement. Nu hebben we een executieve president – naar het Amerikaans voorbeeld – maar zonder dat we onze president rechtstreeks kiezen. Ook het huidige aantal van zestien ministeries moet drastisch omlaag door middel van ‘clustering', waardoor je onder meer krijgt een ministerie van Welzijn (nu Volksgezondheid, Arbeid en Sociale Zaken), een ministerie van Productie (nu NH, HI en LVV) een ministerie van Opbouw, Verkeer en Waterstaat (nu OW en TCT). Ook Regionale Ontwikkelingen en Binnenlandse Zaken dienen te worden samengevoegd.

Leven en dood
Ondertussen is de NDP weer in opmars. Onbegrijpelijk voor Jessurun. "Bouterse had in 1980 tot 1987 absolute regeringmacht en kon beslissen over leven en dood, wat hij ook deed. Hij kreeg van de Nederlandse regering een half miljard tot zijn beschikking, meer dan welke regering ook. Wie geeft mij nu de garantie dat hij nu met weinig geld en een absolute oppositie iets zal kunnen betekenen. Je kan alleen slagen met leiderschap, visie en contacten in wereld."
Dat laatste kan Bouterse in elk geval naar fluiten, nu de VS duidelijk hebben gemaakt geen banden te zullen onderhouden met regering ‘geleid door een veroordeelde drugscrimineel'.
Wat vindt Jesserun van deze ‘inmenging' van binnenlandse aangelegenheden? "Als land mag ik zeggen met wie ik hand in hand wil lopen. We maken ons allemaal op als moraalverdediger. In een goede democratie zonder etnische en maatschappelijke kloven had zo'n Amerikaanse uitspraak niet gehoeven. Maar dat is bij ons niet het geval, met name als we kijken naar de rechtsstaat die nog steeds niet is hersteld. Je hoort mensen roepen: ‘Isolement of niet; Des for pres, neks no fout'. Maar de VS zeggen bij voorbaat dat álles fout is. Het is natuurlijk niet leuk voor Suriname, net als bij de 100-procentcontrole. Maar we hebben er zelf een puinhoop van gemaakt. We moeten het herstellen. Daarom is A1 er; voor het herstellen van het aangezicht van Suriname in de wereld."


          Twist Over Sital's Politieke Dood        

JARIKABA - Is Jarikaba nog hét bolwerk van de Politieke Vleugel van de FAL (PVF)? En zal het Alternatief 1 (A1), met PVF-voorzitter Jiwan Sital als lijsttrekker, na 25 mei met twee zetels in Saramacca komen? De gehouden wijkvergadering in het wooncentrum Jarikaba, van afgelopen vrijdagavond, wordt gezien als een eerste krachtmeting. Met de sociaal-economische nasleep van Surland als inzet. "Waarom vechten met iemand die al dood is?"

Tektst: Iwan Brave/dWTFoto: Hijn Bijnen - de Ware Tijd, van 22 maart 2005

Om zeven uur, de officiële aanvangstijd, wijst niets op enige opkomst. De tent leeg met slechts witte kuipstoelen. De atmosfeer vochtig door de gevallen regen. Er klinkt ingetogen hindi-muziek. Hier en daar getimmer. De berm langs de tent is een modderboel. Maar een optimist ziet de acht maanden verse asfaltlaag op de Jarikabaweg naar het voormalige Surland, dat nu een ‘doorstart' maakt als Stichting Behoud Bananensector Suriname (SBBS).
Over de lengte van het afdak van de tent loopt repeterend in groengeel het logo van PVF: de gespreide handpalm met het ei erop. ‘PVF, de jonge reus', staat eronder. Het wegscheuren van Nieuw Suriname, de dinsdag ervoor, is zo ‘ei-vers' dat de naam nog niet verwijderd is uit het overwegend blauwe A1-logo. Op één bord is dat gepoogd, maar het was kennelijk een hels karwei. Alleen het ‘Nieuw' is eraf.
Radjinder Jewlal werkte voorheen voor Surland en werkt nu als vrachtvervoerder. Zijn huis is van kleurloos cement, delen van het balkon nog ongepleisterd, loze elektriciteitsdraden uit de muur en de plafondplaten eveneens ongeverfd. Het afbouwen staakte toen hij ontslagen werd bij Surland. Jewlals huis staat symbool voor het ineens ophouden van economische voorspoed in Jarikaba.
"Mi lobi a partij", zegt hij over de PVF, op de vraag waarom hij zijn erf ter beschikking stelt voor de wijkvergadering van A1.
Aan het huis ernaast, dat goed in de verf staat en volop licht heeft, wapperen drie rode VHP-vlaggen. Daar woont zijn zus. "Den sma na lanti, die verdienen schaal, schaal", zegt Jewlal lachend. Van een familieconflict is beslist geen sprake.

Uitsluitend shanti
"Als u rondrijdt, dan ziet u voornamelijk VHP", zegt parlementariër Mahinder Jogi, door politieke tegenstanders afgeschilderd als ‘geitendief'. Hij is met een aantal jongeren flink in de weer op het erf van Jewlals zus met het aanbrengen van VHP- propaganda. Zijn ze uit op provocatie? "VHP predikt uitsluitend shanti", antwoordt Jogi geruststellend. "Trouwens, waarom vechten met iemand die al dood is? De laatste eieren zijn al stukgetrapt door de olifant."
Het ressort Jarikaba telt tussen 2.500 en 3.000 stemgerechtigden, goed voor een zetel in Saramacca. Volgens Jogi voor de VHP. Maar het is toch het Nieuw Front dat Surland en daarmee Jarikaba economisch de nek heeft omgedraaid? "Alleen mensen die daarbij belang hebben zeggen dat. Wij bouwen op", zegt Jogi.
Jongemannen komen erbij. Ze willen niet bij naam worden genoemd. Ze hebben niets te verbergen. "Maar we zijn een kleine gemeenschap", legt een 24-jarige jongeman uit. Hij stemde vorige keer PVF. "Meneer Sital had heel wat beloofd, maar heeft niets gedaan", vertelt hij. "Veel jongeren tussen 18 en 35 jaar zitten nu bij de VHP om te mobiliseren. We worden er niet voor betaald." Het Front heeft wel ‘veel gedaan'. Twee ontwateringsluizen, het asfalteren van Chandie Shawweg, watervoorziening, een CBB-filiaal en een BO-kantoor, somt hij op. Hoe zit het met werkgelegenheid? "Als we het Front nog een mandaat geven, dan zullen ze nog meer doen; men is nu halverwege. Velen delen deze mening."
Een 32-jarige jongeman motiveert zijn overstap: "Als kleine partij kun je niets realiseren. Er kan meer ontwikkeling komen als wij jongeren bundelen." Volgens een bierbuikige vijftiger is Sital de grimmige tegenhanger van koning Midas. "Alles wat deze man heeft aangeraakt, is gesloten. Zelfs zijn eigen bedrijf aan de Zesde Rijweg en houtzagerij Oemrawsingh."

Alles opvangen
Kwart over zeven arriveert de eerste bus met voornamelijk vrouwen en kinderen. De muziek is inmiddels loeihard en uitbundiger. Een oude man glijdt uit in de modderberm. Spartelend als een eigentijdse Charlie Chaplin en met beide handen in de modder probeert hij overeind te komen. Mensen lachen hartelijk om zijn slapstickvoorstelling.
"Jogi is een landverrader", zegt een 64-jarige tengere Hindoestaanse man als de muziek gestopt is. "Ik woon hier 38 jaar, wat weten de jongeren; ze zijn pas geboren. Jogi komt hier alleen voor zijn houtzagerij. Het water komt van Jarikaba en niet van NH. Er is voortdurend een waterprobleem. We moeten alles opvangen in vaten en kommen. En dan komt BOG klagen over dengue-gevaar." Hij heeft 36 jaar lang gewerkt voor Surland. Toen hij in 2002 met pensioen ging, genoot hij daarvan precies drie maanden. "Vanaf die april tot heden heb ik niets meer gekregen", legt hij zijn harde realiteit bloot. Hij moet het doen met zijn schamele aov (150 SRD). Hij krijgt bijval van een vrijwel tandenloze man, geboren in 1936. Wiens schuld het is? Front natuurlijk. "Ze oogsten nu elke dag en toch krijgen we niets", zegt de tandenloze bejaarde. Hoe ze overleven? "Door wat te planten."
Iets over acht komt PVF-voorzitter Jiwan Sital haast ongemerkt binnen. Een enkeling klapt weifelend. Dat is beslist anders dan bij de NDP of DNP en zelfs de NPS. "Mi de in mi dorpu", verklaart Sital zijn bescheiden entree. Niet lang daarna druppelen de overige A1-toppers binnen.
"Ik doe het harte welkom in het Nederlands en maar daarna in het Hindoestaans", zegt Dayanan Dwarka, secretaris van de FAL, die ceremoniemeester is. De zaal en de berm zijn eivol. "Als u in de heilige Ramayana gelooft, volg dan Sital", roept Dwarka op.
Bij het voorstellen van de toppers vraagt hij ‘extra applaus' voor Winston Jessurun, voorzitter van DA'91 en van het A1-presidium, die nog bijkomt van de ‘huisvredebreuk' door Radjen Nannan Panday. Het applaus voor Soewarto Moestadja van D21 is beslist harder. Maar dat komt omdat het publiek zijn schroom laat varen en bij elke volgende naam uitbundiger wordt. Bij Arti Jessurun van Trefpunt 2000 en presidentkandidaat Monique Essed-Fernandes wordt zelfs op fluitjes geblazen. Het culmineert in een – weliswaar verzochte – staande ovatie voor Jiwan Sital, de man waarom het vanavond draait.

Bakru's en yorka's
Ook de beroepen worden genoemd: ‘een plastisch chirurg', ‘kinderarts', ‘socioloog' en een ondernemer uit Wanica, die ‘econoom' is, mag de eerste spreker zijn. Het moet kundigheid uitstralen, tegelijkertijd onderstreept het pijnlijk de sociaal- maatschappelijke kloof tussen politiek en volk. Wellicht helpt het dat Sital later zijn speech afsteekt in het Hindi tegenover de grotendeels laaggeschoolde landbouwers.
"Volgens mijn politieke informant is Sital allang dood. Dan is hier een geest die volle zalen trekt", zegt Arti Jessurun tijdens zijn speech. Hij zou over bakru's en yorka's willen praten, maar ‘als kinderarts' wil hij de vele aanwezige kinderen ‘niet bang' maken. "Ik ben waarschijnlijk de man in Suriname die de meeste kinderen in handen had, maar ook de man op wie de meeste kinderen hebben geplast", schildert Jessurun zichzelf af. Hij oogst hiermee spontaan applaus.
Over Radjen Nannan Panday van Nieuw Suriname is hij kort. "We praten over een hartspecialist die tot een week voor de verkiezingen zijn Nederlandse nationaliteit wilde behouden, in zo iemand kan je nooit meer vertrouwen hebben." Over de resterende verkiezingsmotieven van A1 zegt Jessurun: "We zijn mensen die lang hebben geaarzeld om dit te doen, maar A1 heeft wel uw hulp nodig om een veilig huis voor iedereen te zijn."
Ex-‘superminister' Moestadja – hij bestierde drie ministeries onder Wijdenbosch – zegt over Jiwan Sital: "Hij heeft de afgelopen tien jaar bewezen de kleine man niet in de steek te laten. Deze regering verdient het niet om waardig te zijn. Hoeveel van u moet nog worden uitbetaald? Hoeveel van u slaapt gerust. Het A1 zal zekerheid brengen. Wij zijn etno-servers, maar u beslist!" besluit de man die de politieke uitspraak ‘mensen die op mij lijken' introduceerde.

Vijfhonderd bouwkavels
Als het tijd is voor Sital, the man himself, wordt er toch opzwepende Sarnami-muziek opgezet. Het publiek wordt aangemoedigd. Slechts één vlag wappert. Het applaus mag er zijn, maar de houding van mensen past toch meer bij een ‘één-minuut-stilte'.
Sital benadrukt tevreden dat deze wijkvergadering slechts voorspel is. Na phagwa komt er een ‘ressortmassameeting' aan de Chandie Shawweg. "Toen wij van de rechteroever van de Commewijne kwamen, waren hier slechts twee straten", memoreert hij. "Wij hebben sindsdien 500 kavels gebouwd. Dan komt de VHP vragen om uitleg wat ik voor Jarikaba heb gedaan. En niet te vergeten de RGD-poli en het voetbalveld." Sital trekt een vergelijking met de plantageopstanden van 1893 in Commewijne. De contractarbeiders wilden niet langer dan zeven uren veldarbeid verrichten. "En wat zien we nu? Weer contractarbeid met tien uren per dag, zonder voorzieningen.
Wat hier gebeurt is verschrikkelijk", sneert hij over SBBS. Sital waarschuwt zijn rivalen. "Als het Nieuw Front niet uitbetaalt vóór de verkiezingen, dan zij zijn dood. En wel zonder belasting, want die is al betaald. Want als ze dat doen, dan is het oorlog!" Alles wat de afgelopen vijf jaar is gedaan, trekt Sital naar zich toe. "De dag dat ik er niet meer zal zijn als volksvertegenwoordiger, zal niemand meer naar u omzien. Al dat asfalteren is gebeurd uit vrees voor Jiwan Sital. De A1 komt met twee zetels in Saramacca." Sital kan geen charisma worden ontzegd.

Kansen strooien
"Het is nu tijd voor een vrouw als president, want de mannen hebben er blijk van gegeven dat zij waardeloos zijn", zegt Sital als hij Monique Essed-Fernandes introduceert. Hoe zal zo'n elitevrouw – hoe groot haar hekel ook is aan dit ‘cliché' – aanslaan, vooral na het populistische Hindi-geweld van Sital? Maar Essed-Fernandes doet het juiste: ze spreekt oprecht, eenvoudig, maar beslist niet badinerend. Via de kinderen bereikt ze de moeders van wie Sital zegt dat zij hem ‘groot' hebben gemaakt.
Ze begint over een politieke tekening van Dagblad Suriname, die suggereerde dat zij belooft ‘met geld te zullen strooien' als ze president wordt.
"Waarmee wij gaan strooien is ontwikkeling", verduidelijkt Essed-Fernandes. "Dat betekent dat u recht heeft op goede gezondheid zonder politieke tegenprestaties, dat ook uw kinderen hier kunnen zeggen: ik word ooit president. Die keuzes hebben ís ontwikkeling Als we niet daarvoor vechten, dan vechten we niet voor onze mensen. Wij gaan ervoor zorgen dat uw kinderen de beste kansen krijgen van de wereld."
Essed-Fernandes lijkt voor de A1 de juiste overspanning voor de sociaal- maatschappelijke kloof tussen politiek en volk. Maar of het armlastige Jarikaba de handreiking van het elitaire A1 zal aanvaarden, zal voor een groot deel afhankelijk zijn van het strooimateriaal van politieke opponenten.
De afgelopen week hebben VHP en DNP-2000 voedselpakketten uitgedeeld. Volgens Sital ging het om ‘vervallen goederen'. Over DNP-2000 zegt hij: "Ze hebben zich vijf jaar lang niet laten zien en komen nu twee maanden van te voren met pakketten. Het ergste is dat ze ons als bedelaars zien". Maar als je het al drie jaar zonder salaris of pensioen moet doen, dan is dat niet eens zo slecht gezien; wellicht dat dit het A1 parten kan spelen.
Na afloop is er voor iedereen een cup soft en twee ovenverse bara's.



          Kelepon (Verre Oosten)        
KELEPON

250 gram kleefrijstmeel
2 ½ deciliter water
3 pandanbladeren en groene kleurstof of 1 theelepel pandanpasta
100 gram goela djawa
100 gram gedroogde gemalen kokos


De schijven goela djawa in zeer kleine stukjes breken. Het water aan de kook brengen en daarin de gekneusde pandanbladeren even laten trekken. De vloeistof iets laten afkoelen, bladeren verwijderen, druppels kleurstof erbij doen, geleidelijk toevoegen aan het meel en er een soepel deeg van kneden. Dat gaat erg snel. Bij gebruik van pandanpasta, deze vermengen met 2 tot 2½ deciliter lauw water en aan het meel toevoegen. Van het deeg balletjes draaien, iets groter dan soepballetjes, in de kom van een hand een beetje indrukken, er een paar stukjes goela djawa inleggen, dichtvouwen, weer mooi bol draaien en de balletjes met 4 tot 5 tegelijk in een pan kokend water laten glijden. Binnen drie minuten komen ze boven drijven en zijn ze gaar. Met een schuimspaan uit het water halen, even laten uitlekken en door de kokos rollen. Wees erop verdacht dat de vloeibare vulling nog weleens krachtig wil ontsnappen.

40 stuks

gebied : Verre Oosten
gerechtsoort : snoep

bron : Lekker uit de toko : Wat je allemaal kunt maken van exotische kruiden, bijzondere ingrediënten, tropische groenten en fruit / Martha de Jager

          Visravioli (Italië)        
VISRAVIOLI

VULLING
225 gram tong- of botfilet
1 schijf ui
1 schijfje citroen
6 peperkorrels
1 laurierblaadje
1 eetlepel citroensap
2,25 deciliter water
2 eieren, geklopt
2 eetlepels paneermeel
1 lente-uitje, fijngehakt

PASTADEEG
175 gram bloem
snufje zout
3 eieren

CITROENSAUS
30 gram boter
2 eetlepels bloem
2,25 deciliter gezeefd kookvocht van de vis
2 eetlepels slagroom
zout
peper
2 eetlepels citroensap


Voor het maken van de vulling de vis in een ovenschaal leggen met de schijf ui, het schijfje citroen, de peperkorrels, het laurierblaadje, het citroensap en het water. De schaal afdekken en 20 minuten in de op 180°C voorverwarmde oven zetten. De vis uit het kookvocht halen en uit laten lekken. Het kookvocht zeven en apart zetten. De afgekoelde vis kloppen tot deze zacht is en met de rest van de ingrediënten voor de vulling mengen; met zout en peper op smaak brengen. Voor het deeg de bloem en het zout in een kom zeven. Een kuiltje in het midden maken en de eieren daarin doen. De bloem en de eieren met een lepel door elkaar werken en vervolgens met de hand tot een soepel deeg kneden; 15 minuten laten staan. Een werkoppervlak licht met bloem bestrooien en het deeg hierop tot een rechthoek uitrollen. De deeglap doormidden snijden. Van de vulling kleine balletjes vormen en deze 4 centimeter uit elkaar op één halve deeglap leggen. De andere helft erop leggen en met een ravioli- of pastamesje langs de vulling snijden. De randen van de ravioli dichtdrukken. De ravioli in gedeelten in 8 minuten in een grote pan in ruim gezouten water gaarkoken; met de schuimspaan eruit scheppen. Intussen de saus maken. De boter in een pan laten smelten, de bloem erdoor roeren en het mengsel 30 seconden verhitten; de pan van het vuur halen en het viskookvocht er in gedeelten doorroeren. De pan weer op het vuur zetten, de saus aan de kook brengen en al roerend 4 minuten laten koken. De slagroom erdoor mengen en de saus met zout en peper op smaak brengen. De pan van het vuur halen en langzaam het citroensap door de saus roeren; niet meer laten koken. De saus over de ravioli gieten en daarna het gerecht meteen serveren.

4 personen

voorbereidings- / wacht- / bereidingstijd : 30 / 15 / 40 minuten

gebied : Italië
gerechtsoort : visgerecht

bron : Italiaans koken : Inspirerende ideeën voor heerlijke maaltijden / REBO Productions

          Vistaart (Italië)        
VISTAART

DEEG
225 gram bloem, gezeefd
120 gram ongezouten boter
snufje zout
0,6 deciliter koude melk

VULLING
120 gram visfilet (schol, tong of kabeljauw)
1,4 deciliter water
1,4 deciliter witte wijn
mespunt gedroogde pepervlokken
225 gram gekookte garnalen
120 gram schoongemaakte krab
30 gram boter
2 eetlepels bloem
1 teentje knoflook, geperst
2 eierdooiers
1,4 deciliter slagroom
gehakte verse peterselie
zout
peper


Voor het deeg de bloem in een kom of op een werkoppervlak zeven. De boter in kleine stukjes snijden en door de bloem werken tot het mengsel op fijne broodkruim lijkt. Een kuiltje in het midden maken, de melk erin gieten en een snufje zout toevoegen. Met een vork langzaam het bloemmengsel vanaf de zijkanten erdoor werken tot alle ingrediënten gemengd zijn. U kunt hiervoor ook een keukenmachine gebruiken. Het deeg tot een bal vormen, deze in huishoudfolie wikkelen en in de koelkast plaatsen; ongeveer een uur lang laten liggen. Voor het maken van de vulling het water en de wijn mengen, de pepervlokken erbij doen en de visfilets hierin in 10 minuten koken tot ze net gaar, maar nog stevig zijn. De gekookte vis uit het vocht halen en in een schaal uit elkaar trekken; garnalen en krabvlees eraan toevoegen. Het kookvocht bewaren. De boter in een steelpan verhitten en de bloem erdoor roeren. Daarna het gezeefde kookvocht er in gedeelten doorroeren tot u een gladde saus hebt. Het knoflook erbij doen, de pan op hoog vuur zetten en de saus al roerend aan de kook brengen. Het vuur laag zetten, de saus nog 1 minuut laten koken, over de vis in de schaal gieten en af laten koelen. Het deeg op een met bloem bestrooid oppervlak met behulp van een deegrol uitrollen en in een springvorm leggen. Het deeg in de vorm drukken en overtollig deeg afsnijden. Met een vork wat gaatjes in de deegbodem prikken en de vorm 30 minuten in de koelkast zetten. Een vel vetvrij papier in de deegvorm leggen en deze vullen met gedroogde bonen. De deegvorm 15 minuten bakken in een op 190°C voorverwarmde oven. Intussen de eierdooiers mengen met de slagroom en peterselie en dit mengsel door de visvulling roeren; met zout en peper op smaak brengen. Als het deeg gebakken is, het papier en de bonen verwijderen en de vulling erin gieten. De taart weer in de oven zetten en nog 25 minuten bakken; iets laten afkoelen en uit de vorm halen. De vistaart op een schaal zetten en in punten snijden.

6 - 8 personen

gebied : Italië
gerechtsoort : visgerecht

bron : Italiaans koken : Inspirerende ideeën voor heerlijke maaltijden / REBO Productions

          vosje        
Gisteren kreeg ik van de kinderen
zomaar een pakketje
om dit leuke vosje te haken
Vond dit zo lief van ze dat ik gelijk begonnen ben met haken.
En is het geen schatje.



          Liturgie Sedermaaltijd        
Ik kreeg heel wat verzoekjes om de liturgie van de Sedermaaltijd te delen.
Vorige week vierden we samen met de jongeren van de 16+ vereniging de sedermaaltijd.

Die avond stonden we stil bij de maaltijd zoals deze vanuit het Oude Testament werd gehouden.  Maar we keken ook verder, naar een Messiaanse / Nieuwtestamentische betekenis.


Hierbij de liturgie zoals we die gebruikt hebben.



Liturgie Sedermaaltijd

Toen God het volk Israël uit Egypte bevrijdde, vierden ze voor het eerst Pesach. Ze moesten een lam slachten en het bloed op de deurposten smeren. Het bloed van het lam redde hun oudste kinderen van de dood en zorgde ervoor dat ze uit Egypte werden bevrijd. Ook aten ze brood zonder gist en bittere kruiden. God zei dat ze Pesach elk jaar moesten vieren en hun kinderen moesten uitleggen hoe de bevrijding was gegaan.
Wij kunnen ook bevrijd worden. Niet uit Egypte, maar uit de macht van de dood, de zonde, het kwaad en de duivel. Daar heeft Jezus voor gezorgd. Hij wordt wel het Lam van God genoemd; door het bloed van dit Lam is er vergeving mogelijk!

  • ·         We plaatsen een extra bord en beker. OT: voor als Elia terug komt. Wij verwachten de          terugkeer van de Heere Jezus.

  • ·         Kaarsen aansteken en gebed.

  • ·         Drinken van de eerste beker, de beker van de vrijheid. 

                OT: ‘Ik ben de HEERE uw God, Die u uit Egypteland, uit het diensthuis, geleid heb.’
                NT: Joh 8:31- 32 ‘Jezus dan zeide tot de Joden, die in Hem geloofden: Indien gijlieden in                     Mijn woord blijft, zo zijt gij waarlijk Mijn discipelen; En zult de waarheid verstaan, en de                   waarheid zal u vrijmaken.’

  • ·         Wassen handen.  Door het werk van Christus kunnen onze zonden weg gewassen worden.


  • ·         De vier vragen:


-          Waarom is deze avond anders dan alle andere avonden?
-          Waarom eten we nu geen gewoon brood maar alleen matzes?
-          Waarom eten we vanavond bittere kruiden?
-          Waarom dopen we peterselie in zout water?

  • ·         Peterselie in zout water dopen.  Ter herinnering aan de tranen van de slaven en de tranen           over onze zonden.


  • ·         Groene groente eten. Nieuw leven.


  • ·         Drie matses en de middelste matse breken.  Jezus werd voor onze verbroken.

     OT: Ex 12:1-17
                 Messias belijdend:  Vader, Zoon en Heilige Geest. Jes 53: 1-

  • ·         Zingen  Psalm 111: 5


  • ·         Drinken beker van de slavernij.  God zal ons redden van de slavernij, Hij wil ons redden           van onze zonden.


  • ·         Eten Lam: Lam dat de zonde op zich nam bij het zoenoffer, het bloed dat aan de deurposten       werd gesmeerd zodat de verderfengel voorbij ging. Lam van God; de Heere Jezus die door         Zijn leven te geven zorgt dat het weer goed kan komen tussen God en de mensen.


  • Ei: teken van rouw en nieuw leven.


  • Bittere kruiden en de extra matzes: OT herinnering aan de bittere slaventijd in Egypte. NT: Bedenken van onze bittere zonden.


  • Charouses: OT herinnering aan de tichelstenen die gemaakt werden in Egypte.  NT: na het bittere komt de zegen. Als we God mogen leren kennen mogen we een nieuw leven beginnen met Hem.


  • ·         Zingen Psalm 77:6


  • ·         Drinken beker van de verlossing. OT: God heeft Zijn volk verlost uit de slavernij en het             diensthuis van Egypte. NT: Lucas 22:19-20 ‘En Hij nam brood, en als Hij gedankt had,             brak Hij het, en gaf het hun, zeggende: Dat is Mijn lichaam, hetwelk voor u gegeven wordt;       doet dat tot Mijn gedachtenis.Desgelijks ook den drinkbeker na het avondmaal, zeggende:        Deze drinkbeker is het nieuwe testament in Mijn bloed, hetwelk voor u vergoten wordt.’


  • ·         Zingen Psalm 136: 1 en 11,12 en 26


  • ·         Drinken beker van de lofprijzing en aanvaarding.  OT:


  •  Aanvaarden dat Israël Gods volk is. NT: God wil ons verlossen van de zonden, gelooft in    Hem.


  • Volgend jaar in Jeruzalem! Tot Jezus weder komt!



  • ·         Dankgebed.

          Vogelopvang        

Het lijkt hier de laatste tijd wel een vogelopvang. Het begon allemaal met duif Roel. Manlief nam Roel mee van een schip. De bemanning had een aantal weken voor de duif gezorgd maar ze hadden het wel met deze vogel gezien. We stopte Roel bij onze kippen in de ren. En daarna werd mij gelijk duidelijk waar het woord stresskip vandaan komt. De dames vlogen in hun nachtverblijf en kwamen 3 uur lang niet van hun plaats. Daarna begonnen ze nieuwsgierig naar beneden te gluren. De volgende dag waren ze aan de nieuwe indringer gewend. Na een week of twee en wat vlieglessen (in de lucht gooien zodat ze wel moeten vliegen)was Roel klaar voor de grote boze buitenwereld. Nog een paar dagen kwam Roel bij ons eten en daarna hebben we vogel 1 niet meer gezien. De volgende dag werd duif nummer 2 bij ons binnen gebracht. Ook duif 2 stopten we bij de kippen in het hok. Deze duif kreeg de naam Romy naar de vindster van deze duif. De dames kip waren er nu helemaal aan gewend. Deze duif had een wond aan zijn poot. Na twee dagen was de duif onvindbaar. 's Middags vond ik het overblijfsel van de duif in de tuin. Opgegeten door onze kat. Geen idee hoe... Ondertussen was vogel nummer 3 bij ons aagekomen. Na een wandelingetje vonden we dit vogeltje op straat. Nog een klein mormeltje dat zelf niet kon eten. De jongens noemden hem Poekie Op internet vonden we informatie. Twee weken lang gaf ik Poekie 's morgens en 's avonds Brinta met een spuitje. Nu eet hij duivenvoer. We weten echter nog steeds niet wat voor vogel het is. Ik heb het al aan duivenmelkers en andere vogelkenners gevraagd maar ze hebben geen idee. Poekie heeft behoorlijke vleugels waar hij vreselijk mee fladdert. Hij kan er echter nog niet mee vliegen. Hem voorzichtig in de lucht gooien resulteerde in een soort van gecontroleerde noodlanding. We hebben het hier dus maar druk met de vogels. Al moet ik zeggen dat ik er samen met de kinderen ook erg van geniet. Ik probeer er samen met de kinderen bij stil te staan hoe mooi de Heere ook de vogels geschapen heeft en dat het belangrijk is om goed voor Zijn schepping moeten zorgen.
          Rood met witte stippen...        
Afgelopen week weer aan het naaien geslagen.
Een probleem met deze bezigheid is dat ik er bijna niet mee kan stoppen tot de 'creatie' klaar is.

Het gaat allemaal nog niet van zelf maar deze week wel een hoop geleerd, vooral van de fouten die ik maakte. Eerst maakte ik een jurkje voor mijn dochtertje (inclusief rits, viel gelukkig niet tegen).




En daarna nog een klokrok uit het boek van  mme Zsazsa. Een rode rok met witte stippen, want deze staat al lang op mijn wensenlijstje.  Ken je deze madame Zsazsa niet? Kijk dan eens rond op haar blog madamezsazsa.blogspot.com
Door deze blog kreeg ik echt zin om te gaan naaien en kreeg ik ook de hoop dat het misschien nog wel zou lukken ook. Wanneer je op youtube zoekt naar 'allemaal rokjes - mme zsazsa' kom je ook een erg leuk filmpje tegen maar op een of andere manier krijg ik deze niet in deze blog geplakt.



Ik maakte de klokrok met een paspelbandje er tussen. En ik moet eerlijk zeggen, het staat nog leuk ook!


          Er was eens een klein feestje        
Verjaardag

Afgelopen zondag was Stefan jarig. We vieren onze verjaardagen niet heel groot en dit jaar waren we zelfs maar met zijn tweetjes. Als cadeau kreeg hij van mij een koffiemolen voor bij zijn super deluxe espressomachine. Zoals twee …

Het bericht Er was eens een klein feestje verscheen eerst op Nombelina.com.


          In control zijn op het gebied van imaging en de distributie van applicaties door de inzet van Microsoft SCCM 2012        
Het Grafisch Lyceum Rotterdam (GLR) heeft zo’n 3500 werkplekken. 50% van de systemen is van Apple, 40% van Windows. Er draaien 100 applicaties op. “Toen ik hier in 2012 kwam”, zegt directeur IT Henk Dubbelman, “was onze IT-afdeling onevenredig druk met onderhoud en beheer. We hadden wel een systeem, maar dat heeft nooit goed gewerkt. We moesten veel images handmatig uitrollen, het opstarten van de systemen kostte teveel tijd en de klachten van onze eindgebruikers namen toe. Er lag een advies om de System Center Configuration Manager 2012 (SCCM) te implementeren, maar daar was het nog niet van gekomen. Dat kreeg dus mijn eerste prioriteit. Ik wilde de images verbeteren en patches gemakkelijk door kunnen voeren. Bovendien wilde ik snel kunnen werken, omdat ons onderwijsproces daar om vraagt. Er was veel draagvlak voor SCCM binnen het team; we wilden allemaal meer control.
          Internationaal vergaderplatform voor mobiele en vaste gebruikers         
Nutreco werkt al geruime tijd met Office 365. De cloudomgeving functioneert naar tevredenheid, maar mist een functie. Namelijk de mogelijkheid om de circa 600 mobiele gebruikers via een inbelverbinding deel te laten nemen aan een Lync Online vergadering. Microsoft Certified Partner CLOUDFORYOU kreeg de opdracht om hier een oplossing voor te bedenken. Door de Lyncomgeving uit te breiden met een InterCall-dienst beschikt Nutreco nu over een zeer gebruiksvriendelijk 'audio conferencing' platform. De kosten worden berekend op basis van het daadwerkelijke verbruik, er zijn dus geen vaste kosten. Bovendien kan iedereen gemakkelijk aan een vergadering deelnemen, ook de mobiele gebruikers.  
          CAO à la Carte - Door werknemers uitgevoerde mutaties in de arbeidsvoorwaarden verschijnen automatisch op de salarisstrook via Dynamics AX         
Tijdens CAO-onderhandelingen komt tegenwoordig steeds vaker het 'cafetariamodel' aan de orde. Binnen dat model moeten werknemers flexibel kunnen schuiven met hun vakantiedagen, eindejaarsuitkering, pensioengelden, levensloopregeling, spaarloon etc. Veel bedrijven houden zulke mutaties in de arbeidsvoorwaarden bij in Excel-sheets, maar mooier is een oplossing, die de veranderingen automatisch integreert in de salaris- en HRM-administratie. FourVision HR Plus kreeg dat voor elkaar bij waterleidingbedrijf Oasen en creëerde de Employee Benefits Shop, een nieuwe module binnen het ERP-systeem van Oasen, Microsoft Dynamics AX.
          Online Diensten bespaart Van Jole enorm veel ergernis en praktische ongemakken         
Van Jole Advies en Management in Bergen op Zoom ondersteunt organisaties met advies en management bij het implementeren van veranderingen. Het bedrijf richtte zich vroeger  op productie en logistiek, nu behandelen ze ook vraagstukken rondom inkoop, energie infra, aanbestedingen en Human Resources. Van Jole Advies en Management maakt gebruik van het hele pakket van Online Diensten. Dagelijks wordt vooral gebruik gemaakt van  Communicator en Exchange Online. Deze twee diensten zijn onmisbaar geworden en heel handig voor de werknemers die continu op pad zijn. Sinds kort gebruikt Van Jole Advies en Management ook SharePoint voor het delen van documenten. Robert Versteeg vertelt over zijn ervaringen met Online Diensten.
          Grontmij reduceert IT-kosten met 55 procent         
Grontmij, opgericht in 1915, is een advies- en ingenieursbureau voor bouw, infrastructuur en milieu. Het is een beursgenoteerde dienstverlener die zich richt op advies, ontwerp, engineering, management en turnkey-realisatie van projecten in de marktsegmenten bouw, infrastructuur en milieu. Grontmij werd vrijwel dagelijks geplaagd door storingen van haar e-mailplatform dat gebaseerd was op Lotus Notes. Dat platform was niet alleen kostbaar maar ook decentraal georganiseerd, met mailservers op vrijwel elke vestiging. Daarbij konden medewerkers niet van buitenaf inloggen op het systeem. Door te migreren naar Microsoft Exchange Server kreeg Grontmij een stabieler platform met meer functionaliteit tegen veel lagere kosten. Met de vervanging van de Lotus Notes-servers door een centrale en geclusterde oplossing heeft Grontmij het aantal servers sterk teruggebracht en heeft daarmee haar jaarlijkse IT-kosten voor communicatie en samenwerking sterk kunnen verlagen. Erik ten Winkel: "De overhead die gemoeid is met die 32 Lotus Notes servers is verdwenen. Het beheer op elke locatie was erg kostbaar, alleen al vanwege de licentiekosten." Grontmij slaagde erin haar jaarlijkse hardware kosten met $100.000 en de licentiekosten met $50.000 te reduceren. In zijn totaliteit bespaart Grontmij op jaarbasis 55% op haar IT-kosten, wat uitkomt op $470.000 per jaar. Dankzij de overgang naar Exchange Server wordt Grontmij niet meer gehinderd door storingen. In vergelijking met de oude situatie een enorme vooruitgang. Bovendien besparen de beheerders veel tijd. Twee beheerders kunnen nu het e-mailplatform onderhouden. Voor het administreren van alle gebruikers van Exchange Server wordt Active Directory ingezet, onderdeel van Microsoft Server 2003 en een heel krachtige en kosteneffectieve oplossing.
          Impayés de l’Etat gabonais : La SEEG menace de couper l’eau et l’électricité        

L’Etat  gabonais devrait une enveloppe de 65 milliards de FCFA, au titre de ses consommations d’eau
et d’électricité pour les années 2014, 2015 et 2016 et de remboursement de TVA . Les particuliers quant à eux seraient redevables   d’un montant de 60 milliards de FCFA. Si ces impayés ne sont pas réglés,  la SEEG  menace de couper  l’eau et l’électricité.
C’est à l’occasion d’une conférence de presse que le directeur général de la Société d’énergie et d’eau du Gabon, filiale gabonaise du groupe français Veolia Antoine Boo, a précisé entre autre que ces impayés pourraient entraîner une suspension de tous les investissements de la société au Gabon et une réduction de la fourniture d’eau et d’électricité dans les administrations publiques. Antoine Boo a donc prévenu : « Si cette situation d’impayés perdure, on ne pourra plus assurer la fourniture d’eau et d’électricité 24h/24. On fera donc des délestages et les populations seront pénalisées tout comme l’administration. La situation n’est pas durable dans le temps. Par conséquent, nous devons trouver une solution adéquate ».
Rappelant qu’au cours d’une réunion consacrée à ce sujet, tenue le 17 novembre dernier, les deux parties (Etat-SEEG) s’étaient mises d’accord sur un plan d’apurement de cette dette de l’Etat, avec un certain nombre d’ordre de virement de façon à reprendre les paiements, « Mais jusque-là, cet argent n’a pas encore été perçu par la SEEG », a déploré Antoine Boo.
Malgré l’engagement pris par l’Etat pour apurer cette dette de l’Etat, le directeur général de la SEEG a regretté le non-respect des échéanciers de remboursement par l’Etat gabonais. Sans cacher son inquiétude quant à la poursuite des négociations en cours concernant le renouvellement de la concession avec l’Etat, il a précisé « Il y a des sujets qui sont importants et qui font partie de l’agenda de nos discussions, notamment le poids de la dette. A quoi cela sert de continuer, s’il y a un problème au niveau de la dette, sachant que c’est la trésorerie qui nous permet de continuer à fonctionner ». 
Source: gabonmediatime.com



          Namiddagje Blaarmeersen        
Gisteren kreeg ik plots de vraag van Fien: of Wolf en Kobe zin hadden om met Rhune en Ralph mee te gaan naar de Blaarmeersen? Ik repliceerde meteen: waarom niet gewoon allemaal samen? De bedoeling was dat we om één uur aan de parking gingen staan, maar dat ging eigenlijk nogal haastwerk worden, en vooral: […]
          Op schoolreis naar de Maashorst        
Zaterdag 8 juli was het dan zover. Ik mocht met mijn 1e try-out foto-excursie geven in het begrazingsgebied en tevens wengebied van de Wisenten.

Het voelde voor mij alsof we op schoolreisje gingen. Een gezonde spanning, maar volgens mij had ik dat niet alleen. Alle deelnemers waren ruim voor de afgesproken tijd al aanwezig en meestal ben ik eerder aanwezig dan de andere deelnemers, maar zaterdag was ik de laatste. Er was direct een klik in de groep, het voelde alsof er iets heel bijzonders stond te gebeuren. De sfeer zat er al direct goed in.

Vanaf het natuurcentrum liepen we richting het wisentengebied, waar Maurice en Martien (Rangers voor deze excursie) ons al stonden op te wachten. De eerste blik richting de open vlakte gaf een leeg aanzien. Overal waar je keek, geen wisent te bespeuren. Ook de rangers hadden al een poging gedaan, maar geen spoor van de wisenten kunnen ontdekken. Dan maar gewoon over het pad richting de Zevenhuizerweg lopen, dwars door de begrazing.




Om de haverklap stonden we weer even stil bij al het moois wat we tegenkwamen. De rupsen van de Jacobs vlinder waren nog in grote getale aanwezig, evenals dikkopjes, admiraalvlinders, bontzandoogjes, maar ook een behoorlijk aantal metaalvlinders gezien. Maar waar de meeste deelnemers eigenlijk voor kwamen... nergens te bekennen.




Na ruim 4 km struinen zijn we ze uiteindelijk tegengekomen, heerlijk rustend in de koele beschutting van de bossen. Geweldig om te zien wat het zien van een wisent met natuurliefhebbers kan doen. Het is het beste te vergelijken met een kind in de snoepwinkel... Ogen te kort. Met recht een magisch moment!



Helaas lagen ze behoorlijk verscholen en konden we niet echt mooie foto's maken. We hebben een paar foto's gemaakt, althans een poging gedaan, maar hebben vooral gekeken naar de wisenten. Zittend op een boomstronk of liggend in het gras. Toen we aankwamen waren er 1 of 2 wisenten die even opkeken en ons een tijdje bekeken hebben, maar voor de rest heerste er complete rust. Zowel bij de wisenten als bij de fotografen...




Eigenlijk hadden we hier nog wel de hele dag kunnen blijven zitten, genieten van het prachtige uitzicht, maar (helaas) hebben we na een tijdje toch maar doen besluiten om door te lopen. We hebben de wisenten in alle rust achter gelaten en nog genoten van het laatste stukje Brobbelbies. Onderweg zijn we nog op een aantal plekken gestopt om nog een paar laatste bijzonderheden te horen over het gebied. Wat opviel bij het vennetje dat aan de rand van het gebied bij de Udensedreef en de Grensweg ligt, was dat het mooie, hete weer van de afgelopen tijd haar sporen behoorlijk aan het nalaten is. Van het vennetje is bijna niets meer over.




Het wordt heel gauw tijd voor een paar (het liefst zeer lokale) fikse buien, met veel regen.


Bij terugkomst bij de grote parkeerplaats van het natuurcentrum was iedereen het er over eens dat het een geweldige ervaring was, niet alleen het zien van de wisent, maar met name de schoonheid van het gebied. Vooraf was iedereen uitgelaten, maar nadien misschien nog wel meer!

Ik denk dat er na zaterdag weer een aantal nieuwe vaste bezoekers bijgekomen zijn!


Bedankt Maurice en Martien voor jullie deskundigheid, jullie uitleg en de mooie verhalen en belevenissen uit het gebied!  Natuurlijk wil ik ook meteen de deelnemers: Renate, Remco, Mignon, Natasja en Koos bedanken voor hun enthousiasme, gezelligheid, uithoudingsvermogen, doorzettingsvermogen en geduld... Ik had de hoop al bijna opgegeven dat we de wisenten zouden zien, maar gelukkig kwam het goed! Erg stOER dat jullie het aandurfden om met mij op pad te gaan!

Er staat het een en ander op stapel... mocht je nog niet ingeschreven zijn op de nieuwsbrief zou ik zeker even de moeite nemen om je aan te melden op mijn website: HKNatuurfotografie


Groeten,

Hans Koster
          2016 in beeld        
Al enkele jaren kijk ik in mijn laatste blog nog even terug op het afgelopen jaar. Dit jaar heb ik wel even getwijfeld of ik het zou doen of niet, aangezien je op dit moment door iedereen gebombardeerd wordt met terugblikken en lijstjes, maar wilde eigenlijk (nog) niet afstappen van een oude gewoonte. 

Vandaar dit blog: 2016 in beeld


Ik zal proberen om het kort en bondig te houden, maar als je mijn blog al wat vaker hebt bekeken dan weet je al dat ik dit soms nog best lastig vind...


2016 was voor mij in vele opzichten een bijzonder jaar. Veel nieuwe plekken gezien, veel nieuwe mensen ontmoet, bijzondere reizen gemaakt, maar ook veel bijzondere momenten kunnen vastleggen. 2016 was het jaar waarin ik voor de eerste keer voet op IJsland zette en ook mijn eerste kennismaking met Aurora Borealis (Noorderlicht). Het jaar waarin ik sinds lange tijd weer eens ijshaar heb vast kunnen leggen, maar ook het jaar waarin ik veel leermomenten gehad.


Een van mijn eerste leermomenten van 2016 heb ik tijdens mijn 1e IJsland reis gehad. De 3e avond was het eindelijk zover. De avond en nacht zouden helder zijn en er was een grote kans aanwezig op het zien van het Noorderlicht. Veel over gelezen, veel foto's van gezien. Met de wetenschap dat het een speciale avond zou worden om het Noorderlicht te kunnen aanschouwen, maar hoe het er in het echt uit zou zien, hoe ik het zou waarnemen, had ik echt geen idee van. En dat zou al gauw blijken. 

De zon was al even onder, maar het was eigenlijk nog net iets te licht om het goed te zien. Twee grijzige strepen doemden op aan de horizon. Terwijl de rest al in extase aan het klikken was, was ik nog aan het zoeken naar iets groens... wist ik veel dat het echt donker moet zijn en het Noorderlicht kracht (KPL) 3/4 moet hebben om het met het blote oog te kunnen zien... Nadat ik een foto had gemaakt van de 2 grijze strepen zag ik het ook. Op mijn camera display verscheen de zojuist gemaakte foto, met i.p.v. 2 grijze, 2 groene strepen. Daarna hebben we 3 uur lang kunnen genieten van het Noorderlicht in allerlei samenstellingen, qua kleur, kracht, vorm, hoeveelheid. En ja, ook met het blote oog. 

Na 3 uur gebeurde er iets wat ik me nog heel lang zal herinneren en koesteren. In een paar minuten tijd, nam de kracht intens toe, van Kpl 3/4 (met het oog waarneembare vormen en kleuren, maar heel langzaam verplaatsend) naar Kpl 7/8  (heel fel / snel / schichtend / dansende creaties, allerlei vormen en kleuren licht). Noorderlicht zoals je het niet vaak mee zult maken, bleek achteraf.

Het is deels als een film aan me voorbij gegaan, Voor mijn gevoel was het heel snel voorbij, maar uiteindelijk heeft het een kwartier rond onze hoofden gedanst. Ik weet nog dat ik overal kippenvel had staan, zelfs op mijn tenen. Ik heb als een dolle om me heen gefotografeerd. Ik weet nog dat ik bijna in paniek raakte, gewoon omdat ik van gekkigheid niet meer wist waar ik moest kijken, laat staan waar ik mijn camera op moest richten. Het licht was soms zo fel, dan was het links, dan was het rechts, dan was het boven ons. Het verscheen in allerlei vormen. Normaal gesproken ben ik heel rustig, wel overdenkend, maar op dat moment verre van.


Noorderlicht (Aurora Borealis) nabij Hraunfossar, IJsland


Voor mijzelf een heel duidelijk leermoment. Zeker als ik de beelden van dat bewuste kwartiertje terugkijk. Er zitten zeker wel mooie beelden tussen hoor, maar ook een hoop net niet... net niet scherp genoeg, net niet de juiste compositie, net niet de juiste instellingen. Gewoon te overdonderd, als een bezetene het moment proberen te vangen... en denk nog steeds als ik die beeldenreeks terugkijk:

had ik maar...


Zoals ik al eerder schreef, ik zal proberen het kort en bondig te houden. Gezien de hoeveelheid tekst hierboven en nog maar 1 foto, ben ik al weer lekker op dreef...

2016 was ook bijzonder door mijn reis naar "mijn" geliefde Isle of Skye. Natuurlijk niet alleen om de Talisker Whisky, maar ook natuurlijk een beetje voor de natuur aldaar... want die is best aardig...

Dit kleine stukje Schotland is voor velen ook direct het mooiste stukje van Schotland. Nu durf ik dat niet zo stellig neer te zetten, maar als je van ruige kusten houdt, de zee, van watervallen en van uitgestrekte stukken ruig landschap waar je alleen maar jezelf kan tegen komen, dan is Isle of Skye zeker iets voor jou.

Aangezien ik er al een paar keer eerder ben geweest, wist ik op welke plekken ik absoluut wilde kijken. Elgol, tijdens zonsondergang, was daar 1 van. Zoveel foto's van gezien, maar zelf nog niet geweest. Dat kon natuurlijk niet langer zo blijven. Wat een pracht locatie voor een zonsondergang. Een kiezelstrand met soms behoorlijke steen en rotspartijen als voorgrond en in de achtergrond de bergketen, met de prachtige naam, 'The Cuillins'.

Wat een adembenemende mooie plek is dit. Natuurlijk moet je wel een beetje mazzel hebben dat de zonsondergang mee wil werken, maar ook zonder zonsondergang kun je je hier als landschapsfotograaf prima vermaken.

Zonsondergang Elgol, Isle of Skye, Schotland

Een plek die door vele toeristen voorbij wordt gereden, is de waterval, net iets voor 'The old man of Storr', die je op de onderstaande foto nog net in beeld ziet. De imposante berg 'The Storr' is vanaf de weg een zeer goede blikvanger, waardoor de meeste mensen geen oog voor de waterval hebben, die op zo'n 200 m landinwaarts langs de grote weg ligt.

Groot is de waterval niet, maar het plekje heeft een hoog elfjes gehalte. Kleine bloemetjes, groen gras rondom de waterval en bemoste stenen in de waterval. De naam van de waterval is voor mij lange tijd onbekend gebleven, aangezien deze ook niet op de kaarten wordt aangegeven. Een zoektocht op internet leverde me de naam 'Bridal Veil's Waterfall' op, maar weet tot op de dag van vandaag niet zeker of dit ook echt daadwerkelijk de naam is voor deze prachtige waterval.

Helaas was de timing naar Isle of Skye niet al te best. We waren er begin juni. Na een lange periode van droogte was er op het hele eiland niet veel water meer over. Gelukkig nog net genoeg om de stroming in de foto (hieronder) mee te nemen, maar normaal gesproken valt er veel meer water naar beneden en met behoorlijk wat kracht.

Ook was de timing niet helemaal goed, omdat alle plekken waar wel water aanwezig was, er ook hordes 'Midges' (Knutten) aanwezig waren en dat hebben we geweten. 'Midges' zijn hele kleine, bijtgrage vliegjes van een paar mm groot. Zodra je ook maar een beetje in de buurt van het water durfde te komen, werd je als een lopend buffet opgediend. Best lastig en afzien als je foto's aan het maken bent met lange sluitertijden. Maar als je op zo'n mooie plek staat als op de foto hieronder en je het eerste beeld op je display ziet verschijnen weet je ook weer waarom je zo staat af te zien. 

Bridal Veil's fall, Isle of Skye 

In de zomer zijn we op vakantie geweest met het gezin naar Frankrijk, naar de Jura. Natuurlijk om lekker even te ontspannen en te niksen, maar ook om nieuwe gebieden te verkennen, om wellicht in de toekomst iets meer te kunnen doen. Absoluut een schot in de roos. Wat een prachtige streek is de Jura. Helaas is de zomer niet de meest mooie periode voor een landschapsfotograaf, maar er was genoeg te ontdekken aldaar. Zeker in de herfst en winter is het een prachtomgeving. Deze omgeving gaat zeker nog een vervolg krijgen, maar daarover in 2017 meer!

In de periode dat we er waren hadden we net een maanloze periode. Mooie zwoele / donkere nachten. Heerlijk om dus even op pad te gaan aan het begin van de nacht. Onderstaande foto is eigenlijk een klein project op zichzelf. Het is een foto die weer bestaat uit 10 foto's, die op elkaar geplakt zijn. Dit om de ruis en andere oneffenheden eruit te filteren en de melkweg goed en duidelijk zichtbaar te krijgen.

Heel veel ervaring heb ik nog niet met nachtfotografie, in het verleden wel een paar keer een poging gedaan, maar 2016 was toch wel het jaar dat ik echt gevallen ben voor deze 'tak van sport'. Ook hier zijn nog genoeg leermomenten aanwezig en al aanwezig geweest. Meerdere malen heb ik het helaas tegen mezelf moeten zeggen...  had ik maar...

Onderstaande foto is zeker nog niet naar wens, maar al een hele verbetering als ik kijk naar de eerdere melkweg foto's. Blijft leuk om te doen, dus ook in 2017 zal ik weer meerder pogingen gaan ondernemen, ook in Nederland.
Melkweg, Jura, Frankrijk

Ook ben ik in 2016, naast veelal de Maashorst, ook weer op pad geweest in veel gebieden waar ik al eens geweest ben, of met enige regelmaat kom. De laatste 2 jaar ligt de focus voornamelijk op landschapsfotografie, maar heel af en toe komt er iets op je pad wat je niet kunt laten schieten.

Al vaak het plan gehad om in de lokale natuurgebieden op zoek te gaan naar de bandheidelibel, maar voorheen met weinig geslaagd fotomateriaal huiswaarts gekeerd. Zodra ze me zien dan vliegen ze massaal de andere kant op lijkt het wel. Maar deze keer zijn we aan het eind van de avond op pad gegaan, net voor het opkomen van de volle maan, op zoek naar de Bandheidelibel. Het was even zoeken, maar uiteindelijk hebben we een exemplaar kunnen vinden die wel hoog genoeg zat om een foto te maken in de contouren van de volle maan.


Bandheidelibel (en spinnetje), bij volle maan

Hieronder volgen nog een aantal hoogtepunten van mijn beelden uit 2016. Allemaal gemaakt in ons eigen kikkerlandje. Ondanks dat we het liefst allemaal op zoek gaan naar de mooiste plekken over de hele wereld blijft Nederland toch ook mooi om vast te leggen.

Veulen in bloeiende heide

Maashorst, Herperduin aan het begin van de hersft

Eerste speldenprikjes van koning winter, Brobbelbies, de Maashorst

Eerste speldenprikjes van koning winter, Brobbelbies, de Maashorst

De herfst treed aan, Udenoord, de Maashorst

Laatste stadium van de herfst, de Maashorst

Misschien wel een van mijn mooiste landschapsfoto's van 2016, heb ik begin december gemaakt op de Veluwe. Na een koude nacht, met mist, lag er over een groot deel van Nederland een mooie deken van rijp. Zo ook op een heideveld in de buurt van Garderen. In de verte hing nog een klein laagje mist. Tegen de tijd dat de zon op kwam werd de mist aan de horizon iets krachtiger en breidde iets uit naar boven. Hierdoor leek het alsof er een flinke band met mist over het landschap was ontstaan. De onderstaande foto heb ik gemaakt met een van mijn meeste gebruikte lens in 2016, de 70-200 van Canon. Ik heb bewust gekozen voor deze lens, om meer aandacht te geven voor de ondergrond en horizon, zonder daar al te veel loze lucht en ondergrond bij te hebben.

De basis van de foto worden gevormd door het fietspad en de horizon. De bomen, de mist die met de bomen speelt, de rijp en de verkleuring in de lucht maken het tot iets bijzonders.
Ondanks dat ik hier best tevreden over was, kreeg ik ook bij deze foto een 'had ik maar' momentje of liever gezegd een 'had hij maar' momentje.

Ik wilde heel graag dat er een fietser (net iets voor de mist) op het fietspad reed, maar helaas was er niemand te bekennen op de fiets, in deze koude omstandigheden. Toen we een uur of anderhalf later onze spullen bij de auto aan het in pakken waren, reed er een man in een zwarte lange jas met een mooie zwarte cowboyhoed, op een oude herenfiets, het fietspad op waar ik (even eerder) nog zo op gehoopt had.

Had hij maar...

Als de herfst haar laatste adem uitblaast, de Veluwe, Gelderland


Het allerlaatste momentje van 2016 en dan houd ik dit blog voor gezien. Viel toch weer tegen om beknopt te blijven, maar had echt nog veel meer kunnen schrijven / bloggen hoor!

IJshaar (ook wel bekend als ijsbaard of haarijs) is een zeldzaam natuurlijk verschijnsel waarbij een haarachtige, wollige ijs structuur ontstaat op dood en nat kernhout van loofbomen. Ik heb het jaren geleden al een keer mogen fotograferen, maar na een paar 'had ik maar' momentjes nooit meer gezien en dus niet de kans gehad om er een mooie foto van te maken. Tot afgelopen december. Na een koude, droge nacht gingen we op zoek naar o.a. ijshaar. Ik heb nog nooit zoveel ijshaar bij elkaar gezien, als die ochtend. Dat was ook wel nodig...

Helaas ook deze ochtend had ik weer een aantal 'had ik maar' momentjes te pakken. IJshaar is heel fragiel. Zodra je het aanraakt valt het uit elkaar. Aangezien je laag bij de grond werkt en in veel gevallen weinig beweegruimte hebt, stoot je bijvoorbeeld al snel met je statief tegen de tak aan waar het ijshaar aanzit, waardoor deze kantelt en het ijshaar kapot valt. Pfff kluns... maar goed. Gelukkig is het bij 1 in ieder geval gelukt. IJshaar is meestal te vinden in schaduwrijke stukken, omdat zodra de zon erop gaat schijnen het begint te smelten en het ijshaar binnen no-time verdwenen is, juist ja... als sneeuw voor...

Ik was met een dotje ijshaar bezig, toen de zon er net een beetje op ging schijnen. Heel lieflijk, heel subtiel. Alsof de zon het fragiele hoopje ijshaar in de gaten had. Hier heb ik gelukkig snel wat opnames van kunnen maken. Wat een prachtig kunstwerkje van de natuur, dat ijshaar.

IJshaar, ook wel bekend als haarijs of ijsbaard


2016, een jaar van veel mooie leermomenten.

2017 zal voor mij een bijzonder jaar gaan worden, in allerlei opzichten, maar zeker voor wat betreft plannen, doelen en leermomenten binnen de fotografie, maar daarover meer in mijn 1e blog van 2017! Als ik jullie was, zou deze zeker even gaan lezen ;-)




Ik wens iedereen hele fijne feestdagen en een heel gezond, gelukkig, mooi, inspirerend 2017 toe en wie weet treffen we elkaar ergens in het veld of in het digitale veld.


Groeten,

Hans Koster
          Mijn eerste afspraakje met Aurora        
Ken je dat gevoel ook? Al jarenlang verliefd zijn op iemand die je nog nooit zelf hebt gezien?

Ik ken haar al heel lang van verhalen en van de televisie en zonder dat ik haar persoonlijkheid ken heeft ze iets magisch, iets mysterieus, iets onaantastbaars.
Eindelijk, na jaren heimelijk verliefd te zijn op haar, kreeg ik de kans om in ieder geval heel dichtbij haar te mogen zijn.  Of ik ze zou zien, dat wist ik niet, maar haar aanwezigheid zou al genoeg zijn.....
Een half jaar zou ik nog op het moment moeten wachten, maar was het het wachten waard? Ik wist het niet, begon dan ook gaan de weg meer en meer te twijfelen, maar uiteindelijk toch doorgezet. Ik wilde met eigen ogen zien of ze nou echt zo mooi was als wat mijn eigen voorstelling, van haar, was geworden in de loop der jaren. Zou ze echt zo mooi zijn? Zou ze echt zo mooi zijn zoals op alle foto's en films die ik al van haar had gezien?

7 Maart was het dan eindelijk zover. Het bericht werd door meerdere kanalen bevestigd. Ze zou te zien zijn, mits alle condities daarvoor wilden meewerken. We hadden ons schema er helemaal op aangepast. Goed voorbereid gingen we naar haar toe, alles wees erop dat we haar echt zouden gaan zien.

Het wachten leek uren te duren, maar in werkelijkheid was het maar een klein half uurtje. Ik was op van de zenuwen, als een klein kind stond ik te trillen, niet van de kou, maar van opwinding. Zo'n zelfde gevoel als dat ik als klein kind altijd had tijdens het massale afsteken van vuurwerk met de jaarwisseling. Maar waarom? Ik wist immers helemaal niet hoe ik haar zou zien, hoe ze er in het echt uit zou zien. 

Er ging een gons van opwinding door de groep van groupies (4 man sterk)... Daar is ze, ik zie ze... Iedereen had direct stelling genomen. Ik daarentegen niet. Was als een dwaas aan t rondkijken maar zag haar niet. Ik zag op aanwijzing wel iets, maar dat was niet zoals ik in mijn gedachten had. Ze zag er heel anders uit, ze was haast niet te zien met het blote oog.

Het was alleen een wazige wolkenstreep aan een nog te lichte horizon. De kleur van de streep was net iets anders dan de andere wolken, er zat iets van een groene zweem doorheen. Eenmaal nadat ik de camera zijn werk had laten doen zag ik haar, heel in de verte, alsof ik door een geblindeerde raam aan het kijken was....een groene streep over mijn cameraschermpje, heel zacht en licht. Wat zou ik me later die avond een groentje voelen, toen ik s'avonds bij 'hostelkomst' niet kon slapen.... Niet met het blote oog te zien.... Tsssss.

Zo snel als dat ze zich had laten zien, zo snel was ze ook weer vertrokken.Als een verlegen meisje was ze weer even weg. Niet wetende dat we haar die avond nog heel vaak zouden zien in allerlei gedaantes, maar steeds feller en heftiger. Na drie en een half uur kiekeboe spelletjes spelen was ze er klaar mee. Ineens werden de kleuren nog feller, niet alleen groen, maar ook fel blauw, paars en zelfs oranje zag je er met het blote oog doorheen. 






Het leek wel alsof ze alle moed bij elkaar had verzameld om zich aan ons te laten zien wie ze echt was. De kleuren werden alsmaar intenser en dieper, haar vormen werden grimmiger en grilliger. Ze begon te dansen, eerst langzaam, maar daarna steeds sneller en wilder, alsof ze de finale dans van een musical aan het opvoeren was.









Ik weet echt niet meer hoelang haar finale dans duurde. Ze was overal, ze was snel, ze veranderde continu van vorm, van kleur en de kracht waarmee ze straalde veranderde ook om de haverklap. Het was hard werken om haar bij te houden. Zo even hadden we nog alle tijd om compositie te bepalen, om de instellingen te checken, nogmaals controleren of alles scherp was etc. etc. Dat was er nu allemaal niet bij... Als een zombi heb ik de instellingen bij proberen te houden. De ISO waardes veranderden om de haverklap. Op den duur ben ik tot de ISO800 moeten gaan om het nog een beetje vast te kunnen leggen zonder dat de lucht overbelicht raakte, terwijl normaal gesproken je op ISO1600 of hoger zit. Voor de kenners: achteraf gaven de bekende sites aan dat er pieken tussen zaten van kp6 a 7.... hoog dus!

Achteraf denk ik dat het misschien wel zonde is dat ik alles alleen met mijn camera heb vastgelegd en geen tijd heb genomen om haar goed te bekijken tijdens haar finale dans. Veel kan ik me er niet meer van herinneren, het ging ook allemaal zo snel. Gelukkig zouden we haar die week nog een paar keer ontmoeten, maar die eerste ontmoeting was magisch!


De mooiste plek waar we haar nog een keer hebben mogen zien was wel bij de Kirkjufell (kerkberg), niet ver van de plaats Grundarfjörður. De kirkjufell is een van de hotspots van Snaefellsnes, wat het dus ook direct een lastige plek maakt. Veel mensen waren dus ook naar de plek afgereisd om wellicht een glimp van Aurora op te vangen. Overdag hadden we al wat plekken bekeken om te gaan staan, maar s'avonds was de plek die we in gedachte hadden onvindbaar in het donker. We besloten om niet te lang rond te rijden en toch maar stelling te nemen dichterbij de Krikjufell en dus ook dichter bij al die andere beeldjagers. Sommigen van deze beeldjagers namen het schrijven met ligt, zoals fotograferen ook wel wordt genoemd wel heel letterlijk. Helaas voor ons niet met hun camera maar met hun veel te sterke zaklampen..... Dit had veel foto's tot gevolg met lichtstrepen en lichtvlekken

Gelukkig waren we die ochtend al op veel plekjes wezen kijken rond de Krikjufell en was de plek snel gevonden waar niemand anders ging staan, vlakbij de voet van de Krikjufell op het ijs. Ik weet in ieder geval na die avond dat ze d'r eigen keuzes maakt en eigenwijs is en van jennen houdt.

Achter de Kirkjufell liet ze zich heel voorzichtig zien. De lucht trok eindelijk een beetje open, dus liet ze zich meer en meer zien. Iedereen was gefocust op de Krikjufell, alleen Aurora niet. 




Ze had zich in het spelletje 'Fotograafje pesten'en liet zich heel mooi zien, aan de andere kant, recht tegenover de Kirkjufell. Dat was precies in de richting van Kirkjufellfoss, de bekende watervallen van die o zo bekende fotoplek. Als je op internet gaat zoeken naar foto's van de Kirkjufell zie erg veel foto's die gemaakt zijn met de watervallen op de voorgrond en de berg in de achtergrond. Er stonden nu dan ook meerdere mensen met meerder zaklampen boven op de heuvel waar vanaf de watervallen goed te fotograferen zijn. Helaas heb ik dan ook geen beelden vanaf de voet van de berg gemaakt, maar de compositie zo gemaakt dat alleen de top van de berg is te zien. Ook mooi, maar zelf vind ik het sterker en evenwichtiger als er bij zo'n mooie luchten ook een mooie voorgrond is.







De laatste avond op Snaefellsnes leek het erop dat we haar misschien toch nog een keer zouden kunnen zien. Nadat we de zonsondergang hebben vastgelegd bij Londrangar en het begon te sneeuwen en regenen hebben we ervoor gekozen om langzaam richting onze hostel terug te rijden. 
Vlak langs de weg richting ons hostel ligt het plaatsje Budir, waar het prachtige markante, donkerbruine kerkje staat. Op deze plek hadden we eerder de week Aurora graag vastgelegd, maar de wind was toen te krachtig, waardoor we besloten niet te gaan. In de verte, in de richting van Budir, leek er een opening te zijn in de lucht. Stiekem begonnen we te hopen haar daar te kunnen zien. De lucht trok inderdaad open en niet veel later zagen we wederom een groene streep in de lucht verschijnen. De keuze was snel gemaakt om een tussenstop te maken bij het markante bruine kerkje. Tegen de tijd dat we aankwamen had ze zich al meerdere keren laten zien, al was het heel bescheiden. Nog voor we klaar stonden liet Aurora zich voor de laatste keer zien. Nog een glimp hebben we van haar kunnen vastleggen, alvorens de lucht compleet betrok.


Mijn eerste kennismaking met IJsland was bijzonder, mijn eerste afspraakje met Aurora was magisch, ook de afspraakjes erna. Helaas komt ze niet zo graag naar Nederland en zijn voorlopig weer aan het 'LAT-ten' en aan het webcammen, maar kan niet wachten tot ik haar weer in het echt kan zien!


Het heeft iets magisch om haar te mogen ontmoeten! 


Groeten,

Hans Koster






          Fotograferen in de sneeuw        
De voorspellingen zijn er, nu nog even afwachten of het ook daadwerkelijk gaat vallen.... Sneeuw!
Sommigen schieten al direct in de stress bij het horen van het woordje sneeuw, ik ben daar ook een van. Direct in mijn agenda kijken wat er allemaal gepland staat. Wat is er allemaal te verschuiven en wat niet. Zo snel mogelijk informeren of ik eventueel afspraken kan verzetten, mocht het vallen....
Als ik ergens een hekel aan heb is de weg op moeten naar een afspraak tijdens de sneeuwval.

Dan moet je namelijk niet in de auto zitten, maar in het veld staan!!  




Volgens mij zijn er meer fotografen die er last van hebben, maar sneeuw heeft iets magisch. Altijd al gehad! Wellicht heeft het te maken met de sneeuwpret die je vroeger beleefde als klein kind. Sneeuwpoppen maken, sleetje rijden vanaf een bult en op latere leeftijd sneeuwballen gevechten op het schoolplein.

Bij de eerste berichten gaat het al tintelen. Ik moet en zal erbij zijn als de sneeuw valt. Die haast onbeschrijfelijke sfeer tijdens een sneeuwbui, haast benauwende, beklemmende sfeer. Niets dan stilte, alles klinkt bedompt, de wereld lijkt (evenals het verkeer) even stil te staan.



Het is af en toe wel eens afzien om door de kou heen te moeten struinen, bepakt en bezakt alvorens je op de beoogde plaats van bestemming aankomt, maar als je weer eenmaal thuis en opgewarmd bent, vergeet je al snel het afzien. Persoonlijk vind ik geloof ik niets mooier dan fotograferen van en in de sneeuw. Even in een hele andere wereld zijn.





Ik weet het, ik romantiseer het allemaal een beetje vanachter mijn pc, met mijn huiskloffie aan, een warme kop koffie en de verwarming op standje behaaglijk. Maar dat het allemaal alleen maar genieten is, nee dat niet. Fotograferen met handschoenen aan vind ik niets, maar zonder handschoenen in de kou staan is ook niets. Muts op is te warm, muts af te koud. Als brildrager zie je het eerste half uur niets vanwege beslagen brillenglazen en als je gaat het te warm krijgt doordat je je hele wintergarderobe aan hebt getrokken gebeurd precies hetzelfde.....  
Naast het gevecht met je kleding en apparatuur (maar daar kom ik nog op terug), heb je ook nog een constant gevecht tussen het licht en je camera. Je ogen passen zich (vaak ongemerkt) de hele tijd bij aan de hoeveelheid licht die het op moeten vangen, je camera niet. 





De camera zul je, als het een beetje tegenzit, constant moeten bijstellen. Kijk goed rond, kijk goed naar wat je hebt gekaderd. Heb je veel wit in beeld, zorg dan dat je de camera handmatig overbelicht. Doe je dit niet, zul je met allemaal grijze of blauwe foto's thuis komen. Kijk goed naar je histogram. Deze is niet heilig, maar geeft wel een goed beeld weer hoe de camera je ingekaderd beeld ziet. Zorg dat de curve zoveel mogelijk naar rechts staat. Overbelichten doe je met het +- knopje op je camera. Meestal moet je deze ingedrukt houden en met een scrolwieltje naar recht schuiven. Onderin je zoeker zul je het streepje tussen de -2 en 2 richting de 2 zien schuiven. Probeer het maar eens. Kom je er niet direct uit, pak dan je handleiding er even bij. Hier staat het uitgeschreven.
Pas op voor de valkuil dat je alleen maar aan het ploeteren bent met je camera. Zorg er dus voor dat als je op pad gaat je altijd je handleiding paraat hebt voor als je het even niet meer weet. Wat ook kan werken is op een briefje een paar instellingen opschrijft, gewoon als geheugensteuntje. Als je alleen aan het ploeteren bent met je instellingen heb je kans dat je heel veel mooie foto momenten laat schieten en dat is zonde. Zeker omdat het tegenwoordig helemaal niet meer zo normaal is dat er sneeuw ligt in Nederland.




Probeer je niet alleen op de mooie weidse sneeuwlandschappen te focussen, maar blijf met een open blik kijken naar wat je ziet. Details zijn vaak ook erg mooi in de winter. Dat ene berijpte takje, Dat ene plukje gras wat boven het witte tapijt uitsteekt, of zoals hierboven dat ene blaadje wat in een bevroren plasje ligt. Dit geeft een beetje kleur aan het geheel. De details van het ijs zijn niet verkeerd, maar zouden nietszeggend worden zonder het blaadje. Je zou het blaadje veel groter in beeld kunnen brengen, maar ik vind het persoonlijk vaak mooier dat je nog iets van de omgeving ziet van je onderwerp. Zo kun je beter een beeld vormen. Immers is de kijker van de foto vaak niet met je mee op pad geweest.








Tijdens een sneeuwbui is het erg leuk om met je sluitertijd te experimenteren. Wel is het gebruik van een statief dan aan te raden. Als je langere sluitertijden gebruikt heb je al heel snel kans op bewegingsonscherpte. Doordat de sneeuw al voor een 'Blurry" effect zorgt is het van belang dat je onderwerp scherpte heeft. Door het vallen van de sneeuw kun je verschillende effecten krijgen die je foto meer dynamiek geven. Je kunt enerzijds de sneeuw 'bevriezen'en als plukjes watten vastleggen. Eventueel kun je daarbij gebruik maken van een flitser, om de sneeuwvlokjes goed op te laten lichten.
Een heel ander effect kun je bereiken door juist te kiezen voor een lange sluitertijd. In dat geval zie je de vallende sneeuwvlokjes als streepjes (ligt aan hoelang je sluitertijd is, hoe trager de sluitertijd hoe streperiger de foto) over je scherm.







Als de sneeuw er al ligt moet je vooral op zoek gaan naar de (nog) niet aangetaste stukken sneeuw. Dit zijn de mooiste plekken om je foto's van te maken. Dit betekent dat je er vroeg bij moet zijn of dieper het bos / natuurgebied inlopen. Het is bijvoorbeeld erg mooi om een paadje als inkomende lijn mee te nemen in je foto van het bos, maar heel jammer en afleidend als er voetstappen en sleesporen kriskras over het pad gaan. Je ogen zullen direct op de voetstappen vallen en deze volgen. Je ogen zoeken elke keer de lichtste delen van de foto op. Als je heel veel wit in een foto hebt en maar een heel klein gedeelte donker, zal het donkere direct opvallen. Ook weer iets om rekening mee te houden tijdens het fotograferen.


Nog een paar korte tips voor je op pad kunt gaan:

Zorg ervoor dat je batterijen  en / of accu's volledig opgeladen zijn voor je op pad gaat. In de kou zullen de batterijen en accu's sneller leeglopen dan normaal.

Bewaar je reserve accu's / batterijen het liefst tegen, maar in ieder geval dicht tegen je lichaam. Hieroor voorkom je dat de energie verloren gaat uit het reserve setje. Mocht het setje toch koud geworden zijn en aangeven (nagenoeg) leeg te zijn, maak ze weer even warm met je handen en je zult zien dat er weer meer energie bij is gekomen.

Het is aan te raden om een zonnebril op te zette/ mee te nemen. Door het turen over de witte vlakte kun je een beetje last krijgen van traanogen. Dit voorkom je met een zonnebril. 

Haal bij het naar buiten gaan direct je lenskap eraf, zodat het glas alvast kan acclimatiseren, om zo condensvorming tegen te gaan. Als je met de auto gaat, zet de verwarming niet te hoog, om het temperatuurverschil laag te houden.

Als je klaar bent met fotograferen direct weer de kap van de lens halen en je camera en lens van elkaar halen. Leg deze even op een doek en laat ze even rustig liggen. Daarna voorzichtig afdrogen (als dit nodig is). Hiermee voorkom je schimmelvorming aan de randen.





Tijdens het maken van dit blog zijn de sneeuwkansen ( in Nederland) van 75% geslonken naar onder de 20% en nog steeds dalende.... Weinig kans dus dat we hier in NL een mooi pak sneeuw zullen krijgen aankomend weekend, maar hou de voorspellingen goed in de gaten... Het hangt in de lucht! 

Kun je niet wachten, zoals ik, dan zul je bij onze buurlanden op bezoek moeten gaan. Daar houden de berichten van sneeuw wel aan en ligt er op sommige plekken al sneeuw.


Volgende blog ga ik weer verder met deel 2: "Net dan ene beetje geluk...", maar in de tussentijd hoop ik toch nog een paar sneeuw momentjes te hebben..... 
          Een kort lontje        

Zou die Alpense schutter dat ook gehad hebben? Een kut week waarin iedereen voor z’n voeten loopt en hij in een soort van ultiem afreageren de onschuldige omstanders te grazen neemt?

De afgelopen week, en dan wijt ik het maar even aan de omschakeling naar de zomertijd, kreeg ik een erg kort lontje. Dat . . . → Lees verder: Een kort lontje

          Comment on Beklee jou met die Here Jesus Christus (Meer as oorwinnaars Deel 2A) by Alex Bell        
---moderated--- Ja, so bestuur die Heilige Gees sake en beinvloed ons lewens - weereens vir my 'n wonderlike geestelike bemoediging, so Nico, is al jou preke wat ek bygewoon en na geluister het oor die jare. Hoe wonderlik is dit nie om met sterk medegelowiges in Christus te kommunikeer nie. Dit is wonderlik hoe elkeen van ons ons eie stryd en pad na geloof loop. In my geval, met aanneming op skool in Std 9&10 (1954) op geen manier - in totaliteit - nie verstaan het waaroor die Kerk eintlik gegaan het nie; en selfs in ongeveer 1965 bereid was om selfmoord te pleeg (maar is daaruit gelei). En toe in 1995 (nadat ek sovele projekte beplan, ontwerp en geimplimenteer/gebou het) het die Hemele vir my oopgemaak en Sy Gees het op my neergedaal ...(moderated)... Maw eers na 57 jaar het ek begryp waaroor die lewe gaan, en noem dit 'in die wolke' geleef vir ten minste 'n maand, en het die werklikheid van Gos se Skepping en die lewensbestaan my getref deur die werking van die Heilige Gees. Halleluja !!! - dit is net die HG wat ons op die pad van WAARHEID kan hou, en soos jy na verwys in jou eksegese van Efesiers: "Die finale stryd is teen ons eie vlees". Nico, nogmaals dankie vir jou eksegese en verduideliking van die Waarheid, - dit is 'n mooi stukkie. Ek sal dit versprei aan my vriende en medegelowiges.
          Barça-aanwinst over ruzie met Neymar: "Komt wel vaker voor tijdens trainingen"        

Nélson Semedo kwam onlangs negatief in het nieuws, nadat hij tijdens de training van FC Barcelona een aanvaring kreeg met Neymar. De van Benfica overgekomen rechtsback is zich echter van geen kwaad bewust.


          Voetbal fan        

Deze keer een special minion. Ik kreeg de vraag of ik een FC Groningen muts kon haken en omdat ik helemaal into de minions ben kwam ik op het idee om een FC Groningen minion kon maken. Zo gezegd zo gedaan. Elke keer kwam er weer een ideetje en werd hij in mijn hoofd geboren. 

En daar kwam deze FC Groningen minion uit mijn haaknaald kruipen. 


De gele minion rolde ook nog uit mijn haaknaald. Na 12 minion mutsen ben ik even klaar met minions haken. 

Nu wordt het tijd voor sneeuwvlokken en sterren. Hopelijk heb ik daar snel een patroon van klaar en kan ik dat met jullie delen. 

Fijne haakdag!


          Super beker        
Inmiddels zijn mijn kinderen alweer een week naar school geweest. En ja hoor Bingo gelijk alweer natte tassen. De bekers worden half leeg niet goed dicht gedraaid weer in de tas gestopt.

Inmiddels overtuigd dat de beroemde mepal beker niet lek proof zijn begon ik te zoeken naar een beker die aan mijn eisen voldoet.

De beker moet:"

  • niet lekken (wat een verassing)
  • in de vaatwasser kunnen
  • geen lossen onderdelen die stuk kunnen gaan of kwijt raken
  • Zonder schroefdeksel (ze goed dicht draaien blijkt nogal een uitdaging)
  • stevig
  • betaalbaar
Nogal wat eisen. 

Tot mijn grote verassing vond ik de goede beker! We hebben hem het hele weekend getest en de kinderen en niet onbelangrijk mama vinden hem super!


Mijn zoontje wil de beker graag demonstreren. Hij heeft een leuke jongens beker en mijn dochter een met een echte meisjes print.

Het is alleen mogelijk om te drinken als de knop ingedrukt is. De beker is gelijk weer dicht als de knop losgelaten wordt. Als hij omvalt lekt hij dus ook niet. Je hebt ze in vele soorten en maten voor de kleine handjes tot drinkbekers voor volwassenen. 
Oh en niet onbelangrijk zijn ze betaalbaar en gaan prima in de vaatwasser. 




          Een duidelijke strategie en plan van aanpak        

Na een onverwachte reorganisatie waarbij ik plotseling te horen kreeg dat mijn contract zou worden opgezegd, heb ik direct contact gezocht met Aantjes Advocaten. Mariska gaf mij gelijk al het vertrouwen dat ik een veel betere tegemoetkoming van de werkgever kon verwachten dan ik in eerste instantie kreeg aangeboden. Uiteindelijk bleek dat inderdaad ook zo […]

The post Een duidelijke strategie en plan van aanpak appeared first on Mariska Aantjes.


          50 jaar geleden        

Vandaag 50 jaar geleden had ik al een paar bewogen uren achter de boeg.

Het begon rond middernacht. Ik verwachte mijn 2de kindje en mijn ouders die aan zee woonden zouden mijn oudste komen afhalen zodra de bevalling zich in gang zette. Zij woonden aan zee en wij in Brussel.

De datum was eigenlijk al 16 dagen over tijd. Mijn schoonzus ook in verwachting had die dag moeten bevallen. Zij kreeg haar kind, een jongen al op 2 februari, MIJN uitgerekende datum.

Iedere dag, erover, zat ik van ’s morgens tot ’s avonds te zien of ik nog niets voelde. Maar niets! Ik was bol en rond en gezond.

Tot die nacht dan van 17 op 18 februari. Ze hadden gezegd dat je niet onmiddellijk naar de kraaminrichting moest snellen bij de eerste weeën maar afwachten dat ze zich dicht opvolgden.

Voor alle zekerheid belde ik naar mijn ouders dat het zo ver was en ze konden komen. GSM’s waren er nog niet. Gelukkig hadden zij wel al vaste telefoon wat toen ook nog niet in ieder gezin voor kwam.

Die nacht was er echter storm aan zee en hoorden ze de telefoon niet, die in de woonkamer stond.

Ik belde en belde maar kreeg geen gehoor. Dan maar mijn schoonmama opgebeld. Die onmiddellijk daar was.

Het was toen al bijna 4H. Ze zei dat ik beter een ziekenwagen zou bellen want van Anderlecht naar Watermaal-Boisfort was het toch een hele rit en wat als…

Ik dacht intussen terug aan mijn vorige bevalling. Die had uren geduurd en ik had toen niet meer gegeten sinds de avond ervoor.

Nu smeerde ik mij twee dikke sneden krentenbrood en een tas chocolademelk erbij. Intussen zat mijn schoonmama ons aan te moedigen om toch maar te vertrekken. Het was nu 5H

De ziekenwagen kwam en vertrok met mij en mijn man. Een eindje verder stonden we al stil aan de overweg in Vorst. De ambulancier vroeg of hij moest loeien en vragen om de overweg te openen. Ik wist niet of hij schertste of als het echt kon.

Ik wou niet dat hij het deed en wachtte geduldig tot de afspanning geopend werd.

Om half 6 stonden we in de kliniek en daar moesten we ons eerst aanmelden. En dan de lange gang waar geen einde aan kwam door.

Ik stopte nu en dan om te puffen tot de weeën voorbij waren.

En toen onmiddellijk de verloskamer in. Tien minuten later lag ik met een flinke dochter in mijn armen.

Toch had ik verdriet want ik had net als de eerste keer op een zoon gehoopt.

Mijn meisje was echter een heel mooie donkere krullekop die veel kijk had van de andere mama’s op de kraamafdeling.

Nu 50 jaar later bedenk ik dat we zonder mij (bevalling), vandaag niet aan de feesttafel zouden zitten.

GELUKKIGE VERJAARDAG lieve kind van mij!

2017-1 Januari5.jpg


          Aftellen...        

De overige dagen in December gingen we nog naar een concert van Ana Moura

2016-12 decembre.jpg

die we reeds kenden van over een paar jaar geleden in Lissabon.

Montages2.jpg

Ik kreeg bezoek van een blog- en Facebook vriend. De man van I Love Hasselt (klik)

We bezochten enkele leuke plaatsen in Brussel,

gingen samen eten en brachten ook

een bezoek aan Manneken Pis en

de Kerstmarkt "Winterpret".

2016-12 decembre1.jpg

Vandaag, Zondag, met de kindjes naar het spektakel voor de Kerst van de ziekenkas.

2016-12decembre.jpg

En nu zijn we klaar om deze Kerst in Zweden te gaan vieren! Samen met onze Zweedse kleinkindjes die popelen van ongeduld op farfar en Emmy terug te zien.

Bij leven en welzijn kom ik jullie dan nog mijn Nieuwjaarswensen brengen als we terug thuis zijn.

Ik wens iedereen die hier langs komt nog een Vrolijk Kerstfeest.

noel 2016-1.jpg


          EEG 11×20: Helicópteros de Wallapop        
“You fly as a motherfucker helicopter, Fly, fly as a motherfucker helicopter!” (Lil’ Scrappy, “Helicopter”, 2012) Capítulo 20: “Helicópteros de Wallapop” Último programa de nuestra undécima temporada. Incluye lo nuevo de Raul Midon, DJ Khaled, Tay Walker, Rels B, ToteKing, Bone Thugs, Aqeelion, Los Amigos Invisibles y C Tangana; descubrimos a Shaqdi, IM, TOKiMONSTA, Khalid, Barney Artist, Mokhardo y Ntjam Rosie; recuperamos a Mobb Deep, Alfonzo Hunter, Ideal, Pucho & His Latin Soul Brothers y San Juan Project; y bailamos […]
          EEG 11×19: Chachi Malibú        
“But here I am, next to you. The sky’s more blue in Malibu. Next to you in Malibu. Next to you…” (Miley Cyrus, “Malibu”, 2017) Capítulo 19: “Chachi Malibú” Decimonoveno programa de nuestra undécima temporada. Incluye lo nuevo de Jorja Smith, Terrace Martin (The Pollyseeds), Soul Revival, Green Valley, Jaden Smith, Sholo Truth, Ivan Makvel y Los Amigos Invisibles; descubrimos a Avery Wilson, CVIRO & GXNXVS, Damia J, Daggi Zegreat, 11:11, Devonte Riley, Sleepy y Salsa-n-Groove; recuperamos a 3X Krazy, […]
          El no nacido IV        
Encuentras los capítulos I, II y III en este enlace


El no nacido capítulo IV

Samantha cerró el puño, y aplastando el papel con sus notas arrojó éste al cesto de la basura. Por más vueltas que daba a su presupuesto y a sus gastos, los ingresos le resultaban insuficientes. Activo: la mitad de la colegiatura, de parte de su padre, su beca de biología, una pequeña pensión de su madre y un Ford Pinto de cinco años. Pasivo: su mitad de la colegiatura, la renta del departamento, comida, vestido y los inminentes honorarios de obstetricia y pediatría. Trataba de considerar todos los ángulos posibles, pero al final concluyó que, aun cuando vendiera su auto, se mujdara a una vivienda más barata y solicitara estampillas alimenticias, sus cifras quedaban todavía en la columna de las rojas por un total de mil dólares. Tenía que conseguir otro trabajo.



La visita al director de su departamento había sido decepcionante. En investigación biológica no existían empleos eventuales. El presupuesto del departamento era apenas una rebanada insignificante del pastel de toda la universidad. La cubierta se la habían quitado ya los profesores más egregios y no dejaron más que una marchita costra de harina para la administración. Aparte del dinero de su beca, no podía disponerse de un centavo más, para investigación de ninguna especie.

En otros departamentos tropezó con el mismo problema. Las facultades de ciencias básicas recibían poco de los ingresos que entraban a la universidad. La mayor parte del dinero la absorbía el hospital y sus numerosas subdivisiones. Como persona lógica que era, Samantha se encaminó al hospital.

A mediodía la cafetería del personal médico estaba siempre llena. Samantha se abrió paso con esfuerzo por entre aquel mar de chaquetas blancas, hasta encontrar un asiento frente al mostrador. Pidió café y reflexionó sobre el siguiente paso que debería dar. La oficina de empleos parecía un lugar razonable para empezar, pero lo probable era que no ofreciera más que trabajos de tiempo completo, de la clásica variedad empleados/obreros.

Tal vez si lograra conocer al jefe de servicios de alguno de los departamentos clínicos, él podría informarle de algunas posibles aventuras monetarias dentro de su jurisdicción. Ella reapsó mentalmente los diversos departamentos clínicos. Recordó los de cirugía, medicina interna y, por supuesto, de obstetricia. De hecho, su médico formaba parte del personal del hospital. Decidió entablar conversación con el médico interno, sin afeitar, que tenía al lado.
-Discúlpeme, ¿sabe dónde puedo encontrar el departamento de obstetricia?
Él la observó, con una gota de salsa de botella a punto de escurrirle de la boca. Aquella mujer era a todas luces la hembra más atractiva que había visto en muchas semanas.
--Usted está demasiado silenciosa para tener dolores de parto.
-Se trata de alumbramiento natural.
El le miró el abdomen.
-Yo diría que es más bien un alumbramiento inmaculado. Ni siquiera hay protuberancia del vientre...
-Gracias, pero no hablo de obstetricia refiriéndome a tocología de parto inminente. Me refiero a las oficinas departamentales.
-¿Por qué no me lo dijo desde un principio?
-¡Por qué no se lo dije desde un principio! ¿a qué se deberá que siento que es difícil obtener una respuesta directa de usted?
-Tal vez porque usted está en lo correcto
-Muy bien, empecemos de nuevo. ¿Sabe dónde puedo encontrar el departamento de obstetricia
-¿Qué parte de él?
Haciendo acopio de paciencia, respondió:
-La oficina del jefe de servicios.
-¿El jefe de servicios o el director del departamento?
-¡Me doy por vencida! ¡Usted ganó! -de un gran sorbo terminó su café y recogió su nota de caja- ¡Gracias por nada!
-Espere, espere. Hablo en serio -el médico sonrió-. El departamento de obstetricia está esparcido en cuatro pisos. El lugar al que deba ir dependerá de lo que busque. Por principio de cuentas ¿qué anda buscando?
Samantha se volvió a dejar la nota de caja sobre la mesa y explicó:
-La realidad es que ando en busca de un trabajo.
-¿En el departamento de obstetricia? ¿es enfermera?
-No. Hago estudios de especialización como investigadora auxiliar de biología. Busco un empleo de tiempo parcial y el hospital parece ser aquí el único sitio con dinero.
-Eso sí es cierto. Pero, ¿por qué elige obstetricia?
-Me parece un terreno tan bueno como cualquier otro, para empezar.
-¿Ya vio el tablero de anuncios?
-¿Cuál tablero de anuncios?
-El que está a la entrada de la cafetería. Señorita, usted anda en medio de neblina. Tiene cerca de seis metros de longitud. No es posible dejar de verlo. Está cubierto de avisos: cuartos de alquiler, viajes para esquiar, empleos eventuales... Hay muchas oportunidades para donadores de semen...
-¡Cuánto le agradezco la noticia!
-Claro... supongo que usted no llena los requisitos para esa oferta. Pero revise lso avisos. Tal vez encuentre lo que anda buscando.

Samantha le dio las gracias, pagó su nota y salió al corredor. Centenares de carteles y anuncios llenaban con creces el tablero. En efecto, el semen parecía tener gran demanda para varios trabajos de investigación. Samantha pasó veinte minutos examinando los anuncios. Existían varios empleos que podían convenirle. Había laboratorios de animales que requerían atención, perfiles psicológicos que necesitaban investigación. También se necesitaba una mujer que estuviera dispuesta a permitir que su cuerpo se usara para enseñar a los estudiantes de medicina cómo se hacen los exámanes ginecológicos. Samantha descartó esa oferta sin vacilar, y estaba a punto de darse por vencida cuando otro aviso le llamó la atención.

Un laboratorio de investigación solicitaba voluntarios que no hicieran otra cosa que dormir. Alguien estaba dispuesto a pagar a los participantes seleccionados cnco dólares por hora de simple somnolencia, en turnos de ocho horas. En un momento, Samantha calculó que si “trabajaba” tres días a la semana en ese empleo, podía acumular unos mil dólares en poco más de dos meses. No estaba mal. Ella podía dormir tan bien como su vecina. Anotó la extensión telefónica del laboratorio.

Sin darse tiempo a cambiar de parecer, encontró un teléfono del hospital y llamó al Laboratorio de Investigación sobre el Sueño. Esperaba tener que hablar con algún burócrata de bajo nivel, pero la mujer que respondió a su llamada era de una cortesía estimulante. Se mostró ansiosa de conocer a Samantha y le dio indicaciones claras y concisas para llegar al laboratorio. Subió ocho pisos, atravesó tres corredores en el edificio de investigación más cercano al hospital, y llegó a su destino. Una mujer rolliza de cincuenta y tantos años le hizo seña de que pasara.
-¿Samantha Kirstin? Soy la señora Rutledge.
Su apretón de mano era cálido y firme.
-El doctor Bryson acaba de ir a la clínica. Me pidió que le enseñara el laboratorio y le diera una solicitud para llenarla.
-¿El doctor Bryson es el jefe?
-Es el director del laboratorio. En realidad, es un neurólogo y ahora está en la clínica de neurología. ¿Sabe usted algo de nuestros trabajos sobre el sueño?
-No, pero soy una estudiante de mente ágil.
La señora Rutledge sonrió y comentó:
-La verdad es que son muy sencillo. Además, pueden ser muy placenteros. ¿Es usted estudiante de medicina aquí?
-Soy estudiante de posgrado en biología.
-Bueno... muy bien. La mayoría de nuestros voluntarios son estudiantes de medicina. Algunos piensan que lo saben todo y consideran que mi explicación es una pérdida de tiempo. ¿Usted ha oído hablar de EEG, del electroencefalograma?
-¿La máquina que registra las ondas cerebrales?
-Exactamente. En la investigación sobre el sueño, el instrumento esencial es el EEG. En el trabajo que el doctor Bryson dirige ahora, estamos midiendo los efectos de una nueva píldora para el sueño sobre el EEG de voluntarios durmientes. Al parecer, el efecto de la píldora sobre las ondas cerebrales tiene mucho que ver con su éxito como somnífero. En esta época del año se acercan los exámenes finales y dos de nuestros participantes se han retirado. ¿Usted estaría dispuesta a tomar parte activa?
-¿Qué tengo que hacer?
-Tiene que ser capaz de relajarse y, si es posible, dormir con electrodos pegados a su cuero cabelludo. Además de este aparato, el único instrumento de nuestro trabajo es una cama con sábanas limpias, en un cuarto iluminado, a prueba de ruido.
-Me hace pensar en una película pornográfica...
La señora Rutledge río de buen grado.
-Querida mía, a juzgar por algunos de los sueños que nuestros voluntarios hombres dicen tener, a veces yo también pienso lo mismo. Venga. Ahora estamos a mitad de una sesión. ¿Quiere observar?
-¡Claro!
La señora Rutledge condujo a Samantha a un gran cuarto posterior. Las plumas de un electroencefalógrafo de tres canales estaban trazando ondas sobre franjas móviles de papel de diagramación. La máquina en sí se hallaba conectada a la consola de una computadora, y la señora Rutledge le explicó como la lectura se trasmitía en forma directa a MEDIC. Pero lo más interesante era una ventana de vidrio de 1.20 por 2.40, que Samantha conjeturó estaría azogada por el otro lado. A través de ella pudo ver a un hombre joven que cambiaba de postura en el sueño.
Flotaba a través de sus ensueños, como un feto se mueve con suavidad en el vientre de su madre. Acabó por quedarse en reposo, en posición supina, con las sábanas hechas una montaña de arrugas a los pies. No tenía puesto más que un par de calzoncillos cortos de color azul. Los alambres de los electrodos sujetos a su cuero cabelludo estaban conectados a un enchufe de la cabecera de la cama.

La señora Rutledge señaló las plumas del EEG. Habían terminado el trazo de una onda e iniciaban una serie de vibraciones.
-Está soñando -explicó-. Obsérvele los ojos.
Las mejillas dle joven mostraban pequeñas contracciones espasmódicas, fruncían los labios y luego volvía a relajarlos. La cara entera perdía su estado de tensión, la mandíbula inferior se aflojaba hasta dejar una ligera abertura en la boca. Al mismo tiempo, Samantha observó que su respiración iba en aumento. Luego, poco a poco, pero en forma perceptible, los ojos del joven empezaron a dar vuelta, bajo los párpados cerrados. Como topos que se refugian en la madriguera subterránea, sus ojos vagaban sin rumbo, primero hacia un lado, luego hacia arriba, después hacia abajo. De cuando en cuando, el durmiente desviaba la mirada y los párpados temblaban. Aquellos ojos circulantes escrutaban la oscuridad en alas de la fantasía. Le recordaban a Samantha las tenues sacudidas de los cachorros durmientes.

El muchacho permaneció inmovil, boca arriba, con las piernas separadas. Una protuberancia empezó a levantarle la trusa. Samantha sintió que se ruborizaba a medida que la erección del muchacho aumentaba. Miró a la señora Rutledge y observó que ella también había notado el fenómeno.
-Es un sueño interesante, no cabe duda.
-Siento que estoy siendo una intrusa -comentó Samantha, apenada.
-Es una tontería. Sus estudios de biología deben haberle enseñado que esto es normal cuando los hombres sueñan. Lo malo -concluyó guiñando un ojo- es que no tengamos el grado de adelanto suficiente para registrar sus sueños en una videocinta.

Samantha rió con espontaneidad. El erotismo de la señora Rutledge la tomó por sorpresa. No daba la impresión de ser una persona que se complaciera con esa clase de pasatiempos. Lo que sucedía, probablemente, era que como estaba viéndolo todos los días, decidió encontrarle el lado humorístico.
-¿Hay que ponerse esa clase de ropa para dormir?
-Póngase la que usted quiera -contestó la señora-. Puede acostarse desnuda, con pijama, con sostén y pantaletas... Lo que le resulte más cómodo. Si quiere puede ponerse un impermeable.
-Tal vez él debía haberlo hecho -comentó la chica apuntando al interior del cuarto.
La señora Rutledge sonrió y sugirió:
-¿Será ya hora de que respetemos su intimidad?
-No sé -repuso Samantha-. Esto empieza a resultar interesante.

Sin embargo, asintió con la cabeza y las dos regresaron a la oficina. La señora se sentó detrás del escritorio e hizo seña a la chica para que ocupara una silla.
-¿Qué le parece señorita Kirstin? ¿Le gustaría participar? El empleo es fácil, la paga buena y usted sale del trabajo con una auténtica sensación de descanso. Yo puse el aviso en el tablero apenas esta mañana. No tengo atención de apremiarla, pero esta clase de ocupación es popular, por razones obvias. No sé si todavía haya puestos vacantes mañana.
-Usted me ha convencido, señora Rutledge. Creo que este empleo es como bostezar.
-Muy bien -contestó sonriendo-. ¿Sus estudios de posgrado tienen la flexibilidad necesaria para que los organice en torno al horario de nuestra investigación?
-Creo que sí. Yo doy clases dos mañanas a la semana, pero el resto del tiempo está prácticamente a mi arbitrio.
-Entonces no queda más que la formalidad de la solicitud. ¿Goza de buena salud?
-Sí.
-¿Toma drogas en forma regular?
-No
-¿Ha tenido alguna vez problemas para dormir?
-Duermo como un lirón.
-Muy bien. Llene el resto de este cuestionario y fírmelo.

Samantha recorrió la hoja, llenó los espacios en blanco y proporcionó la información biográfica que se le pedía. La pregunta 14 la hizo titubear: estipulaba que las solicitantes mujeres no debían estar encintas, con el objeto de proteger al feto de cualesquier efectos negativos del nuevo medicamento que estuviera investigándose. La pregunta pedía la fecha de su última menstruación. Después de pensarlo un momento dio como tal una semana antes. Luego, respondió a las demás preguntas, firmó la solicitud y la forma de consentimiento requerida y las devolvió a la secretaria.

La señora Rutledge miró por encima el documento y le abrió un expediente.
-¿Cuándo puede empezar? -le preguntó.
-Mañana tengo clase. Supongo que podría venir al día siguiente.
-De acuerdo. La veré dentro de dos días, a las nueve en punto. Con toda seguridad el doctor Bryson estará aquí. El querrá conocerla antes que empiece a trabajar. Una última cosa, trate de no dormir mucho mañana en la noche. Hay personas que tienen dificultad para dormir de día. Si está cansada, el primer día será menos excitante y podrá relajarse con más facilidad.
-¿Debo traer algo cuando venga?
-Sólo lo que acostumbre como ropa de dormir.

Samantha se despidió y salió del edificio con una sensación de alivio. Aún no tenía dos meses de preñez y sabía que con su figura esbelta el embarazo no sería evidente antes de que pasaran otros tres meses. Para esas fechas, con pagos regulares, sus finanzas se habrían nivelado para el resto del año. Además, una vez admitida como participante en ese programa tal vez le permitirían continuar si aceptaba dar una firma de consentimiento.

Al ir caminando por entre los edificios de la universidad, algo la perturbaba. Era una inquietud que no podía identificar. Hurgó entre sus pensamientos y al fin descubrió un temor confuso. Le preocupaba la idea de una droga, pues sabía que algunos medicamentos estaban contraindicados durante el embarazo. Pero... ¿las píldoras para el sueño? ¡Miles de mujeres encintas deben tomarlas! Ella misma tenía amigas que habían tomado toda clase de somníferos durante su preñez, y sus bebés estaban en perfectas condiciones. ¿Por qué el suyo tendría que ser diferente?

No conocía la respuesta y sabía que no la tendría jamás. Una vez que tomara el medicamento no podría descansar tranquila hasta que el bebé naciera. Pero no tenía sentido preocuparse por eso desde aquel momento. Estaba haciendo lo que tenía que hacer. Era un simple problema de supervivencia.

Si este texto te gustó puedes hacer tres cosas:
1.- Comparte en tus redes sociales
2.- Deja tus comentarios
3.- Deja tu correo para que recibas las nuevas obras publicadas. 

          Reactie op Antenna switch controlled by Arduino Uno door Arnold Knook        
Laurens, Via Bernard PB7Z kreeg ik toe gestuurd. We zijn samen al een tijd je bezig met antenne schakelaars en deze ziet er eenvoudig uit. Zou ik het schema en de software kunnen krijgen. Na de Basic Stamp ben ik al een tijdje bezig met de Arduino. Wat een mogelijkheden allemaal en de info op internet. Gr Arnold PE1OEU
          Elite Sports 2014        
Les 12 et 13 juin 2014, rejoignez nous à l’Elite Sports ! The measurement of brain rhythms, ocular and neuromuscular activities improves neuromuscular strategies, enhances the mental control of the action, decreases the risk of injuries and aids the movement of handicapped individuals. By utilizing our cutting-edge methods and current research, the portable EEG and […]
           Een verkenning van drie woordenlijsten Leeg Duits: analyse op basis van het Notebook (z.j. [1890?]) van Walter Hill, 'The Jersey Dutch dialect' (1910) van J. Dyneley Prince en Crumbs from an old Dutch closet (1938) van Lawrence G. van Loon         
Bakhuis, Walter A.V., and Wojtylak, Katarzyna I. (2011) Een verkenning van drie woordenlijsten Leeg Duits: analyse op basis van het Notebook (z.j. [1890?]) van Walter Hill, 'The Jersey Dutch dialect' (1910) van J. Dyneley Prince en Crumbs from an old Dutch closet (1938) van Lawrence G. van Loon. Trefwoord, 2011. pp. 1-15.
          HALLE - Stroppenconcert brengt twee optredens op één avond        

 vzw Halle Events kreeg de mogelijkheid(vergunning) van de stad, aangezien dinsdag een feestdag is, om max tot 00u30 à 01u voor muziek te zorgen. Het weer kondigt zich goed aan dus verwachten ze dan ook veel volk voor optredens van Dusty Boots en Niels Destadsbader


          Vun‘d Fischer un sien Fru – oder: Unsere Frau Ilsebill und der EEG-Leuchtturm        
Von Uli Weber In Büsum steht ein Leuchtturm:   Und dieser Leuchtturm hat eine sehr nachhaltige Geschichte:   Aber diese Geschichte ist wenig EEG-freundlich:   Waren die Behörden früher etwa schlauer als heute oder einfach nur verantwortungsbewusster? Das EEG ist jedenfalls ein höchst kostenintensives Volksmärchen, das den tiefen Glauben an eine Erlösung der Welt durch planwirtschaftliche deutsche Windmühlen verkündet. Die plattdeutsche  Geschichte [...]
          23 april jarig: Maarten Harpertszoon Tromp        

Zeehelden – Maarten Harpertszoon Tromp werd op 23 april 1598 geboren in Den Briel. Op 26-jarige leeftijd kreeg hij zijn eerste eigen schip, een handelsschip. Piet Hein ‘spotte’ de nog jonge Tromp en zag in hem een betrouwbaar kapitein. Sindsdien ging Tromp dienen in de vloot van Hein en werd hij een militaire zeevaarder. Tromp... Lees verder

Het bericht 23 april jarig: Maarten Harpertszoon Tromp verscheen eerst op IsGeschiedenis.


          Comment on Novità e Aggiornamenti by Livio        
Abbiamo migliorato le seguenti applicazioni: Signal Scope - https://www.theremino.com/downloads/foundations#signalscope EEG - https://www.theremino.com/downloads/biometry#eeg AdcTester - https://www.theremino.com/hardware/adapters#adctester AudioExamples - https://www.theremino.com/downloads/multimedia#audioexamples AudioGenerator - https://www.theremino.com/downloads/multimedia#audiogenerator
          Wie lange sollte man Elternzeit beantragen?        

Für immer.
Fertig.
Vielen Dank für Eure Aufmerksamkeit.

Ich empfehle folgenden Link zum Thema:



Jetzt wo ich aber Eure Aufmerksamkeit habe, kann ich aber gleich noch etwas aus rechtlicher Sicht dazu sagen, die emotionale Schiene habe ich ja nun schon abgearbeitet.
Achtung, dieser Artikel spiegelt die Rechtslage vor dem 01.01.2015 wieder.


Ungefähr 15 Sekunden nachdem so ein kleines, niedliches, entzückendes, rosiges, duftendes Baby auf die Welt gekommen ist und seine Mutter mit diesen verquollenen, dunklen Augen ansieht, in der die Weisheit der gesamten Menschheit zu liegen scheint (oder die Mutter empört und erschreckend laut angeschrien wird, je nach Gemütslage des Neugeborenen), passiert etwas ganz Absonderliches -mal abgesehen von dieser unfassbar langen Reihe an Absonderlichkeiten der vergangenen 9 Monate-

Der Gedanke dieses einzigartige Menschlein irgendwann in den nächsten 30 Jahren irgendeiner fremden Aufsichtsperson anzuvertrauen, erscheint der Mutter so vollkommen hirnverbrannt und geradezu wahnsinnig, dass sie sich selbst sofort das Sorgerecht entziehen möchte.

Diese fatalistische Sichtweise ändert sich dann meist zwischen der 4. und 10. durchwachten Nacht. Nach der Zwanzigsten gibt man das Baby dann doch mal der guten Freundin zum Kinderwagen-Schieben mit, nur um dann noch im Treppenhaus sofort in einen komatösen Schlaf zu fallen.

Das konnte man sich alles gar nicht vorstellen, geschweige denn verlässlich planen, als man den Antrag auf Elternzeit beim Arbeitgeber abgegeben hat!
Unfair!

Was ich meine, wird an den folgenden drei Müttern deutlich (Ähnlichkeiten mit lebenden Personen sind gar nicht zufällig):

Mutter-Typ-1 ist sich sicher, dass jede Frau eigentlich gerne nach 3 Monaten wieder arbeiten möchte und natürlich auch sollte. Dies nicht nur weil man seinen Job so liebt, sondern auch weil die Finanzen sonst einbrechen und Kinder überhaupt nur von ausgebildeten Pädagogenprofis erzogen werden sollten. Aus Wellness-Gründen hat sie beim Arbeitgeber 12 Monate Elternzeit beantragt, weil es zumindest bis dahin Elterngeld gibt. Danach hat sie natürlich Vollzeit angekündigt.
Mutter-Typ-1 gibt dann am ersten Arbeitstag laut schluchzend ihr einjähriges Kleinstkind in der KiTa ab, schleppt sich zur Arbeit, hasst dort alle Kollegen für ihre eigene Anwesenheit, ruft alle fünf Minuten mit verstellter Stimme bei der Erzieherin an und schickt 3-4 Spione aus der Familie vorbei, die heimlich der Haustür lauschen sollen ob das Kind jetzt vielleicht doch weint. 

Ein weiterer Typ Klischee-Mutter hat schon während der Schwangerschaft allen erzählt, dass dieses Kind die wahre Erfüllung ist (die Eigene und die der restlichen Menschheit). Sie hat folgerichtig die gesamten 36 Monate Elternzeit auf einmal eingereicht und plant bereits eine Zwillingsgeburt 14 Tage vor deren Ablauf um noch weitere sechs Jahre dem bescheuerten Job fernzubleiben.
Diese Mutter ruft 11 Monate nach der Geburt der "Erfüllung" in der Personalabteilung des bescheuerten Jobs an, bettelt um Gnade und bietet ihre Arbeitsleistung auch unentgeltlich an, wenn sie denn nur 3 Std. pro Tag an einem Schreibtisch verbringen darf, ohne dass jemand motzend an ihrem Unterschenkel klebt und hochgenommen werden will.

Beispiel-Muttertyp-3 hat ALLES dazu gelesen, 127 Beiträge in ALLEN Internetforen verfasst, ALLE Freunde die seit der 6. Klasse mal über ein Jurastudium nachdachten oder mal mit einem Rechtsanwalt im Zug saßen hierzu befragt. Sicherheitshalber hat sie noch ALLE Elterngeld-Stellen ALLER 16 Bundesländer angerufen. 
Sie hat eine Timeline in MS Word und auf einem Flipchart im Wohnzimmer (mit Fähnchen!) erstellt und trägt dort die taktisch ausgefeilte Verteilung der Elterngeldmonate zwischen Mutter und Vater nach dem geplanten Kaiserschnitt im Hinblick auf Prämienzahlungen, Weihnachtsgeld, Gehaltserhöhungen im Folgejahr und Wechsel des verhassten Abteilungsleiters ein und beantragt per Einschreiben/Rückschein eine Teilzeitstelle nach genau 412,5 Tagen.
Diese Mutter hat allerdings seit der Geburt des Kindes zu Hause nicht mehr aufgeräumt, so dass sie den Laptop oder das Flipchart mit der Timeline nicht mehr finden kann und verpasst ihren ersten Arbeitstag, weil sie mit ihrem Kind in der Klangschalen-Therapie im "Haus der Familie" zu sphärischen Klängen einen Tüchertanz einübt.

Alle Schwangeren die einen Arbeitgeber haben, liegen irgendwo zwischen diesen drei Extremen und genau das ist auch die Krux bei diesem Artikel:

Es gibt so viele denkbare Fallkonstellationen, dass ich unmöglich jede hier auflisten kann. Hierzu muss man sich wirklich individuell beraten lassen und sollte das auch tun. 

Was ich aber tun kann, ist Euch das rechtliche Gerüst einmal aufzudröseln und Euch zumindest einen Weg aufzeigen, der die wenigsten rechtlichen Fallstricke birgt und das höchste Maß an Flexibilität. Ich sage aber nochmal in aller Deutlichkeit, dass viele Wege nach Rom führen. Ich zeige Euch quasi die A7 direkt über den Brenner-Pass nach Italien. Wer Hannibal oder Ötzi ist, muss weiterforschen.
Ich gehe von der für sie Fragestellung günstigsten und auch häufigsten Situation aus: 
Die Mutter hat vor der Geburt eine Vollzeitstelle in einem Betrieb mit mehr als 15 Mitarbeitern und möchte eigentlich nach 12 Monaten wenn das Elterngeld ausläuft wieder arbeiten. Nicht in Vollzeit, aber in Teilzeit. Sie ist unsicher ob das geht dann schon geht mit dem kleinen Wurm. Was ist, wenn er noch Betreuung braucht? Vielleicht also doch die Option auf 24 Monate ? Aber was ist wenn mir nach 12 Monaten die Decke auf den Kopf fällt oder wir das Geld brauchen? Was beantrage ich?

Grundsätzlich gilt:
http://www.mesewcrazy.com
Man kann maximal 36 Monate in Elternzeit gehen. Wenn das Kind Drei ist, endet sie automatisch. Zwillingseltern bzw. ODER wenn innerhalb dieser 3 Jahre ein weites Kind kommt, können Teile der Elternzeit auf den Zeitraum zwischen dem dritten und achten Geburtstag der Kinder übertragen. Ab dem 01.01.2015 ist das sogar zustimmungsfrei vom Arbeitgeber möglich. Das Beipiel auf dieser Seite verdeutlicht Zwillingseltern, was gemeint ist.
Die Elternzeit beginnt ab der Geburt des Kindes. 
Genauso wie die Auszahlung des Elterngeldes. Immer. Da kann man nix dran drehen. 
Also nicht ab dem Ende des Mutterschutzes, der in der Regel 8 Wochen nach der Geburt oder dem errechneten Termin endet (12 Wochen bei Zwillingen oder Frühchen). Elterngeld wird ebenfalls immer ab der Geburt gezahlt und dann gegebenenfalls komplett vom Mutterschaftsgeld aufgefressen in den ersten 8 Wochen.

In der Elternzeit darf man maximal 30h pro Woche arbeiten.
Das ist 'ne ganze Menge mit Kleinkind. Arbeitet eine Mutter in Elternzeit in Teilzeit, nennt man das ElternTEILzeit und das ist eine tolle Sache. Hierzu später.

Damit man sich die Rechnerei mit den Daten spart ist es am Einfachsten den Antrag an den Arbeitgeber einfach in Lebensmonaten des Kindes anzugeben:

"Moin Chef, hiermit beantrage ich Elternzeit für den 1. - einschließlich 12. Lebensmonat unseres Kindes."

So geht man auch dem Problem aus dem Weg, dass Kinder sich ungern an errechnete Geburtstermine halten. 

Diesen Antrag muss man spätestens 7 Wochen bevor man in Elternzeit gehen will beim Arbeitgeber gestellt haben und er ist unwiderruflich

Das heißt: Einmal gestellt, kann man die Dauer der eingereichten Elternzeit nur wieder ändern wenn der Arbeitgeber sein OK dazu gibt!
Schriftlich beantragen empfiehlt sich aus Beweisgründen, eine gesetzliche Pflicht ist das aber nicht.

Die Unwiderruflichkeit ist ein echtes, juristisches Problem, deswegen sollte man sich ganz genau überlegen, was man da so beantragt. Wenn sich der Arbeitgeber stur stellt hat man den Salat.

Beantragt man also 12 Monate EZ, obwohl man unsicher ist ob man nicht länger in EZ bleiben will, kann der Arbeitgeber einer Verlängerung der Elternzeit zustimmen, wenn er nett ist und das betrieblich möglich ist. 
Das muss er aber nicht!

Andersrum ist es auch nicht besser: 
Beantragt die Mutter zunächst 24 Monate EZ, muss der Arbeitgeber sie grundsätzlich nicht nach einem plötzlichen Sinneswandel zu einem frühen Zeitpunkt wieder einstellen.

Hier kommt die Teilzeit in Elternzeit ins Spiel:
Etwas anderes gilt nur dann, wenn man einen Anspruch auf Teilzeit nach § 15 BEEG geltend machen kann, was vor allem von der Betriebsgröße abhängt. Dann kann man auch spontan wieder in Elternteilzeit einsteigen, auch  wenn man eigentlich 24 Monate totale Freistellung angemeldet hatte. Ablehnen kann der Arbeitgeber diesen Wunsch nur aus dringenden betrieblichen Gründen
(z.Bsp. wenn bereits ein Ersatz in Vollzeit eingestellt ist - BAG Urteil vom 19.04.2005 – 9 AZR 233/04)

Wichtig zu wissen ist außerdem, dass die 36 Monate EZ formal aufgeteilt sind in 24 Monate PLUS das sogenannte "flexible Elternjahr" von nochmal 12 Monaten.
Das 3. Jahr kann man rein theoretisch mit Einverständnis des Arbeitgebers bis zum 8. Geburtstag des Kindes irgendwann mal nehmen. Meistens nimmt man es gleich im Anschluss im dritten Lebensjahres des Kindes.

Für die ersten 24 Monate muss man sich verbindlich festlegen.

Sieben Wochen vor dem Ende der 24 Monate Elternzeit reicht dann ein 2-Zeiler an den Arbeitgeber aus um das dritte Jahr hinterherzuschieben:

"Moin Chef, ich bin dann nochmal die Lebensmonate 24-36 meines Sprößlings in Elternzeit. Wir sehen uns danach. Hau rein, Kapelle!". 

Oder so ähnlich. Das muss er akzeptieren.

Deswegen ist es unschlau -weil unflexibel- von Anfang an gleich die ganzen 36 Monate zu beantragen. Logisch, oder?

Wie macht man es nun aber am flexibelsten in unserer Ausgangssituation?

Hier komme ich wieder auf die Elternteilzeit zurück.

Einen gesetzlichen Anspruch auf Teilzeit (auch in Elternzeit) hat man, wenn man länger als 6 Monate in einem Betrieb beschäftigt ist, dieser mehr als 15 Mitarbeiter hat und keine dringenden, betrieblichen Gründe dagegen sprechen. § 8 TzBfG bzw. § 15 BEEG. 
Wenn man in Teilzeit arbeiten möchte, kann der AG gesetzlich 15 Stunden pro Woche Arbeit verlangen. Natürlich kann sich aber natürlich freiwillig auch auf weniger Stunden mit Euch einlassen.
(Urteil LAG Schleswig-Holstein vom 18.06.2008 Az. Sa 43/08)
Natürlich könnt ihr auch ohne gesetzlichen Anspruch mit Eurem Arbeitgeber in einem Betrieb mit weniger als 15 Mitarbeitern eine Teilzeitvereinbarung in Elternzeit treffen! Nur ist der Arbeitgeber dann dazu nicht gesetzlich verpflichtet.

Ein recht flexibler Weg wäre es für unser Ausgangsbeispiel also:
24 Monate Elternzeit beantragen mit dem Hinweis, dass man beabsichtigt nach 12 Monaten in ElternTEILzeit zurückzukommen. Dann kann der Arbeitgeber planen und man geht nicht das bereits beschriebene Risiko ein, dass schon jemand in Vollzeit eingestellt wurde und somit ein dringendes, betriebliches Hindernis vorliegen könnte.

Tritt man also nach 12 Monaten die alte Stelle in ElternTEILzeit wieder an, kann man dann bequem das dritte Jahr ankündigen und das ebenso in ElternTEILzeit verbringen. 

Kommt man aber trotzdem dann nicht nach 12 Monaten in Teilzeit zurück, someone man es mal plante, hat das keine negativen Folgen für den Arbeitsplatz. 
So jedenfalls die momentane Auffassung der Gerichte. Man bleibt die beantragten 24 Monate einfach zu Hause. Wieder kann man 7 Wochen vor Ablauf der 24 Monate das flexible, dritte Elternjahr ankündigen. Das kann einem der Arbeitgeber dann nicht verwehren, denn man war ja 24 Monate in Elternzeit oder eben in ElternTEILzeit.

Die Elternteilzeit hat gegenüber einer "normalen" Teilzeit übrigens den entscheidenden Vorteil, dass man sich den Anspruch auf die Vollzeitstelle vor der Geburt erhält. 
Deswegen ist es grundsätzlich besser in ElternTEILzeit zu gehen, statt aus der Elternzeit rauszugehen und die Vollzeitstelle zu reduzieren und eine "normale" Teilzeitstelle anzutreten. Außerdem bekommt man in Elternteilzeit mehr Rentenpunkte als in Normalo-Teilzeit. Hat also nur Vorteile.

(...Falls sich das jetzt ein aufmerksamer Leser gefragt hat, der eigentlich schon oben bei "Für immer" mit dem Lesen aufhören wollte...)

Ich gehe jetzt in Bett. In Teilzeit, denn meine Tochter zahnt. Ätzend diese Zähne.

Gute Nacht,
die Juramama 

Hier noch ein paar interessante Links zum Thema, wie man Elternzeit so nutzen kann:


***** Besucht mich doch auch auf Facebook als Juramama oder auf Twitter als Die_Juramama****

*****  Meine Artikel stellen keine Rechtsberatung dar. Bitte holt immer individuellen Rechtsrat ein!*****





          Romany        

Alweer 20 jaar geleden kreeg ik een vreemd gevoel onder in mijn rug en binnen twee weken wilde ook mijn rechterbeen niet echt meer meewerken. Ik stond volop in het studentenleven, was begin 20 jaar en net weer aan een leuke vervolgstudie begonnen en ook al had mijn vader Multiple Sclerose, het idee dat dit […]

Het bericht Romany verscheen eerst op WIELEN OP WEG.


          Peter de Beer nieuwe php-developer bij Inline Media!        

Alwéér een nieuwe medewerker voor Inline Media? Ja, het begint leeg te raken op Monsterboard. Peter de Beer is 23 jaar, inwoner van Hardinxveld-Giessendam én onze kersverse php-developer!

The post Peter de Beer nieuwe php-developer bij Inline Media! appeared first on Inline Media.


          22 Jun        
RSG — Verlede jaar was daar sowat 15 000 swanger meisies in Suid-Afrikaanse skole. Nou wil die regering sy seksopvoedingsprogramme hersien. Kan dit werklik 'n ommekeer teweeg bring?
          Wat vind jij van de zorgpas?        

Er was eens een tijd waarin we leefden zonder internet. In dat tijdperk was het heel normaal dat je van je zorgverzekeraar een papieren polis kreeg met een zorgpas. Deze pas nam je mee naar het ziekenhuis, je dokter of apotheek om aan te tonen waar je verzekerd was. Maar zeg eens eerlijk.. heb jij... Lees meer »

Het bericht Wat vind jij van de zorgpas? verscheen eerst op OHRA Community.


          Mijn tips en aanraders om te bezoeken op Zakynthos        
Ik beloofde jullie nog een geschreven artikel over Zakynthos over al mijn tips, bezienswaardigheden, steden, hotels en ga zo maar door. Ik kreeg er ontzettend veel vragen over omdat veel mensen ook naar Zakynthos gingen deze zomer of wilde gaan. Dus hierbij een uitgebreid artikel met al mijn tips en aanraders! Mocht je nog naar Zakynthos gaan, willen gaan of weer even terug genomen worden kijk dan zeker mee! Aller eerst even wat praktische informatie over onze reis. We verbleven 13 dagen op Zakynthos in Argassi, een wat rustiger badplaatsje op Zakynthos wat precies onder de hoofdstad ligt en dichtbij het vliegveld. Zoek je echt uitgaansgelegenheden en een bruisende strip, dan moet je zeker naar Laganas gaan, maar hou je van wat meer rust zijn Argassi, Kalamaki en Tsilivi de juiste badplaatsen waar ook genoeg te beleven valt. Wij verbleven in het Contessa Hotel dat net even iets de berg op lag, maar wel omringt werd door winkeltjes en supermarkten, wij vonden het een ideale ligging. Ook het hotel was een dikke aanrader, het is netjes onderhouden, schoon en het personeel is ontzettend vriendelijk. We betaalden ongeveer 500 euro per persoon voor 13 dagen in dit hotel inclusief vlucht met […]
          Ik heb mijn vaste baan opgezegd en ga naar Zuid-Afrika!        
Knikkende knieën, een hartslag van 180 en tranen die in mijn ogen branden, maar ik heb het gedaan. Vorige week zaterdag legde ik een brief met mijn ontslag op het bureau van mijn manager neer. Een keuze waar ik al heel lang over twijfel, maar steeds voor me uit schoof. Maar een keuze die uiteindelijk heel erg nodig bleek te zijn voor mezelf. Een keuze die mij rust geeft en een keuze die het mogelijk maakt mijn dromen waar te maken… Om het even duidelijk te maken, nee ik zeg mijn baan niet op om naar Zuid-Afrika te gaan. Ik heb mijn baan opgezegd omdat ik té druk ben, teveel van mezelf moet en daarin het eind kwijt ben geraakt. Ik werk veel en hard, dat is iets waar ik voor sta en ook graag doe. Tot dat ik eigenlijk de feedback kreeg als een soort van robot te functioneren en wellicht ik op standje overleven stond. Zelf had ik er nooit over nagedacht, het ging toch prima met me? Ik voelde mezelf weer beter van de Pfeiffer en kon daarom weer flink aan de bak, zo hoort het toch ook? Ook vielen er wat andere dingen voor en dit […]
          Sleep Terror        
Sleep terror in a 46-year-old woman with a childhood history of sleep terror who started having episodes of screaming in the middle of the night, to which she was oblivious. After a normal polysomnogram, she was admitted for video-EEG monitoring. EEG of this event (45 minutes after sleep onset) shows a mixture of large-amplitude very slow delta activity in the frontal and temporal leads and faster alphalike activity in the posterior leads. She responded to clomipramine but had adverse events and was subsequently put on 1 mg of clonazepam at bedtime, with which she experienced good control of the events.
          Sleepwalking        
Video demonstrates sleepwalking in a 34-year-old woman on zolpidem for chronic severe insomnia. The patient was seen by a community sleep doctor for episodes of sleepwalking and sleep smoking. She had let herself out of her house a few times, so safety was a concern. After a normal polysomnogram, the patient was started on clonazepam, which made her symptoms worse, and she was referred to a sleep center for a consultation. Video EEG showed normal N2 sleep during the entire 30-minute episode of sleepwalking (edited here for brevity).
          Nocturnal Frontal Lobe Epilepsy Seizure        
Video demonstrates a bilateral, asymmetric, tonic seizure with semiology characteristic of frontal lobe (mesial) activation in a 32-year-old man with a normal MRI, no interictal discharges on scalp EEG, and a nonlocalizable scalp ictal EEG pattern. An ictal SPECT shows hyperperfusion in the left medial frontal lobe, so a stereo EEG evaluation is planned. The patient is medically intractable, with repetitive seizures at sleep-wake transition at bedtime most nights that have not responded to medication. The seizures routinely wake him up, but he typically can recall what happens during the seizure and responds immediately thereafter.
           Multireference adaptive noise canceling applied to the EEG         
James, C. J., Hagan, M.T., Jones, R.D., Bones, P.J. and Carroll, G.J.. (1997) Multireference adaptive noise canceling applied to the EEG. IEEE Transactions on Biomedical Engineering, Vol. 44 (No. 8). pp. 775-779. ISSN 00189294
          Reuzen Paddenstoel uit China        
Boeren uit het dorpje Yanshan in de provincie Guanxi hebben reuzenpaddenstoelen weten te kweken, het exemplaar op de plaat is meer dan een halve meter hoog en weeg meer dan twee kilogram. Het geheim van de smit is een speciale soort kunstmest, naar zeggen een eigen vinding van de boertjes, het recept willen zij niet […]
          Blogbericht 5 Tanzania reis - De eerste volledige Serengeti dag        
De aankomst bij het Tortilis kamp had ik in het vorige blogbericht al beschreven. Een schitterend kamp, midden in de Serengeti! Na een warm 'karibu sana', wat van harte welkom betekent in Swahili, kregen we een briefing over de veiligheid in en om het kamp. We mochten na zonsondergang en voor zonsopkomst niet zonder begeleiding buiten de tent rondlopen. Om deze begeleiding in te kunnen schakelen kregen we een portofoon. We moesten communiceren met de naam van onze kamer. In ons geval was dat 'pimbi', wat Swahili is voor klipdas. Het 'Tortilis tented camp' was ook het enige kamp waar er geen standaard warm water aanwezig was om te douchen. Dit kon via de receptie of per portofoon aangevraagd worden. Het personeel vulde dan het reservoir bij de tent met warm water. Verder moet je het begrip 'tented camp' met een korreltje zout nemen. De 'tented camps' waren veel luxer dan dat! Er lagen complete houten vloeren in, er stonden comfortabele bedden en er waren prima toiletten en complete badkamers aanwezig.

Het waren twee fijne nachten bij dit kamp. Wat ben je hier een met de natuur! Na een goed diner gingen we naar onze kamer voor een warme douche. We zouden de volgende morgen starten met een vroege gamedrive met Seif! Dat betekent dat we uiterlijk 06:30 uur aan het ontbijt moesten zitten. We vielen in slaap met de geluiden van grommende leeuwen en roepende gevlekte hyena's!

De volgende ochtend waren Lisette en ik ruim op tijd klaar voor het ontbijt. Echter was het rond 06:20 uur nog redelijk donker, dus moest ik conform de veiligheidsregels om begeleiding vragen richting de eetzaal. Ik drukte de spreeksleutel van mijn portofoon in en vroeg om assistentie: ''this is is pimbi for main post, over''. Ik kreeg direct antwoord:''Yes pimbi''. Ik legde uit dat we klaar waren voor het ontbijt. Een Masai man met een zaklamp kwam ons  ophalen. Toen we de tent uit liepen zagen we dat er een groep buffels op ongeveer vijftien meter voor de tent aanwezig was, geweldig toch!? Na het ontbijt stapten Marian, Ingmar, Stefan, Lisette en ik in bij Seif voor een vroege gamedrive! Vlakbij de lodge konden we onze eerste gazellen en buffels fotograferen tijdens de 'golden hour', dit is het eerste en laatste uur zonlicht. Het 'zachte' licht leent zich dan het best voor fotografie. Net buiten het kamp zagen we ook nog een 'striped kingfisher' (gestreepte ijsvogel).

Tockus eryhrorhynchus - red-billed hornbill - roodsnaveltok

syncerus kaffer - african buffalo - kafferbuffel

syncerus kaffer - african buffalo - kafferbuffel

syncerus kaffer - african buffalo - kafferbuffel

Eudorcas thomsonii - thomson's gazelle - thomsongazelle

Loxodontha africana - african bush elephant - savanneolifant
panthera pardus - leopard - luipaard
Dit luipaard lag lekker te luieren. We kwamen er diverse tegen, mede dankzij de haviksogen van Seif. Helaas lagen alle exemplaren relatief ver weg, of lagen ze volledig in de dekking van dichte begroeiing. Deze lag dan nog redelijk vrij.

Aepyceros melampus - impala
Seif leerde ons dat je impala's in verschillende samenstellingen kan tegenkomen. Je hebt de zogenaamde 'bachelor groups', die uit vrijgezelle jonge mannetjes bestaat. Daarnaast kan je ook harems tegenkomen met een dominant mannetje en zijn vrouwtjes. De mannetjes die verstoten zijn uit een harem, vaak na een gevecht met een ander mannetje, kom je vaak solitair tegen, zoals bij bovenstaande foto het geval was.

Sagittarius serpentarius - secretary bird - secretarisvogel
 Een bijzondere vogel, die secretarisvogel. Hij is de enige in zijn soort. Onze gids Seif lichtte toe waar de naam 'secretary bird' vandaan kwam. Dat heeft vooral te maken met zijn kopveren. Vroeger gebruikte secretarissen veren als schrijfgerei die de secretaris dan weleens achter zijn oor stak. 'Bovendien ziet hij er net gekleed uit met zijn grijze colbert en zijn zwarte broek', voegde Seif er aan toe.

Panthera leo - lion - leeuw
Deze leeuwin lag er fraai bij in de acaciaboom. Volgens Seif doen leeuwen dit om te ontsnappen aan de altijd lastige tseetseevliegen. Tseetseevliegen vliegen doorgaans namelijk laag bij de grond.

In de middag volgde een van de absolute hoogtepunten van de reis. Een mannetjesleeuw liep op een groep buffels af. Seif had direct door dat dit een mooi schouwspel kon gaan worden en parkeerde de auto snel op de best mogelijke plek. We zagen de volledige jacht! De leeuw bestormde eerst de groep buffels, die vervolgens ook een achtervolging op de leeuw zouden inzetten. Door de desoriëntatie binnen de buffelgroep raakte een buffeljong geïsoleerd en werd een makkelijke prooi voor de koning der dieren.
Bij het avondeten benadrukte Jackson nogmaals hoe zeldzaam dit was. Ten eerste jagen mannetjes vrijwel nooit en de leeuw nam een groot risico door in zijn eentje de buffels aan te vallen. Jackson vermoed dat deze leeuw erg hongerig en wanhopig is geweest.

Panthera leo - lion - leeuw
De leeuw is hier het buffelkalf aan het verstikken, iets dat alle katachtigen doen. Gevlekte hyena's zijn hierin veel meedogenlozer, zij eten hun prooien levend op leerde ik van Jackson tijdens de safarireis!

Panthera leo - lion - leeuw
De leeuw probeert hier zijn prooi naar zijn territorium aan de overkant van de weg te verplaatsen. De weg werd echter geblokkeerd door meerdere auto's. Seif had de leeuw namelijk gecommuniceerd via het communicatie netwerk van de gidsen, waardoor het snel druk was geworden.

Nanger granti - grant's gazelle - grantgazelle
Het was dus weer overduidelijk een zeer geslaagde gamedrive dag geweest. We zagen nog veel meer dan ik hier laat zien in dit blogbericht. We zagen onder andere ook verschillende nijlpaarden, krokodillen, knobbelzwijnen, zebramangoesten, zebra's, giraffen, groene bavianen, groene meerkatten, kaapse klipdassen en een breed scala aan gazellen en vogels. De 'white bellied go away bird' vond ik van de vogels een van de mooiste.

Serengeti sunset
Dit was dan alweer mijn verslag van de eerste volledige Serengeti dag. Hierop volgt weer een Serengeti blog met weer veel moois, waaronder de 'highlights' van de 'hippo pool'! Tot dan!


          Mini cruise naar de bempton cliffs!        

Afgelopen pinksterweekend hebben we geweldig genoten van een onverwachts uitstapje naar de Bempton cliffs. Door een annulering bij Delta safari werd ik gevraagd of ik last-minute wilde aanhaken voor een weekendtripje in de vorm van een mini cruise arrangement. Aangezien er twee plaatsen vrijkwamen ging ik samen met mijn vrouw op de uitnodiging in. Op zaterdag meldden we onszelf dus omstreeks 18:00 uur bij de gate van P&O ferries in de Europoort, waar het cruiseschip ‘Pride of Rotterdam’ geduldig op ons aan het wachten was.

Aan boord hebben we genoten van livemuziek en lekker gedineerd in het buffetrestaurant. Conform vaarschema meerden we zondag omstreeks 08:00 uur lokale tijd aan bij de cruiseterminal in Hull. Na de paspoortcontrole zette de voor ons reisgezelschap gereserveerde bus koers naar Flamborough. In het originele programma van deze trip stond aanvankelijk een boottripje gepland in de ochtend waarbij langs de kliffen van Bempton gevaren zou worden. De schipper vaarde echter niet uit in verband met te hoge golfslag. 

Als alternatief voor het missen van dit boottripje brachten we dus een bezoek aan Flamborough, dat over een van de belangrijkste telposten beschikt voor de voor- en najaarstrek in Engeland. Hulde aan de reisleiders Marko en Eva voor het improviserend vermogen!

Onderweg naar de eerste lokatie was het in de bus al genieten van de uitgestrekte koolzaad velden en zagen we ook nog een ree en een tweetal rode patrijzen. Eenmaal aangekomen in Flamborough wandelden we op eigen gelegenheid langs de grillige kustlijn en konden de eerste zeevogel plaatjes worden geschoten. Nadat we onszelf in de ochtenduren flink hadden uitgeleefd met onze camera's verzamelden we rond het middaguur met het reisgezelschap bij de bus en vertrokken we naar de Bempton cliffs enkele kilometers verderop.
Het was genieten van de vele aanwezige broedsoorten op de kliffen. We zagen gedurende de dag vele zeekoeten, alken, drieteenmeeuwen en jan-van-genten . Ook lieten enkele papegaaiduikers, noordse stormvogels en kuifaalscholvers zichzelf zien. De engelsen noemen deze vogels in dezelfde volgorde als dat ik de vogels hiervoor in het Nederlands bij naam noem ‘guillemots’, ‘razorbills’, ‘kittiwakes’, ‘northern gannets’, ‘puffins’, ‘Fulmars’ en ‘shags’. 

De Jan-van-genten stalen zoals verwacht de show temidden van de naar schatting 250.000 broedvogels langs de kliffen. We zagen Jan-van-genten elkaar het hof maken en rondvliegen met nestmaterialen. We hebben echt geweldig genoten van deze imposante zeevogels. Hieronder een aantal beelden van de 'northern gannets':
Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'
Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'
Jan-van-gent - morus bassanus - 'northern gannet'

Ook de alk vind ik een erg fotogenieke soort met die robuuste snavel. Een echte zeevogel die alleen in het broedseizoen bij het vaste land is aan te treffen. De rest van het jaar brengt hij op volle zee door. De vogel is eenvoudig van de zeekoet te onderscheiden door de snavelvorm (met name dikte) en de donkerdere basiskleur. Bovendien heeft de alk streeppatronen op de snavel die ontbreken bij de zeekoet.
Alk - alca torda - 'razorbill'

Alk - alca torda - 'razorbill'

Alk - alca torda - 'razorbill'

Alk - alca torda - 'razorbill'

Zeekoet - uria aalge - 'guillemot'
De papegaaiduiker is een stuk minder algemeen bij de Bempton dan bijvoorbeeld bij de  Farne islands, Dit exemplaar zagen we 's morgens rondvliegen bij Flamborough:

Papegaaiduiker - fratercula arctica - 'puffin'
De drieteenmeeuwen waren ook volop aanwezig! Ik kreeg ze vliegend en ruziënd mooi voor de lens.
Het is een luidruchtige soort die een zeer onheilspellend geluid produceert.

Drieteenmeeuw - rissa tridactyla - 'kittiwake'

Drieteenmeeuw - rissa tridactyla - 'kittiwake'

Drieteenmeeuw - rissa tridactyla - 'kittiwake'

Bij het ‘Seabird centre’ van de engelse RSPB (Royal Society for the Protection of Birds) scharrelde ook nog een rouwkwikstaart rond, een soort die in deze contreien een algemene verschijning is. De omliggende velden werden vooral gedomineerd door oeverpiepers. Rond de klok van 17:00 uur dronken mijn vrouw en ik nog even een bak koffie en konden we vervolgens weer koers zetten naar de cruise terminal voor de reis huiswaarts.

Oeverpieper - anthus petrosus - 'eurasian rock pipit'















































Als afsluiter nog even een beeld van de kliffen. Wat geven die torenhoge kalkrotsen toch een ontzettend gaaf aangezicht! Amazing Yorkshire nature!



We hebben een heerlijk en bovenal zonnig weekend gehad. Ik heb me de hele zondag kunnen uitleven met de camera op fantastische lokaties. Ook kwamen we lekker getind weer terug in een regenachtig Nederland. De zonnige dag aan de Engelse kust heeft zo zijn uitwerking gehad.

Meer informatie over de trips van Delta safari? Bezoek dan even de Delta safari website
De trips naar Bempton cliffs en de Farne islands met Delta safari zijn op basis van eigen ervaringen in ieder geval echte aanraders. 

Tot de volgende keer!


          Lenovo P2 – Smartphone met uitstekende accuduur        

Hoe frustrerend is het als je mobieltje na een halve dag leeg is. Dit is toch iets waar vele smartphonegebruikers dagelijks mee te maken hebben. Lenovo heeft op dit probleem ingespeeld en heeft een toestel op de markt gebracht die
Read more...: Lenovo P2 – Smartphone met uitstekende accuduur

The post Lenovo P2 – Smartphone met uitstekende accuduur appeared first on Gsmverkoop.


          Furl: Soft Pneumatic Pavilion        

This project was developed on the Masters Programme of the Interactive Architecture Lab @ University College London interactivearchitecture.org/dfpi

The domain of soft robotics is forming as a new frontier of kinetic designing. Not only creating many new possibilities for robotics but also in architecture. Challenging conventional design thinking about adaptive architecture the experiments outlined in this research suggest approaches to building soft responsive architecture.

“Furl” combines Electroencephalography (EEG) with advances in soft silicone casting of “air muscles”. The introduction of soft robotics replaces the mechanical principles in interactive architecture through a biological paradigm. EEG allows sensing of human brain functioning so that our environments begin moving and responding to our very thoughts. The designed components have a wide palette of deformation patterns of inflation. Through combination of soft and hard architectural elements, “Furl” creates a new platform for a kinetic responsive architecture which can let space interact with users needs and adapt itself to environmental conditions.

Principle Researchers: Francois Mangion & Bijing Zhang
Supervisors: Ruairi Glynn and Dr Christopher Leung with William Bondin

Interactive Architecture Lab
The Interactive Architecture Lab is a multi-disciplinary research group and Masters Programme at the Bartlett School of Architecture, University College London. Interested in the Behaviour and Interaction of Things, Environments and their Inhabitants, their focus includes Kinetic Design and Robotics, Multi-Sensory Interfaces, the Internet of Things and the design of public interactive installations.

interactivearchitecture.org

Cast: Interactive Architecture Lab

Tags: Soft Robotics, Kinetic Architecture, Interactive Architecture, EEG, Pnuematics, Electroencephalography and Robotics


          JackySteeg replied to the topic New gimmick alert: NASCAR Trucks gets 'caution clock' in the forum NASCAR        
none
          JackySteeg replied to the topic Video: Massive multi-car crash at Daytona in the forum NASCAR        
none
          JackySteeg replied to the topic Flat tyre chaos strikes NASCAR's Auto Club 400 in the forum NASCAR        
none
          DIY: moes- of kruidentuintje onderhouden        
Zaadjes zaaien is nog nooit zo hip geweest als dit jaar. Dat komt natuurlijk ook door de super populaire actie van de Albert Heijn met de moestuintjes. Ik krijg vrijwel geen klanten aan de kassa die de moestuintjes weigeren, dat zegt wel iets over de populariteit. Alleen dan is het nog wel een kunst er echte plantjes van te krijgen die je straks kunt gaan oogsten. Met de tips die ik je vandaag geef moet het vast goed komen! Alle moestuintjes heb ik aan mijn moeder gegeven omdat ik zelf geen tuin heb, maar wel een balkon! Ik kreeg toevallig een aantal kruidenpotjes van HEMA en IKEA die ik wel graag wilde zaaien. Toevallig kreeg ik dit super leuke rek van mijn schoonouders voor mijn verjaardag, de perfecte plek om mijn kruidenpotjes op uit te stallen! Snel zaaien dus, want ik wil van de zomer wel verse kruiden kunnen plukken! Natuurlijk is de eerste stap al belangrijk, maar daar kan niet zoveel aan fout gaan als je goed de verpakking leest. De potjes die ik heb ontvangen hebben allemaal pastilles met aarde, maar dit is eigenlijk super simpel. Voeg het aantal milliliter water toe aan de bakjes wat de verpakking […]
          RH au bout du monde (3)        
Térence Bongo Nguema, Chef de Service recrutement et Intégration chez Société d'Energie et d'Eau du Gabon (SEEG filiale de Véolia) Térence a poursuivi ses études supérieures en France avant de prendre un poste au Gabon. Il ne découvre pas...
          Aramco Camp (Part 5)        
By:EyesCandy

Ang Nakaraan:

Pagdating sa kwarto ay nahalata ni Denver na namumula ang mga mata ko.  Agad niya akong niyakap at hinalikan sa noo.

Denver:  Love, sorry talaga sa nagawa ko sa ‘yo, hindi lang libog ito, iba nararamdaman ko sa ‘yo kaya nagawa ko yon.

Sumubsob na lang ako sa kanyang balikat habang haplos-haplos niya ang aking likuran, humihikbi pa rin ako at patuloy ang pagluha.  Inalalayan niya akong mahiga muli, at pareho kaming nahiga habang pareho ding tahimik sa pag-iisip.

-  -  -  -  -  -  -  -  -  -  -

Clack, Clack . . . bumukas ang pinto.  Alam kong si Dennis ang dumating kaya dali-dali akong nagtalukbong ng kumot.  Sumasagi ang pinto sa paanan namin kasi nahaharangan ng kutson kaya ilang segundo pa bago ito nabuksan.  Takang-taka si Dennis bakit ganito hitsura ng kwarto, nakalapag ang mga beddings.

Dennis:  ‘tol bakit? . . . Anong nangyari?  Sino yang nakahiga?  Bakit may nagkalat na dugo sa bedsheets ko?  (sunod-sunod na tanong niya).

Denver:  Sorry ‘tol, lalabhan ko na lang mamaya para matuyo kaagad.

Dinig ko ang anas-anasan ng magkapatid, habang hindi naman ako gumagalaw sa pagkakahiga na nakatalukbong ng kumot.  Nahihiya akong magpakita ng mukha kay Dennis, siguradong may hint na siya kung ano’ng nangyari.

Denver:  ‘tol pasensiya na talaga, pinagamit ko kay Eyes itong beddings mo, dito ko siya pinatulog, at na-virgin ko kagabi.

Dennis:  (gulat na gulat)  Huh!  Ang tulis mo talaga ‘tol, nadale mo yan?  Eh sinubukan kong dalihin yan hindi ko lang nakuha eh kasi nga syota ni Gene yan, nakakahiya.  Paano na yan ‘tol.  ‘Tol baka naman pwede mong ipahiram minsan yan sa ‘kin.

Denver:  (binatukan si Dennis)  Lintek ka, iiskoran mo pa eh akin na nga yan ngayon, hamo na si Gene.  Pag-usapan na lang namin pagdating niya.

Habang nakatalukbong pa rin ay nangingiti ako sa anasan ng magkapatid, isip-isip ko lang para akong nanood ng pelikulang may tunay na babaeng pinagtatalunan.

Denver:  Love, bangon na, mag-brunch na tayo 10am na.

Ayaw ko pa sanang bumangon pero nilapitan na ako ni Denver at habang hinahagod ang katawan ko ay unti-unting binubuklat ang kumot na nakatalukbong sa akin sabay halik sa labi ko.  Hindi kaagad ako nakatingin kay Dennis sa pagkapahiya na baka kung anong sabihin sa akin.

Dennis:  Good morning, Eyes.

Eyes:  (medyo nahihiyang tumugon)  Hi !

Dennis:  Kain na tayo  (siguro ramdam niya pagkapahiya ko sa kanya kaya siya ang umiimik para maalis ang agam-agam ko).

Eyes:  Ok.  (pero pagtayo ko ay hinipo ko ang bandang puwitan ko, basa).  Ah, kuya baka pwede akong makahiram ng shorts at brief mo, basa ang puwitan ko eh.

Nangingiti si Dennis, alam nya kung bakit ako basa.

Denver:  Love hwag mo na nga ako tawaging kuya.  Gusto ko Love na rin itawag mo sa akin mula ngayon.  O heto ang shorts at brief, labhan ko na lang mamaya yang shorts at brief mo.

Dennis:  (ngingisi-ngisi at pabirong nagsalita)  May hipag na pala ako.  Welcome to the family, Looooove !!!

Eyes:  Che ! (inirapan ko si Dennis saka ako ngumiti, sinundan naman niya ng kindat sa akin sabay kagat-labi).

 Denver:  Sya, sya, tama na yan gutom na ako.

Agad na nga kaming tumungo sa Dining Hall.  Sa loob ng Dining Hall, habang naglalakad kami papunta sa counter ay napuna ko sa ika-limang lamesa ang limang tropa ni Gene, nakatingin lahat sa akin.  Sumenyas ang isang katropa na ibig sabihin dito ka umupo sa aming lamesa.  Sumenyas naman ako ng Oo.  Pagkakuha namin ng pagkain, naghanap ng  bakanteng lamesa si Dennis habang diretso sana akong papunta sa lamesa ng tropa ni Gene.  Agad ibinaba ni Demver ang tray niya ng pagkain at inagaw ang tray ko.

Denver:  Love, saan ka pupunta?  Dito lang tayo, ayaw kong makiupo sa kanila.  Tayong tatlo ni utol ang magkakasama eh, patapos na rin naman ang mga ‘yon.

Sumenyas na lang ako sa tropa na dito na lang ako uupo kasama itong magkapatid.  Sumenyas din naman sila ng ok lang.

Matapos kumain, nagyaya ang magkapati na mag-billiard daw kami pero umayaw ako at sinabing uuwi na muna ako sa dorm / room ko (nakakahiyang mapag-usapan ako ng tropa bakit itong magkapatid ang kasama ko habang wala si Gene na dapat eh dun sa mga katropa niya ako bumabarkada).

Eyes:  Kuya, aaahh Love sige enjoy na lang kayo sa billiard.

Denver:  (napangiti at natuwa sa pagtawag ko sa kanya ng Love)  Kung wala lang tayo dito sa kalsada eh napupog na kita ng halik.  Ang sarap palang matawag na Love.

Dennis:  (natatawa sa usapan namin ni Denver na medyo sinusundot-sundot sa tagiliran si Denver).  Kow napakatamis naman nyong dalawa, naiinggit tuloy ako ah.

Denver:  Love, ihatid na kita sa room mo para alam ko na rin kung saan kita pupuntahan.

Dennis:  Sasama na rin ako, para alam ko rin room mo.

Denver:  Hwag ka nga dyan.  Punta ka na sa Rec Hall ako na lang maghahatid sa kanya, malaman mo pa room ni Love ko eh masingitan mo pa. (pagseselos na sabi niya)

Dumiretso na si Dennis sa Rec Hall at inihatid na ako ni “Love” sa room ko.

Pagbukas ng pinto ay naroon si Mama.

Eyes:  Good morning Mama.  Hindi ka pa ba magba-brunch?  Siyanga pala, may kasama ako (sumungaw sa pinto si Denver)  Mama si Denver, doon ako nakitulog sa room nila kagabi.

Mama:  Siguradong Batangueno ka rin ano?  Tuloy ka Denver.

Denver:  Magandang araw po, Mama.  (tuloy ng pumasok at umupo sa kama ko).

Mama:  Kumusta kabayan?  Buti naman at dumarami na ang nakikilala ni Eyes dito sa kampo, hindi na maho-homesick yan.

Denver:  Oo nga eh, palakaibigan kasi itong si Eyes at mahilig kasi maglaro ng billiard kaya hindi malayong marami siyang makilala dito.  Ikaw Mama parang hindi kita nakikita sa Rec Hall.

Mama:  Ah iba kasi pinagkakaabalahan ko eh.  Nag-o-organize kasi ako ng choir at dance troupe.  Baka mahilig kayong kumanta o sumaway, sali kayo.  Ito naman eh puro Filipiniana ang features na kanta at sayaw para mai-promote natin ang ating kultura.

Medyo matagal-tagal ding usapan, maya-maya pa’y nagpaalam na si Denver.

Denver:  Paano Mama, maglalaro ako ng billiard eh ayaw naman ni Eyes kaya inihatid ko na lang siya.  Love, alis na ‘ko sabay halik sa lips ko.

Eyes:  Sige Love, ingat.

Napanganga si Mama sa narinig nya at nakita.  Nanlaki ang mga mata sa pagsulyap sa akin pero nagpigil magsalita at hinayaan na munang makalabas si Denver.

Mama:  Looooove??? Ano daw yun?

Eyes:  Mama, ganito yon. . . (blah blah blah ikinuwento ang nangyari kagabi, ok lang malaman niya kasi hindi naman ito chismosa na tulad ng iba dyannnn).

Mama:  Eh paano na si Gene?

Eyes:  Yun nga eh, nakakahiya pero andyan na eh ano pa magagawa ko.

Mama:  In fairness anak, mukhang mas mahilab-hilab at delicious naman itong si Denver at mas bagay kayo sa totoo lang.  Registered Nurse, matangkad, maputi, napakagwapo na kung matatalisod ko sa daan eh baka heklatin ko siya.

HA HA HA HA HA tawanan kami ni Mama.

Lumabas na si Mama para mag-lunch (hindi na brunch kasi 12noon na).  Nakatulog naman ako.  Medyo 4pm na ng magising ako dahil na rin sa puyat, pagod at sakit ng buong katawan ko.  Nagising ako at nakitang nagbabasa si Mama ng pocket book.

Eyes:  Mama, pakihipo mo nga ako.  Mabigat ang pukiramdam ko.

Mama:  (hinipo ang noo at leeg ko)  Naku anak may lagnat ka ah.  Alam mo ba kung saan ang Camp Clinic?

Eyes:  Hindi nga eh, hindi pa ako napagawi doon.

Mama:  Ay sya samahan na lang kita.  Teka lang magdala ako ng towel para makapag-swimming na rin ako.

Pagtapat sa swimming pool, itinuro ni Mama ang Camp Clinic na ilang metro na lang ang layo.  Iba itong clinic kesa sa Aramco Clinic na pinagtatrabahuhan ni Denver na nasa loob ng Industrial Area.  Indian national ang naka-duty na Nurse at Doctor.  Ginawa ang SOP:  kuha ng temperature, tinimbang, tanong-tanong pero hindi ko sinabi syempre na naiyot ako kagabi kaya masama pukiramdam ko noh.  Binigyan ako ng mga gamot, sandamakmak eh lagnat lang naman ito.  Buti na lang Huwebes ngayon, bukas eh wala pa rin namang pasok, hopefully by Saturday ok na pukiramdam ko.

Dumaan muna ako sa swimming pool upang tingnan si mama, tumuloy na akong umuwi sa kwarto namin.  Habang nakahiga ako, 6:30pm Knock Knock Knock  Binuksan ko pinto, dumating si Denver.

Denver:  Love dinner tayo.

Eyes:  Love, masama pakiramdam ko nilalagnat ako.  Kasalanan mo ito eh! (pero pabiro na may kasamang ngiti).

Denver:  (agad hinipo ang noo at leeg ko at agad din akong niyakap sabay halik sa lips).  Sorry Love, nabigla ka yata sa ginawa ko.  Sorry, sorry, sorry pero hindi ko pinagsisisihan ang desisyon ko na angkinin ka.  Mahal kita, sana maunawaan mo kung bakit ko nagawa ‘yon.

Iniupo nya ako sa kama at hinagod-hagod ang likod ko.

Denver:  Gusto mo Love, ikuha na lang kita ng pagkain sa Diner?

Eyes:  Hindi pwede yun, bawal maglabas ng pagkain sa Diner.  Ok naman ako, kaya kong pumunta dun.  Oh, 6:45pm na baka masarhan tayo, lika na.

Sa Dining Hall, buti na lang wala na tropa ni Gene at kakaunti na rin ang mga kumakain kasi ilang minuto ay sasara na ang Entrance Door.  Pagkakain ay inihatid na ako ni Denver sa room ko.

Wala pa si Mama sa room nang dumating kami.  Hinanap kaagad ni Denver ang mga gamot na dapat kong inumin, buti na lang pinaalala niya kasi nakalimutan ko na.  Matapos yon ay humiga na kami pareho habang nag-uusap.

Denver::  Love, sasama ako sa Shoppers” Bus punta ko bukas sa Al-Khobar makapamasyal naman at may bibilhin pati ako.  Hwag ka na lang sumama para makapagpahinga kang mabuti at para makapasok ka sa trabaho sa Saturday.

Eyes:  Ok, ingat ka Love.

Denver:  Ano nga pala gusto mong pasalubong?

Eyes:  Hwag na kow, marami naman pagkain dito sa loob ng kampo.

9pm bumukas ang pinto, dumating na si Mama.  Galing daw siya sa practice ng choir.  Nakipagkwentuhan muna siya saglit sa amin.

Mama:  Oh Denver, ayan nilagnat ang anak ko.  Ano ba kasi ginawa mo sa kanya?

Denver:  (napatingin bigla sa akin na parang nagtatanong ang mga mata, alam na ba ni Mama nangyari kagabi?, tumango lang ako.  Seryosong sumagot)  Mama, eh pasensiya na, mahal na mahal ko kasi si Eyes kaya di ko napigilan ang sarili ko eh.  Wag kang mag-alala pananagutan ko naman ang anak mo.

Nagkatinginan kaming tatlo, na-realize na ano ba itong drama, at biglang hagalpakan ng tawa.

Mama:  Masyado ka kasing seryoso eh, ok lang yun.  Boto naman ako sa ‘yo eh, pero sana ingatan mo siya at sana hwag mo siyang sasaktan, ngayon pa lang umibig yan.

Tuloy ang kwentuhan hanggang 10pm.  Nagpaalam na si Denver.

Denver:  Love, alis na ako 7am ang alis ng bus bukas maaga pa akong gigising.

Hinalikan niya ako sa lips at saka nagpaalam na rin kay Mama.  Natulog na rin kami ni Mama.

Friday.  Nagdaan ang maghapon, naiinip ako na hindi ko nakikita si Denver, wala din si Mama na busy sa kanyang choir.  Hindi rin ako makagala sa Rec Hall kahit medyo nawawala na ang lagnat ko, gusto ko lang mawala muna ako sa paningin ng mga tao lalo na sa tropa ni Gene.  3pm may kumakatok, si Denver dumiretso na dito pagkababa sa bus na galing Al-Khobar.  Pinatuloy ko.  Parang napakaraming pinamili nito na mga naka-plastic pa.

Denver:  (hinalikan muna ako sa lips)  Love, dinalhan kita ng mga prutas.  (1 kilo green seedless grapes paborito ko ito, 1 kilo sunkist, 1 kilo yellow apples).  Bumili na rin ako ng squeezer, ipagkakatas kita ng sunkist para gumaling ka kaagad.

Eyes:  Maraming salamat Love.  (niyakap ko siya at hinalikan sa lips, idinantay ko ang aking ulo sa kanyang balikat, naglalambing).

Maya-maya pa’y dumating na si Mama, pagod na pagod.

Denver:  Gandang hapon Mama.  Ay salamat at dumating ka na.

Mama:  Bakit naman?

Denver:  Kasi gusto kong maging witness ka sa mga susunod na ilang minuto.

Nakita kong may inilabas mula sa kanang bulsa niya, maliit na kahon, kulay maroon at may tatak na Eve’s Jewellery.  Kinabahan ako, pero naalala ko yung mga pelikula na biglang luluhod ang lalaki, magpo-propose, etc. kaya medyo nangingiti ako at naluluka na ang utak ko.  “Hindi ko na kaya ito”, sa isip ko lang.

Bigla ngang iniluhod ni Denver ang kaliwang paa habang nakatukod ang kanang paa sa sahig, binuksan ang kahon at iniharap sa akin ang dalawang engagement rings.  Si Mama naman eh parang naluluka rin, gustong matawa ng malakas pero pinipigilan ng kanyang dalawang kamay ang bibig, nanlalaki ang mga mata.

Denver:  (habang nakaluhod)  Eyes, Love, gusto kong patunayan sa iyo na mahal na mahal kita, hindi lang sa salita, hindi lang sa kama, . . . dito sa puso ko.  Sa sandaling nakilala kita kahit hindi pa kita ginalaw nung isang gabi, alam ko tumatak ka na kaagad dito sa puso ko.  Matatanggap mo ba ako bilang boyfriend mo?

Natigilan kaming dalawa ni Mama, natahimik, hindi ko naramdaman pumatak na pala ang luha ko, sunod-sunod, umaagos.  Para akong tuod na nakatulos sa lupa, hindi ako makagalaw, hindi makapagsalita, puro luha lang.  Gusto kong himatayin (ang drama naman).

Biglang nagsalita si Mama, “Hoy, anak, ano na?  Kumibo ka, tinatanong ka nya.

Bigla akong nagulat doon at hindi alam ang gagawin o isasagot.

Mama:  Tinatanong ka ni Denver kung matatanggap mo ba raw siya bilang boyfriend mo.  Umayos ka nga !

Saka pa lang ako natauhan, hinawakan ko siya sa mga kamay at itinayo ko siya.  Tiim bagang ako na gusto pang lumuha pero pinigilan ko na lang.

Eyes:  Oo, Denver, Love.  Tinanggap na kita dito sa puso ko noon pa lang gabing inangkin mo ako.  (nagyakapan kami ng mahigpit at naghalikan sa lips, napakaswabe ng labi niya, ramdam ang pagmamahal).

Isinuot niya sa palasingsingan ko ang isang singsing, iniabot naman ang isa pa sa palad ko upang ako naman ang magsuot sa kanya.  Hinalikan niya ang kamay ko na may suot na singsing saka ako niyakap nang mahigpit at hinalikan sa lips mga 3 minutes.

Halos maghumiyaw si Mama sa tuwa na may kasama pang malalakas na palakpak.

Mama:  Congratulations mga anak.  (at nag-group hug kami).  Masaya ako para sa inyong dalawa.  Pero, oy hwag nyong kalimutan may commitment ka pa Eyes kay Gene na dapat ay tapusin mo na pagbalik niya galing bakasyon.

Denver:  Mama, ganun na nga ang binalak namin gawin ni Love, kakausapin namin si Gene harapan para magkaroon sila ng closure.

Masayang-masaya kaming tatlo, punong-puno ng pagmamahal ang buong kwarto namin.  Pinagsaluhan namin ang mga prutas na dala ni Denver, na manaka-naka’y sumisimple ng halik sa akin, na siya namang ikinagagalak ni Mama.  Parang naglaho bigla lahat ng takot ko at agam-agam sa napipintong pagbabalik ni Gene.  Kaya ko ng harapin ang minsay minahal ko kahit sa iilang araw lang.  Magiging matatag ako at haharap kaming dalawa ni Denver sa kanya, once and for all, upang ipaalam ang nabuong pagmamahalan namin.

Abangan . . . Ang Pagbabalik ni Gene

          Ang Gusgusing Palaboy (Part 2)        
By: AntagoNice 

Isang madaling ng araw ay nagising si Jopet ng isang kaluskos sa labas ng barracks at napakalakas din ng buhos ng ulan kaya dala ang flashlight ay tiningnan niya kung ano ang nakaluskos. Napundi pala ang bombilya sa may pintuan dahil sa lakas ng ulan kaya hindi agad napansin na taong nakabalabal ng garbage bag at ng mamukhaan niya ay si Ruang pala.
"Brrrr..ku..ya.... brrr.. ginaw na ginaw na ako.. puede bang makisilong muna ako sa loob habang naulan pa.. parang awa mo na.. aalis din ako kaagad pag nawala na ginaw ko. "
Nanaig din naman ang awa niya kay Ruang kaya pinapasok na rin niya at inisip na lang niya na wala naman siguro itong gagawing masama lalo na at nangangatal talaga ito sa ginaw. May isang papag na kahoy sa barracks at doon niya pinapuwesto si Ruang. Madaling araw naman iyon at madilim sa kapaligiran ng barracks at maulan pa rin kaya wala naman sigurong nakakita na pinapasok niya si Ruang sa barracks nila.  Dahil sa patuloy ang pangangatal ni Ruang ay hinipo ni Jopet ang leeg nito at mainit ito. Tinanong niya si Ruang kung gusto nitong uminom ng paracetamol dahil nilalagnat kaya naman binigyan at pinainom siya ni Jopet ng isa. Nagpakulo din siya ng tubig at kumuha ng malinis na bimpo. Sa isip ni Jopet ay magandang pagkakataon iyon na aalagaan niya si Ruang at maaring masilip na rin niya ang napangarap niyang kahubdan nito.
"Ruang, nilalagnat ka dahil naulanan ka ng husto siguro at basang basa pa ang shorts mo kaya lalo kang giniginaw kaya pupunasan kita bimpo na babad sa mainit na tubig na lalagyan ko na rin ng alcohol para mas maalis ang ginaw mo at mas mabilis na umepekto ang gamot na pinainom ko sa iyo,  okay lang ba sa iyo? "
" Sige kuya.. maraming salamat sa iyo sa pagpapasilong sa akin at sa pag aruga mo sa akin.. lahat sila dito.. inaayawan ako porke palaboy at marumi ako. "
Tumango na lamang si Jopet at kinuha niya ang bimpo na binabad sa mainit na tubig at binuhusan niya ng konting alcohol. Inuna niya ang pagpunas sa bumbunan o buhok ni Ruang na basang basa din at isinunod niya ang mukha nito. Piniga muna niya ang bimpo at hinugasan saka ibinanto muli sa mainit na tubig at binalikan ang pagpupunas kay Ruang.  Lumabas ang angking morenong kaguwapuhan ni Ruang kaya di maiwasan ni Jopet na mapatitig rito. Itinuloy niya ang pagpunas sa leeg,  likod,  dibdib, braso, tiyan, pusod at mga kamay ng binata at ramdam ng binata na epektibo ang pagpunas ni Jopet dahil naiibsan ang pagkaginaw niya. Muling piniga, hinugasan at ibinanto ni Jopet sa mainit na tubig ang bimpo at pinunasan niya ang talampakan, paa, tuhod, binti at hita ni Ruang at matapos ay hinugasan na niya ang bimpo. Naghihintay si Ruang kung may susunod pang pupunasan sa kanya si Jopet pero tumigil na.
"Kuya tapos na ba pagpunas mo sa akin? "
" Bakit, may gusto ka pa bang ipapunas na hindi ko pa napunasan? sige at pupunasan ko sabihin mo lang. "

" Ehh.. kuya kasi itong shorts ko basa, puede ko bang hubarin at patuyuin ng konti sa electric fan mo, kaya giniginaw pa rin ako gawa kasi nitong basang short ko. "
" Ikaw ang bahala,hubarin mo kaya lang anong pamalit mo, meron ka ba? "
" Wala eh, basa din yung bag ko na may damit ko, kamay ko na lang ipantakip ko.. wala talaga kuya eh. "
Tumayo at tumalikod lang si Ruang kay Jopet at mabilis nitong nahubad ang shorts kaya tumambad kay Jopet ang maumbok na pisngi ng puwet nito. Muli itong sumampa sa papag sapo sapo ang bayag at burat niya.
" Ano Ruang ipapapunas mo ba ang puwet, singit at yang tinatakpan mo dyan para mabawasan ng husto ang panlalamig mo? "
" Sige kuya,  palubos na pagpapapunas sa iyo. "
Dahil sa pananabik ay kaagad na kinuha ni Jopet ang planggana at bimpo at nagdagdag siya ng mainit na tubig para mas guminhawa ang pakiramdam ni Ruang.  Pagkaupo niya sa gilid ng papag ay nakadapa na si Ruang kaya pinunasan na niya ang puwet nito, kinudkod niya ng husto ang puwet nito na makinis naman kaya lamang ay medyo maitim. Binuhusan pa niya ng alcohol kaya tuwang tuwa si Ruang. Piniga at hinugasan muna ni Jopet ang bimpo at pinalitan na ang tubig at nagbanto siya ng panibagong mainit na tubig at binitbit na rin niya ang maliit na planggana.
" Ruang, tumihaya ka na.. mukhang matatagalan ako magpunas sa harapan mo, ang puwet mo kasi hindi na ganun kalinis, lilinisin ko na ng husto ang harapan mo,  okay lang ba sa iyo? "
Tumihaya kaagad si Ruang sa papag at hindi na niya sinapo pa ang bayag at burat na malambot pa ng maramdaman niyang katabi niya uli si Jopet.
Nang sa wakas ay makita ni Jopet ang buong buo na hubot hubad na katawan ni Ruang ay sabik na sabik niyang sinimulan na punasan ang bayag o itlog nito.Masidhing pagkuskos ang ginawa niya rito at pagkatapos ay isinunod na niyang hagurin ng kuskos at punas ang kahabaan ng burat ni Ruang. Sa puntong iyon ay palihim niyang kinurot ang sarili upang masigurado na totoo lahat ang nagaganap at hindi panaginip lang niya gaya nung una nung naglalaba siya at nakiligo si Ruang. Nang masaktan sa kurot sa sarili ay napangiti na si Jopet dahil totoong totoo na ang lahat at dahil sa pagkudkod niya sa burat ni Ruang gamit ang bimpo ay hindi na napigilan ni Ruang ang pagtigas,  paghaba at pamamaga ng burat niya kaya tila nahihiya siya kay Jopet dahil hindi naman niya alam na pinagnanasaan nito ang burat niya.
"Kuya... sori.. tinitigasan kasi ako.. ang tagal na kasing walang ibang nakahawak sa burat kong yan. "
" Okay lang yan.. Ruang tapos ko na namang punasan, ang kapal naman ng bulbol mo.. gusto mo bang gupitin ko para numipis naman tapos ay bubuhusan ko ng alcohol para malinis na malinis at mabango mamaya,, pag kumakapal uli ako na lang maggugupit ng bulbol mo palagi ha Ruang payag ka ba? "
" Sige kuya,  pakigupit na rin bulbol ko minsan nga makati pag sobrang kapal na.. wala naman kasi akong gunting paggupit.. at oo kuya kung gusto mo na ikaw palagi ang gugupit ng bulbol ko ay payag ako.  "
Agad na kinuha ni Jopet ang kanyang gunting upang gupitin na ang sobrang kapal na bulbol ni Ruang at nang matapos sa paggupit ay lalong naging katakam takam sa kanyang paningin ang burat ni Ruang.  Binuhusan niya ng rubbing alcohol ang bayag at burat ni Ruang kaya ansarap sarap ng pakiramdam nito.  Hindi niya napigilang amoy amuyin at singhutin ng todo at namalayan na lamang niya na hinahagod at bahagya na niyang sinasalsal ang tite ni Ruang.
Nakita niyang nakatitig at nakangiti lamang sa kanya si Ruang at nagkaintindihan na sila.
"Kuya.. sige gawin mo kung ano ang gusto mo sa burat ko.. pinatuloy at inalagaan mo naman ako ngayon kaya ipapaubaya ko din sa iyo ang tite ko, ikaw lang ang nagbigay halaga sa akin dito.. lahat sila ipinagtatabuyan ako.. kahit sarili kong pamilya. "
Dahil sa narinig mula kay Ruang na pagpapaubaya ng sarili nito sa kanya ay wala ng saglit na sinayang si Jopet at dahang ipinasok sa sabik niyang bibig ang pinakaulo at dinalirot ng malikot niyang dila ang munting lagusan sa tuktok ng burat ni Ruang.  Parang kamatis na lumobo ang namumulang ulo at doon napagtanto na hindi pangkaraniwan ang laki ng burat ni Ruang nang maramdaman niya ang paninikip ng bibig niya.  Saglit niyang iniluwa para makabuwelo at muling isinubo upang i deepthroat ang kahabaan ng aring nasa bibig niya. Pinagpawisan siya ng husto lalo na ng marinig niya ang maingay na pag ungol ni Ruang na tiyak na wala namang makakarinig dahil tila nakiayon ang malakas na buhos pa ng ulan na may kasamang dagundong ng kulog.
Nilukob na rin ng sobrang kasabikan kay Ruang at libog si Jopet kaya todo bigay siya sa pagtsupa sa tite ng binatang palaboy. 
"Ahhhhhhhhh... Kuyaaahh... ang sarap mong tsumupa.. ngayon lang ako natsupa ng ganito kasarap.. woooohhhh. "
Kahit kinakapos sa hangin at talagang sagad lalamunan ang pag deepthroat na ginawa niya kay Ruang dahil talagang nais niya na hanap hanapin ito ng binata para ito na mismo ang lalapit sa kanya para magpatsupa at kumantot na rin sa kanya sa mga susunod na pagkakataon.
Nang hindi na niya kayang makabwelo sa pag deepthroat at iniluwa muna niya ang burat ng binata at nagulantang siya sa kanyang nakita...
Itutuloy.......

          Clan Pageant        
By:Kenshin

Hi po sa lahat. Kenshin po ulit ito. Tunay na Buhay ko po yung Clan Pageant na istorya ko na dito. Medyo matagal tagal din po ako hindi nakapag-share ng istorya ko dito dahil sa sobrang dami ng nangyari sa akin. Gusto ko din nga po pala magpasalamat sa lahat ng minahal ang kwento kong Clan Pageant sa mga kinilig at ginusto ito salamat po talaga sa inyo. Nagkita na kami matapos ang mahabang panahon hindi ko inaasahan ang pagkikita namin dahil lang din sa mga common friends namin kaya nangyari ang muli namin pagkikita ok naman kami naging friends nalang talaga kami at GAGO ang tawag ko sa kanya at GAGA ang tawag niya sa akin. oh diba close na close hahaha. pero wag kayo malito talagang close naman kami ngayon tiyaka aminin niyo ganyan kayo sa mga close niyong kaibigan kundi BRUHA ang tawag niyo sa kanila eh PANGIT naman kundi iyun eh kung ano ano pang PANGIT at KASUKLAM SUKLAM na puwede niyo itawag sa kanila eh itinawag niyo na kaya ganon lang din kami ngayon. Anyway, di tungkol sa kanya ang kwento ko ngayon sa inyo ang wierd naman kung tungkol pa rin sa kanya parang sinabi niyo naman na siya lang ang naging sex life ko hehehe pero hango pa rin po ito sa tunay na buhay na naganap nung college pa ako. Nagpunta kami ng mga friends ko sa Sherwood yung sa tapat ng La Salle kasi mga bar yun ng mga college students, i guess lang kasi panay college students kasi nakikita ko dun kasama na ako dun kaya nasabi kong ganon hehehe. Nasa loob na kami at nagpaparty party at inum inum at naka-ready na ang gamot ko for alergy kasi alergic ako sa alak pero pasaway lang ako and i want to get bond with my friends kaya ayun nalang naisip naming paraan, habang nasa dance floor kami magkakaibigan ay may nakita akong gwapo sa other side ng dance floor kaya kinalabit ko yung friend kong si Mia

Mia: bakit?
Kenshin: i saw something positive
Mia: ooohh, where is the lucky guy?

kaya tinuro ko ito sa kabilang side at laking gulat namin na nakatingin na pala ito sa amin at papalapit sa amin na parang galit kaya sa kaba naming dalawa eh nagpalipat-lipat kami ng pwesto pero sa dance floor pa rin kaya hindi kami bumalik sa pwesto namin dahil naisip namin na wala kaming kawala kung makita kami nito kaya nagpaikot ikot pa rin kami sa dance floor hanggang sa naiihi na ako sa kaba eh inaya ko na si Mia para magpunta sa comfort room at pumabor naman siya rito dahil naiihi na din siya. Pagkatapos kong umihi ay di pa muna ako lumabas ng cubicle dahil iniisip ko kung pano kami makakabalik sa mga friends namin na di mahahalata na may tinataguan kami ni Mia kaya nagtagal pa ako ng 30minutes dun at pagbukas ko ng pinto ng cubicle dahil lalabas na ako laking gulat ko na may nakaharang na lalaki at nakatitig talaga siya mapupungay na mata, pinkish na labi, cute na dimples.
Lalaki: hoy, nakatulala ka na diyan, bakit mo ako tinuturo kanina ah!?
Kenshin: ah eh ih oh uh? aahh ah.

Bigla nalang ako nawala sa ulirat dahil sa kaba ko, hinimatay na lang ako bigla at hindi ko na alam ang nangyari paggising ko nakakita agad ng lamesa at sa ibabaw nito ay may papel na nakaipit sa maliit na flover vase at may pangalan ko na nakasulat rito, di ko ito pinansin at inikot ko pa ang paningin ko at nakita ko na ang flat screen TV, dalawang sofa na pang-isang tao lang at iba iba pang kagamitan pang-sala tumayo ako agad at nakauwi na pala ako. Kinuha ko agad ang papel na nasa lamesa na nasa harap ng mahabang sofa na kinahihigaan ko at tinignan ito, sulat pala iyun ni Mia para sa akin at binasa ko ito.

Nakasaad sa sulat:
" Kenshin, inuwi na kita sa bahay mo but don't worry wala namang nagising ginawa ko naman tinuro mo kung pano bukas yung pinto niyo na walang ingay kaya hindi nila malalaman na lasing ka ng umuwi, anyway, nakakaloka ka si mr. gwapo pa talaga ang nagbigay sa amin sa katawan mong hinimatay ah kakaiba ka din at siya din ang naghatid sayo rito sa bahay mo pero bakla ka wag ka mag-isip ng kung ano ano hindi ako sumabay sa kanya kasi nga alam kong nakareserve na siya sayo. hahaha. tiyaka nagpahinga muna ako saglit bago ako umuwi ang bigat mo kaya nakakainis ka. bakit ka kasi hinimatay eh!? hhhmmpp.. oh siya hanggang dito nalang kita nalang tayo sa school bukas - Mia "

Grabe naman pala ang nangyari, hindi ko alam yun basta ang alam ko eh hinimatay nalang ako sa kaba pero teka bakit "Mr. Gwapo" lang ang tawag niya dun sa lalaking tinuro ko sa kanya sa bar? hindi niya alam ang pangalan or alam niya pero hindi lang niya sinabi sa sulat? nasaan ang cellphone ko? ay andito pala sa bulsa ko, sorry naman.

Pagpasok ko sa school ay nakita ko agad si Mia.

Kenshin: Mia!!
Mia: oh Kenshin, may hang over?
Kenshin: wala naman hindi naman ako lasing nun noh sadyang hinimatay lang ako sa kaba kaya bago niya ako masuntok eh mas ok na iyung hinimatay ako.
Mia: suntok? nino?
Kenshin: yung lalaki na tinuro ko sayo sa dance floor na nagtago pa tayo kasi mukhang galit nung papalapit sa atin.
Mia: ah si Mr. Gwapo.
Kenshin: Mr. Gwapo? hindi mo alam ang pangalan?
Mia: Hindi
Kenshin: panong hindi eh sabi mo kayo ang naghatid sa akin sa bahay?
Mia: oo kami nga kaso dahil sa pag-alala ko na baka mapagalitan kami ng lola mo eh hindi ko na naisip maitanong kung anong pangalan nun akala nga niya magkapatid tayo kasi pano daw nabuksan ko yung pinto niyo ng walang ingay.
Kenshin: ganon ba, kahiya naman tuloy, ay nga pala nagfacebook ka na ba?
Mia: hindi pa nga eh.
Kenshin: oh tara, tutal may 1hour mahigit pa tayo bago yung class natin mga takot kasi tayo sa traffic at late eh ayan tuloy lagi tayo nagsa-suffer maghintay ng oras.
Mia: wag ka ng umangal bakla ano mas gusto mo? ma-late at walang facebook or maaga na may facebook?
Kenshin: oo na nga sabi ko nga tara na nga dami mong alam.
Mia: syempre nag-aaral kaya maraming alam
Kenshin: ay talaga ba? hahaha.

Nagpunta na kami sa computer shop na malapit sa school namin para magfacebook libangan namin habang naghihintay ng oras para sa class namin libangan na namin ni Mia iyun kasi yung iba naming friends eh busy maghabol ng assignment at projects nila samantala kaming dalawa eh lagi namin tapos na iyun bago pumunta sa school and the usually scrool lang tingin tingin ng kung ano ano ano pag may friend request eh accept lang ng accept pag may nag chat eh reply agad sipat sipat kay notification hanggang sa matapos ang pagko-computer namin at umattend na kami sa class namin at nung natapos eh facebook na naman ulit.

Mia: Kenshin!!
Kenshin: oh bakit Mia?
Mia: friend naman pala kayo ni Mr. Gwapo eh.
Kenshin: huh? anong pinagsasabi mo? eh hindi ko nga kilala yun.
Mia: eh sinu pala ito? (itinuro ang nasa screen ng computer na gamit niya) oh diba siya iyan? naka-mutual kaya sayo.
Kenshin: ay oo nga noh, pano ko naging friend sa facebook yan?
Mia: abay malay ko sayo, baka inadd mo?
Kenshin: loka kilala ko lahat ng ina-add ko noh.
Mia: eh pano mo siya naging friend sa facebook?
Kenshin: MA at PA!
Mia: huh?
Kenshin: malay ko at pakialam ko.
Mia: weh? wala ka talagang pakialam?
Kenshin: oo, wala, kasi baka mamaya poser lang niya yan ng may mga gusto sa kanya or di kaya may gumawa ng facebook at walang mailagay na picture at ayan lang ang nilagay at tingnan mo nakalagay taga-La Salle tapos ang Hometown eh Australia lang ano ito walang bahay rito sa Pinas at uwian siya ng Australia? pagkaka-alam ko wala namang La Salle sa Australia noh at isa pa Jay Sean ang nakalagay na pangalan, ano siya singer?
Mia: ay oo nga noh, eh pano mo nga naging friend ito?
Kenshin: baka sa kaka-accept ko ng friend request hindi ko kasi binabasa eh basta accept lang ako ng accept tinatamad kasi ako at tiyaka para more friends ako sa facebook. (sabay ngiti)
Mia: loka loka ka talaga.

Pagkatapos namin magcomputer ay nagkanya kanya na kaming uwi. Di ko na inisip pa ang Facebook account na nakita namin di ko na din in-unfriend dahil tinatamad na din ako. Minsan akong napunta sa isang Christian church na malapit lang sa college namin at nagkaayaan kaming lahat.

Mia: Kenshin, Born Again Christian ka diba?
Kenshin: oo bakit?
Mia: di kasi halata eh, hahaha
Kenshin: nagsalita naman ang anghel, pasensya na po ah, singer lang naman ako sa church namin.
Shella (friend ko): weh? sample nga.
Kenshin: (kumanta ng worship song) oh diba? napanganga kayo noh?
Jay Sean: (biglang sumingit sa likod ko habang nagyayabang ako sa mga friends ko) magaling, gusto ko ang boses mong pangbabae di halata na lalaki ang nakanta.
Kenshin: (napalingon sa likod at napatakip ng bibig gamit ang kamay)
Jay Sean: did you guys still remember me?
Shella: ay oo naman sir Jay Sean, ito nga pala iba ko pang mga friends sinama ko po rito.
Kenshin: (pabulong) bruha ka! kaya pala inaya mo lang kami rito dahil sa kalandian mo hindi dahil kay Lord.
Mia: (pabulong din) oo nga kunwari ka pa na barkadahan ang eksena natin ayun pala magpapa-cute ka lang dito, ano ba talaga pakay mo rito? baka matulungan ka namin.
Shella: (pabulong na sagot sa amin dalawa) syempre gusto ko ishare sa inyo si Lord dahil friends ko kayo kaya gusto ko din ishare sa inyo ang mga anghel rito katulad niyan.
Kenshin: loka loka ka talaga.
Jay Sean: so tara na, para makapag-umpisa na tayo ng cellgroup natin.
Shella: (kumapit na kay Jay Sean) ay opo sir Jay Sean tara na po.
Jay Sean: naku wag niya na akong tawaging sir, Jay Sean nalang po. (nauna na sila maglakad habang kami ni Mia ay nasa likod nila nakasunod)
Kenshin: (pabulong) akala ko yung sa bar ang tinutukoy niyang kung naaalala natin siya ayun pala kilala siya ni Shella
Mia: (pabulong) kaya siguro na add ka niya sa FB dahil mutual friends kayo ni Shella
Kenshin: (pabulong) siguro nga pero naalala pa rin kaya niya yung sa bar?
Mia: (pabulong) hindi na iyan siguro, matagal na din nakalipas nun at tiyaka baka tipsy na siya nun kaya hindi na tayo alala niyan.
Jay Sean: pasok na po kayo.

Nagsipasok na nga kami sa isang room at nag-umpisa na kami magcellgroup at ang dami ding kabataan kaming nakilala dun kaya naging masaya din experience namin kahit na alam kung si Shella at Mia ay Roman Catholic ang religion nila kaya nung natapos na ang cellgroup lahat ay may ngiti sa mga labi.

Jay Sean: lahat po ay puwede na pong magsi-uwi maliban po kay Kenshin, maraming salamat po sa pagpunta see you next week. (nagsilabasan na ang lahat maliban sa amin nila Shella at Mia) Kenshin, can i talk to you in private?
Kenshin: aaahhmm.. sige pero tungkol po san?
Jay Sean: i'll tell you that without your friends beside you. (tinignan niya sila Mia at Shella)
Shella and Mia: sige po alis na po kami salamat po.
Kenshin: ay taray nagduet pa talaga sila.
Jay Sean: salamat din sa inyo see you next week. (lumabas na ng room sila Shella at Mia) can we take a sit? para makapag-umpisa na tayo.
Kenshin: kung tungkol yan sa nangyari sa bar, thanks sa pagdala sa akin sa mga friends ko nung hinimatay ako at sorry kung tinuro kita nun at nagalit kung yun lang eh di ko na kailangang umupo.
Jay Sean: galit agad? haha.. hindi tungkol dun ang pag-usapan natin kaya umupo ka muna.
Kenshin: (umupo sa upuan na nasa harap ni Jay Sean) eh kung hindi tungkol dun eh bakit kailangan pang walang friends ko ang eksena natin rito?
Jay Sean: (tumayo siya na ganon din ang nagawa ko) gusto mo ba talaga malaman? (papalapit sa akin habang nagsasalita siya)
Kenshin: (paatras ang lakad ko dahil palapit siya ng palapit sa akin) oo para matapos na itong usapan natin na ito.
Jay Sean: (papalapit pa rin at parang nang-aakit na ang kilos at boses niya) bakit ka ba nagmamadaling malaman? ayaw mo ba talaga akong kapiling kahit saglit?
Kenshin: (napasandal na ako sa pader) oo dahil may klase pa ako.
Jay Sean: (inilalapit ang labi sa labi ko) ganon ba? oh sige sasabihin ko na. (inilapit niya ang labi niya sa tenga ko sa nakaka-akit pa rin na boses) dahil gusto ko sana na isama ka sa grupo namin dahil magkakaroon kami ng concert for a cause dahil sa nagustuhan ko ang boses mo kaya sana pumayag ka.
Kenshin: (pumiglas na ako) ok sige sige update mo nalang ako. (nagmadaling lumabas ng room)
Jay Sean: ok sige salamat (pasigaw nitong sagot para marinig dahil nakalabas na ako ng room)

Kinabahan kaya ako nun at talaga tinablan ako. bakit ka niyo? si Jay Sean kasi ay chinito, 5'10" ang tangkad, tamang muscle lang ang katawan, tamang tama sa mga tipo ko at plus pa ang morenong kulay na lalaking lalaki talaga pero ang pinagtataka ko bakit sa ganong way niya sinabi iyun? hinuhuli niya ba ako kung bisexual ako or talagang ganon lang ang way niya makipag-usap? ayan ang mga bagay na iniisip ko habang pauwi na ako sa bahay at pagdating ko sa bahay ay nahiga na ako sa kwarto ko ng biglang tumunog ang phone ko, may nagtext in short kaya binasa ko ito. "musta? punta ka bukas sa church bukas may rehearsal tayo papakilala na din kita sa lahat or sunduin nalang kita" nagtaka ako kung sinu iyun dahil hindi nakaregister sa phone ko yung number kaya nireplyan ko ito ng "who is this?" matagal bago ito nagreply kaya hinayaan ko nalang, mga 1hour ang nakalipas ng nagreply ang number na iyun at nagpakilala naman siya kaagad si Jay Sean pala iyun kaya nagtaka ako kung pano niya nakuha yung number ko at tinanong ko ito sa kanya at sinabi niya na kay Shella niya daw ito nakuha. Kalokang Shella ito nihindi man lang sinabi sa akin or nagpaalam na ibibigay niya yung number ko sa iba kaya hinayaan ko nalang siya at sinabi ko na sunduin na lang niya ako dahil naalala ko na hindi namin nasabi kung san university kami nag-aaral, bakit ko ginawa yun? dahil sa tingin ko na hindi niya magagawang sunduin ako dahil alam kong magiging busy siya dahil leader nga siya, siya nga naglead ng cellgroup eh kaya sa tingin ko di niya magagawa ang inalok niya. Kinabukasan, naglalakad na kami magkaka-classmate papuntang sakayan ng biglang may humarang sa amin na Red Mercedes Benz kaya gulat namin ay bigla kaming napahawak sa isa't isa ng unting unti ng bumababa ang bintana ng kotse ay unti unti namin nakita na si Jay Sean pala ang nasa loob ng kotse.

Jay Sean: hello angels. (sabay ngiti)
Kenshin: hello Charlie (sabay bitiw ko sa kanila) loko ka din talaga noh? nagulat kami sa pagharang ng kotse mo sa amin ah.
Jay Sean: di lang naman ako ang loko ah, ikaw nga ginawang palabas na Charlie's Angel yung bati ko eh.
Kenshin: eh ayun ang tunog ng bati mo sensya naman sabi lang ni direk ginawa ko lang.
Jay Sean: huh? (pagtataka niya)
Shella: aaahh, wala iyun Jay Sean sadya ganon kami pag mga pelikula or sa TV galing ang mga eksena sadyang mabilis lang ito si Kenshin mag-isip kaya ayun ang naisip niya sa eksena mo ngayon.
Kenshin: oh diba ang shonga lang, nag-gigigil ako pigilan niyo ako.
Mia: oh Kenshin maghulos dili ka, ang suso mo na didislocate.
Kenshin: ay talaga ba? wait ayusin natin tulungan mo (nag-arte kami ni Mia na kunwaring may inaayos kami sa dibdib ko - harutang bakla baga, hahaha)
Jay Sean: aaahh, ok. Kenshin nga pala paalala ko mamaya ah may rehearsal mamaya sunduin nalang kita sa inyo katulad ng sabi mo sa text kagabi.
Kenshin: ok.
Jay Sean: ok see you, oh alis na ako ah. (dali dali na umalis ang kotse)
Mia: nagkatext kayo? (pagtataka niya habang naglalakad kami)
Kenshin: oo dahil sa babaeng ito (sabay hawak sa buhok ni Shella na kunwaring sasabunutan)
Shella: sorry na kinikilig kasi ako pag nagkakatext kami eh kaya nadala lang ako ng nahingi niya yung number mo.
Mia: ayun, lumabas din, gusto mo si Jay Sean noh?
Shella: aaahhhmm, kunti lang.
Kenshin: oh diba kaloka nag-ala Mcdo pa siya. Dinamay pa ako.
Mia: pero teka sabi niya kanina susundiin ka niya Kenshin, alam niya bahay niyo?
Kenshin: hindi.
Mia: pero nabanggit mo kung san?
Kenshin: hindi rin baka itong babaeng ito (sabay higpit hawak sa buhok ni Shella)
Shella: ay hindi ko na sinabi yun ah. (sabay bitiw ko sa buhok niya)
Mia: eh kung ganon, eh bakit parang alam na alam niya ang bahay niya sa salita niya?
Kenshin: abay malay ko, imposible naman sa FB di naman nakalagay ang buong address ko dun.
Mia: naku Kenshin ah, wag ka na magkunwari gusto mo din yun si Jay Sean kaya alam niya bahay niyo dahil sinabi mo address niyo, umamin ka na atleast alam namin.
Kenshin: eh kung sabunutan kaya kita, hindi ko nga sinabi kaya nga ako ng ok kasi alam kong di niya alam ang bahay kaya pano niya ako susunduin kaya ibig sabihin na bluff lang yung rehearsal na sinasabi niya.
Shella: teka nga pala anong rehearsal? rehearsal ng ano?
Kenshin: inaya niya ako na sumali sa grupo nila sa church para kumanta.
Mia: kailan yan?
Kenshin: malay ko dun ayun lang sinabi niya.
Shella: ang swerte mo naman makakasama mo siya.
Kenshin: edi ikaw nalang sumama sabihin ko sa kanya.
Shella: naku, ayaw ko, gusto ko siya magsasabi sa akin na gusto niya akk makasama.
Mia: ay ganon ba? talaga ba? ang tanong? marunong ka bang kumanta?
Shella: pag-aaralan ko.
Kenshin: iba din ang confi nito oh, eh kung ipalo ko kaya sayo itong bag ko. (nagtawanan na kami hanggang sa nagkanya kanya na kaming sakay sa mga sasakyan na biyahe pauwi sa amin)

7pm ng gabi ng may nagtext sa akin kaya binasa ko ito at si Jay Sean ang nagtext, "andito na ako sa baba, dungaw ka sa teris niyo" at dahil sa ayaw kong maniwala dahil imposible ang sinasabi niya sa text na iyun ay nagpatuloy lang ako sa panonood ng TV ng biglang kumatok si lola sa pinto ng kwarto namin at sinabing may naghahanap sa akin kaya sa laking gulat ko ay bigla akong pumunta sa teris namin at sinilip kung sinu ang sinasabi ni lola na naghahanap sa akin at si Jay Sean nga talaga iyun kaya hinarap ko siya sa baba.

Jay Sean: sabi ko na nga ba eh, hindi ka pa bihis kaya napa-aga ako, hintayin kita.
Lola: iho pasok muna kayo rito at dito kayo sa loob mag-usap.
Jay Sean: salamat po lola (sabay pasok niya sa loob ng bahay na di alintana na nasa harap niya ako)
Kenshin: kaloka siya oh, derederetso.
Lola: maupo ka muna iho.
Jay Sean: salamat po. (naupo na siya)
Lola: ano nga ba sadya mo rito?
Jay Sean: susunduin ko lang po sana si Kenshin kasi inaya ko po siya na kumanta sa church namin.
Lola: ganon ba? bakit di pa nag-aayos si Kenshin? (sabay tawag sa akin ni lola) mag-ayos ka na Kenshin dalian mo.
Kenshin: yes po lola.

Nag-ayos na nga ako dahil ayaw ni lola na binabaliwala ang mga gawaing simbahan kaya ganon nalang nung pinaburan niya si Jay Sean at pinag-ayos ako agad agad. Habang nag-aayos ako ay naririnig ko siya sa sala na nag-uusap, nagkekwentuhan sila ni lola? iba din talaga siya eh, kaya nagdali dali na ako dahil baka ano pa masabi niya kay lola at nung natapos na ako at bumaba para makaalis na kami agad. Nagpaalam si Jay Sean kay lola na parang matagal na sila magkakilala na kinainis ko sa kanya lalo kaya pagkasakay namin ng kotse ay tinanong ko na siya habang nagdadrive siya.

Kenshin: magkakilala ba kayo ng lola ko?
Jay Sean: oo
Kenshin: kailan pa?
Jay Sean: kanina lang.
Kenshin: kanina? eh kung makapagpaalam ka eh parang matagal na kayo magkakilala ni lola.
Jay Sean: maniwala ka sa akin, kanina lang kami nagkita at nagkausap ng lola mo kaya wag ka na magselos.
Kenshin: anong magselos? lola ko iyun mas love ako nun kahit anong gawin mo noh? pero teka pano mo nalaman ang bahay namin?
Jay Sean: naaalala mo ba nung hinimatay ka sa bar? pinaturo ko kay Mia papunta sa inyo para maihatid ka namin nun kaya tinandaan ko lang ang daan at ito nasundo kita.

Napakamot nalang ako sa ulo dahil bakit di ko naalala na hinatid nga pala nila ako sa bahay nung hinimatay ako sa bar ayun nga pala ang sabi ni Mia sa sulat noon at kaloka di rin ito natandaan ni Mia kasi takang taka siya kung bakit alam ni Jay Sean ang bahay namin eh siya pala ang nagturo ng bahay namin noon. Nakarating na kami sa sinasabi ni Jay Sean na rehearsal namin ngunit kami palang ang anduon.

Kenshin: oh bakit parang wala pang tao? late na tayo diba?
Jay Sean: malay ko di ko alam, bakit ayaw mo ba nun tayong dalawa lang ang andito?
Kenshin: huh?? anong ibig mong sabihin?
Jay Sean: ang ibig kong sabihin (naghuhubad siya ng polo niya) ayaw mo ba na tayong dalawa palang ang andito?
Kenshin: hoy, anong ginagawa mo?
Jay Sean: (patuloy sa paghuhubad ng polo niya) para puwede pa tayo gumawa ng mga bagay na gusto natin gawin naiinitan pa naman ako kanina pa. (nang-aakit na papalapit sa akin)
Kenshin: (paatras habang siyang papalalapit sa akin) oo nga pansin ko nga naiinitan ka kasi naghubad ka na ng walang pakundangan eh.

Dun ko na nakita ang abs niya na ang ganda ng pagkakaform nito at kitang kita ko ang sex line niya na nakakagigil tingnan kaya unti unti akong nadadala sa pang-aakit niya habang patuloy ang paglapit niya sa akin.

Kenshin: tiyaka puwede ba isuot mo na yang polo mo may aircon naman eh oh.
Jay Sean: gusto mo ba talaga na isuot ko na ang polo ko? (napasandal na ako sa pader) ayaw mo ba talaga na makita ito? (bulong niya sa tenga ko na lalong nagdala sa akin sa libog)
Kenshin: makita? ang ano?
Jay Sean: ito oh (kinuha niya ang kamay ko at pinahipo ang bukol sa pantalon niya) ayaw mo na niya?
Kenshin: akala ko rehearsal ito? bakit ganito na ang eksena natin? (pagtataka at pag-aalala ko dahil sa isip ko baka may biglang dumating at kami ay nasa ganong eksena)
Jay Sean: oo nga rehearsal nga ito pero medyo mamaya pa iyun mga limang oras pa ang hihintayin natin kaya wala pang dadating dahil sigurado ako nasa mga oras na ito ay nag-aayos palang sila kaya magagawa ko pa ang balak ko sayo.
Kenshin: (nasa bukol pa rin niya ang kamay ko) balak? so naplano mo ito lahat?
Jay Sean: oo maganda ba ang plano ko para matikman mo na din yang hawak mo ngayon at ito (biglang halik sa akin)

Dahil sa halik na ginawa niya ay lalo pa akong nadala kaya nilagay ko ang kamay ko sa ulo niya at sinabayan ko na ang halik niya, nakasarap ito at masidhi na tila'y nag-aaway ang mga dila namin at nag-eespadahan ito. Habang naghahalikan kami ay binaba ko ang kamay ko mula sa ulo niya at hinaplos haplos ko ang dibdib niya, napakatigas nito halatang naggi-gym siya at nung nakalabit ko na ang utong niya ay pinagpatuloy ko ang paglalaro nito na ikinaungol niya ng kaunti habang patuloy ang halikan namin. Bigla niyang ni-twist ang katawan ko para maihiga niya ako sa lamesa habang tuloy pa rin ang halikan namin ng nakahiga na ako sa lamesa nagtanong siya ng "ok lang ba itong ginawa ko sayo?" at sumagot ako ng "may magagawa pa ba ako?" natawa siya at sumagot ng "wala, gustong gusto kita eh" at hinubad ang t-shirt na suot ko at nagpatuloy kami sa halikan namin unti unti akong bumaba sa lamesa at itinapat ko ang mukha ko sa bukol niya at unti unti kong binuksan ang zipper ng pantalon niya at tinanggal ang bitones nito at ibinaba ang kanyang brief. Tumambad sa akin ang kanyang galit na galit na alaga na sa tingin ko ay may 8 inch ang laki nito dahil nalakihan talaga ako sa ari niya at naakit din ako dahil pinkish ito at wala masyadong bulbol, napakalinis at napakabango pa nito. Nang aakmang chuchupain ko na siya ay bigla siyang napa"wag"

Kenshin: oh bakit?
Jay Sean: mahal na kasi kita noon pa eh ayokong chupain ako ng mahal ko at hindi din ako mahilig magpachupa, ok lang ba kung tirahin nalang kita?

Tumayo ako at hinalikan siya, nagpatuloy ang halikan namin at inihiga niya ulit ako sa lamesa, unti unti niyang hinubad ang pantalon ko at bigla kong tinakpan ang ari ko dahil nahihiya ako sa dami ng bulbol ko kaysa sa kanya, bumaba ang mukha niya sa butas ko na aking kinagutas at nilaway niya ang middle finger niya at dahan dahn niyang ipunasok ito sa butas ko napaungol ako dahil napakasarap ng pagkakapasok niya nito masakit nung una pero mabilis itong naging masarap at bigla siyang nagsalita ng "ayun nahuli ko na" kaya nagtaka ako kung ano ang ibigsabihin niya sa nahuli na niya pero hindi ko na ito itinanong kasi bigla na niyang dinilaan ang butas ko (rim job) sarap na sarap ako sa ginagawa niya dahil naglalaro talaga ang dila niya sa butas ko kakaibang temptasyon na ang dumaloy sa akin na tipong kahit anong oras ay lalabasan ako kahit hawak at tinatakpan ko lang ang ari ko. Kita ko sa mukha niya ang gigil nung tumayo niya at mas lalong naging galit pa ang burat niya na mas lalo ito naging mataba at mahaba. May kinuha siya sa pantalon niya na sachet na maliit na light blue binuksan niya ito ipianahid niya sa ari niya "wag ka mag-alala sisiguraduhin ko na sarap lang ang mararamdaman mo" sabi ni Jay Sean at ngumiti nalang ako at bumwelo na siya at itinapat ang ari niya sa lagusan ko, dahan dahan niya itong ipinasok na wala akong naramdamang sakit hanggang sa naramdaman ko na tumama na ang ulo ng ari niya sa g-spot ko naikina ungol ko at ikinaungol din niya sabay sabit na "huli ka magiging masaya ito" at ngumiti nalang ulit ako sa kanya. Dahan dahan niyang nilabas pasok ang ari niya sa butas ko at ungol lang kami ng ungol na parang mga asong ulol sa sarap na nararanasan naming dalawa niyaya ko siyang mag-iba ng position kaya itinayo niya ako at itinaas ang binti ko muli niyang ipinasok ang butas niya sa puwet ko, swabeng swabe talaga siyang gumalaw halatang iniingatan niya na hindi ako masasaktan sa pagbayo niya sa akin. Habang kantot kantot niya ako ng patayo ay hinahalikan niya ang leeg ko at baba ko sunod ang labi ko na talagang nagpadagdag ng libog na nararamdaman ko kaya ginawa ko din ito sa kanya pero nung uulitin ko na at pinigilan na niya ako at sinabi niya na "hayaan mo nalang ako ang magtrabaho gusto ko na maramdaman mo na babae ka na nagmamahal ang lalaking ito sayo" muli niya akong inihiga sa lamesa at patuloy niyang binabayo ang lagusan ko, ungol lang siya ng ungol at gayun din ako dahil sarap lang talaga ang nararamdaman ko kahit na napakalaki ng burat niya mga ilang minuto ay bigla siyang tumigil.

Kenshin: Jay Sean bakit?
Jay Sean: lalabasan na ako kaso ayaw ko pa dahil gusto pa kita damhin kung puwede nga lang hindi na matapos ito eh natatakot kasi ako baka di na maulit ulit.
Kenshin: wag ka mag-alala, mauulit ito, sa galing mo, sa tingin mo hindi ko na gugustuhin ito?

Ngumiti siya ng napakalaki para siyang anghel na lalong nagpagaan ng loob ko sa kanya at sa swabe niyang pagbayo sa akin. Mga ilang minuto pa ay bumulong siya sa akin ng "ilalabas ko na ba?" at tumango ako sa kanya at binilisan niya ang bayo sa aking lagusan "aaahh.. aaahh.. ugh.. malapit na baby ito na.. aaahh aaahh aahh ipuputok ko na.. aaaaahhhugh!" ayan ang mga ungol na narinig ko sa kanya hanggang sa nailabas niya ang malapot niyang katas sa butas ko. Napahiga siya sa akin at hinalikan akong muli, hindi pa niya binubunot ang ari niya dahil sobrang tigas pa rin nito kahit napahiga na siya sa akin eh hindi pa rin nabunot ito.

Jay Sean: ok ka lang ba? nasaktan ba kita?
Kenshin: you promise me na sarao lang ang mararamdaman ko diba? and dont worry you made it naman
Jay Sean: yes! (ngumiti siya) buti naman kung ganon, matagal tagal akong nagpraktice sa unan na may fleshlight nun.
Kenshin: hahaha, loko ka talaga, tara na bihis na tayo.
Jay Sean: ayoko pa eh, sobrang tigas pa oh (muli niyang pinadausdos ang burat niya sa puwet ko at tinamaan ang g spot ko)
Kenshin: loko ka talaga, ang naughty mo ah.
Jay Sean: sayo lang ako magiging ganito.
Kenshin: talaga lang ah, kung ganon pala edi susundin mo ang mga sasabihin ko.
Jay Sean: aaahhmm parang ganon na nga.
Kenshin: ok good kaya magbihis na tayo
Jay Sean: sige po sabi mo po eh. (dahan dahan niyang binunot ang ari niya sa lagusan ko at lumabas din ang mangilan ngilan niyang tamod at tumulo ito sa sahig) tara shower tayo.
Kenshin: ok sige kaso pano itong tumulo na iyun.
Jay Sean: hayaan mo na iyan, may malilinis niyan.
Kenshin: huh? anong ibig mong sabihin? (hinila na niya ako papuntang CR)
Jay Sean: (habang hawak niya kamay ko at hila hila ako) diba napahiga ako sayo kanina? habang kinakausap kita ay inaabot ko na yung telephone at pinindot ang zero it means sa housekeeping department yun kaya dalian na natin pumunta ng CR kasi any minute darating na iyun.
Kenshin: huh? bakit ngayon mo lang sinabi?

Dahil sa kaba ko na baka maabutan nga kami na hubot hubad ay ako naman ang humila sa kanya para makarating na kami sa CR.

          Life Begins at Fourty        
By:JB

Aminin mo friend, nung una mong narinig yung kanta ni Michael Pangilinan na “Pare Mahal Mo Raw Ako” di ba kinilig ka rin tapos para kang binuhusan ng malamig na tubig kasi naalala mo yung mga nakaraan sa buhay mo at ng kumpareng minahal mo, palihim man o nalaman din niya dahil naging matapang ka na ipagtapat ang iyong nararamdaman. Don’t worry hindi ka nag-iisa friend! Kasi ganon din naman naramdaman ko nung una kong narinig yung kantang yan.

Ako si J.B., obviously initials lang yan ng name ko, at habang pauulit-ulit kong pinakikinggan yung kanta ni Michael Pangilinan sa youtube kasabay ng pagsulat ng kwento ng buhay ko, ... isang taon, isang buwan, at limang araw na lang ... masasabi ko ng Life Begins at 40! January 2015 nung nabanggit ng isang kaibigan ang tungkol sa site na ito. At mula noon, palagi ko ng inaantabayanan kung may bago na bang magpapalibog sa aking utak o tatatak sa aking puso dahil nakarelate ako sa kwento ng nagsulat.

Bata pa lang ako alam ko ng hindi ako straight (ilang beses ko na rin nabasa itong linyang ito sa mga kwento dito sa KM). Humahanga pa rin naman ako pero hindi talaga sumagi sa isip ko o gustuhin man ng puso ko na magkarelasyon sa isang babae. Kung baga “a woman trapped into a man’s body” ang peg, pero hindi ko nakasanayan na magbihis babae kasi aminado naman ako na hindi bagay sa akin. Isa sa mga paminsan-minsang beses ko ito ginawa in public ay noong christmas party sa office. At dahil malapit ng magbakasyon dahil sa magpapasko na, maraming mga papeles na nakapatong sa table ko na dapat pirmahan kaya ang ending past 6 na ako natapos. At dahil late na rin naman ako sa party dahil maaga nagsipagpuntahan yung mga kaopisina ko sa venue, tinopak ako kaya napagdesisyunan kong hiramin yung extra blouse ng supervisor ko at dumerecho pa talaga ako ng David’s sa SM para magpa-blow dry  ng buhok. Pinangatawan ko na rin lang tutal naman grand entrance ako panigurado pagdating ko sa venue dahil maaga sila nagsimula. Hindi naman nasayang yung effort ko friends kasi pagdating ko hindi nila akalain na ganoon isusuot ko. Siyempre project to the max na lang and enjoy the party, walang basagan ng trip motto ko that night. May isang lalaking officemate na kinuhanan ako ng picture pero hindi niya na rin naibigay sa ’kin yung copy ko, hindi ko na rin naman naalalang hingin sa kanya. Kung hanggang ngayon nasa kanya pa rin, yun ang hindi ko alam ... pero part siya ng kwentong ito!

Pagpasensyahan niyo na mga ka-KM kung hindi man detalyado ang description ko sa aking sarili pero katulad ng nabanggit ko sa simula, ito ay kwento ng buhay ko kaya lubos lang akong aasa na kung sakaling magkainteres pa rin kayong basahin ito, meron namang bahagi ng buhay ko na alam kong makakarelate kayo.
Kung may mga comments or suggestions man kayo sa style ng aking pagkakalahad ay malugod kong tatanggapin upang mas lalo ko pang maisaayos ang mga susunod na kabanata. Salamat in advance mga friends sa support.

 Matanong kita friend,  ilang beses ka na bang natamaan ng pana ni Kupido at nagpakatanga sa larangan ng pag-ibig? Kung may subject mang Love 101 as a pre-requisite to Bachelor of M2M Relationship major in Educational and Family Support etc. etc. etc. at minor in Home Wrecking, ay teh PHD na ata ako. Pero that was way back then, now... andito na ako sa point na hindi na lang ako umaasa. Kung darating eh di dumating, kung hindi man, baka may purpose... If the right one comes along, salamat, but Life has to go on and me to move forward.  So my way of crossing the bridge until I get there is to cherish the fond memories and be mindful of the not so happy ones. Ang natutunan ko sa mga naging karanasan ko ay hindi ko man masabing nagkaroon ako ng relationship based on mutual love and understanding, magpasalamat na lang kasi at least minsan sa buhay ko naging masaya ako sa piling ng mga minahal ko. At dito maguumpisa kung ilan silang naging parte ng buhay pag-ibig ko...

 â€“ si  F na chubby pero juicy.. –

Minsang nagpunta ako sa bahay ng tito kong Couturier, nabanggit niya sa ‘kin kung gusto ko daw ba ng awra at may ipapakilala siyang boylet. Siyempre oo naman sagot ko, so sinabihan ako ni tito na pumunta ako sa linggo ng mga 9pm para maaya niya magnomu-nomu yung irereto niya sa akin. Come sunday, off I went to the shop para makipagbonding sa mga soon to be kumpares. Pagdating ko ng venue, 2 ang padala ni mayor galing cityhall. Wow, when it rains, it pours! Dalawa agad.

Yung isa sa kanila gwapo, matangkad, moreno, at higit sa lahat may dyowang bilat na dyowa din ng Senior Police Officer. Yun namang isa ... si F, medyo chubby, at ang very memorable sa kanilang dalawa. Baket? Wait lang friends, malalaman niyo rin.

Ng malapit na matapos ang inuman, nagpaalam si F na pupunta ng banyo. Mga after 5 minutes, niyaya naman ako ng tito ko na umakyat sa kwarto niya. Nagulat na lang ako pagbukas ko ng pinto andun na si F sa loob nakaupo sa may kama. Sinenyasan ako ni tito na pumasok na at binulungan pa ako ng “Enjoy... huwag kang mag-alala mabait yang si F!”. So habang sabay na naeexcite at ninerbyos, pumasok na ako ng kwarto ni tito at umupo sa kama katabi ni F. Medyo nagkaka-ilangan pa kami kasi first time namin nagmeet tapos ang ending sa kwarto ni tito agad. Eh gusto ni tito na maging happy ang dalaga niya so ano pa ba ang magagawa ko but to enjoy the moment . Tamang usap muna at nakwento niyang may asawa na siya na nagtratrabaho sa Japan that time at ang mga anak lang niya ang kasama niya sa bahay. Ting! Nadali niya ang weakness ko, ewan ko ba naman kasi baket attracted ako sa mga Daddy, Tatay, Papa, Ama at challenge sa akin na makakuha ng lalaking may responsibilidad na sa buhay na ang ending ako rin naman ang magpapasan. Haayyy shunga shunga kasi!

So going back to the story, sinabihan niya akong magumpisa na sabay dampi ng labi niya sa labi ko. Grabe sa sarap humalik si F kasi first time ko sa kanyang maexperience yung torrid kissing na espadahan at supsupan ng dila. Feeling ko talaga ‘ako legal wife’ at honeymoon namin yun. Pagkatapos ng umaatikabong halikan, nagtanggal na siya ng sando at naghubad na rin ako ng suot kong t-shirt. Sinumulan niyang halikan ako sa tenga pababa sa may leeg hanggang narating niya ang dibdib ko sabay kagat at supsop sa nipples ko. May ghad! Suko na ako sa kanya kasi alam niya paano ako masisiyahan sabay ng ungol ko na nagsasabing “sige lang, iyong-iyo ako, angkinin mo ako”. Tumuloy yung paghalik niya pababa sa may tiyan ko hanggang nagattempt siyang tanggalin yung suot kong shorts para ma-isubo yung akin pero tumanggi ako. (Hindi ko talaga feel magpa BJ pag nakikipagsex. Mas naarrouse pa ako pag matagal na sinusop ang magkabilaang suso ko sabay magka-holding hands na parang naglalaban na yung mga kamay namin kasi parang aayaw na ako sa sakit at sarap pero yung partner ko papasarapin pa niya lalo yung pagkagat sa nipples ko.) So bumalik na lang ulit yung ulo niya sa may ulo ko sabay halik ulit sa lips ko. Ako naman ngayon ang pumatong sa kanya habang nakikipaghalikan. Binalik ko rin sa kanya yung sarap na pinamalas niya sa ’kin. Kumalas ako sa halikan naming dalawa at sinimulan ko siyang halikan sa may tenga pababa sa leeg niya hanggang makarating ako sa may dibdib niya. Dinilaan ko rin yung nipples niya sabay supsop kaya humalinghing na rin siya. Paulit-ulit ko yung ginawa sa magkabilang dibdib niya hanggat pinasadahan ko ng hagod ng dila at halik pababa sa may tiyan niya. Alam naman niya na isusunod ko na yung nagflaflag-raising na kargada niya kaya siya na rin mismo naghubad ng jersey shorts kasabay ng suot niyang underwear.

Juice colored, kahit madilim yung kwarto at hindi ko nakikita kung gaano kalaki at kahaba yung etits niya that time pero enough naman na yung sense of touch para maramdaman ko na hindi naman din siya pahuhuli sa average size ng pinoy. Una kong dinilaan yung ulo ng ng etits niya sabay hagod pababa at pataas sa kahabaan nito. Paulit-ullit kong ginawa ito na nakapagpaungol sa kanya senyales na nasarapan din siya sa aking ginagawa. Sinunod kong magkasalitang sinubo yung dalawang bolang nagbibigay semilya sa kanyang pagkalalaki pero nakikiliti siya kaya binalik ko ulit ang aking bibig sa kanyang sandata. Dito ko na pinaghusayang isubo ng buong-buo yung titi niya na sagad hanggang lalamunan at chupain siya ng buong giliw.

Dahil mas gusto kong may iba pang malalim na mamagitan sa aming dalawa, kusa na akong bumitiw sa pagchupa sa kanya at dinilaan na lang ang kanyang tiyan pabalik sa may dibdib hanggang muli akong makarating sa kanyang labi at muling nakipaghalikan. At hindi naman ako nagkamali. 

Siya na mismo ang muling pumaibabaw sa akin sabay dila sa may tenga at binulungan ako ng “Kantutin kita”. Oh May Gulay, this is it pancit! Naghubad na rin ako ng suot kong shorts at brief tapos tumayo siya para maghanap ng pampadulas. Sakto namang may baby oil sa tukador ng tito ko kaya yun na yung pinahid niya sa etits niya at sa butas ko. Pinadapa niya ako sa kama at sa likod ko siya pumatong sa akin tapos magkabila din niya ginapos ng kamay niya ang mga kamay ko. (Ang lalim lalim ng description eh holding hands lang naman tawag dun!)

Hindi naman ako dinugo ng una niyang ipasok yung kargada niya sa butas ko kasi may experience naman na ako sa mga boys na loyola payola along isang street sa may tabi ng isang university na pambabae o ’di kaya sa may mga nagaantay sa may sidewalk na madidilim sa isang bilugang iniikutan ng mga sasakyan noong college pa ako. (Ayan, siguro naman friends knowing niyo na kung saan konichiwa yung avenue or rotondang dinedescribe ko... wahaha.. sorry mga ka KM kung andun na sa climax tapos biglang naderail yung kwento ko. Pero friend, naranasan mo na ba matira ng 8 inches na galata ng sardinas tapos biglang pagpasok wagas na parang wala ng bukas yung pagkadyot ng otoko tapos finafake mo na lang yung feeling na nasasarapan ka pero in all honesty, nagsisi ka kasi nagbayad ka na nga ng mahalia mendez, sakit pa sa pwet at bulsa inabot mo? Yung kulang na lang harap-harapan sabihin sa ’yo ng Let’s fucking get this over with. Buti sana kung trip trip lang talaga kaso hindi eh, kasi ginusto ko to eh, nga nga na lang teh.. ).

Okie dokie so going back again to the story.. gentle and mild naman ang pag-angkin ni F sa kaibuturan ng butas ko. Dahan-dahan sa simula tapos bibilis ng konti na may halong sagad to the bones yung kadyot ng manhood niya then sabay bulong sa tenga ko ng patanong na “masarap ba ha J.B.?”. Siyempre at that instance, fully surrendered na ako sa kanyang thrust with tender care hanggang sa maramdaman ko na lang na parang kanyon na pinutok niya and kanyang tamod sa aking kaloob-looban hanggang maubos lahat ng kaya niyang ibuga at hingal na hingal niyang binagsak yung katawan niya sa likod ko. Sandali kaming nagpahinga ng ganoong pwesto hanggat marinig ko na lang na kumakatok na si tito Couturier sa pinto.

Tito C: “bilisan niyo gabi na, may nakasunod pa sa pila.”  Hala, nasarapan much nakalimutan ko yung isa pang padala ni mayor..

PS:  Umaasa po ako mga friends na hanggang sa susunod na mga kwento ng buhay ko at ng mga kumpare na naging parte ng kwento ko ay maghihintay pa rin kayo.. muli maraming salamat mga ka-KM.. magandang madaling araw sa inyong lahat..

ITUTULOY ...

          Lakan At Lakambini 2009 (Part 1)        
By:Dos

Matagal na po akong nagbabasa ng mga kwento dito sa KM at ngayon lang po ako nagka lakas ng loob magsusulat at magkukwento ng totoong karanasan ko Ps "love at sexpererience" ang nilalaman ng kwentong ito. Ps po ulit hnd po ako mahusay na manunulat pagpasensyahan nyo na po kung may mga mali.

Tawagan nyo na lang po ako sa pangalang Dos (lahat ng pangalan ay sadyang binago para na rin po sa kapakanan ng mga tauhan) 28years old na ako ngayon nangyari ito noong sumali ako sa Lakan at Lakambini 2009 isang barangay mula sa Bocaue, Bulacan. Bata pa lang alam ko nang bakla ako pero sadya kong tinago at pinilit magpalalaki dahil na rin takot matukso. Maraming nagsasabing kamukha ko raw si Rojun Cruz na may pagka Sam Concepcion ang itsura. May matangos na ilong, maputi, singkit na mata, magandang ahit ng kilay pero natural at makapal na labi sbi pa nila pwede daw akong model ng lipstick pero syempre labi lang ang kukunan sa kapal nito kissable lips pa nga raw ako sakto lang ang katawan paminsan minsa'y nagtutungo sa gym. Ps hindi po ako naniniwala sa bisexual basta nagmahal at minahal ka ng lalaki bakla na din yun, at masasabi kong kahit nagmahal ako ng babae dati mas nagmahal at nag enjoy lang ako sa lalaki sa paraang gusto ko na kahit lalaki ako kumilos ay bakla ang preference ko sa sarili ko. Kanya kanya lang trip yan ika nga nila.

Audition noon ng Lakan at Lakambini '09 expect na po natin my darating na aangat na mga lalaki at babae at kasalukuyang addict ako noon sa Korean Dramas my isang pumukaw sa attention ko ang pangalan nya ay Kel Park muka syang Korean na my pagka Animé matangos na ilong, manipis na mga labi, makapal na kilay at mala almond na mga mata, maputi at makinis weakness ko ang mapuputi 18years old sya noon at nahahawig kay Daniel Padilla na laging basa ang mga labi iba talaga ang tingin ko sa kanya totoo pala yung sabi nila pag nakita muna yung taong gusto mo ay may spark, nag audition si Kel Park at ang bunso nyang kapatid na Rick maputi, matangos na ilong, mala almond na mga mata mas malaki nga lang sa kuya nya, makapal na kilay pero masasabi kong mas gwapo talaga ang kuya nya, 16years old.
After ng audition pinabalik kami para sa unang araw ng practice sa production number, paglalakad at pagpili ng makakapareha. Excited ako nung araw na un kasi makikita ko ulit si Kel Park pero nabigo ako dahil nag back out sya kaya laking lungkot ko ng oras na yun. Natapos na ang halos 3 oras na practice at si Rick ay sobrang pala kaibigan halos naging kaibigan nya lahat kasama na ako don at di naglaon naging matalik kaming magkaibigan, 5 ata kami nabuo na magkakaibigan halos di na mapaghiwalay nagaya si Rick na pumunta sa kanila after ng practice namin at sumang ayon naman kaming lima kasama ang ibang kandidatang babae. Masasabi kong mayaman ang tita nila Rick at Kel Park pero nakikitira lang sila don para magalaga ng kanilang mga pinsan dahil marami silang magkakapatid at iba't iba ang ama. Doon ko muling nakita si Kel Park sa bahay ng tita nya at sobra ang tuwa at kilig ko ng mga oras na un, pero nag "hi" lang sya sa aming lahat at pakiramdam ko ay suplado o parang my problema (sa part 2 nyo malalaman ang problema). Doon ako nagka roon ng idea para kaibiganin pa lalo si Rick para lagi kami makapunta sa kanila at makita ang kuya nya. At araw araw nga pagkatapos ng practice namin ay dumidiretso na kami sa bahay ng tita ni Rick at mas lalo pa kaming naging magkaibigan ni Rick.

Inabot ng dalawang linggo ang practice namin at lumalim na ang pagkakaibigan namin ni Rick hangang sa parang nahuhulog na ang loob ko sa kanya bago mag practice o pagkatapos ay pupunta kami sa bahay namin o sa bahay nila ka close nya ang nanay ko at close ko na din ang kanilang kasambahay na nagkagusto pa sa akin, hanggang gabi na sya umuwi pag galing sa amin at ihahatid ko sya sa kanila, pag ako nmn ang galing sa kanila hindi na ako nagpapahatid sa kanto dahil nga mas bata sya sakin at gustong safe na sya sa kanila at my bagong tawag na sya skin bukod kay Rojun at Sam, kahawig ko raw sa mata ang "pantasya ng bayan" na si Joyce Jimenez kaya lalo sya natutuwa sakin na ikinatuwa ko naman dahil iba ang ibinibigay nyang attention sa akin. Hanggang isang gabi nag sabi sya na samahan ko sya magbantay ng tindahan nila sa kanto at sinamahan ko naman sya inabot kami ng hating gabi, pagkatapos non sinabi nya na magsara na daw kami at don na sya matutulog.

Ako: san ka matutulog

Rick: dito sa sahig may maliit kaming kutson dito.

A: hindi ka natatakot?

R: hindi.

A: gusto mo samahan na kita?

R: ok lang, kung okay lang din sayo?

A: ayos lang, di naman ako maarte, teka bibili lang ako ng dinner natin.

At kumain na kami sa tindahan at natulog na, pero parang di ako makatulog talagang gising na gising ako sa di malamang dahilan, bigla ako nalibugan dahil nakahubad baro matulog si Rick at magkadikit ang mga balikat namin, biglang gumapang ang kamay ko papunta sa tiyan nya katawang bata pa si Rick un bang my baby fats pa isa sa mga weakness ko. Gumapang lang ng gumapang ang kamay ko hanggang makapa ko ang titi nya na sa wari ko'y malambot pa na biglang unti unting tumigas nabigla ako sa sandaling paggalaw nya nagtulog tulogan ako at mga ilang minuto ding di gumalaw pero parang gising na sya at nagpapahiwatig na ituloy ko pero sadyang kinakabahan ako, minsan ay bigla kong idadantay ang kamay ko sa ibabaw ng shorts nya at pag gumalaw s'ya ng kaunti ay tatanggalin makailang minuto kong ginawa yun at sa ilang minuto kong ginawa yun pagalaw galaw lang din sya hangang sa nagkalakas ako ng loob ipinasok ko na ang kamay ko sa shorts nya hindi kalakihan ang titi nya na sobrang tigas na, at ikinatuwa ko dahil gusto ko ang maliliit na titi (di tulad ng ibang bakla na gusto ang ubod ng laki na ari, hindi kasi ako nag eenjoy sa malaking titi, bukod sa nakakangalay na masakit pa sa pwet) tinuloy ko lang ang pag himas sa titi ni Rick hanggang sa nakakarinig na ako ng pangunang halinghing na hudyat na nasasarapan na sya. Ako naman biglang bumaba sa bandang pusod nya para abutin ang titi nya dinilaan ko muna ang ulo ng kanyang titi nya na may paunang katas o precum na. Patuloy lang sya sa paglikha ng mahihinang tunog hangang sa isinubo ko na ng buo ang kayang pagkalalaki na lalong nagbigay ingay saknya ang sarap isubo ng kanyang naghuhumindig na titi lalo na't pag tumatama ang aking labi sa kanyang papatubong bulbol at nalalanghap ko ang kayang pagkalalaki (the reason why i love small dick) dila, supsop, dila, supsop yan lang ang ginawa ko hangang sa tigilan ko ang kanyang titi at nag focus ako sa kanyang itlog na lalong nagpabaliw saknya tsup....tsup...tsup...flok...flok...flok... kahit magingay kami ay walang makakarinig dahil daanan ng sasakyan ang tindahan nila Rick. Inihinto ko munan ang pag tsupa sa kanya at umakyat ako sa kanyang mga labi at kami ay naghalikan dila sa dila at laway sa laway ang aming pinagsaluhan habang ang aking kanang kamay ay naglalakbay sa kanyang pinkish na mga utong at ng magsawa ako sa mga labi nya dumiretso ako sa leeg patungo sa kanyang nipples sarap na sarap ako sa aking ginagawa habang sya nmn ay ungol lang ng ungol. Matapos non ay ako umakyat ulit para sya ay halikan at matapos non nagpunta ako sa kanyang tenga at bumulong sa kanya na tirahin nya ako. Hindi sya umimik pero hindi ko na itinuloy ang aking plano dahil natatakot din ako kaya bumaba na lang ako sa kanyang titi at ipinagpatuloy ang pag tsupa sa kanya mga 2minuto akong ganon ng bigla nyang hilahin ang aking mga binti at lubos kong naunawaan ang nais nya hinubad nya ang shorts ko at dahil ako ay nahirapan ako na mismo ang nagtanggal nito at bigla nya isunubo ang aking titi na sobrang tigas na din malaki din naman ang aking titi na nasa 7inches patuloy nya lang akong sinuso at ganon lang din ang ginawa ko sarap na sarap kami sa tagpong iyon ng maramdaman kong malapit na sya at hindi ko tinigilan hangang sa sumabong na ang kanyang malapot na tamod sa aking bibig nakailang putok din sya ninamnam ko at sabay na nilonok ko lahat hangang sa maramdaman kong nanlambot na ang kanyang titi. Jinakol nya ang aking titi at mabilis lang akong labasan pero ikinatang ko ang aking tuhod sa sahig para saluhin ng kamay ko ang tamod ko dahil nahihiya ako sa kanya ipalabas ito.

Pagkatapos non bumangon kami para maghugas at magmumog at ako'y nagulat ng makitang umaga na pala na pakiramdam ko ang haba ng mga sandaling paggapang ko saknya at sa mga nangyari samin nag bihis na din si Rick. Nagpapansinan pa din kami na parang walang nangyari inihatid ko sya sa kanila tulad ng aking ginagawa Joyce pa din ang tawag nya sakin at gandang ganda talaga sya sa mga mata ko. Kina tanghalian nagkita ulit kami para sa practice namin at nagulat kaming lahat ng ibalita nya samin na nasa Hospital ang kanyang kuya Kel Park comatose daw siya dahil nauntog ang ulo sa bader ng isang swimming pool sa kanilang subdivision nalungkot at di nagpahalata gustuhin ko man dalawin nahihiya akong magsabi kay Rick. Tuloy tuloy lang ang pagkakaibigan namin ni Rick lalo pa kami naging close at dumating na nga ang Pre Pageant namin. Kumanta ako at sa pagkakatanda ko kumanta din si Rick with guitar pa akala ko nung una ay sasayaw sya ng "I want Nobody, Nobody but you" kasi silang magpipinsan at magkakapatid ay kabisado un (ps sobrang audience participation ko nung si Rick na ang nakasalang) at lalo pa akong nainlove kay Rick pag sinasayaw nya un ang pogi kasi nya pag nagsasayaw sya. Samantalang ok na ang kuya nakauwi na ng bahay pero simula non di ko na nakita dahil na rin siguro nagpapagaling sya. Lumipas ang mga araw na ok pa din kami ni Rick.

At isang araw biglang nag back out na si Rick sa di malamang dahilan bigla na lang syang umiwas sakin at kinabukasan nawala na lang sya hindi na nya natapos ang Pageant Night at di na sya nakasali. Hindi ko man lang malaman kung san sya nagpunta hindi ko man lang nasabi saknya na mahal ko na sya ang bilis ng mga pangyayari. Hanggang sa nawalan na kami ng kominakasyon hindi ko na din nakita ang kuya ni Rick na si Kel Park.

To be continued...

          Security Guard sa Dormitory        
By:Ekko

I've already sent some of my stories here before, but I think none of you guys would have remembered me. You can call me Ekko. Just to give you a brief summary of myself - I'm 22 years old, currently working as a Recruitment Specialist in a BPO company here in Angeles City. I'm chubby, 5'4, fair skinned, not gwapo, cute lang.

So my story for now is about the security guard in the dormitory I'm currently staying at. One year na ako naka-stay dito sa dorm na 'to, way before pa ako nag-work sa current kong work.

About this security guard, bago lang siya sa dito sa dorm, siguro mga 3-4 months pa lang siya, or less. Hindi rin siya gwapo actually, cute lang. Matangkad, maitim, and mataba din. I think nasa early 30's na siya. May isang anak na sanggol pa lang, and ang naalala ko is he's from Bicol yata.

Let's call him Digong. Mabait siya and very approachable. Gentle giant ika nga. Lagi niya ako binabati everytime na dumadaan ako. Nung una hindi ko naman siya masyado pinapansin. Although I have a thing for security guards (men in uniform), I'm a bit skeptical when it comes to people na masyadong mabait and "mabati". I know it has something to do with their work, pero I've had experiences na din kasi before with people like these. Na mabait lang sa una, lalo na pag nabasa or napansin nila na "mahina" ka at kaya ka nilang paikutin. Pag nakuha na gusto nila, "hu u" ka na sakanila.

So ayun nga, medyo hindi ko pa siya masyado pinapansin non. Pero ina-acknowledge ko naman yung mga bati niya sakin. Ewan ba, di ko rin napansin pero, I've stayed every now and then dun sa station niya sa tapat ng dorm just to smoke, or makipag-kwentuhan paminsan. Napatunayan ko naman na genuine talaga siya and gusto niya lang ng makakakwentuhan kasi sobrang bored niya sa work. Natatawa nga ako minsan kasi nahuhuli ko siya na naka-tunganga sa lang sa pader hehe.
To get to the point, there was one time na night shift siya, and I was there at his station gain, the usual kwentuhan and yosi. He asked to add me on my Facebook. I accepted his request and kahit na nasa room na ako, magka-chat kami. Simpleng kwentuhan lang ng kung anu-ano, hanggang dumating sa sex yung usapan. I don't recall na who initiated the flow of the kwento, pero I enjoyed talking to him naman regarding that. Hanggang sa niyaya na niya akong "i-blowjob" siya. Syempre nung una ayoko pa rin, kasi naman napaka-biglaan. I was hesitant, especially for the fact na may asawa't anak siya. Sinabi naman niya na gusto naman niya, and para naman sa baby niya.

I didn't quite get it at first, pero I understood na may bayad pala. What the fuck diba? Pero since I naisip ko din na matagal nang walang ganap ang lola niyo, why not diba? I know this is very wrong, lalo pa't this would result to his infidelity - kabet ako. What the fuck diba.

Pero he magaling siyang mangumbinse, kaya agad din niya ako napapayag. That same night, hinintay niyang magpatay ng ilaw ang hallway ng dormitory and siya na rin nagpatay ng ilaw ng post niya. Sinabi ko sakanya kung anong number ng room ko, and I said din na I left the door unlocked para direcho pasok na lang siya. Naligo and naglinis naman ako prior to the action.

Pagdating niya sa room, tinanong niya ako kung ready daw ba talaga ako. Although still hesitant, andun na eh, so go for the gold na lang, mag-iinarte pa ba ako. Sinabihan ko din pala siya na libre muna sana ito, buena mano kumbaga. HAHA, pumayag naman siya, di na maka-urong eh.

Ayun, hiniga ko siya sa kama ko and tinanggal ang shoes and socks niya. Tinanggal ko na rin agad yung pants and underwear niya. Siya na rin naman nagsabi na hindi siya kalakihan kaya hindi na ako nag-expect. Mukha talaga siyang panda bear, ang cute cute niya. Hahaha.

Hindi pa matigas yung titi niya at that time, pero I think it was around 3-4 inches. And he was shaved/trimmed? Basta, malinis tignan yung titi niya, and ang cute ng balls niya, hehe, ang liit.

I worked my way around his dick. Subo sa ulo, deepthroat, dilat sa singit, kain balls. He was delirious. Halos mabaliw siya haha. Nakahiga lang siya habang tinatrabaho ko siya. Hanggang sa dumating yung point na i-facefuck na niya ako. Nag-enjoy ako lalo, libog na libog na that time as well. Ramdam mo sa kanya na libog na libog na din siya.

Hanggang sa ako naman ang hiniga niya at pinaghahalikan ang pisngi at kinagat-kagat ang tenga. Dinilaan niya leeg ko hanggang sa makarating siya sa mga nipples ko at dun siya nag-stay sa pag-roromansa. Halos mabaliw din ako sa ginawa niya sakin kasi dun yung libido ko talaga.

Umangat ako sakanya at pumatong ako sa kanya para itapat din ang nipples ko sa kanya. Grabe halos mawala ako sa ulirat ko. Di siya talaga tumigil hanggang sa medyo humapdi na mga utong ko, hehe. Kaya ako na rin umawat sa kanya.

Chinupa ko na lang siya ulit hanggang sa i-facefuck niya ulit ako. Sanay na sanay talaga siyang magpa-chupa. Hanggang sa labasan siya sa loob ng bibig ko, di man lang ako binigyan ng head's up. Dinura ko lang tamod niya, di ko bet lumunok eh.

Ayun, after that, naglinis lang kami pareho. Di nako nagpa-labas. Inayos namin isa't-isa and he left na din agad-agad.

Until now, we still chat and talk about when our next adventure is. Di na lang talaga natutugma ang scheds namin kaya di na natuloy. And to tell you frankly, parang wala na ako balak sundan pa. Ewan, not that I didn't enjoy it, parang wala lang thrill? Ewan. Basta I'm not looking forward to our next encounter sa kama ko. :(

Oo nga pala, if ever you're interested sa dickpics niya, comment lang kayo. I can provide pictures of his dick on that night. :)

Bye for now mga ka-KM!

          Hayok sa Matanda        
By: Marky

Hello. Ako si Marky. Ikukwento ko ang mga karanasan ko sa mga bakla. Mukhang normal lang naman kung iisipin mo pero hindi lang basta mga bakla kundi mga baklang matatanda at hindi kaaya aya ang itsura. Ayoko man na maging ganto pero hindi ko maiwasan dahil mas nageenjoy ako kapag matatanda ang chumuchupa ng titi ko. Naging ganto ako dahil noong bata ako ay minolestya ako ng isang matanda naming kapitbahay noong ako ay 13 years old. Hindi ko ikukwento ang nangyaring pangmomolestya dahil kwentong kalibugan itong site na to at baka maturn off kayo pag nabasa nyo yon. Noong 20 na ako at nagtatrabaho na at punong puno ng libog sa katawan ay tsaka ko naghanap ng mga baklang pwede kong akitin para ako ay gahasain. Sinubukan ko namang iwasan ngunit hinahanap hanap ko at tuwing may makikita akong baklang matanda o baklang mukhang manyakis ay pinapantasya ko ang maaring mangyari. Kahit sa mga naging girlfriend ko ay hindi masyadong nakakasabik. Hindi ko alam kung maaalis ko pa tong kagustuhan ko na ito saking sarili. Siguro nga ay nagkaron ng epekto sa pagiisip ko ang ginawa sakin ng matandang bakla.

Unang una po ay hindi ako bakla. Straight as an arrow to. Kaya lang ako magshashare ng kwento ko dito dahil alam kong hindi lang ako ang may gantong fetish. May mga nabasa na kong istorya, napanood na videos at mga pictures na nakita na tungkol sa matandang bakla at bata. Inilalagay ko ang sarili ko sa batang kinakain ng matanda at doon ako nakakaget off. Weird ba? I'm sure hindi lang ako ang ganto. Pakicomment kung ganto din ang pagiisip nyo. HAHAHA!

20 years old na ako at nagtatrabaho sa isang factory ng pagkain. Hindi ako nakapagtapos ng college kaya nagapply ako dito para makapaggain ng experience. 2 buwan pa lang ako at ito ang kauna unahang trabaho ko. Naninirahan ako sa isang bedspace. Galing ako sa probinsya at ngayon lang nakarating sa maynila pero hindi mo mahahalata na ako ay isang probinsyano dahil hindi baluktot ang dila ko at maayos ako magsalita ng english. Alam kong gwapo ako pero hindi naman ako mayabang. Maputi ako, matangos ang ilong, makinis ang balat at maayos ang pangangatawan dahil madalas ako maggym noon sa probinsya at nakagawian ko ng magjogging tuwing paggising ko. Dala na din ng pagbubuhat sa factory ay para na ding workout yun. Simula nang mapunta ako dito ay madalas na akong pinagtitinginan ng mga tao dahil mukha daw akong anak mayaman. Madami ding mga bakla dito na grabe kung makatitig sakin at naghihi minsan. Hindi ako naglalalabas ng bahay dahil wala naman akong kakilala pwera sa mga katrabaho ko. Sa una linggo ko pa lang na naninirahan dito ay nilibot ko na ang lugar nang makabisado ko ang pasikot sikot.
Bago pa lang ako umalis ng probinsya namin ay may isang bagay na agad akong naisip. Malayo na ako samin kaya walang makakakilala sakin at pwede kong gawin ang gusto ko. Matagal ko ng pantasya ang machupa ng mga baklang manyakis. Matanda man o bata, mataba o payat, makinis o magaspang ang balat. Basta baklang mukhang hayok na hayok sa lalaki. Madaming bakla dito sa street namin pero ayoko dito dahil baka magkaron ako ng reputasyon na callboy.

Isang gabi pagkalabas ko ng trabaho ay nagpasya akong magjogging. Umuwi ako at nagpalit ng basketball shorts at manipis na sando. Wala na masyadong mga tao sa labas dahil gabi na at magiikot na ang mga tanod. Makalipas ang 30 minuto ng pagtakbo ay pawis na pawis na ako at dumidikit na sa katawan ko ang sando ko. Pati ang itaas ng shorts ko ay pawis nadin kaya nagpasya na kong bumalik na ng bahay. Dumaan muna ako sa tindahan na lagi kong binibilan ng yelo. Baklang matanda ang mayari ng tindahan kaya lagi akong pinagbibilan ng yelo kahit na hindi pa gaanong buo. Matagal ko ng napapansin ang tingin sakin ng matanda simula ng una akong bumili sa tindahan nya. Ang tawag nya sakin ay pogi at lagi nyang sinasadyang hahawakan ang kamay ko kapag ibibigay ko na ang bayad ko. Pero ngayon ko lang naisip na maaari ko nang matupad ang matagal ko ng pantasya.

Matanda na sya. Malamang ay nasa 50's na sya. Panot at puti na ang natitirang buhok pati ang mga balbas sa mukha. Mataba sya at nakasalamin ng makapal. Sa tuwing bumibili ako ay lagi nyang tinitingnan ang bukol sa shorts ko o pantalon. Mas lalo na ngayon na basang basa ang damit ko ng pawis at maaninag mo ang bakat kong utong at abs pati na din ang brief ko dahil sa pawis sa itaas ng shorts ko na nadidikitan ng sando ko.

Nanlaki ang mata nya bago napalitan ng ngiting punong puno ng malisya. Wala ng pakundangan ngayon ang pagtingin nya sa bukol sa shorts ko. Nagpasya akong takamin sya lalo at hinubad ko ang sando ko. Dahan dahan ako para makita nya ang pagflex ng mga muscles ko at ang mabuhok kong kilikili. Halos maglaway sya nang makita nya ang katawan ko. Kinuha ko sa bulsa ko ang pera at ibinigay sa kanya. "Pabili ho ng yelo", sabi ko. "Ah... wala pang yelo pogi, hindi pa matigas" "Kahit kalahati lang po, please?" Itinaas ko ang isa kong braso at ipinatong sa ibabaw ng maliit na bintanya nya at lumapit.  "O sya sige na nga, kung di ka lang masarap eh." "Hehe salamat po." "Ang laki pala ng katawan mo. Ang sarap siguro dilaan nyan lalo na't pawis na pawis." "Gusto mo bang dilaan?" sabay ngisi ng malademonyo. Success! Mangyayari na ang matagal ko ng pantasya!

"Pwede ba?" tanong nya. "Pwede naman. Hehe" "Diosmio! Ang swerte ko naman! Pasok ka dali!" Dali dali nyang binuksan ang pinto ng tindahan at hinila ako papaloob. "Dito mo ko titikman?" Pagaalala ko. "Oo, bakit? Wala nanamang tao masyado ng gantong oras." Binaba nya ang roll up ng tindahan at pinaupo ako sa isang monoblock at ipinataas sakin ang dalawa kong kamay sa likod ng ulo ko. Ang laki ng ngiti nya sa kanyang nakikita. Hindi sya makapaniwala na makakatikim sya ng katulad ko. Sinuggaban nya agad ang leeg ko ng himod pababa sa aking kilikili. Isinubsob nya ang mukha nya sa kilikili ko at sinipsip ang pawis ko. "Tangina! Ang sarap ng pawis mo! Sisismutin ko to pogi!" "Sige lang, sayo lahat yan ngayong gabi." sagot ko. Hinihimod nya ang kilikili ko habang ang kamay nya ay nakapasok sa shorts koat hinahagod ang mga hita ko at binubunggo ang titi kong unti unti nang tumitigas. Lumipat sya sa kabilang kilikili at ganoon din ang ginawa. Ngayon ko lang naramdaman ang gantong sarap. Hindi maikukumpara dito ang mga ginawa sakin ng mga naging girlfriend ko. Ramdam ko ang pagkahayok at pagiging desperado sa bawat sipsip nya. Sunod ay bumaba sya sa mga utong ko. Wala naman espesyal sa utong ko. Hindi malaki, hindi din maliit. Hindi sya pinkish tulad ng sa mga ibang mapuputing lalaki. Madalas akong tuksuhin ng mga tropa ko na gamit na gamit na ang utong ko kaya hindi mapula pero bihira lang naman na may sumipsip nito. Sinipsip nya ng madiin ang utong ko at ginamit ang isang kamay para lamasin ang dibdib ko at pisilin ang utong ko. Pinilit ko ang sarili ko na wag umungol kahit ang sarap ng ginagawa nya dahil baka may dumaan at kung ano ang malaman na ginagawa namin dito.

Matapos nyang laruin ang isa kong pang utong ay bumaba ang dila nya sa aking mga abs. Sinigurado nyang malalawayan nya ang bawat sulok ng abs ko. Nangingintab ang tsan ko sa laway nya. Sinipsip nya din ang pusod ko pababa sa karog ko na hinimod-himod nya. "Chupain mo na ko", sambit ko. Itinaas ko ang pwet ko para maibaba nya ang shorts ko at dahil sa matigas na ang titi ko noon ay tumalbog ito sa pusod ko. Tuwang tuwa sya at hindi na nagaksaya ng oras at isinubo na agad ang 6 inches na titi ko. Iba pag chinupa ka ng bakla parang first time mo dahil mas malakas sila sumupsop at mas kaya nilang lunikin ang kabuuan kumpara sa mga babae. Hindi ko maiwasan na umungol dahil sobrang sarap ng ginagawa nya. Naninigas ang mga hita ko at tumitiklop ang mga daliri ko sa paa sa sensasyong ibinibigay nya sakin tila ako pupulikatin sa sarap. Hindi nya pinalagpas ang aking bayag at sinubo din ito. Pinaglaruan nya sa bibig nya ang mga itlog ko. Sa sobrang sarap ay wala pang limang minuto nya akong chinuchupa eh malapit na ako agad labasan.

"Bilisan mo pa putangina! Aaaaaaahhhh malapit nako shit!", malakas kong bulong sa kanya. Iniiwasan ko lakasan ang boses ko dahil baka may dumaan at marinig kame. Binilisan nya pa lalo ang pagchupa sakin at ang mga kamay nya ay lumilibot sa aking katawan. Pinatayo nya ako dahil gusto nya na sa mukha nya tumalsik ang tamod ko at sya naman ang umupo sa upuan. Jajakulin ko na sana para iputok sa mukha nya pero pinigilan nya ako at ipinalagay sa likod nga ulo ko ang mga kamay ko. Sinubo nya uli ang titi ko
Pinagtutuunang pansin nya ang ulo ng titi ko at ang isang kamay ay jinajakol ang katawan samantalang ang isa ay hinahagod sa abs ko pataas sa mga utong ko at sa magkabila kong kilikili.

"Ayan naaaaaa! Tanginaa lalabasan na ko!" Niluwa nya ang titi ko agad at madiin itong jinakol at ipinwesto ang mukha nya sa ilalalim ng titi ko. Ilang segundo pa ay pumutok sa mukha nya ang napakarami kong tamod. Naka-7 putok ako sa mukha nya habang tuloy pa din sya sa pagjakol sakin. Nang wala na kong ilalabas pa ay sinubo nya uli ang ulo at sinipsip ito ng madiin na nagpanginig ng matindi sakin. Kinailangan ko pang itulak ang ulo nya para tumigil na sya. Ang mga tamod ko na nasa mukha nya ay sinasalok nya ng mga daliri nya at sabay kakainin. Pawis na pawis kami pareho at kahit na walang maririnig sa labas at paniguradong malalaman ang ginagawa namin dahil sa amoy ng pawis at tamod. Nagusap kame habang ako ay nagbibihis.

"Ang sarap mo boy sobra. Ano bang pangalan mo?", tanong nya.
"Marky po."
"Ako si Sharon. Pwede ko ba makuha number mo?"
"Sige po."
"Pwede ba to maulit uli Marky?"
"Titignan natin hehehe"
"O eto 500 salamat ha, daan ka dito araw araw ah bibigyan kita lagi ng yelo"
"Hahaha sige ba salamat po."
"Ang laki ng katawan mo lalo na ang titi mo. Pwede mo yan pagkakitaan."
"Hehe madami ho ba kayong kakilalang mga bakla dito?"
"Ay oo naman! Isa ako sa mga unang bakla dito sa lugar na to. Madami akong maipapakilala sayo. Mas malaki pa ang kayang ibigay."
"Talaga po ba. Sorry po hehe di po kasi ako callboy. Natripan ko lang po at napangunahan ng libog."
"Sige basta text tayo ah. Ulitin natin to."
"Sige po. Alis nako."

Paglabas namin ng tindahan ay bigla nyang dinakma ang harapan ko ay pinisil ang titi ko. Nagulat ako dahil baka may makakita. Pero wala naman tao kaya pinagbigyan ko na. Niyakap nya ako at hinalikan sa leeg. Matapos non ay naglakad nako pauwi samin at naligo bago matulog.

ITUTULOY.

          sasur aur bahu ka affair..        
Mera naam Neha hai main 28 saal ki hoon aur mera figure 38-32-36 hai. Meri shaadi ho chuki hai mere husband ka naam hai Rajesh hai. meri ye kahani meri shaadi kay baad shuru hoti hai. mere husband Rajesh ka lund 8 inch lamba aur 2 inch mota hai. shaadi ki pehli hi raat Rajesh nay mujhe aagay aur pichay se puri raat choda tha. Ab mere husband mujhe roz chodtay thay is liye meri chodai ki bhook bhi bhadti ja rahi thi. Ghar may Rajesh kay alawa meri Saas, Sasur aur aik nokar Shankar tha. Rajesh ka aik chota bhai bhi tha Ravi jo England paadhnay kay liye gaya howa tha. Mere husband aik multinational company may Finance Manager ki post par job kartay hain. Kahani waha se shuru hoti hai jab mere husband ko company ki taraf se Australia jana pad gaya. Unka visit 6 months ka tha main Rajesh kay janay se bohat udaas thi kyun Rajesh nay mujhe roz chod chod kar mujhe roz chodwanay ki aadat daal di thi. Jis subah ko Rajesh nay jana tha uski raat ko main nay udaasi se kaha, Rajesh tum 6 months kay liye jarahay ho ab meri choot ki bhook kese mitay gi. Rajesh nay mujhe khud se kas kar bheech liya aur bola, meri jaan mera jana zaroori hai main khud bhi udaas hoon main tum ko chor kar nahi jana chahta magar kiya karon job hai kaam to karna hai na. Rajesh ki baat sunkar main khamosh hogai. Us raat Rajesh nay mujhe subah 8 baje tak kutto ki tarha choda. Rajesh kay janay kay baad may udaas rehnay lagi aur aik becheni si mujhe apnay badan may mehsoos hoti thi main raato ko tadapti rehti thi. Ye Rajesh kay chalay janay kay baad teesri raat thi mujhe Rajesh bohat yaad aaraha tha mere jism ki becheni badhti jarahi thi aur phir main bechen hokar kamray se bahar aagai. Hamara ghar double stori tha mera kamra upar jab kay Saas aur Sasur ka kamra nichay tha. Main nichay aagai phir jab may apnay Saas aur Sasur kay kamray kay paas se guzar rahi thi to mujhe andar se halki halki awazain aai jese koi siskariyan le raha hai aur mujhe darwaze ki jheri se roshni bhi nikalti hoi mehsoos hoi. Mere dil may aaya yakeenan Babu Jee Maa Jee ko chod rahay hain. Mere dil may aai kyun na andar jhanka jaay. Pehle main nay darwaze ki jheri se jhanka magar kuch nazar nahi aaya to main khidki kay paas hi. Khidki par parday paday howay thay aur uskay dono pat band thay. Main nay aese hi hath lagaya to khidi ka pat khol gaya. Main nay khidi ka pat kholna chaha to wo pura khol gaya magar koi awaz nahi hoi. Mujhe dar howa kahi andar pata nahi chal gaya ho. Khidki kholtay hi andar ki awazain saaf bahar aanay lagin. Main nay parda hataya aur andar dekhnay lagi. Babu Jee Letay howay thay aur Saasu Maa Babu Jee kay upar leti hoi thi. Babu Jee ka lund Saasu Maa ki choot may tha aur wo nichay se khub zor se jhatkay maar rahay thay. Saasu Maa Babu Jee ka lund khub maazay se pilwa rahi thi aur khub siskariyan le rahi thi. Main kafi dair se dekh rahi thi kay achanak hi Babu Jee nay apna sar khidki taraf ghomaya to main unhe khadi nazar aagi. Mere paas chupnay ka ab moka nahi tha is liye main wahi khadi rahi. Saasu Maa ki kamar meri taraf thi is liye mujhe wo nahi dekh sakti thi. Babu Jee mujhe dekh kar muskaranay lagay main bhi muskaradi. phir unho nay Saasu Maa ki tangain meri taraf ghoma di aur mujhe dikha dikha kar khub zor se chodnay lagay. Main janay lagi to unho nay isharay se janay se mana kiya aur khada rehnay ko kaha. Mujhe bhi acha lag raha tha is liye main khadi hogai. Babu Jee nay 35 minute tak khub tezi se Saasu Maa ko choda phir jab unho nay apna lund bahar nikala to main unka 10 inch lamba aur 3 inch mota lund dekh kar heraan hogai. Babu Jee nay apna lund Saasu Maa kay boobs par rakh kar apni mani chor di. Farig honay kay baad Saasu Maa aankhain band kar kay let gai to Babu Jee nay meri taraf ishara kiya kay wo mujhe chodain gay. Babu Jee kay isharay par main muskara di aur apnay kamray may aagai. Phir jab tak mujhe neend nahi aagai main Babu Jee kay baray main sochti rahi. Subah hoi to nashtay kay baad Maa Jee kisi se milnay chali gai ab unko shaam may aana tha aur ab ghar may sirf main Babu Jee aur hamara nokar Shankar hi bachay thay. Shankar puray ghar kay kaam karta tha aur main sirf khana pakati thi. Maa Jee kay janay kay baad main ne socha kyun na apnay Sasur ko khuwar kiya jaay isi liye main nay pick colour ka cotton ka bohat ki tight aur kafi kholay galay ka blouse aur patli si saree pehan li. Mera blouse bohat chota tha jo sirf mere dori walay brazier ko hi chupa pa raha tha mera pura pait nanga tha aur meri bareek saree kay nichay petticoat nahi pehna tha balkay sirf underwear kay upar hi main nay saree bandh li thi jis may se meri puri tangain kafi numaya ho rahi thi aur aik tarha se main puri nangi hi thi. Jab may is hulyee may kaam karnay lagi aur jan boj kar baar baar apnay Sasur kay samnay aati rahi. Mere Sasur Jee mujhe ghor ghor kar dekh rahay thay aur mujhe unka is tarha dekhna acha lag raha tha magar main ignore kar rahi thi. Dopehar khana khanay kay baad Sasur ki doodh lazmi peetay thay is liye main nay kitchen may jakar aik glass may doodh nikala aur Babu Jee ki kamray may aagai. Babu Jee bistar par dhoti kurta pehnay howay letay howay thay aur TV dekh rahay thay. Main nay aaj bohat chota aur tight blouse aur saree pehni hoi thi. Main nay saaf mehsoos kiya kay mujhe dekh kar Babu Jee ki dhoti may halchal hoi hai. main ye dekh kar muskaradi. Main bilkul unkay paas aagai aur jhuk kar unhe doodh denay lagi. Mere jhuknay se mere kholay galay kay blouse se mere boobs bahar aanay lagay. Main ne kaha, Babu Jee dhoodh pee lain. Babu Jee ki nazrain mere boobs par thi aur wo kehne lage, Neha aaj main ye doodh nahi piyon ga. Main boli, Kyon Babu Jee. Babu Jee ne kaha, Neha aaj main dosra doodh piyonga, Main banaoti herat se boli, Ddsri doodh kon sa Babu Jee? Main is waqt tak doodh ko bad ki side table par rakh chuki thi. Babu Jee nay mera hath pakad kar mujhe apnay upar ghaseet liya aur mere boobs ko pakad kar bolay, main ye doodh peena chahta hoon. Babu Jee kay hatho se mere puray jism may karant dor gaya tha aur ye hi to main chahti thi main nay natak kartay howay boli, yeh aap kiya kar rahen hain? Chorie koi aa jayega. Babu Jee nay kaha kon aaya ga is waqt teri Saasu Maa to chali gai hai aur Shankar mere kamray may nahi aata to befikar reh abhi main tere ye doodh se bharay boobs chosunga aur phir tujhe nanga kar kay teri choot may apna lund daal kar teri choot chodunga. Main phir natak karnay lagi, Nahi Babu jee choriyena yeh aap kya kar rahen hain main aap ki Bahu hoon ye galat hain. Babu Jee nay kas kar mujhe lappet kar bistar par lita diya aur khud mere upar chaadh kar let gay aur bolay, galat ki bachi kal raat ko to tu badi muskara muskara kar mujhe chodtay howay dekh rahi thi aur ab natak kar rahi hai. Babu Jee ki baat sunkar main muskaradi aur main nay apni bahain Babu Jee kay galay may daal di aur boli, Babu Jee main to aap kay sath masti kar rahi thi jab se main ne aap ka mota aur lamba lund dekha hai main khud bechain thi aap se chodwanay kay liye main aap ko kese mana kar sakti hoon. Meri baat sunkar Babu Jee muskara diye aur bole, ab aai hai na line par chal ab apnay kapday utaar. Main laad se boli, aap khud utaar dian na mere kapday. Babu Jee muskaray aur unho nay mujhe nanga kar diya. Mera nanga khubsurat sexy badan dekh kar Babu Jee ki aakhain phaat gai aur wo bole, wah meri rani tera badan to bohat chikna aur sexy hai aaj to tujhe chod kar maaza aajay ga. Ye keh kar wo mere baday baday boobs par toot paday aur besabri se mere boobs ko chomnay aur chaatnay lagay. Main nay maazay may aakar aankhain band karlin aur unka sar apnay boobs par dabanay lagi. 15 minute tak Babu Jee nay mere boobs ko choosa aur chaata phir wo meri choot par hath pheernay lagay. Main nay sisak kar unka hath apni choot may daba liya aur jalti hoi aankhon se Babu Jee jo dekhnay lagi aur boli, Babu Jee meri choot may aaj lagi hoi hai please ise bhoja dain. Babu jee muskaray aur bolay, tum fikar hi na karo meri jaan main abhi ye aag bhoja deta hoon. Ye keh kar wo meri choot par jhuk gay aur maazay se meri choot ko chaatnay lagay. Apni choot par Babu Jee ki zaban mehsoos kartay hi main tadapnay lagi phir jab unho nay meri choot kay danay ko apnay danto se pakda to mujh se bardasht nahi ho saka aur main jhad gai aur meri choot ne pani chor diya. Meri choot se nikalnay wala pani Babu jee chaat liya. Main tadap kar boli, uuuuuuuuuffffffffffffffff Babu Jee kyun tadpa rahay hain mujhe jaldi se apna lund meri choot may pail dain. Babu Jee nay mujhe se kaha, tum mere lund ko pyaar nahi karo gi kiya? Main nay jalti hoi aankhon se Babu Jee ko dekha aur shikayati lehjay may boli, aap nay apnay lund par mujh se pyaar karwaya hi nahi. Babu Jee muskaray aur bolay, nazar kyun hoti ho Neha Darling ye lo. Babu Jee nay apna kurta aur dhoti utaari di to unka 10 inch lamba aur 3 inch mota lund azaad hogaya. Main betaabi se uthi aur main nay dono hatho se unka lund pakad liya aur boli, uuuuuuuffffffffffffff Babu Jee kitna pyaara hai aap ka lund dil chah raha hai kay ise kha jaon. Babu Jee nay kaha, tumhe mana kis ne kiya hai meri Bahu Rani ye ab tumhara hai jo chaho is kay sath karo. Main nay foran hi Babu Jee ka lund apnay mou may le liya aur maazay se kulfi ki tarha choosnay lagi. Khub achi tarha Babu Jee ka lund choosa phir Babu Jee nay mujhe lita diya aur meri tangain mor kar mere kandhon se laga di. Is tarha se meri choot bilkul unkay lund kay samnay aagai. Babu Jee nay apna lund meri choot kay sorakh par rakha to main kehnay lagi, Babu Jee aik hi jhatkay may apna pura lund meri choot may ghussa diye ga. Babu Jee nay kaha, aesa hi hoga meri jaan. Phir unho nay apni puri taqat se jhatka maara aur unka lund meri choot ko buri tarha se phaadta howa jad tak andar ghuss gaya. Mujhe bohat takleef hoi aur main na chahtay howe bhi apni cheekh nahi rok paai. Babu jee hanse, ary tum to bilkul kunwari ladki ki tarha cheekhi ho kiya tumhara Pati Rajesh tumhe nahi chodta. Main boli, wo to mujhe bohat chodtay hain par unka lund aap se patla aur chota hai mujhe itna bada aur mota lund lenay ki aadat nahi hai isi liye meri cheekh nikal gai. Babu Jee muskaray aur bolay, agar tumhe choot ko aadat nahi hai to main aaj tumhari choot ko chod chod kar aadi bana donga. Ye keh kar Babu Jee khub zoro se jhatkay maarnay lagay aur main mazay may cheekhnay lagi siskariyan lenay lagi. Babu Jee nay meri choot ko 25 minute tak choda aur meri choot 3 baar jhadi. Phir unho nay apna lund meri choot se nikaal liye aur mujhe nichay charon hath parion par khada hojanay kay liye kaha. Main bad se utar kay nichay apnay charon haath pairon par khadi hogai. Babu Jee nay ghotno kay bal beth kar apna lund meri gand may ghussaya aur phir mere upar jhuk kar apnay dono hatho se mere dono boobs ko pakad liya aur phir wo tezi se jhatko par jhatkay maarnay lagay. Dogi style may mujhe kafi takleef horahi thi is liye main buri tarha se cheekh rahi thi. Babu Jee khub zor-e-shor se jhatkay maar rahay thay. Main sisak kar boli, uuuuuuuufffffffffff aaaaaaaaaahhhhhhhhh Babu Jee thoda aahistaaaaaaaaaaaaa oooooooooeeeeeeeeeee mujhe bohat takleef horahi hai. Babu Jee nay apni raftaar aur badha di aur bolay, takleef horahi hai to bardasht karo meri Banno Rani. Main phir boli, uuuuuuuuufffffffffff Babu Jeeeeeeeeeeeeeeeee kahi meri cheekhain Shankar tak na pohanch jaain. Babu Jee hanse aur bolay, tumhari cheekhain Shankar suntan hai to sun le aakar wo bhi tujhe chod le ga jis se tujhe aur maaza aay ga kyun kay uska lund to mere lund se bhi lamba aur mota hai. Main phir boli, aap mujhe kisi kay kabil chorain gay to main kisi aur se chodwaon gi. Babu Jee nay kaha, ziyada natak na kar aur chup chaap chodwa warna may teri gand ko chod chod kar phaad donga. Main khamosh hogai aur Babu Jee meri khub chodai kartay rahay. Babu Jee nay meri 3 ghantay tak khub jam kar chodai kari. Main paseenay paseenay ho chuki thi. Itni shandaar chodai meri aaj tak mere Pati nay bhi nahi kari thi. Babu Jee bole, ab jaldi se kapday pehan kar bhaag ja aesa na ho kay teri Saasu maa aajay. Main uthi aur apnay kapday pehannay lagi. Kapday pehannay kay baad main muskarati hoi boli, Babu Jee aaj aapnay is tarha chod mujhe kar khareed liya hai. Meri itni zabardast chodai to aaj tak Rajesh ne bhi nahi kari hai. Babu Jee nay mujhe lipta kar mujhe kiss kiya aur bolay, meri jaan ye to sirf trailer tha puri film to main raat ko chalon ga. Main muskarai aur boli, Babu Jee aaj raat aap sirf Saasu Maa ko chodiye ga main zara raat may Shankar ko moka dena chahti hoon. Babu Jee herat se bole, ye Shankar kaha bich may aagaya. Main muskarai aur boli, wo aap hi to mujhe chodtay howe keh rahay thay kay uska lund aap se bhi lamba aur mota hai aur wo mujhe choday ga to mujhe aur maaza aay ga. Babu Jee nay kaha, mere kehnay ka ye matlab thodi tha kay tum us se chodwa lo. Main muskarai aur boli, Babu Jee jab aap mujhe chod saktay hain to Shankar kyun nahi chod sakta aur jab se main ne suna hai uska lund aap se bhi bada hai to ab main ziyada intezaar nahi kar sakti aur main aaj raat hi us se chodwaon gi. Wese aap ye baatain kay aap nay kab uska lund dekh liya. Babu Jee nay kaha, aik dafa main nay ghar kay pichay jaha uska quarter hai waha main nay usay moth maartay howay dekha tha. Wese tum usko razi kese karon gi. Main muskarai aur boli, Babu Jee ye mera kaam hai. main aap ko dawat de rahi hoon jis tarha main nay aap kay kamray may dekha tha aap ko Saasu Maa ko chodtay howe usi tarha aap aaj raat may Shankar kay quarter may jhank kar mujhe us se chodwata howa dekh liye ga. Meri baat sunkar Babu Jee muskaray aur bole, agar aesi baat hai to aaj raat main tumhari chodai zaroor dekhon ga. Main muskarai aur boli, aap paratna kijiye ga kay main Shankar se chodwanay may kaamyaab hojaon. Meri baat sunkar Babu Jee has diye aur bole, ha main paratna karaon ga kay tum Shankar kay alawa aur logo se bhi kaamyaabi se chodao. Main bhi has padi aur Babu Jee ko kiss aur boli, ab main chalti hoon dekhon to sahi mera yaar Shankar kiya kar raha hai main abhi se usay patana chahti hoon. Babu Jee kehne lage, main bhi chalta hoon dekhon to sahi kay tum Shankar ko kis tara line par lati ho. Main muskarai aur boli, ha aap bhi mere sath aaiye magar mujhe se dor rahiye ga Shankar ki nazar aap par na paday. Main baat par Babu Jee razi hogay. Babu Jee aur main kamray se bahar aagay aur Shankar ko dhoondne lage. Hum ne puray ghar may dekh liya par Shankar nahi tha phir hum ne socha wo apnay quarter may na ho isi liye hum dono ghar kay pichlay hissay may aagay. Ghar kay pichlay hissay may hum ne kafi sari paid poday lagaay howe thay aur hume dor se Shankar sird dhoti pehna howa podon ko pani deta howa nazar aagaya. Main uska mazboot jism dekhnay lagai aur boli, Babu Jee Shankar ka badan to kafi mazboot hai bilkul pathar ki tarha sakht lag raha hai. Babu jee bole, Shankar mazdoor aadmi hai din bhar mehnat karta hai isi liye is ka badan itna mazboot hai. main muskara kar boli phir to mujhe is se chodwa kar kafi maaza aay ga. Babu Jee bhi muskaray aur bole, wo to hai magar tum is ko pataao gi kese. Main ne dekha jaha Shankar podon ko pani de raha tha waha zameen par bhi kafi saara paani jama hogaya tha aur patti aur khaad se waha aik keechar si jama hogai thi. Mere zehan se aik baat aai aur main muskara kar Babu jee se boli, Babu Jee mere zehan may aik tarkeeb aai hai aap zara mere blouse ko utaar kar mere brazier ki dori dheli kar dain jis se wo aik mamooli se jhatkay may khol jaay. Babu Jee bole, tum kiya karna chahti ho. Main muskarai aur boli, aap khud dekh lee jiye ga. Babu Jee nay mere blouse utaara aur mere dori wale brazier ki dori dheeli kardi. Main ne kaha, ab mere blouse thoda sa phaad kar mujhe pehna dain. Babu Jee nay mera blouse jod par se phaad diya aur mujhe pehna diya. Mera blouse wese hi tight tha wo jod se phaata to aahista aahista aur phaatnay laga phir main nay apni saree bhi dheeli kardi takay zara se isharay may khol kar gir jaay. Ab main puri tarha tayyar thi phir main ne Babu Jee ko kiss kiya aur boli, ab aap chup kar apni Bahu ki acting dekhiye. Babu Jee aik paid kay pichay chup gay aur main Shankar ko awaz deti hoi uskay kareeb gai. Meri awaaz par jab Shankar nay palat kar dekha to main jaan booj kar keechad walay pani may gir gai jese mera pair phisla ho. Main chillaai to Shankar bhaag kar mere paas aaya main puri tarha se keechad may lat pat ho chuki thi aur girnay se mera phata howa blouse bhi aadhay se ziyada aur phaad gaya tha jis may se mera chota sa brazier aur mere brazier may se mere aadhay se ziyada boobs nazar aanay lagay thay aur meri saree bhi puri tarha se geeli hokar mere jism se chupak gai thi. Meri saree light pink patlay se kapday ki thi aur usme se meri puri tangain nazar aanay lagin. Shankar mere paas aakar beth gaya aur bola, kiya howa Mem Sahib. Main nay mehsoos kiya kay dhoti may uska lund mere jism ko dekh kar khada honay laga hai. main dard bharay lehjay may boli, aaaahhhhhhh shayad paon mudnay se moch aagai hai please mujhe uthao. Shankar nay mujhe sahara dekar uthaya to main phir girnay lagi Shankar mujhe girnay se bachanay laga to uska hath mere boobs par aagay aur mere boobs uskay hath kay zor se dab gay. Boobs dabay to baki bacha howa blouse bhi bilkul phaat kar jhoolnay laga. Ab mera pura brazier Shankar ko saaf nazar aaraha tha aur brazier geela honay ki waja se mere nipple bhi saaf numaya ho chukay thay. Shankar ka lund meri is halat par aur khada ho chukka tha ab uska laur aesa lag raha tha kay jese uski dhoti may koi pipe fit kiya howa ho. main ne girnay se bachnay kay liye Shankar kay badan ko pakadnay lagi to mere hath may uski dhoti aagai aur mere khichnay se uski dhoti khol kar nichay gir gai. Ab Shankar pura nanga tha. Uska lund jo pura khada ho chukka tha aazaad hotay hi wo aik jhatka kha kar puri tarha khada hogaya. Mera mou uski tangon ki taraf tha isliye uska lund mere mou se takranay laga. Dhoti kholi to Shankar jo mujhe sambhala howa tha usne aik dam se mujhe mujhe chor diya. Shankar kay chornay se may nichay giri to uska lund jo mere honto se touch horaha tha aik dam se uska lund 7 inch tak mere mou may ghuss gaya. Mujhe aik dam se phanda lag gaya aur main khaastay howay nichay gir gai. Shankar kay mou se aik siskari nikal gai kyun kay jab may nichay giri to uska lund jo aadhay se ziyada mere mou may tha pud gaya. Main ne dekha kay Shankar ka lund 11 inch lamba aur 4 inch mota tha aur ab uska lund full masti may jhatkay khanay laga tha aur wo aik dam khowar ho chukka tha. Shankar ka lund dekh kar meri aankhon may chamak aagai thi. Mere aik dam se nichay girnay se mera dori wala brazier aik dam se khol gaya. Main bhi puri tarha se khowaar ho chuki thi is liye jab mera brazier khol kay gira to mere baday baday boobs aik dam se uchal kar tan gay. Shankar ne jo ghabra kar apni dhoti uthani chahi to uskay hath may meri saree aagai. Usne jo apni dhoti samajh kar meri saree khinchi to meri saree jo pehle se dheeli thi utar kar Shankar kay hatho may aagai. Ab main sirf chotay se underwear may thi aur wo bhi puri bheeg chuki thi aur meri underwear may se meri choot kay lab nazar aarahay thay. Shankar aur Ghabra gaya aur bola, maaf kar do Mem Sahib phir usne apni geeli dhoti utha kar baandhi jis se uska khada howa lund nahi chup saka. Main boli, uf mujhe uthao Shankar mere paon may kafi dard ho raha hai aur tum ne mujhe uthane kay bajaay mujhe nanga kar diya hai. Shankar bola, Mem Sahib hamari galti nahi hai hum to khud nangay hogay thay. Phir Shankar ne meri saree uthaai aur mujhe pehnanay laga to main boli, ab tum mujhe ye gandi keechar se bhari hoi saree pehnao gay. Shankar bola, Mem Sahib aap ka badan bhi to chupana hai. main boli, tum mera pura badan to dekh hi chukay ho chalo aese hi uthao. Shankar mujhe uthanay kay liye jhuka to uski dhoti jo pani se geeli hokar bhari hogai thi wo phir khul kar gir gai. Shankar apni dhoti uthanay laga to main boli, rehnay do tumhari dhoti bhi gandi hogai tum mujhe aese hi uthao. Shankar mujhe utanay kay liye jhuka to main khud bhi thoda sa uth chuki thi. Shankar kay jhukne se uska lund phir mere mou se takraya. Main muskara kar boli, Shankar tum ye apna Ghanday jesa lund to hatao ye baar baat mere mou se ghusne ki koshish kar raha hai. mere muskaranay se Shankar ki himmat badhi aur wo bola, Mem Sahib ab Bhagwaan ne itna bada diya hai to main kiya kar sakta hoon. Main boli, acha ab mujhe uthaao mere pair may bohat dard hai. Shankar bola, Mem Sahib aap ki chaddi bhi gandi hogai hai. main muskarai aur boli, ha is ko utaar do tum ne mera pura jism to dekh hi liya hai to is ko bhi dekh lo. Shankar nay meri underwear ki dori kholi aur usay bhi utaar kar phenk diya. Phir Shankar ne mujhe apni god may utha liya. main nay kaha, mujhe mere kamray may le chaalo. Shankar jab mujhe goud may utha kar chal raha tha to uska lund meri peeth se rigad kha raha tha jis se mujhe bohat maaza aaraha tha. Shankar ko bhi maaza aaraha tha isi liye uska lund baar baar jhatkay kha kar meri peeth se lag raha tha. Shankar mujhe mere kamray may laya aur mujhe bad par litanay laga to main boli, uf kiya mujhe bad par lita kar bad ko bhi ganda karo gay mujhe washroom may le kar chalo. Shankar mujhe isi tarha goud may uthaay howe washroom may aagaya. Main nay kaha, mujhe shower kay nichay khada kardo. Shankar nay mujhe shower kay nichay khada kardiya. Main nay pani khol diya aur pani ki tez phowar mujh par girnay lagi. Main ne Shankar ka hath pakad kar apni taraf kheencha aur boli, tumhari waja se main keechar may giri thi ab tum hi mujhe nehlaao gay. Aandhay ko kiya chahiye 2 aankhain. Meri offer par Shankar khush hogaya. Main ne sabun utha kar Shankar ko diya aur Shankar maazay may mere puray badan par sabun malnay laga. Mujhe maaza aaraha tha phir main boli, tum meri waja se ganday howe ho is liye tumhe main nehlaon gi. Phir main ne bhi sabun utha liya aur Shankar kay badan par malne lagi. Sabun malnay kay doraan Shankar ka lund baar baar meri choot may ghussne ki koshish kar raha tha. Main muskara kar uska lund pakad liya aur kehne lagi, Shankar tumhara ye badtameez baccha baar baar mujhe tang kar raha hai. Shankar mujhe lipta kar bola, Mem Sahib aap hi is bacchay ko tameez sheekha dain. Main muskara kar boli, main abhi is badtameez bacchay ka elaaj karti hoon. Ye keh kar main ghutno kay bal beth gai phir main nay baday pyaar se khub achi tarha Shankar kay lund par sabun lagaya aur achi tarha usay rigadnay lagi. Phir may ne usay pani se dhoya to uska lund chandi ki tarha chamaknay laga. Mujhe Shankar ka lund itna pyaara laga kay main apnay aap ko usay mou may lenay se rok nahi paai. Ab main khub maazay se Shankar ka lund choos rahi thi. Shankar khuwari ki had tak pagal ho chukka tha aur phir usne mera sar pakda aur tezi se apnay lund ko mere mou may andar bahar karnay laga. Shankar ka lund mere halaq se bhi nichay jaraha tha. Shankar 15 minute tak apna lund mere mou may andar bahar karta raha phir usne apna lund bahar nikala. Wo ab farig honay wala tha usne apnay lund ko mere mou kay samnay rakh kar apnay mani ki pichkari mere mou par maari. Main hansi aur boli, phir badtamizi tum apnay lund ki mani zaya kyun kar rahay ho ye to main peeyu gi. Ye keh kar main nay jaldi se uska lund pakda aur apnay mou may daal liya. Shankar kay lund se puray 1 minute tak mani nikalti rahi aur mera pura mou mani se bhar gaya. Main ne sari mani pee kar uska lund achi tarha chaat chaat kar saaf kiya aur phir may khadi hogai. Shankar ne mere dono boobs ko pakad kar kas kar daba diya jis se meri meri siskari nikal gai. Shankar ne mujhe diwaar se laga diya aur betahasha mujhe kiss karnay laga. Main ne bhi usay lipta liya aur uskay kiss ka sath denay lagi. Ab Shankar ka lund dubara se khada honay laga aur phir wo puri tarha se khada hokar meri choot may chubhnay laga. Main kehne lagi, Shankar pyaare tumhara badtameez baccha phir badtameezi karnay laga hai. Shankar bolne laga, Mem Sahib ab mere bacchay ko bhok lagi hai aur ye khana maang raha hai. main siskari le kar boli, uuuuffffffffffffffff pyaare to isay khana khilao na tumhe roka kis ne hai. Shankar nay apnay hath se apnay lund ko pakad kar meri choot kay sorakh par rakha aur aik jhatka maara. Uska lund 2 inch tak meri choot may ghuss gaya. Meri aik siskari nikal gai. Shankar ne phir dhakka maara to uska lund meri choot ko cheerta howa 5 inch tak ghuss gaya. Ab kay baar mere mou se cheekh nikal gai kyun kay uska lund bohat mota tha aur meri choot phaati jarahi thi. Usne aik jhatka aur maara to ab uska lund 8 inch tak meri choot may chaala gaya. Meri cheekh kar boli, aaaaaaaaaaahhhhhhhhh kyun tadpa rahay ho pyaare. Ab Shankar ne mujhe kamar se pakad kar aik bohat tez jhatka maara jis se mere halaq se bohat tez cheekh nikli aur Shankar ka lund pura ka pura meri choot may jad tak ghuss gaya. Shankar ne apna lund topi tak meri choot se nikala aur phir usne apni puri taqat se jhatka maar kar apna 11 inch lamba lund aik hi jhatkay main meri choot may utaar diya. Main buri tarha se cheekhi aur main nay Shankar ko buri tarha se jakad liya. dard ki waja se meri aankhon may aansu aagay thay. Main Shankar kay kaan may boli, Shankar pyaare mujhe kamray may le chalo. Shankar nay usi tarha mujhe goud may utha liya aur apnay lund ko meri choot se nikalay bagair wo mujhe le kar kamray may aagaya. Usne lakar mujhe bad par letaya aur khud mere upar letnay laga to main boli, pyaare pehle mera aur apna badan to khusk kar lo. Shankar nay apna lund meri choot se aik dam se nikaal liya to meri choot se aesi aawaaz nikli jese kisi bottle ka dhakkan khol diya gaya ho. Main mou se phir siskari nikal gai. Shankar washroom jakar aik toliya utha laya phir usne pehle mere bandan ko khusk kiya phir usne apnay badan ko khusk kiya. Toliya rakh kar wo phir mere upar letnay laga to main boli, pyaare pehle meri tang par cream se malish kardo takay iska dard khatam hojay warna dard aur badh jaay ga. Shankar nay meri dressing table par rakha howa baam uthaya aur usne meri tang ki malish kardi. Shankar meri tang ki malish karta howa aahista aahista upar aanay laga yaha tak kay uska hath meri choot se takranay laga. Shankar bola, Mem Sahib main yaha bhi malish kardon. Main muskarai aur boli, agar tumhe acha lagay to kardo magar main chahti hoon kay tum yaha apni zubaan se malish karo. Shankar meri baat se khush hogaya aur usne kafi saara baam meri choot kay andar tak lagaya aur phir jhuk kar apni zabaan meri choot par phernay laga. Main bohat khuwaar hogai thi is liye meri choot nay pani chor diya aur main apnay aap ko lazzat kay aasmano par mehsoos karnay lagi. Shankar uth gaya phir usne kafi saara baam apnay lund par lagaya aur phir usne meri dono tangain utha li. Main kehnay lagi, tum kiya kar rahay ho. Shankar muskaraya aur bola, Mem Sahib ab main apnay lund se aap ki choot ki malish karon ga. Main boli, nahi tum ab jaao mera dard thek hogaya hai ab mujhe aur malish nahi karwani hai. Shankar mere upar jhukta howa bola, Mem Shahib aik baar karwa lain aap ko bohat maaza aay ga phir aap roz khud malish karwanay kay liye mujhe kahain gi. Main ghussay se boli, mujhe apni choot ki malish tumhare lund se nahi karwani meri choot kay liye mere Pati ka lund kafi hai. Shankar mere aik dam se badle howe lehjay par pehle to heeran howa phir muskaraya aur bola, Mem Sahib mazaak na karain aap kay Pati to 6 mahinay kay liye gay howay hain jab tak aap apnay is khadim ko moka dain. Main ne aik laat Shankar kay sinay par mari jis se wo bad kay nichay ja gira. Main phir ghussay se boli, tum khadim ho khadim hi raho main is ghar ki maalkan hoon aur tum nokar ho tum apni okaat nahi bholo ab yaha se jaao aur apna kaam karo aainda mere kamray may kadam rakhnay ki himmat nahi karna. Shankar uth kar khada hogaya aur bola, Mem sahib okaat ki baat na karain hamari bhi izzat hai. main ghussay si khadi hogi aur boli, haraam zaday izzat ki baat kar raha hai 2 takay kay nokar agar main ne tujhe is ghar se nikalwa diya to tu bhoka maar jaay ga. Mere Pati ghar par nahi hain to tu mujhe chodnay ki koshish kar raha tha. Meri baat par ab Shankar ko bhi ghussa aagaya aur wo bola, Sali randi ki olaad abhi to tu khud mere sath mastiyan kar rahi thi ab sati sawatri ban rahi hai. main ghussay se boli, tu yaha se jaraha hai ya main phone kar kay police ko bola kar tujhe andar karwa du. Shankar ghussay se mujhe dekhta raha aur ye keh kar chala gaya. Abhi to main jaraha hoon par dekhna main tera kiya haal karta hoon. Abhi Shankar ko gay howay thodi hi dair hoi thi kay kamray ka darwaza khola aur mere Sasur Jee kamray may aagay. Wo bilkul nangay thay aur unka lund puri tarha se akda howa tha. Main Babu Jee ko dekh kar muskarai aur aagay badh kar unse lipat gai. Babu Jee mujhe lekar bistar par let gay aur bole, itna acha scean chal raha tha tumhe ye aik dam se kiya howa. Main hansi aur boli, kyun Sasur Jee aap ko maaza nahi aaya. Babu Jee nay mere boobs ko daba kar kaha, maaza to bohat aaya dekho mera lund kese akda howa hai. main muskara kar boli, pehle aap main lund ko beetha dain. Baatain baad main karain gay kyun kay meri choot may bhi aag lagi hoi hai. Babu Jee nay letay letay hi apna lund meri choot kay soraakh may fit kiya aur aik zordaar jhatka maara. Pehli hi jhatkay may unka lund jad tak meri choot may ghuss gaya. Main ne aik tez siskari lekar kar kaha, uuuuuuuuuuuuuuufffffffffffffffffffffffffffffffffffff bohat zabardast Sasur Jee ab aese hi zordaar jhatkay maar kar apni Bahu ko chodaiye. Babu Jee ne khub tez tez jhatko se mujhe chodna shuru kar diya aur main bhi khub maazay may apni choot uchaal uchaal kar unkay jhatko ka jawaab dene lagi. Babu Jee ne meri aadhay ghantay tak khub jam kar chodai kari aur phir unho nay apnay lund ki mani mere mou kay andar nikaal di. Farig hojay kay baad wo phir mujh se lipat kar let gay. Aur bolay, ab batao kay tum ne bicharay Shankar par zulum kyun kiya wo pyaasa hi wapis chala gaya tum ne aik baar to us se chodwa lena tha aur tum ne us par bila waja ghussa utaar diya. Main muskarai aur boli, ha bicharay kay sath galat hogaya hai magar ye mere mansoobay may shamil tha. Babu Jee ne kaha, aur tumhara mansooba kiya tha. Main muskarai aur boli, main Shankar ko ghussa is liye dilaya tha kay wo mera Rape kar de magar bichara shareef aadmi pyaasa hi chala gaya. Babu Jee ne kaha. Ab tumhara kiya irada hai. main muskarai aur boli, mera irada hai kay main ab raat may Shankar kay quarter may jaon gi wo raat tak khub khuwaar ho chukka hoga aur ghussay may bhi hoga. Aap dekhiye ga kay wo khuwaari aur ghussay may meri kesi kas kar chodai karay ga. Mera ye iraada hai kay main raat may usay aur ghussa dilaon takay wo ghussay may pagal hokar meri khub jam kar chodai karay aur main maazay se pagal hojaon. Babu Jee ne mere boobs ko khub kas kar dabaya aur bole, Sali tu to bohat khatarnaak ladki hai. main hansi aur boli, Sasur Jee khatarnaak nahi zabardast actor kahiye. Ab aap raat may meri acting dekhiye ga. Babu Jee nay kaha, ha main raat may main tumhari acting zaroor dekhon ga aur tum mere sath hi chalna takay main pura drama dekh sakon. Main boli, Sasur Jee jab aap Maa Jee ko chod kar farig hongay to kahi itni dair may Shankar so na jaay. Babu Jee nay kaha, main teri Saas ko to roz chodta hoon magar main ye scean nahi chor sakta main ye drama pura dekhna chahta hoon is liye aaj main teri Saas ko nahi chodonga. Main boli, magar aap Saasu Maa se kiya kahin gay. Babu Jee ne phir mere boobs ko zor se dabaya aur kehne lagay. Main kuch nahi kahon ga. Balkay tum uskay doodh may neend ki dawa milaon gi takay wo subah tak bekhabar soti rahay aur main sakoon se apni Bahu Rani kay chodnay ka drama dekh sakon. Main muskarai aur boli, Babu Jee aap bhi kuch kaam chaalak nahi hain. Babu Jee bhi muskaranay lagay. Unka lund phir se akad gaya tha magar ab Maa Jee kay bhi aanay ka waqt hogaya tha isliye unho nay mujhe aur nahi choda. Raat khanay kay baad main ne Maa Jee kay doodh may behoshi ki dawa mila di. Babu Jee raat 10 baje hi Maa Jee kay sath kamray may chalay jaya kartay thay. Raat 10:15 par mere kamray kay darwaze par dastak hoi aur phir darwaza khola aur Babu Jee kamray may aagay. Wo is waqt dhoti aur banyan may thay. Main kehnay lagi, Maa Jee ka kiya haal hai. Babu Jee nay agay badh kar mujhe lipta kar kiss kiya aur bole, teri Saas ghaday baich kar so rahi hai. main muskarai aur boli, tu phir chala jaay. Babu Jee bole, ha chalo magar kiya tum is hulye may jaao gi. Main muskarai aur boli, nahi Babu Jee phir main nay unse alag hokar apnay saaray kapday utaar diye aur sirf aik choti si nighty pehan lee. Meri nighty itni choti thi kay us se mere kholay hi chup rahay thay baki meri puri tangain nangi thi. Main nay nighty ki dori bhi dheeli bandhi thi jis ki waja se mera pait aur boobs bhi kafi numaya ho rahay thay. Main muskara kar Babu Jee se boli, aap ki Bahu kesi lag rahi hai. Babu Jee nay mujhe dekh kar kaha mujhe aaj pata chala hai kay meri Bahu kitni sexy hai tum bohat sexy lag rahi ho mera to dil ye keh raha hai kay Shankar kay bajaay main tumhara Rape kardon. Main muskarai aur boli, Babu Jee aaj bicharay Shankar ka haq hai main ne din may wese hi uskay sath bohat na insaafi kardi thi ab may usko uska pura haq dena chahti hoon. Babu Jee nay kaha, array meri Banno Rani to main tumhe kab rok raha hoon magar apnay lund ka kiya karon. Main muskarai aur boli, apnay lund ko subah tak samjhain subah main aap kay lund ko bhi pura moka dongi apni choot ko chodnay ka. Phir hum dono kamray se bahar aagay. Jab hum ghar kay pichay banay howay Shankar kay quarter ki aay to kholi hoi khidki may se roshni bahar aarahi thi. Hum dono nay khidki se andar jhanka to andar Shankar bistar par nanga leta howa tha uska lund aik dam tana howa tha. Usne apnay lund par mera brazier jo main shaam may podon kay paas nahi may hi chor aai thi usne wo brazier apnay lund kay gird lapeta howa tha aur wo mere brazier ko tezi se apnay lund par rigadta howa moth maar raha tha. Shankar ki aankhain band thi aur wo moth maartay howe badbada raha tha. Neha uuuuuuuuuuffffffffffffff aaaaaaaahhhhh Nehaaaaaaaa main tujhe chod doooooooooonnnnnnngaaaaaaa main teri gand phaaaad doooongggggaaaaa aaaaaaaaaahhhhhhhh. Babu Jee ne mujh se kaha, Bahu Rani ye to tumhare liye pagal horaha hai ab andar jaao aur iski pyaas bhojao. Main muskarati hoi darwaze par aagai jab kay Babu Jee khidi may hi khaday chup kar andar dekhnay lagay. Main ne darwaze par haath rakha to wo andar se band nahi tha. Main ne aik dam se hi pura darwaza khol diya. Shankar jo aankhain band kiye moth maar raha tha usne aik dam se aankhain khol di aur phir wo mujhe darwaze par dekh kar heraan reh gaya. Main boli, kyun haraamzaday tu mujhe hi yaad kar raha tha naa. Shankar bistar se uth kar khada hogaya aur bola, tu kyun aai hai yaha kiya teri mat mari gai hai jo yaha chali aai. Main boli, main apna ye brazier lenay aai hu jise tu apna samajh kar baday aaram se moth maar raha hai chal ye mujhe de. Shankar mera brazier hath may pakad kar muskaraya aur bola, jis tarha tera ye brazier mere lund se chupka howa tha usi tarha main teri choot par apna lund chupka donga. Main usay ghussa dilati hoi boli, tujh may itni himmat hi nahi hai Shankar kay tu mujhe chod sakay. Tu to police kay naam se hi dum daba kar bhaag gaya tha. Meri baat se Shankar ka mou ghussay se laal hogaya. Shankar ne mera brazier bistar par phenk diya aur bola, himmat hai to aakar utha le apna brazier. Main boli, ha aarahi hoon main teri tarha buzdil nahi hoon. Ye keh kar main andar aagai. Main ne bistar kay paas aakar jese hi jhuk kar apna brazier uthanay lagi mujhe pichay se Shankar ne pakad liya. main cheekh kar boli, mujhe chor kaminay. Shankar ne haath se meri nighty ki dori khol di aur mujhe chor kar meri nighty kheench li. Meri nighty utar kar Shankar kay hatho may aagai aur main bhi Shankar ki tarha bilkul nangi hogi. Main bach kar bhaagnay lagi to Shankar ne mujhe pakad kar bistar par phenk diya aur khud mujhe par chadh kar let gaya. Shankar muskarata howa bola, ab kaha jaay gi haramzadi ab bol to kiya kar sakti hai. main apnay aap ko chorati hoi boli, mujhe janay de kuttay warna main police bola longi. Shankar hansa aur bola, yaha kese bolay gi police, aaj main tera wo haal karonga kay tu kuch bolnay kay kabil nahi rahay gi. Sali bohat bolti hai aaj main tujhe randi bana kar choronga. Main phir khud ko choranay lagi to Shankar ne aik kas kar thappad mere chehre par maara. Shankar kay thappad se mera mou ghoom gaya aur meri aankho kay saamnay andhera chaah gaya. Main aik dam chup hogai thi. Shankar hansa aur bola, bas aik hi thappad nay tere saray kas bal nikaal diye. Phir Shankar nay bistar kay nichay haath daal kar aik rassi nikaal li. Wo rassi se mere haath bandhnay laga to main phir machalti hoi boli, tum ye mere haath kyun band rahay ho. Shankar ne aik thappad mere chehre par maara aur bola, chup chaap padi reh warna main thappad maar maar kar tera mou teda kar donga. 2 thappado ne hi mere saray kas bal nikaal diye thay is liye main ne sharafat se apnay haath pair bandhwa liye. Shankar nay mere charon haath pairon ko phela kar bistar kay charon kono se baadh diya tha. Ab main zara sib hi nahi hil sakti thi. Shankar mujh par jhukta howa bola, kyun randi ki bacchi ab kiya kahegi tu. Acha hai to aagai warna 12 baje kay baad main tere kamray may aata. Chalo acha hai yaha se teri cheenkhin teri Saas Sasur tak nahi jain gi aur main aaram se apna kaam karon ga. Phir usne apna lund mere mou se lagaya aur bola, chal isi wese hi choos jese tu ne shaam may isi choosa tha. Main ne apna mou dosri taraf phera to Shankar ko ghussa aagaya aur bola, tu aese nahi manay gi. Ye keh kar usne mera gala daba diya. Meri aankhain bahar aagai aur main bohat muskhil se boli, please mera gala choro main choos rahi hoon tumhara lund. Shankar ne mera gala chora to main ne apna mou khol diya. Shankar hansa aur bola, shabash meri Rani. Ye keh kar usne apna lund mere mou may ghussa diya jise main maazay maazay se choosnay lagi. Kafi dair tak Shankar apna lund mujhe choswata raha phir usne apna lund mere mou se nikaal liya aur phir wo meri tangon ki taraf aagaya. Usne 2 takiye utha kar mere kholo kay nichay rakhay jis se meri choot boland hogai. Meri tangain pehle hi cheeri hoi thi is liye choot upar uthnay se meri choot kay lab puray khol gaay. Shankar apna lund meri choot may fit kar kay mere upar let gaya aur phir usne aik tez jhatka maara to phele hi jhatkay main uska lund meri choot ko phaadta howa jad tak andar ghuss gaya. Dard kay maaray meri cheekh nikal gai. Shankar hansa aur bola, abhi to teri aur cheekain niklain gi. Ye keh kar us nay apna lund bahar nikal kar phir zor se andar daala. Main phir cheekhi aur phir Shankar kutto ki tarha jhatko par jhatkay maarnay laga. Mujhe bohat takleef horahi thi aur main buri tarha se cheekh rahi thi. Meri cheekho par Shankar bohat khush horaha tha. Aur wo jhatkay maartay howay bola, aur cheekh aur zor se cheekh yaha teri cheekhain sunkar koi nahi aay ga le aur le aur le. Shankar apni puri taqat se mujhe chod raha tha. Shankar ka lund bilkul pathar ki tarha sakht tha aur wo meri choot ki diwaaron ko buri tarha se cheelta howa andar bahar horaha tha. Main cheekhti hoi boli, uuuuuufffffffff Shankar mujhe aahista chodo tumhara lund bohat mota aur sakht hai please mujhe bohat dard ho raha hai please mujh par reham karo. Shankar ne apnay jhatko ki raftaar aur badha di aur bola, Sali randi ki bacchi to reham kiye janay kay kabil nahi hai main aaj tera wo haal karon ga kay tu mere naam se hi daray gi. Shankar jo jhatkay maartay howe pura aik ghanta hogaya tha. Aur wo rukay bagair jhatkay maaray jaraha tha. Main heraan thi kay wo ab tak farig kyun nahi howa jab kay main 1 ghantay main 6 baar jhad chuki thi. Main dard kay maaray boli, ufffffffffff Shankar tum mujhe kab tak chodo gay. Shankar hansa aur bola, haramzadi mujhe aaj tujhe sabak seekhana hai is liye main nay aik dawa khai hai aur ab main 4 ghantay se pehle nahi farig honga. Main Shankar ki baat sunkar khush hogai kyun kay main to khud hi yahi chahti thi kay Shankar bilkul kutto ki tarha choday. Mujhe dard to horaha tha magar mujhe is dard se ziyada maaza aaraha tha. Main ne apni khushi Shankar par zahir nahi honay di kyun may chahti thi kay wo ghussay ki halat may mujhe kutto ki tarha chodtay rahay. 1 ghanta aur meri choot ki judai karnay baad Shankar mere upar se hat gaya aur usne meri dono tangain khol dee. Phir usne meri dono tangon ko utha kar mere kandho se laga diya. Phir usne mere upar let kar apna lund meri gand kay sorakh par rakha. Meri gand ka sorakh meri choot se bohat chota tha is liye main sochnay lagi kay ab meri gand ka kiya haal hota hai. Shankar ne aik jhatka maara to uska lund meri gand may 4 inch tak andar ghuss gaya. Main dard kay maaray buri tarha se cheekhi aur buri tarha se tadpi. Aik to Shankar ne mujhe puri gathdi ki tarha litaya howa tha uspar wo khud mere upar leta howa tha main uskay bojh se bori tarha dabi hoi thi isliye mere tadapi ka koi faida nahi howa aur main sirf jhir jhiri hi le saki. Shankar nay phir aik tez jhatka maara to uska lund meri gand may 8 inch andar ghuss gaya. Main phir cheekhi magar Shankar ne meri cheekhnay ki parwah na kartay howay aik aur jhatka maara ab uska lund meri gand ko phaadta howa jad tak andar ghuss gaya. Main buri tarha se chilla rahi thi aur ab Shankar khub zor zor se jhatkay maar raha tha. Wo apna lund topi tak bahar nikaalta aur phir wo aik hi jhatkay may jad tak apna lund meri gand may ghussa deta. Is tarha meri gand par buri tarha se dabao pad raha tha jis se meri gand buri tarha se dard kar rahi thi. Shankar bohat tez jhatko se mujhe chod raha tha. Main Shankar ki mardangi par buri tarha se fida ho chuki thi aur mujhe Shankar par bohat pyaar aaraha tha. Jis tarha main ne chaha tha Shankar meri umeed se badh kar mujhe chod raha tha. Mujhe itna maaza aaraha tha aur main soch rahi thi kay meri ye chodai isi tarha chalti rahay aur main Shankar se chodwa chodwa kar maazay leti rahon. Shankar ne 2 hi ghantay meri gand maari phir usne apna lund meri gand se nikaal kar wapis meri choot maay daal diya aur mujhe tezi se chodnay laga. 20 minute tezi se jhatkay maarnay kay baad Shankar ne apna lund meri choot se nikala aur la kar mere mou se laga diya. Main samajh gai kay ab wo farig honay wala hai is liye main ne apna mou khol diya. Shankar ne apna lund jad tak mere mou may ghussa diya aur phir uskay lund se tez mani ki bochaad nikli jo seedhay mere pait may girnay lagi. Sari mani mere pait may chornay kay baad jab usne apna lund mere mou se nikala to wo mani se buri tarha se kharab horaha tha. Main ne dobara uska lund choosnay kay liye apna sar uthaya to Shankar nay phir apna lund mere mou may ghussa diya. Main ne Shankar ka lund chaat chaat kar achi tarha se saaf kar diya. Aur phir wo mere barabar may hi let gaya. Thodi dair letnay kay baad usne mere haath bhi khol diye aur bola, jaao ab tum ja sakti ho aur police ko bolana hai to bula lo Shankar police se nahi darta. Shankar uth kar aik taraf padi hoi apni dhoti utha kar bandhnay laga to main uthi aur main ne us se dhoti cheen kar phenk di aur Shankar se lipat kar main ne uskay chehre par boso ki barish kardi. Shankar mere radday amal se heraan horaha tha. Main usay kiss karti hoi boli, pyaare heraan kyun ho rahay ho. Tum nay wohi kiya jesa main ne chaha tha meri jaan main ne hi tumhe ghuss dilaya tha takay tum mujhe ghussay may aakar kutto ki tarha chodo. Mere pyaare main kisi police wolice ko nahi bola rahi main to khud tumse chodwanay kay liye mari jarahi thi. Shankar bola, wo jo tum ne mujhe shaam may galiyan baki thi dhamkiyan di thi wo kiya tha. Main muskarai aur boli, wo sab drama tha tumhe ghuss dilanay kay liye aur dekho tum ne ghussay may aakar meri kesi shandar chodai kari hai. Shankar khushi se bola, ya aap mujhe nokri se nahi nikalwain gi. Main nay usay pyaar se chimtaya aur boli nahi buddho balkay main to roz tumse chodwaon gi. Shankar muskaraya aur bola, Mem Sahib aap mujhe pehli bata deti main ne to apna sara saman bandh liya tha. Main ne to socha tha kay jab aap so jain gi to main aap kay kamray may ghuss kar zabardasti aap ko chodonga aur raato raat yaha se faraar hojaon ga takay police mujhe pakad na sakay. Main hansi aur boli, tum bilkul buddho ho agar main tumhe bata deti to tum mujhe is tarha kese chodtay. Wo zalim kiya chodai kari hai to nay ab tak meri choot aur gand dard kar rahi hai. Shankar bola, Mem Sahib agar ziyada dard hai to main maafi mangta hoon aap kahen to main dawa laga du. Main muskara kar boli, mujhe apni choot aur gand kay dard ki parwah nahi albatta tum ne jo 2 thappad mujhe maaray thay uska dard abhi tak hai. Shankar bola, Mem Sahib mujhe maaf kar dain main us waqt ghussay may tha. Main muskarai aur boli, maaf kiya pyaare magar tum ne ye Mem Sahib Mem Sahib kiya shuru kar diya hai. is waqt main Rakhail hoon tumhari Mem Sahib auro kay samnay hoon abhi tum mere malik ho aur main tumhari nokrani. Shankar ne mujhe apnay sinay se beench liya aur bola, tum nokrani nahi balkay mere dil ki Raani ho. Main muskarai aur boli, mere Raaja tumhari ye Raani tumhare lund ki ghulaam ho chukki hai. tum ne jo meri itni zabardast chodai kari hai itni zabardast chodai to meri aaj tak mere Pati nay bhi nahi kari aur ab main chahti hoon kay tum dobara se meri wesi hi chodai karo. Shankar ka lund ab phir akad chukka tha aur wo meri choot may chubhnay laga tha. Main ne muskara kar uska lund pakad liya aur boli, dekho pyaare tumhara lund meri choot main ghussnay ki koshish kar raha hai tum zara iski madad to karo. Shankar bhi hansa aur bola, abhi lo meri jaan dekhna meri kese tumhari shandaar chodai karta hoon. Main muskarai aur boli, pyaare pehli chodai ki tarha aik hi style may hi nahi chodtay rehna tum ne pehli baari may to tum ne mera kabada kar diya tha aik hi style may chod chod kar. Shankar hansa aur bola, ab aesa nahi hoga jaan-e-man. Shankar aik kursi par beth gaya aur phir main uska lund apni choot may lekar apni dono tangain pehla kar uskay upar beth gai. Ab Shankar nichay se khub jhatkay maarnay laga. Shankar kay zordaar jhatko se mere boobs buri tarha se uchal rahay thay aur mujhe bohat maaza aaraha tha. Shankar ne mere uchaltay howe dono boobs ko pakad liya aur unhe dabata howa khub kas kas kar jhatkay maarnay laga. 25 minute tak usne mujhe isi tarha choda phir usne mujhe sofe par ulta lita diya aur khud wo apna lund meri gand may daal kar mere upar let gaya aur tez tez jhatko se meri gand maarnay laga. Shankar kay puray jism ka dabaao mere upar padh raha tha aur mujhe is tarha bohat maaza aaraha tha. Aadhay tak meri is position may gand maarnay kay baad Shankar nay mujhe diwaar se laga kar khada kar diya phir usne apna lund meri choot may daala aur mujhe bikul diwaar se mila kar khub meri choot ko chodna shuru kar diya. 20 minute meri choot chodne kay baad usne mujhe ghoma kar diwaar se lagaya aur phir usne pichay se apna lund meri gand may ghussa diya aur wo phir nichay jhuk jhuk kar jhatko kay sath meri gand maarnay laga. Shankar kay zordaar jhatko se mere boobs diwaar se rigad kha rahay thay aur is tarha mujhe aik alag maaza milne laga. Mere kehne par Shankar ne mujhe isi tarha se puray 1 ghantay tak choda. Phir usne mujhe dogi style may chodna shuru kar diya. Main apnay charon hath pairon par nichay khadi thi aur Shankar mere upar sawaar howa buri tarha se meri choot ko chod raha tha aadhay ghantay tak meri choot chodnay kay baad Shankar ne isi position may rehtay howe apna lund meri choot se nikaal kar meri gand may ghussa diya aur kutto ki tarha meri gand maarnay laga. Dogi style may mujhe sab se ziyada maaza aata tha is liye main ne Shankar se kaha, pyaare jab tak tum farig nahi hojatay mujhe is position may chodtay raho. Shankar Dogi style may hi baar baar apna kabhi choot se chodta kabhi gand se. main apnay aap ko sathwain aasman par mehsoos kar rahi thi. Mujhe Shankar se chodwatay howe kitna waqt hogaya tha mujhe is ko koi andaza nahi tha aur na hi mujhe is ki fikar thi. Kafi dair tak mujhe chodnay kay baad Shankar bola, Neha Darling main ab farig honay wala hoon main apni mani tumhari choot may nikaal doon. Main boli, nahi pyaare main tumhari mani ko peena chahti hoon tum mere mou may farig hona. Shankar ne apna lund meri choot se nikaala aur aur apna lund tezi se masalta howa mere mou ki taraf aagaya. Main ne foran apna mou khol diya. Is se pehle Shankar apna lund mere mou may ghussata uskay lund ne mani ki dhaar nikal kar mere mou se takrai aur mera pura mou mani se kharab hogaya. Main ne jaldi se uska lund pakad kar apnay mou may ghussa liya aur uska lund choosnay lagi. Shankar ki mani aik tez dhaar ki sorat may mere halaq se nichay utarnay lagi. Saari mani ko pee lenay kay baad main ne uska lund chaat kar saaf kiya aur phir main ne Shankar ki dhoti utha kar us se apna mou saaf kiya. Main buri tarha se thak chuki thi is liye main nichay hi let gai. Main ne ghadi ki taraf dekha to waha subah kay 6:30 horahay thay. Shankr aakar mere sath let gaya aur mujhe lipta kar bola, kaho meri Raani maaza aaya ya nahi. Main ne usay choom liya aur boli, pyaare maaza to itna aaya hai kay main bata nahi sakti main to chah rahi thi kay meri ye chodai kabhi khatam na ho aur tum sair zindagi mujhe isi tarha mujhe chodtay raho. Shankar nay bhi mujhe kas kar lipta liya aur bola, ha meri Banno mujhe bhi tumhe chod kar bohat maaza aaya hai ab kab mujhe dobara chodnay ka moka dogi. Main muskarai aur boli, mere pyaare ab to main tumhari hoon ab to har raat tumhari hai main tumse roz chodaon gi uskay alawa din may jab bhi tumhe moka mile mujhe chod liya kar main kabhi mana nahi karon gi bas kisi ko pata nahi chalna chahiye. Abhi hamari baatain jari thi kay Shankar ka lund phir khada hogaya. Shankar ne usay mere haath may deta howa bola, dekho bicharay ko phir bhook lagi hai. main hansi aur boli, main tumhare is bicharay ko sari zindagi apni choot ka khana khilati rahon tab bhi iska pait nahi bharay ga. Shankar bola, Janu aik baar aur chodwa lo. Main boli, nahi pyaare abhi nahi abhi 7 bajnay wale hain aur tumne mujhe chodna shuru kiya to 2, 3 ghantay se pehle tum mujhe nahi choro gay is se pehle meri Saas aur Sasur uth jain main chalti hoon. Tum abhi apnay is bicharay ko samjhao din may moka mile to mujhe chod kar apnay bicharay ka pait bhar dena. Phir main usay kiss karkay uthi aur janay lagi to Shankar bola, Neha apni nighty to pehan lo. Main muskarai aur boli, pyaare ab main pehan kar kiya karon gi isay tum rakh lo. Ye keh kar main bahar aagai. Kamray kay bahar mere Sasur Jee bilkul nangay khaday thay. Unka chehra jazbaar se laal horaha tha aur unka lund buri tarha se akda howa buri tarha se saanp ki tarha phankaar raha tha. Main Babu jee ko dekh kar muskarai aur unse lipattay howe boli, kesi lagi aap ko apni Bahu ki acting aur Shankar ki chodai. Babu Jee ne kaha, bohat zabardast meri jaan main to jazbaat may puri tarha pagal horaha hoon dekho main tumhari chodai dekhtay howay 6 baar moth maar chukka hoon magar mera lund hai kay beth hi nahi raha hai. main muskarai aur boli, main aap kay lund ko raat bhar may thand lag gai hai main abhi isko apni choot ki garmi dongi to ye araam se beth jaay ga. Ye keh kar main nay unka lund pura ka pura apni choot may le liya aur phir main unki goud may chadhti hoi boli, ab Sasur Jee aap apni is Bahu ko isi tarha mere kamray may le chalye aur phir khub apni Bahu ko chodiye. Babu Jee mujhe isi tarha goud may uthay mere kamray may le aay aur mujhe bistar par lita kar khud bhi mere upar let gay aur khub zor-o-shor se mujhe chodnay lagay. Babu Jee nay 9 baje tak meri jam kar chodai kari. Chodai kay baad main Babu Jee se kehnay lagi, Babu Jee ab main aap aur Shankar se aik sath chodwana chahti hoon. Babu Jee muskaray aur bole, idea to acha hai par tum hum dono se aik sath kese chodwao gi kyun kay Shankar ko to nahi pata kay main bhi tumhe chod chukka hoon wo mere samnay to tumhare sath kuch nahi karay ga. Main muskarai aur boli, is ka bohat asaan hal hai. mujhe pata hai Shankar mere liye pagal ho chukka hai aur wo din may bhi mujhe chodnay ki koshish karay ga. Main ziyada se ziyada Shankr kay samnay rahon gi aur mujhe pata hai usay jese hi tanhai mili usne mujhe pakad kar chod dena hai. ab aap Shankar par nazar rakhiye ga phir jab mujhe tanhai may nanga kar kay apna lund daal kar mujhe chodna shuru kar day to aap samnay aajain ga. Baki main sambhaal longi. Babu Jee ko mera idea pasand aaya aur wo razi hogay. Phir wo mujhe kiss kar kay apnay kamray may chalay gay aur main isi tarha nangi chadar odh kar so gai. Mere dair se uthnay par kabhi bhi meri Saas nay kuch nahi kaha tha is liye main aaram se soti rahi. 12 baje meri aankh kholi. Shankar ne puray ghar ki safaai kar chukka tha. Main ne nashta kar khana pakaya. Shankar baar baar mere aas paas mandla raha tha aur jese jese usay moka milta to kabhi wo mujhe kiss kar leta kabhi mere boobs ko daba deta ya meri choot aur gand may ungli kar deta. Khana khanay kay baad Saasu Maa aur Sasur Jee apnay kamray may chalay gay. Main kitchen may thi kay Shankar nay aakar mujhe pichay se pakad liya. main hansi aur boli, pyaare kiya sabar nahi horaha. Shankar nay mere boobs ko zor se dabaya aur bola, nahi meri jaan tumhe chodnay ko bohat dil kar raha hai. main muskarai aur boli, pyaare raat tak sabar karo abhi meri Saas aur Sasur ghar may hain. Shankar bola, nahi mujh se raat tak sabar nahi hoga main to abhi tumhe chodon ga. Wo meri saree khonay laga to main boli, kiya kar rahay ho Shankar koi aajay ga. Shankar bola, koi nahi aay ga. Main abhi dekh kar aaraha hoon. Tumhara Sasur kutto ki tarha tumhari Saas ki choot maar raha hai. main muskarai aur boli, agar aesi baat hai to tumhe pura haq hai mujhe chodnay ka ab main tumhe mana nahi karongi. Ab jo chaho mere sath karo. Shankar ne meri baat suntay hi mujhe pura nanga kar diya. Phir usne apni dhoti aur kurta bhi utaar diya. Shankar ka lund pura akda howa tha. Main ne usay hath may pakad liya aur phir ghotno kay bal beth kar uska lund choosnay lagi. 10 minute tak main ne uska lund choosa phir Shankar nay mujhe kitchen may padi hoi dinning table par lita diya phir usne meri tangain mor kar mujhe pakda di phir wo usne apna lund meri choot may daal diya aur khaday khaday hi mujhe chodnay laga jab kay main maazay se siskariyan lenay lagi. Hum dono chodai may buri tarha se khoy howe thay. Achanak hi Babu Jee kitchen may aagay aur bole, ye kiya horaha hai yaha. Babu Jee ki awaaz sunkar Shankar dar gaya aur usne apna lund meri choot se nikaal liya. Babu Jee ghussay se bole, Shankar tumhari himmat kese hoi kay tum hamari Bahu ko chodo. Shankar buri tarha se dar gaya tha wo haath jod kar bola, maaf kardo Sahib Jee galti hogai. Babu Jee ghussay may uski taraf badhay aur bole, chod kar bol raha hai kay galti hogai. Is se pehle Babu Jee Shankar tak pohanctay main un dono ke bich may aagai. Aur boli, Babu Jee aap Shankar ko kuch nahi keh saktay. Babu Jee heraan howe aur bole, Bahu ye tum kiya keh rahi ho ye tumhe chod raha tha aur tum isko hi bachanay ki koshish kar rahi ho. Main boli, main ise isliye bacha rahi hoon kay main ne hi ise bola tha chodnay kay liye. Babu Jee heraan howe aur bole, tum ne ise bola tha chodnay kay liye magar kyun. Is waqt hum Sasur Bahu behtareen acting kar rahay thay. Main phir boli wo is liye kay mujhe mera Pati 6 mahinay kay liye tanha chor gaya hai aur main pyaasi hoon is liye main ne Shankar ko moka diya hai kay wo mujhe chod kar meri pyaas mitaay. Babu Jee bole, agar tumhe itni hi chodai ki bhook hai to mujhe se kehna tha main teri choot ki bhook mitata. Main boli aap chahe to aap bhi mujhe chod saktay hain magar main Shankar se zaroor chodwaon gi. Babu Jee bole, kiya ye tumhara aakhri faisla hai. main boli, ha ye mera faisla hai agar aap gairat mand hain to yaha se chalay jain warna Shankar kay sath mil kar meri chodai karain. Babu Jee ne Shankar ki taraf dekha. Meri tarafdari se Shankar may aaitmaad aagaya tha aur ab wo tan kar khada hogaya tha. Babu Jee ne apna sar jhuka liya to main boli, Babu Jee agar aap Shankar kay sath mil kar mujhe chodain gay to mujhe bohat khushi hogi. Babu Jee ka lund ab tak khada ho chukka tha aur wo unki dhoti se bahar aanay kay liye betaab horaha tha. Main ne aagay badh kar dhoti kay upar se hi unka lund pakad liya aur boli, Babu Jee aap ka khada lund ye keh raha hai kay aap bhi mujhe chodna chahtay hain. Magar ha to mujhe pakad lain ab ye rishtay naatay kiya dekhna. Babu Jee to pehle hi razi thay ye to Shankar kay saamnay acting ki jarahi thi. Ab Babu Jee se ziyada acting nahi ho saki aur unho nay mujhe apni taraf ghaseet liya aur mujhe lipta kar betahasha kiss karnay lagay. Babu Jee ko mujhe kiss karta dekh kar Shankar khush hogaya aur wo hamare paas aagaya aur Babu Jee se bola, Sahib Jee ye hoi na mardon wali baat. Aap ki Bahu bohat sexy hai hum dono mil kar ise chodain gay to bohat maaza aay ga. Babu Jee ne mujhe khud se alag kiya aur Shankar se bole, abhi tu hi meri Bahu ko chod main raat may tere sath mil kar apni Bahu ko chodon ga. Tu meri Bahu ko lekar iskay kamray may ja aur aaram se jitna tera dil karay ise chod teri Malkin ko main ja kar chodta hoon. Wo phir bole ja jaldi jaa yaha khada waqt kyun kharab kar raha hai ja jakar aesh kar. Babu Jee ki baat par Shankar bohat khush hogaya aur bola, Sahib Jee abhi aap ki Bahu ko lekar jata hoon. Shankar mera hath pakad kar kitchen se nikalnay laga to Babu Jee bole, Shankar khub jam kar chodna meri Bahu ko iski cheekhain nikaal dena. Shankar hans kar bola, aesa hi hoga Sahib Jee aap fikar hi na karain. Phir main aur Shankar mere kamray may aagay. Shankar khushi se bola, Neha ye to bohat acha hogaya hai ab to Sahib Jee bhi hamare sath hain ab to hum dono mil kar khub tumhari chodai karain gay. Main muskarai aur boli, ha pyaare ye bohat acha howa hai ab main aik sath dono sorakhon se chodwaya karon gi. Phir Shankar mujhe lekar bistar par aagaya aur usne khub jam kar meri chodai shuru kar di. Shankar ne shaam 7 baje tak meri khub zoron se chodai kari. Raat khana khanay kay baad Babu Jee Maa Jee kay sath apnay kamray main chalay gay. Main apna kaam nimta kar apnay kamray may aai to mere pichay pichay Shankar bhi kamray may aagaya. Shankar ko dekh kar muskaradi. Kamray may aatay hi Shankar ne mujhe nanga kar diya. Main ne socha Babu Jee pata nahi kab aain is liye main ne Shankar se chodwana shuru kar diya. Ye meri chodai ka dosra ghanta tha jab Babu Jee puray nangay kamray may dakhil howe unka lund puri tarha se akda howa tha. Mujeh Shankar se chodta howa dekh kar wo muskaray aur phir hamare paas aakar bole, akele akele hi maazay kiye jarahay hain. Shankar Babu Jee ko dekh kar mujhe chor kar hata to Babu Jee muskara kar bole, laga re yaar is Sali kay 2 soraakh hain aik se tu chod aik se main chodta hoon. Shankar ne let kar mujhe apnay upar lita liya aur meri choot may apna lund ghussa diya. Phir Babu Jee apna lund meri gand may ghuss kar mere upar let gay. Phir dono nay tez tez jhatko se mujeh chodna shuru kar diya. Meri choot aur gand kay bich may patla sa gosht tha jis se mujhe dono kay lund aapas may rigad khatay howe saaf mehsoos horahe thay. Ye pehla moka tha jab main aik sath 2 mardon se chodwa rahi thi mujhe bohat maaza aaraha tha aur main khud ko lazzat kay asmano par mehsoos kar rahi thi. Dono ne puri raat tarha tarha se meri khob chodai kari. Jab hum teeno thak kar let gay to main Babu Jee se boli, Babu Jee aap ko nahi lagta kay hamare ghar may nokar kam hain. Babu Jee bole, kiya matlab main samjha nahi. Main muskarai aur boli, mera kehne ka matlab hai kay bicharay Shankar ko akele puray ghar ka kaam karna padta hai ye bichara kitna thak jata hoga aap ko nahi lagta kay iski madad kay liye hame kuch aur nokar rakhnay chahiye. Babu Jee ab mera matlab samajh gay thay aur unho nay kas kar mere boobs kay nipple ko dabaya jis se meri cheekh nikal gai. Babu Jee hans kar bole, main achi tarha samajhta hoon tera matlab tujhe Shankar ki madad kay liye nahi apni pyaas kay liye aur aadmi chahiye. Main bhi hansi aur boli, main Shankar ki madad kay liye hi keh rahi hoon. Pehle wo log ghar kay kam may Shankar ki madad karain gay phir mujhe chodnay may Shankar ki madad karain gay. Ab aap hi batain is may mera matlab kaha se aagaya. Ha ye aur baat hai kay ye ghar mera bhi hai aur ghar ki koi cheez may apnay istimaal may le loon to is may koi harj nah hai. Meri baat par Babu Jee hans diye aur bole, tu keh to sahi rahi hai. wakaai Shankar ki madad kay liye kuch logo ko hona chahiye. Phir Babu Jee mujhe se bole, achi kitnay logon ko mulazim rakhon. Main muskarai aur boli, Babu Jee 2, 3 aafraad to aur honay chahiye. Babu Jee muskaray aur bole, main 3 nahi 6 aadmiyon ko nokri par rakhon ga. Main Babu Jee baat sunkar khushi se unse lipat gai aur boli, Babu Jee aap bohat achay hain aap ko apni Bahu ka kitna khayaal hai. meri baat par Babu Jee hansnay lagay phir wo Shankar se bole, yaar ab ye teri zimedari hai kay to apnay sathiyon ka intizaam kar. Shankar bola, Sahib Jee ye to koi masla hi nahi hai aap dekhiye ga main aese aadmi laonga kay wo Neha ko chod chod kar iska hulya bigaad dain gay. Main Shankar se boli, ha Shankar mujhe aese hi aadmi chahiye jo mujhe chod chod kar mera hulya kharab kar dain. Shankar isi din se apnay kaam par lag gaya. Dosre hi din wo 6 aadmiyon ko ghar le aaya. Itefaaq ki baat ye hai kay isi din Saasu Maa ko aik mota may dosre shehar jana pad gaya aur ab wo 3, 4 din se pehle nah aasakti thi. Jo aadmi Shankar laya tha wo sab kay sab lambay tadangay aur sehat mand thay. Un sab ki nazrain baar baar mujhe par pad rahi thi kyun mera hulya hi aesa tha kay wo sab mujhe dekhay bina nahi reh pa rahay thay. Main is waqt aik chotay se skirt aur without slive T-Shirt pehni hoi thi aur bagair brazier kay mere boobs T-Shirt may se saaf dikhai de rahay thay. Mujhe un sab ka is tarha dekhna bohat acha lag raha tha. Mujhe bhi wo sab kay sab pasand aay thay aur main bhi unko pasandeedgi ki nigahon se dekh rahi thi. Babu Jee ne mujhe dekha to main ne iqraar may sar hila diya kay mujhe ye sab pasand hain. Babu Jee ne Shankar se kaha, yaar ye sab bharosay kay aadmi to hain na aesa na ho ye har aik ko batatay phirain aur hamari badnami ho. Shankar bola, Sahib Jee aap bilkul befikar rahay Shankar aadmi pehchannay may kabhi galti nahi karta. Shankar ki baat sunkar Babu Jee sab se kehne lagay, main aap sab ko ye baat bilkul saaf bata dena chahta hoon kay mujhe sirf wafadaar log pasand hain aur main aap logon ko sirf isi shart par apnay paas mulazim rakhon ga kay mere ghar ki koi baat aap bahar kisi ko nahi batain gay. Sab kehnay lagay. Sahib koi hamari gardan bhi kaat de jab bhi hum aap se namak harami nahi karain gay. Babu Jee un ki baat sunkar bole, mujhe aap logo ki baat pasand aai ab main asal baat par aata hoon. Wese to mujhe itnay mulazim rakhnay ki zarorat nahi hai. magar ye meri jo Bahu hai Neha is ka kehna hai kay ghar may aur mulazim bhi hona chahiye jo Shankar kay kaam may hath bata sakain. Shankar hamara bohat purana mulazim aur hum ise apna mulazim nahi samajhtay aur ye hamare ghar may aik fard ki tarha rehta hai aur is liye Shankar ghar kay kaam kaaj se farig hokar Meri Bahu ko khub chodta bhi hai jis ki main ne isko puri ijazat de rakhi hai. ab main chaht hoon kay aap log bhi is ghar may ghar kay fard ki rahain aur Shankar ki tarha aap log bhi meri Bahu ko khub chodain. Babu jee ki baat sunkar sab heran reh gay aur herat se mujhe dekhnay lagay. Un may se aik bola, ye aap kiya baat kar rahay hain. Babu Jee muskaray aur bole, aray is may heraan honay ki kiya baat hai. meri Bahu ko shokh hai chodwanay ka aur Shankar ko chodnay ka aur main bhi apni Bahu ko khub chodta hoon aur ab main aap logo se chodnay kay liye keh raha hoon to is may heraani ki kiya baat hai. aur is nokri may dosray kaam ka to bahana hai main to aap logo ko mulazat hi apni Bahu ko chodnay ki de raha hoon. Ab aap log soch lain aik to aap logo ko mahana tankhowa bhi mile gi aur chodnay kay liye meri Bahu bhi. Ab aap logo may se jis ko ye nokri manzoor hai aur yaha rukay warna wo yaha se chala jaay main aap logo ko sochnay kay liye 5 minute de raha hoon. Babu Jee ki baat sunkar sab aik dosre ko dekhnay lagay. Sab hi is maazaydaar nokri par khush thay aur phir wo bolay, Sahib Jee hame ye nokri karni hai. Sab ki baat sunkar Babu Jee khushi se bolay, to phir aap logo ki job pakki. Main jo khamosh bethi thi kehnay lagi. Babu Jee abhi inki nokri pakki na karain. Babu Jee ne herat se mujh se kaha, ab kiya baat hai sab kuch to tumhari mazi se howa hai. main muskarai aur boli, ha main yehi chahti thi magar main pehle in sab ko test karna chahti hoon kay ye sab meri sahi se chudai kar pain gay ya nahi. Babu Jee meri baat sunkar muskaray aur bole, ha ye baat to sahi hai. main uthi aur sab se boli, main aap logo se pehle chodwa kar aap logo ki mardangi test karon gi phir aap logo ki job pakki hogi. Ab aap sab apnay apnay kapdain utaar dain takay main aap sab kay lund dekh sakon. Un may se aik Babu Jee se bola, Sahib Jee pehle inko nanga karain takay pehle hum dekhain kay jis kaam kay liye hame rakha ja raha hai wo hame pasand aata bhi hai ya nahi. Uski baat sunkar Babu Jee hans paday aur mujhe se bole, Bahu Rani iski baat bhi sahi hai pehle tum inko apna jism test karwao. Babu Jee ki baat sunkar main muskaradi. Kisi kay samnay ab mere liye nanga hona ab kiya badi baat thi. Main ne foran hi apnay kapday utaar diye aur nangi hogai. Mera khubsurat sexy jism dekh kar sab ki aankho may chamak aagai. Phir sab ne aik aik karkay apnay apnay kapday utaar diye. Ab khush hone ki bari meri thi kyun kay un may se kisi ka lund bhi 9 inch se kam nahi tha. Babu Jee sab se bolay, main aap 6 logo ko 6 ghantay de raha hoon aur khud dosre kamray may ja raha hoon. Ab aap logo ne meri Bahu ki aesi chodai karni hai kay mujhe is ki cheekhain dosre kamray tak sonaai dain aur in 6 ghanton kay doraan
          Happy Monday!        

I've taken a couple of weeks of to recoup and have been itching to make something.  I thought it might be fun and relaxing to embroider a couple of flour sack dish towels I've had laying around.  I wanted to keep it simple for a couple of reasons.  First, so I'd actually finish. Second, so I would actually use them and not hoard them like the days of the week ones my Grandma gave me.

So with a summer theme in mind,  I started with this.

Any guesses?  No, not crazy long mushrooms - although that is what they look like.  Popsicles of course!  Sometimes its best to admit defeat and move on.  This is one of those times. I'm going to blame it on my seizure brain.  Milk it for all it's worth.




I have slowly started sewing again.  Here's a peek of what I'll share tomorrow.  Turned out adorable - even with my ridiculous fabric picks!  Wish I could blame that choice on a wacked out brain.

And in other news,  I had a EEG yesterday.  I'll get results Thursday.  This test will just confirm that no one has any idea why I became possessed by spirits for six days (and to rule out epilepsy).  Oh, and I might want to become an EEG tech.  I found the whole thing to be pretty cool.



pattern giveaway ends Saturday....
and your chances of winning are great!

          De Bedstede        

Lekker knus voor de ene en krap voor de ander. Slapen in een bedstede of slapen in een doos? Vroeger werd er niet geslapen in een bed, onder een heerlijk donzen dekbed; lekker languit liggend. Men sliep juist half zittend in een afgesloten houten kast, ook wel de bedstede of beddenkast genoemd.

 

Geen donzen dekbed maar onder stro

Ledikant

 

Bedsteden waren vaste, vaak kleine, ruimten tegen de wand van bijvoorbeeld een woonkamer of een keuken, in boerderijen ook op de deel en in stallen. Bedsteden waren door houten wanden van elkaar gescheiden, de ingangen aan de voorkant werden door deuren of gordijnen afgesloten.

 

In boerderijen werden bedsteden vaak naast elkaar gebouwd zodat er hele bedstedenwanden ontstonden. Soms zat daar een kast tussen, de spinde geheten.

Ledikant - Betternights

In de grote steden deed het comfortabele ledikant in de loop van de negentiende eeuw zijn intrede, maar op het platteland bleef de bedstede tot ver in de vorige eeuw nog in gebruik.

Ledikant

Dat kwam omdat plattelanders veel behoudender waren en omdat de bedstede vooral daar veel voordelen bood. Het gaf een zekere privacy en dat was prettig want hoe groter de boerderij, hoe meer mensen er op een betrekkelijk kleine oppervlakte woonden. Daarnaast werd het in een gesloten bedstede sneller warm (mede door eigen lichaamswarmte) en in de winter dan ook sneller behaaglijk. Ook kon een bedstede overal gemaakt worden in de boerderij, in de kamer, keuken of stal, men had geen aparte slaapkamer nodig. Deuren dicht of gordijntjes ervoor en het oogde weer opgeruimd.

 

Nadelen waren er natuurlijk ook, het kon er knap benauwd zijn met gesloten deuren en dan is het ook nog eens aantrekkelijk voor ongedierte als luizen en bedwantsen. Ook waren bedstedes vaak klein, de mensen sliepen zittend op een matras, vaak een zak gevuld met gevuld met stug stro in plaats van een donzen dekbed. Ook sliepen zij op zachter kaf, op een bedbodem van lossen planken. Vaak werd er in de ruimte rond de bedstede gestookt, soms zelfs naast een vuurplaats. Desondanks kon het nog flink koud zijn in de winter zodat er vaak kruiken of in het vuur opgewarmde veldkeien mee werden genomen in bed. Kruiken en bedkeien gaven hun warmte geleidelijk af zodat het toch behaaglijk warm bleef. 

Ledikant

Het ondergeschoven kind

Vroeger waren er vaak meer gezinsleden dan bedstedes zodat het gebruikelijk was om met meerdere personen in één bedstede te slapen. De ouders en vaak nog één of twee kinderen sliepen bij elkaar. Kwam er dan nog een kindje bij dan werd er vaak een plank of ruimte onder de bedstede bijgemaakt en daar het kindje ondergeschoven. Van dit gebruik komt de uitdrukking “het ondergeschoven kindje”.

 

Liggend slapen onder een dekbed

Zittend slapen weten we inmiddels, kan wel maar is verre van ideaal. Vroeger werd liggend slapen echter ook geassocieerd met de dood en dacht men dat het bloed naar het hoofd steeg dus sliep men half zittend.

Vandaag de dag weten we dat liggend slapen onder een goed dekbed, waarbij het lichaam zo gelijkmatig mogelijk wordt ondersteund het beste is voor ons. Ook worden we niet meer warm gehouden door bedkeien en kruiken. Met een lekker zacht donzen dekbed van Betternights bijvoorbeeld zouden onze voorvaderen veel comfortabeler hebben geslapen.

Liggend slapen - bedstede

 


          5 Tips voor een rustige slaap        

Een verkwikkende slaap is de voorwaarde voor een fit begin van de dag, je bent uitgerust en goed gemutst. Ook heeft u nog zo’n heerlijk donzen dekbed, zelfs dat staat niet 100% garant voor een rustige slaap. Daarom volgende 5 tips om de nachtrust goed te beginnen. Want een goede dag begint ‘s nachts en dat wensen wij ook u toe.

 

1)        Geen cafeïne ’s avonds

 

Van cafeïne houdende drank is het beter om al vroeg op de avond de vingers ervan te laten. Koffie, zwarte of groene thee, energiedrankjes en cola geven energie en maken het lastig om in te slapen. Cafeïne zorgt ervoor dat je organen worden gestimuleerd en je brein alert blijft. In de ochtend kan dit handig zijn, maar beter is het ook daar om het bij maximaal twee kopjes te houden. Zelfs deze kunnen van invloed zijn op de nachtrust. Slaaponderzoek heeft aangetoond dat ze ’s nachts korte waakmomenten veroorzaken, die ervoor zorgen dat je ook vroeger wakker wordt. Koffiedrinkers zijn zich hier vaak niet van bewust en ook niet iedereen is even gevoelig voor cafeïne. Sommige mensen liggen na het nemen van cafeïne met een roffelend hart schaapjes te tellen. Toch staan ze vermoeider op omdat, zonder dat ze het merken, hun slaap veelvuldig kort onderbroken wordt en niet de diepe slaap wordt bereikt die nodig is om goed uit te rusten. Ook zijn dit de typen slapers die vaak draaien van rug, naar zij of naar buik op hun hoofdkussen.

 Slapeloosheid

Pas op, cafeïnevrije koffie is een goed alternatief voor wie van koffie houdt, maar bevat altijd nog een kleine dosis cafeïne. Tien kopjes cafeïnevrij is één kopje gewone koffie. Daarentegen is een beker melk al dan of niet met honing nog steeds een goede keuze als slaapdrank, wie kreeg het niet als kind? Tryptofaan is een aminozuur dat in melk en andere eiwitrijke voeding voorkomt. Het is belangrijk voor de aanmaak van serotonine en heeft daardoor slaapverwekkende eigenschappen. Kies niet voor warme chocolademelk, cacao pept op.

 

2)       Een warm bad, ontspant en geeft rust

Vooral als de nachten koud zijn is een warm bad ’s avonds een goed middel om te ontspannen en een goede voorbereiding voordat u onder uw dekbed kruipt. Het beste is badwater tussen de 35 en 38 graden Celsius warm en 10 tot 20 minuten badderen. Ook een warme douche kan heerlijk ontspannend werken echter niet koud na-douchen, dat zet de bloedsomloop weer op scherp en maakt weer wakker.

Vooral mensen met hooikoortsklachten doen er goed aan ’s avonds de pollen van zich af te wassen!

 

3)       Inslaap-horror door opwindende films

Indrukwekkende scenes uit actie- of horrorfilms blijven intensiever in het hoofd spoken als men denkt. Bij het inslapen worden deze beelden verwerkt en kunnen tijdens de slaap steeds weer terugkomen. Dit wederom zorgt voor een hogere hartslag en met een hogere hartslag kan het lichaam niet in de rustfase komen. Het beste is geen tv kijken voor het slapen gaan, zonder tv is het misschien wel spannender in bed? Ook ligt uw donzen kussen automatisch minder lekker, als u er al uren van tevoren in ligt om nog een film te kijken. 

 

4)       De kater van een slaapmutsje

Wat is het toch saai, dat slapen. Alcohol is een goed slaapmutsje, maar een ramp voor het goed kunnen doorslapen. Een glas wijn kan helpen om sneller in slaap te vallen, maar het slaapverwekkende effect duurt maar een paar uurtjes. Daarna word je wakker, klaarwakker want alcohol werkt niet alleen maar verdovend, het werkt ook stimulerend. Vandaar dat mensen die vaak alcohol drinken moeite hebben met uitslapen. Tja, en dan ook nog de slaap verstorende bijeffecten als een verstopte neus en die volle blaas.

beter slapen - slaapmutsje

 

5)       Lekker pikant

Lekker scherp gegeten? Dan kan dat je dat ’s nachts letterlijk bezuren. Scherpe of gepeperde voeding geeft brandend maagzuur, wat wederom de nachtrust verstoord. Hoeft niet altijd het geval te zijn, maar het is zeker niet bevorderlijk voor een goede nachtrust. Het is sowieso beter om een paar uur voor het slapen gaan niet al te rijk meer te dineren. Om niet wakker te worden met een knorrende maag is het fijn om iets lichts verteerbaar en calorie-arms te eten voordat je naar bed gaat. Neem dan een uurtje voor het slapen een kleine avondsnack als een cracker of rijstwafel en smeer er bijvoorbeeld humus op. Humus is gemaakt uit kikkererwten en deze zitten vol met vitamine B6 die de aanmaak van melatonine boosten, een stofje dat je helpt bij het inslapen. 

 

Tips om beter te slapen

Zijn bovenstaande 5 tips nog niet voldoende om u lekker te laten slapen op uw heerlijke kussen en onder uw warme dekbed? Bekijk dan onderstaande video, waarin nóg meer tips aan het licht komen. 

 

 

Wilt u meer weten over slapen, (donzen) dekbedden, hoofdkussens of over slaap? Volg dan een van deze linkjes:

 


          Placebo & Mental Time Travel        

Figure 1: Imagining a healing white light might actually precipitate the body's own capacity to deliver pain relief (e.g. opioids), but won't reduce the size of a cancerous tumour.

Placebo-activated opioids, for example, not only relieve pain; they also modulate heart rate and respiration. The neurotransmitter dopamine, when released by placebo treatment, helps improve motor function in Parkinson's patients. Mechanisms like these can elevate mood, sharpen cognitive ability, alleviate digestive disorders, relieve insomnia, and limit the secretion of stress-related hormones like insulin and cortisol.

In one study, Benedetti found that Alzheimer's patients with impaired cognitive function get less pain relief from analgesic drugs than normal volunteers do. Using advanced methods of EEG analysis, he discovered that the connections between the patients' prefrontal lobes and their opioid systems had been damaged. Healthy volunteers feel the benefit of medication plus a placebo boost. Patients who are unable to formulate ideas about the future because of cortical deficits, however, feel only the effect of the drug itself. The experiment suggests that because Alzheimer's patients don't get the benefits of anticipating the treatment, they require higher doses of painkillers to experience normal levels of relief...

...one way that placebo aids recovery is by hacking the mind's ability to predict the future. We are constantly parsing the reactions of those around us—such as the tone a doctor uses to deliver a diagnosis—to generate more-accurate estimations of our fate. One of the most powerful placebogenic triggers is watching someone else experience the benefits of an alleged drug. Researchers call these social aspects of medicine the therapeutic ritual. [Italics added] Link


This is the first time I've considered the intimate relationship between mental time travel and the placebo effect. The mental time travel hypothesis supposes that the same memory system (episodic) which allows us to vividly recollect past events is also activated when we anticipate future events. The research above suggests that patients who lack the cognitive capacity to consider the future also fail to show placebo benefits.

If this is true, then new age remedies such as visualization, meditation or hypnosis may have successful impacts on patients. Simple activities such as imagining or recollecting comfort and peacefulness could affect placebogenic triggers for pain relief.

Similarly, people who struggle to construct vivid mental images or lack empathy for the experience of fictional characters, may also be less susceptible to placebogenic triggers.
          Microsoft Oo Ugu Dambayn Ogolaatay In Mobile-Ka Android Ku Shaqeeya Lagu xidhi Karo Laptop Ka Windows-ka.        
Shirkadda caanka ah ee Microsoft ayaa shaaca ka qaadday in ay soo saartay barnamaamijka Windows 10 oo lagu daray adeeg cusub oo dadka isticmaala talefannada gacanta iyo qalabka kale ee ku shaqeeya barnaamijka Android u ogolaanaya in ay ku xidhi karaan kombiyuutarrada ku shaqeeye windows 10 iyada oo looga baahan yahay keliya in ay barnaamij […]
          Italian Film Festival returns to IUPUI for sixth year        
INDIANAPOLIS—The Italian Film Festival returns to Indianapolis for a sixth year on April 7 with a slate of 10 films running through April 29.Indianapolis is one of 12 cities around the nation hosting the Italian Film Festival USA. The festival is presented in collaboration with the Department of World Languages and Cultures in the School of Liberal Arts at Indiana University-Purdue University Indianapolis and is sponsored by the Italian Cultural Institute of Chicago, Italian Heritage Society of Indiana, Home Advisor, Discount Copies, and Indianapolis-Monza Sister Cities."We are pleased to host an event of such cultural relevance on campus one more year. The festival is now part of Indianapolis international landscape.”All films are presented with English subtitles and are free and open to the public.The films will be shown in the Lilly Auditorium on the lower level of the IUPUI University Library, 755 W. Michigan St.The schedule for the festival is as follows:"Lo Chiamavano Jeeg Robot” ("They Call Me Jeeg"), drama, 6 p.m. Friday, April 7: Enzo comes into contact with a radioactive substance and discovers he has superpowers. Then he meets Alessia who is convinced Enzo is the hero from the famous Japanese comic strip Steel Jeeg Robot."Programma Di Cortometraggi" ("Short Film Program"), various genres, 1:30 p.m. Sunday, April 9: Featuring the short films Beautiful, Black Comedy, Candie Boy, Dear Martin, Our Hebrews, Toilets, Where Water Comes Together with Other Water."Belli Di Papa” ("Daddy’s Boy"), comedy, 3:30 p.m. Sunday, April 9: Vincenzo, a successful businessman and widower, suddenly finds himself solely in charge of his three twenty-something children living meaningless lives—Matteo, Chiara, and Andrea—who keep him up at night with worry. To bring his kids back to reality, Vincenzo dreams up a plan to convince them that they need to do something they’ve never done before—work!“Un Paese Quasi Perfetto” (“An Almost Perfect Town”) comedy, 6:30 p.m. Friday, April 14: A new factory will be built in a small town in the middle of the southern Dolomites on the condition that the residents convince a doctor to relocate his practice there. Motivated like never before, the residents hatch an elaborate plan to convince him.  Will their attentions and the beautiful Anna make him stay? (Sponsored by Home Advisor)"La Pazza Gioia ("The Crazy"), comedy, 3:30 p.m. Saturday, April 15: Beatrice is a blabbermouth and a self-proclaimed countess who believes she is intimate friends with world leaders. Donatella is a young, quiet tattooed woman, locked in her own mystery. They are both patients of a women’s mental institution and classified as socially dangerous. The film tells the story of their unpredictable friendship that will bring them to a hilarious and touching escape in search of a little happiness in the world of the sane."Andrea Doria: I Passeggeri Sono In Salvo” ("Andrea Doria: Are the Passengers Saved"), documentary, 1:30 p.m. Sunday, April 23: On July 25, 1956, the Italian passenger liner Andrea Doria was broadsided by the ship Stockholm near Nantucket Island. Pierette, a 9-year-old Italian girl immigrating to America with her grandparents, was among the 1660 survivors of the most catastrophic sea collision in peacetime history. For the 60th anniversary, Pierette returns to her native village of Pranzalito to document on film the hidden truth surrounding the tragedy. Interviews with survivors and naval experts throughout Italy and the U.S. are accompanied by re-enactments of Pierette’s departure from her village and her arrival to the New World. Archival footage from the Ansaldo shipyard accompanies the narration by some survivors and naval experts."Le Confessioni” ("The Confession"), drama, 3:30 p.m. Sunday, Sunday April 23: In a German luxury hotel, the economic ministers of the world’s eight most powerful countries are meeting and adopt a secret maneuver that will be financially devastating to several countries. The director of the International Monetary Fund, Daniel Roché, invites an Italian monk to the summit to hear his confession. A tragic and unexpected incident occurs and the meeting must be suspended. In a climate of doubt and fear, the ministers and the monk engage in an intensifying challenge regarding the secret.“Che Vuoi Che Sia” (“What’s the Big Deal?”), comedy, 6 p.m. Friday, April 28: Anna and Claudio are pushing back the decision to have a baby until the time they will be financially better off. Their hopes lie in Claudio’s new website idea, but the crowdfunding needed to launch the website doesn’t bring in the needed money. One evening after a party, Claudio jokingly posts a video daring the "people of the Internet” to offer a donation in exchange for a compromising video of himself and Anna. Unexpectedly the joke is a huge online success.“La Via Della Conciliazione” (“The Road to Reconciliation”), documentary, 1:30 p.m. Saturday, April 29: The Via della Conciliazione with St. Peter’s Basilica in the background is one of Rome’s most famous images. But few realize that this street has not always been there and, in fact, it should not be there.  Things changed in the 1930s when Benito Mussolini forged a treaty with the Holy See, leading to the birth of the Vatican City, the smallest state in the world. To commemorate the reconciliation between the Italian State and the Holy See, the Via della Conciliazione was created. Using archival film and interviews with the last living eyewitnesses, this film relates the story of an architectural project that had enormous impact on the history, religion and lives of the people of Rome.“Veloce Come Il Vento” (“Italian Race”), drama, 3:30 p.m. Saturday, April 29: The passion for racecars has always flowed in the veins of Giulia De Martino. She comes from a family that churned out racecar champions.  At the age of17 she will participate in the GT Championship under the guidance of her father, Mario.  But one day, everything changes and Giulia must face the racetrack and life all alone, until her older brother, Loris, returns and complicates the situation. (Sponsored by Indianapolis-Monza Sister Cities)
          Sybil A.: Relaxing Bath        

Found via:beeg sybill nude bath (1)sybil a bath nude (1)

The post Sybil A.: Relaxing Bath appeared first on Nude Model Pics.


          Waar gemeente, UWV en Belastingdienst falen        
Onze jongste zoon kreeg een brief. Van de Belastingdienst. Brieven krijgen is voor jonge mensen in het algemeen al vrij bijzonder. De enige afzenders zijn overheden, lijkt het; een teken aan de wand als het gaat om vooruitgang. Het bijzondere … Lees verder
          Woonkamer Interieur Shoplog        
Ik kreeg het ineens op de heupen en wilde een kleine aanpassing in de woonkamer doen om het wat gezelliger te maken. Samen met mijn moeder maakte ik er een leuk dagje uit van en ging heel wat winkels af om leuke accessoires te scoren. Wat ik heb gekocht laat ik jullie graag zien! Vergeet je natuurlijk niet te abonneren, vind ik leuk! Volg mij: Twitter – Instagram – Facebook – Youtube – Bloglovin’
          3x ontbijt zonder ei        

Dol op een eitje bij het ontbijt? Door het hele eierschandaal, kan het zijn dat je een leeg eierschap aantreft in de supermarkt. Dan maar even wat anders bedenken. Ook zonder ei kun je een heerlijk ontbijt op tafel zetten!  1. Griekse yoghurt met honing en walnoot 2. Ham-kaascroissants 3. Smoothie bowl met aardbei en...

Het bericht 3x ontbijt zonder ei verscheen eerst op Keuken♥Liefde.


          Snelle pruimencake        

Afgelopen maandag kreeg ik weer eens een kistje pruimen van mijn vader. Mijn ouders hebben een pruimenboomgaard en het lijkt wel alsof ze elk jaar meer pruimen krijgen. Ik heb inmiddels al heel wat smakelijke pruimenrecepten met je gedeeld op KeukenLiefde maar een snelle en makkelijk te maken pruimencake ontbrak nog. Dat kan niet toch?...

Het bericht Snelle pruimencake verscheen eerst op Keuken♥Liefde.


          Rigatoni diavola        

Een tijdje geleden bestelde Johan in een Italiaans restaurant pasta diavola, oftewel pasta met pittige tomatensaus. In de variant die Johan kreeg zat ook gehakt in de tomatensaus. Een soort bolognesesaus dus, maar dan pittiger. Hij vond het heerlijk! Aangestoken door Johan zijn enthousiasme ging ik thuis zelf aan de slag. Deze rigatoni diavola is...

Het bericht Rigatoni diavola verscheen eerst op Keuken♥Liefde.


          Italiaanse biefstuksalade        

Als je mij volgt op Instagram of mijn wekelijkse Kijkje in de keuken leest, dan heb je hem misschien al voorbij zien komen: Italiaanse biefstuksalade! Omdat ik veel vragen kreeg om het recept te delen doe ik dat met liefde. Deze goedgevulde salade met Italiaanse smaakmakers en malse biefstukreepjes is echt een verwengerecht en heel makkelijk om...

Het bericht Italiaanse biefstuksalade verscheen eerst op Keuken♥Liefde.


          Dit was byAranka in 2015        
2015 was voor mij een best spannend jaar, voor mijn blog gezien tenminste. Er waren een aantal wat grotere veranderingen achter de schermen die ervoor hebben gezorgd dat het dit jaar alleen maar beter met mijn site ging. Voor de rest neem ik jullie mee door dit artikel om even alles weer op te halen, best gelezen artikelen te laten zien en gewoon even lekker in de cijfertjes te neuzen. Van de week kreeg ik weer mijn jaarlijkse overzicht te zien van een plugin van WordPress die alles bijhoudt. Zo vertelde het mailtje mij dat mijn site dit jaar meer dan 3.000.000 keer bekeken is en ik 599 nieuwe berichten tot nu toe plaatste, bizar! Niet alleen met de statistieken ging het beter, met mijn bankrekening ook. Eind 2014 nam ik de grote stap (dat vond ik toen heel spannend) om van media bureau te veranderen. Sinds dien heb ik een nieuw mediabureau en gaat het echt een stuk beter met mijn inkomsten, heel fijn! Dat geeft echt een stukje vrijheid en de mogelijkheid tot leuke dingen doen en sparen. Maar goed, dat waren een aantal cijfers waar ik heel trots op ben en hopelijk gaat dat alleen maar beter […]
          Renewable energy and energy efficiency on 10th June 2013        

Blogs

Goldman Ups Renewable Energy Investment - June 6, 2013 - Zacks ...
By Zacks Equity Research
Following the announcement of its plans to invest about ??50 billion ($487 million) in the Japan Renewable Energy Co. unit, a solar power generation company in Japan over the next 5 years, The Goldman Sachs Group, Inc.'s private equity ...
Zacks Investment Research - All...

Google Signs Renewable Energy Deals For Finnish Data Center ...
By Chris Crum
Google announced on Tuesday that it has signed agreements with O2 and Allianz, which will will power its Finnish data center with renewable energy for the next ten years. This marks Google's fourth long-term agreement for renewable ...
WebProNews

Interior Department Approves New Renewable Energy Projects
By SilvioMarcacci
DOE has been considered the catalyst of renewables in America, but two major announcements by the Interior Department may have just served notice it could be the real driver of clean energy growth during President Obama's second term.
The Energy Collective - The world's...

China Has Invested Billions Of Dollars In Renewable Energy ...
By Mridul Chadha
China has invested at least $40 billion, mostly in developed countries, to support 6000 MW of renewable energy projects over the last 10 years.
CleanTechnica

GLREA's Michigan Energy Fair Highlights Renewables « CBS Detroit
By Matt Roush
If you wanted to learn more about the business case for renewable power, the Michigan Energy Fair in West Michigan's Ludington was the place to be Friday.
CBS Detroit

Renewable Energy in Australia | The Energy Collective
By SilvioMarcacci
Australia may be one of the most coal-dependent economies in the world, but a new analysis of government data compiled finds Australia on track to not only hit 22% renewables by 2020, but an unprecedented 51% of all electricity by 2050.
The Energy Collective - The world's...

Secretary Jewell Announces Approval of Three Renewable Energy ...
Secretary Jewell Announces Approval of Three Renewable Energy Projects in Arizona and Nevada.
ExcitingAds! DOI

Renewable energy electrcity sales rise 2012 led by Portland and ...
Renewable energy sales for the top 10 green power utility programs was up 8 percent to 4.2 million MWs in 2012, the National Renewable Energy Lab reports.
Denver Post: All Blogs

Tea Party and Renewable Energy | The Energy Collective
By JosephRomm
The fight to bring cheaper, clean energy to Georgia is uniting some unlikely allies. Renewable energy advocates and leaders of the Atlanta Tea Party are taking on utility giant Georgia Power.
The Energy Collective - The world's...

Renewable Energy Rolls On – Drawing Support From Industry and Ag
By greenman3610
Renewable energy lobbyists are undefeated this year in defending the state-level purchasing mandates that have helped fuel explosive growth in industries like wind and solar, and that streak looks set to remain intact as part-time state ...
Climate Denial Crock of the Week

FAIR Coalition Forms to Level the Playing Field for Renewable ...
Renewable energy companies across the US formed FAIR to lobby for passage of the Master Limited Partnerships Act. ... It would simply extend Master Limited Partnerships (MLPs) to renewable energy projects as well. Believe it or not, ...
SustainableBusiness.com Investor News

Interior approves 3 renewable energy sites in West - 8 News NOW
The Interior Department has approved three renewable energy projects in Nevada and Arizona that officials say will generate enough electricity to power nearly 200000 homes. The projects are the...
Las Vegas News from 8NewsNow.com

Renewable Energy Mandate in California | The Energy Collective
By HermanTrabish
A just-proposed California law would do away with the state's 33 percent renewables mandate in favor of a coherently procured greentech future. The plan is backed by renewables advocates and approved by grid operator leadership.
The Energy Collective - The world's...

Vermont's Standard Offer Renewable Energy Program: Episode 10 ...
By John Farrell
“A lot of the utilities don't totally understand this new paradigm that's coming.” David Blittersdorf of AllEarth Renewables has been working to advance renewable energy in Vermont for years, and was instrumental in getting the state's standard ...
Institute for Local Self-Reliance...

Fuel Fix » Colorado officials talk secession over renewable energy ...
By Associated Press
Colorado officials talk secession over renewable energy law, other issues.
Fuel Fix

Commentary: MLPs a powerful tool to boost renewables | Midwest ...
By guest contributor
It's time to allow renewable energy access to this important market tool, which has spurred tremendous investment in the nation's energy infrastructure.
Midwest Energy News

Interior Department Approves Up To 4GW In New Renewables ...
By Silvio Marcacci
Interior Department approves 3 major renewable energy projects & announces first offshore wind lease auction, totaling up to 4GW in new renewable capacity.
CleanTechnica

Hickenlooper to Sign Renewable Energy Bill Today - Colorado Pols
By Colorado Pols
Fox 31's Eli Stokols has the story: After nearly a month of deliberation, Colorado Gov. John Hickenlooper is expected to take action Wednesday on a handful of controversial bills that remain unsigned.
ColoradoPols.com - ColoradoPols.com

US Military and Renewable Energy Goals | The Energy Collective
By TinaCasey
National Renewable Energy Laboratory announced a switchgrass-based jet biofuel process that is expected to involve 95 percent fewer greenhouse gas emissions than conventional jet fuel production.
The Energy Collective - The world's...

5 MW Lithium-Ion Energy Storage System Unveiled In Oregon -- Will ...
By Nathan
The new energy storage system — which is a demonstration project — will allow the storage of the excess electricity occasionally produced by some intermittent renewable energy sources, such as wind and solar, as well as providing other ...
CleanTechnica

Renewable energy and Realpolitik - Scots Politics
By Ross Garner
In the week after Scotland misses its green emissions target, ROSS GARNER untangles the tricky web surrounding the deceptively-simple notion of fighti.
Scots Politics

US Navy Renewable Energy News | The Energy Collective
By TinaCasey
The Navy got its first ever solar powered electric vehicle charging station last week, in yet another demonstration of a slow but steady transition out of petroleum dependency by the US military.
The Energy Collective - The world's...

Nebraska Ethanol Plant Sold to Green Plains Renewable Energy ...
By Meghan Sapp
In Nebraska, Green Plains Renewable Energy Inc. and Choice Ethanol Holdings LLC have signed an agreement to purchase the former Nedak Ethanol plant in Atkinson. The deal includes an ethanol plant with an annual production capacity ...
Biofuels Digest

Provide Equal Benefits for Renewable Energy Producers ! PLEA ...
By Cher C.
Provide the same tax benefits and financing to renewable energy producers that coal, oil and natural gas producers have received for decades.
Care2 News Network

The Trouble with Renewable Energy Forecasting | The Energy ...
By robertwilson190
Adding 1200 GW of new solar to electricity grids each year will quickly see solar power saturating. Will we figure out how to store electricity on a multi gigawatt scale within a decade?
The Energy Collective - The world's...

DoD Buzz | Green Energy Deal Tops $23 Billion in May Awards
By Brendan McGarry
The Army plans to buy the renewable energy from privately developed power plants, according to the May 7 announcement. The facilities are to be built, operated and maintained by companies under an agreement hailed by service officials ...
DoD Buzz

Natural Gas Stock Alert: Clean Energy (CLNE ... - InvestorIdeas.com
Natural Gas Stock Alert: Clean Energy (CLNE) and Covanta (CVA) Open First CNG Fueling Station in Nationwide Partnership to Transition Garbage Truck Fleets to Cleaner Natural Gas.
Investorideas.com renewable energy...

Legislation is key for renewables in Libya – Khairy Agha, REAoL ...
By Sami Zaptia
Speaking on Wednesday at the third and final day of the MEED “Libya Projects 2013” conference in Tripoli, Khairy Agha, Chairman of the Renewable Energy Authority of Libya (REAoL) said that legislation was the key to Libya's policy in this ...
Libya Herald

Powering our Finnish data center with Swedish wind energy ...
By Green Blog
We've just inked agreements with O2 and Allianz to supply our Finnish data center with renewable energy for the next 10 years—our fourth long-term agreement to power our data centers with renewable energy worldwide, and our first in ...
Google Green Blog

NLP Solar Sales Training June 12 & 13 - New Bonus for Contractors ...
By Rich Hessler
The World's #1 Renewable Energy Network for News & Information. Sign In or Register · Renewable Energy World Logo. Friday, June 07, 2013. Sections · Home · News · Opinion & Commentary · Featured Blogs · Research & Reports · Video ...
Renewable Energy News - RenewableEner...

A Significant Win for Clean Energy in Colorado | Noah Long's Blog ...
By Noah Long
With today's signature, Senate Bill 252, increases Colorado's Renewable Energy Standard for co-operative associations that provide wholesale electricity in the state, and for large electric associations that provide service to at least 100,000 ...
Switchboard, from NRDC › Noah...

What Happens When California's 33 Percent Renewables Mandate ...
By Herman K. Trabish
Assembly Bill 177 (AB 177), authored by Assemblyman V. Manuel Perez (D-56th District), describes a new way for California to approach the procurement of renewables like solar, wind and geothermal, along with energy efficiency (EE) tools ...
Greentech: Other Energy

DTE Energy requests drop in surcharge for customers : News ...
By Roxanne Werly
DTE Energy has filed an amended renewable energy plan with the Michigan Public Service Commission (MPSC) that proposes to lower the monthly renewable energy surcharge paid by residential customers from $3 to 43 cents.
Up North Live - Local News

Why A National Energy Policy Would Benefit the Insurance Industry ...
By Christine Hertzog
Some insurance companies already offer insurance products for renewable energy projects. But it hasn't really gone mainstream yet, with most insurance being custom-designed for projects. Typically, insurance companies provide ...
Smart Grid Library

Mainstream Renewable Power, Actis Announce 600 Mw Solar, Wind ...
CLEANTECHNICA - Attracted by the aggressive renewable energy planned in Chile, project developer Mainstream Renewable Power and investor Actis have announced plans to set a joint venture in the South American country. The joint ...
solarplaza.com latest news

California's Renewable Restrictions May Slow Arizona Solar Plant ...
By Chris Clarke
The Interior Department approved three new renewable energy projects on public lands in Arizona and Nevada on Monday. But one of those plants probably won't be built until the developer finds a California utility to buy the power, and that ...
KCET Feed

ARENA's big regional boost for renewable energy | Eco News
By David Twomey
The Australian Labor government's Resources and Energy Minister Gary Gray has announced a major program expected to generate 150 megawatts (MW) of electricity from renewable energy sources in regional and remote locations within ...
Eco News

Bristol MPs back South West green energy manifesto - Bristol24-7
By Christopher Brown
Renewable energy not-for-profit group Regen SW are the drivers behind the new pledge. Their research suggests the region is not on track to hit government renewable energy targets of 15% by 2020, despite some 10,000 people being ...
Bristol24-7

Investorideas.com Newswire - SURVEY: THE GREENER THE ...
WASHINGTON, D.C. - June 6, 2013 (Investorideas.com renewable energy newswire) Three out of four small businesses responding to a recent survey reported that, unlike much of the economy, sales for green products and services actually ...
Investorideas.com renewable energy...

Community Solar Concept A Big Hit At Michigan Energy Fair « CBS ...
By Matt Roush
It may just be the way solar energy finally fulfills its promise of cheap, clean electricity. The dedication of a new community solar installation in Traverse City Friday was the buzz on Saturday at the Great Lakes Renewable Energy Association's ...
CBS Detroit

Stand Firm | War on Subsidies: Brussels Questions German Energy ...
By Sarah
Since 2000, Germany has used the EEG to promote the expansion of renewable forms of energy. To ensure that the construction of expensive solar and wind farms is worthwhile for private individuals and investors, they receive a guarantee ...
Stand Firm

Investorideas.com - Surging Demand for CIGS Solar in Japan ...
Point Roberts, WA - June 10, 2013 (Investorideas.com newswire) Investorideas.com, an investor research portal specializing in investing ideas in leading sectors including renewable energy stocks, reports on recent news and developments ...
Investorideas.com renewable energy...

State imposes 'double standard' for green energy - WND
By Jack Minor
While wind and solar are defined as renewable energy that count towards the goal, hydro power, which many rural electric associations use, does not. Democrats specifically rejected an amendment by Saine that would have included hydro ...
WND

Alistair Carmichael writes…We should be talking about how Lib ...
By Alistair Carmichael MP
Yesterday I voted against the inclusion in the Energy Bill of a target for decarbonisation to be met by 2030. In truth I think that the setting of a target would have been sensible and that is why I am content with it being party policy. So why vote ...
Liberal Democrat Voice

Governor Sides With Green Lobby On Rural Energy Mandate | The ...
By Valerie Richardson
DENVER--Rural Coloradans lost a tug-of-war with their urban counterparts Wednesday as Gov. John Hickenlooper signed a divisive renewable-energy mandate expected to increase electricity costs for farming and ranching communities.
The Colorado Observer

Google Powering Finnish Server Farm with Swedish Wind Farm ...
By Jason Verge
“As a carbon neutral company, we're always looking for ways to increase the amount of renewable energy we use,” said Urs Hoelzle, Senior Vice-President of Technical Infrastructure at Google. “This long term agreement, our fourth globally, ...
Data Center Knowledge

MPs pledge renewables support - Business Cornwall
By Nick Eyriey
Twenty three MPs have proclaimed their support for the development of a “world-leading” renewable energy industry in the south west by signing up to the UK's first regional renewable energy manifesto at Westminster.
Business Cornwall

When renewable subsidies fail - The CLIMATE SCEPTICS Blog
By Geoff Brown
When renewable subsidies fail. When inefficient renewable energy power sources need to be subsidised, power users get ripped off. Although there are plentiful supplies of cheap coal and gas for power creation, the Greens don't approve of ...
The NO CARBON TAX Climate Sceptics Blog

Rural Energy Investment Act Introduced | Hoosier Ag Today
By Andy Eubank
The legislation would provide more than a billion-dollars in mandatory funding over the next five years for renewable energy programs. Kaptur says the legislation would invest in programs with a proven track record of developing renewable ...
Hoosier Ag Today

Dominion's Energy Conservation Blog: NREL Lists Dominion ...
By Courtney@dom
The Energy Department's National Renewable Energy Laboratory (NREL) has released its assessment of leading utility green power programs, and for the first time since the program launched in 2009, Dominion Green Power® was ranked ...
Dominion's Energy Conservation Blog

News

Brookfield Renewable Energy Partners to Begin Trading on New York Stock ...
MarketWatch
HAMILTON, BERMUDA, Jun 06, 2013 (Marketwired via COMTEX) -- Brookfield Renewable Energy Partners L.P. (TOR:CA:BEP.UN) ("Brookfield Renewable") today announced that it expects its L.P. units to begin trading on the New York Stock Exchange ...
See all stories on this topic »

Renewable Energy Vital for Myanmar's Development
Huffington Post
While much of the energy demand will be met in the long term through large-scale hydropower, natural gas and coal-fired plants powering the national grid, the case for off-grid renewable energy solutions can't be ignored, particularly in the short term ...
See all stories on this topic »

Renewable energy sources in focus
Times of Oman
Muscat: The Enhanced Oil Recovery (EOR) projects utilise huge amounts of energy in its operations and, therefore, it is important to consider using renewable energy sources. Producing steam for thermal EOR requires large amounts of natural gas.
See all stories on this topic »

Google expands renewable energy sourcing
Financial Times
The electricity that technology companies need for their data centres has made them a target of environmental campaigners and has prompted some, such as Apple, to start to run their centres on renewable energy. But few match Google's investment in new ...
See all stories on this topic »

DTE Energy files amended renewable energy plan; surcharge to lower
MarketWatch
DETROIT, June 4, 2013 /PRNewswire via COMTEX/ -- DTE Energy has filed an amended renewable energy plan with the Michigan Public Service Commission (MPSC) that proposes to lower the monthly surcharge paid by residential customers to 43 cents ...
See all stories on this topic »

Renewable-energy deal tops May defense awards
Washington Post
Renewable-energy deal tops May defense awards. The Defense Department announced 247 awards in May with a combined maximum value of $19.4 billion, a 2.1 percent increase from the $19.0 billion in contracts disclosed in April. Read related article.
See all stories on this topic »

Renewable energy projects get increased local control
The Chronicle Journal
The new Ontario government is making key changes to increase local control over the siting of renewable energy projects. As a former mayor and regional chair, I understand how important it is for communities to be involved in decision making from the ...
See all stories on this topic »

Interior approves 3 renewable energy sites in West
The Seattle Times
The Interior Department has approved three renewable energy projects in Nevada and Arizona that officials say will generate enough electricity to power nearly 200,000 homes. The projects are the first renewable energy projects on public lands approved ...
See all stories on this topic »

State renewable energy laws survive repeal attempts — so far
Midwest Energy News
Renewable energy lobbyists are undefeated this year in defending the state-level purchasing mandates that have helped fuel explosive growth in industries like wind and solar, and that streak looks set to remain intact as part-time state legislatures ...
See all stories on this topic »

Mongolia eyes renewable energy as climate warms
Sydney Morning Herald
Mongolia, which is banking on a mining-led investment boom to develop its economy, is aiming to turn itself into a regional renewable energy hub as it tries to fight off the pressures of global warming, the country's president said. "Mongolia is ...
See all stories on this topic »

Renewable Energy Gets a Rural Boost in Colorado
Energy Collective
Colorado Gov. John Hickenlooper has signed legislation that will double the amount of energy that his state's large rural electric coops and the utilities that provide them power must get from renewable sources to 20% by 2020. Enactment of the ...
See all stories on this topic »

SA joins renewable energy club
iAfrica.com
Apart from South Africa, the founding members of the Renewables Club include China, Denmark, France, Germany, India, Morocco, Tonga, the United Arab Emirates (UAE), the UK — along with International Renewable Energy Agency director-general Adnan ...
See all stories on this topic »

'Renewable Energy' as a PPKS subject
The Borneo Post
As part of the preparation for the new subject for the engineering school of iCATS, PPKS held intensive training for lecturers and tutors of School of Engineering on Green & Renewable Energy Training recently at its newly completed Green Technology Lab.
See all stories on this topic »

Three Big Renewable Energy Projects Approved on Public Lands
SustainableBusiness.com
Heliostats focus the sun's energy onto a central tower, where liquid molten salt captures and stores the sun's thermal energy, which can be used as needed to drive steam turbines to generate electricity. Its dry-cooling technology requires hardly any ...
See all stories on this topic »

Review: 'Power Surge' says oil, gas and renewable energy all part of America's ...
Washington Post
“The Power Surge: Energy, Opportunity, and the Battle for America's Future” (Oxford University Press), by Michael Levi. In recent years, the seemingly dry subjects of oil and gas drilling and renewable energy have become fodder for Hollywood movies, ...
See all stories on this topic »

Renewable Energy Projects Announced in Nevada, Arizona
Mesquite Citizen Journal
WASHINGTON, D.C. – As part of President Obama's all-of-the-above energy strategy to continue to expand domestic energy production, Secretary of the Interior Sally Jewell announced the approval of three major renewable energy projects that, when built, ...
See all stories on this topic »

Alternative Energy Schemes Share Same Drawback: Ratepayer Subsidies
NJ Spotlight
Environmental groups were unhappy, arguing that any ratepayer subsidies should be solely dedicated to promoting renewable energy, and not ones that produce greenhouse gas emissions. Still, the bills had their proponents, especially a measure (S-2651) ...
See all stories on this topic »

Renewable energy supports transportation in UK and Hong Kong
Hydrogen Fuel News
Supporting renewable energy is not always a financial issue. In many ways, ensuring that renewable energy has a future means working to integrate clean technologies and clean forms of power into society. If renewable energy can be made an integral part ...
See all stories on this topic »

Goldman Sachs lifts investment in Indian renewable energy
Financial Times
Goldman Sachs's private equity arm will add to its investment in an Indian wind farm company, putting another $135m into ReNew Wind Power, in a sign of the increasing interest in Asian renewables. The planned investment follows last month's pledge from ...
See all stories on this topic »

Renewable Energy workers assured of safety
Philippine Information Agency
CEBU CITY, June 7 (PIA) -- The Department of Energy (DOE) recently conducted a public consultation on the Code of Practice of Renewable Energy Safety, Health and Environment Rules and Regulations (RESHERR), which according to a DOE official, will ...
See all stories on this topic »

SADC Renewable Energy Strategy Key to Sustainable Energy for All
AllAfrica.com
Southern Africa has the potential to achieve universal access to modern energy services if the region puts in place a sound and vibrant strategy to harness its huge renewable energy resources. Meeting in Maseru, Lesotho, the 33rd SADC Energy Ministers ...
See all stories on this topic »

Tees Renewable Energy Plant is hit by policy delays
Gazette Live
MGT Power chiefs had hoped a final investment decision on the £600m Tees Renewable Energy Plant would be in place by now. But Department of Climate Change (DECC) hold-ups to key decisions, including the fixing of subsidies for new-build projects, ...
See all stories on this topic »

Renewable Energy Use Hits Record Heights in Australia
DesignBuild Source
The latest data from Australia's peak clean energy body indicates that the country's use of renewable energy hit record heights last year. According to figures from the Clean Energy Council's 2012 Clean Energy Australia Report, a record-breaking 13.14 ...
See all stories on this topic »

Renewable energy influencing global grid storage market
Hydrogen Fuel News
Lux Research, a leading market research firm, has released a new report concerning the state of global energy grid storage demand. An energy grid is the foundation of a country's electrical infrastructure, responsible for the storage and distribution ...
See all stories on this topic »

Coalition of Renewable Energy Companies Established to Advocate for a Level ...
Fort Mills Times
Leading renewable energy companies from across the country today announced they have formed a coalition to advocate for equal treatment between clean energy and fossil fuels that would allow average Americans to invest in renewable energy projects in ...
See all stories on this topic »

Clean Energy Woes: 21 lakh renewable energy certificates lie unsold with ...
Economic Times
NEW DELHI: Renewable energy projects — once lucrative enough to attract even alcohol makers and farm traders — are feeling the heat as a key attraction, the market for green certificates issued to developers, has collapsed alarmingly, casting a ...
See all stories on this topic »

Renewable energy threatens big utilities
Boulder Weekly
It has been assumed that renewable energy sources are limited by the fact they are intermittent. The sun doesn't always shine and the wind isn't always blowing. However, the EEI report says “one can imagine a day when battery storage technology or ...
See all stories on this topic »

China to supervise renewable energy law implementation
China Daily
BEIJING -- China's top legislature on Wednesday established an inspection team to oversee the implementation of the Law on Renewable Energy. The team consists of three groups that will be sent to North China's Inner Mongolia autonomous region, East ...
See all stories on this topic »

Renewable energy and sustainability take a step forward in UK
Hydrogen Fuel News
Sustainability is not solely achieved through the adoption of renewable energy. Finding ways to use environmentally friendly materials in construction is also a step toward sustainability that often goes overlooked in the flood of attention that ...
See all stories on this topic »<

          eyfullakjallkajukkallajaijijah!        
well. ik ben niet de enige met problemen door de vulkaanuitbarsting. laten we het daar maar op houden.

deze week was interessant maar ik ga niemand vervelen met alle gekke dingen die gebeurt zijn want het zijn er genoeg. ik zal alleen verklappen dat ik bijna mijn exit interview had gemist en dat ik via aruba curacao ben gevlogen om toch uiteindelijk op tijd in Trinidad aan te komen. dat was leuk.

ook heb ik sommige van de leden waar ik veel van houdt al meer dan 5 keer afscheid van genomen en ja, elke keer is lastig en sommige hebben tranen elke keer en dat begint nu een beetje te wennen.

ook ben ik meer dan 1 maal gereden naar het vliegveld en het bleek gewoon leeg te zijn en dat heeft flink veel tijd genomen al.

interessant dus.

ik weet met geheel mijn hart dat er geen toeval is en dat God weet alles. hij kan vooruitzien. afgelopen zondag was Henk in de kerk. hij is een vriend die ik nog ken van het ziekenhuis. hij was daar al 7 maanden omdat hij z'n benen waren geamputeerd door suikerziekte. en afgelopen zondag was hij in de kerk! eindelijk. vorige week was hij uit het ziekenhuis gekomen en hij was zo blij daar te zijn. in het ziekenhuis vertelde hij me dat hij wist dat het geen toeval was dat ik in het ziekenhuis was. hij was zo blij dat ik daar was en hem een Boek van Mormon geleend had en over het evangelie van Jezus Christus had gesproken. dat was mooi. Ik had dan wel een niet al te goede ervaring daar maar het feit dat ik hem kon helpen en dat hij nu naar de kerk begint te gaan is in het grote plaatje toch veel belangrijker!

zo kunnen goede of slechte ervaringen allemaal een grotere bedoeling hebben. De Heer weet het en wij hebben geen idee vaak wat het precies zal gaan doen op de langere termijn.

Zo okay het volgende. 2 maand geleden gingen ze kijken hoe ik zou gaan vliegen naar huis. met hun standaard maatschappij hadden ze berekend dat ik via Miami of New york zou vliegen afgelopen donderdag. ik voelde dat het niet juist was en heb gezorgd dat ze me gewoon direct lieten vliegen naar Nederland met klm. dat was dus de zaak. Als de Heer mij niet geïnspireerd had om dat te doen zou ik nu een probleem hebben gehad, dan zou ik namelijk donderdag zijn gaan vliegen naar de US en daar vast komen te zitten op een van de vliegvelden daar. dat zou niet zo mooi zijn geweest.

De Heer is groot en overziet alles in het grote plaatje. iets dat wij niet kunnen begrijpen met onze logika. Nu zit ik gelukkig en nog mooi in de tropen in Suriname met mijn vrienden en kan ik nog even van mijn zending nagenieten wat een stuk beter is dan zitten op een vliegveld met een heleboel ongelukkige mensen!

Ik weet dat Hij leeft. zo duidelijk is dat te zien in ons leven. er bestaat niet zoiets als geluk hebben. dat betekent dat er toeval of iets bestaat maar dat is niet zo. alleen als we onszelf voor de gek houden kunnen we dat zo noemen. het zijn zegeningen. De Heer zegent ons en helpt ons en zorgt ervoor dat deze zegeningen over ons komen wanneer wij gehoorzaam zijn en open staan voor zijn leiding. ik ben zo dankbaar daarvoor.

Ik vind het droevig om vele van jullie nog niet te zien en alles. ik ben wel bewust ervan dat er vele mensen zijn benadeelt door dit probleem ver boven en veel erger dan dat van mij. laten we bidden dat de mensen versterkt en getroost worden en dat dit probleem en deze beproeving ze zal helpen sterker geloof te hebben in Christus. Laten we bidden dat er een wonder gebeurt indien de Heer dat wilt en dat er eventueel het Zijn wil is er zelfs een grote regenbui alle as naar beneden kan laten komen of zelfs de vulkaan kan laten stoppen. Ik weet dat Hij het kan en wanneer wij bidden alles mogelijk is. Indien het zijn wil is.

Ik weet dat alles gebeurt voor een reden en onze taak is te accepteren en geloof te blijven hebben en vertrouwen dat de Heer alles weet en beter weet wat het beste voor ons is.

Vrees niet. We leven in de laatste dagen en de tijd komt snel dat de Heer terug komt. Wij moeten ons nu druk maken om klaar te zijn en onszelf voor te bereiden door ons af te vragen of we wel genoeg bekeert zijn. ik zal voor mezelf zeker alma 5 nog eens doorlezen om mezelf deze gewetensvragen te stellen.

ik dank al jullie steun en jullie liefde en gebeden.

veel lobi.

e. koenen
          Blogtori        

okok nu begint het toch door te dringen dat het bijna voorbij is.

Ik heb het lang vooruit kunnen schuiven en er niet aan willen denken maar nu wordt het wel lastig om die focus te blijven houden.

Toch hebben we succes gehad door de week. Wel hard werken en ook steedsdingen regelen voor mijn vertrek.

Zuster Esdee, echte naam is Sarmie is 66 jaar oud.
Ze werd gedoopt door haar neef,Rommy. Het was heel bijzonder hoe ze zichzelf had voorbereid voor de doop. Zo enorm veel gelezen van het Boek van Mormon, dat had ik nog nooit eerder gezien. Ze was over de helft met lezen in minder dan 2 weken. Ze was compleet al veranderd daardoor en barstte in tranen uit toen ze uit het water op kwam na de doop. Ze was zo blij en had ons bedankt. Haar neef Rommy was heel erg blij om haar te mogen dopen ook en zei dat hij heel goed had gevoeld toen hij het had mogen doen.

Ik heb veel vrienden gekregen die voelen als familie hier in Suriname. Eén van ze is Henk. Hij lag in het ziekenhuis met mij en hij is in totaal rond de 7 maanden in het ziekenhuis geweest door een been amputatie. We hadden elkaar leren kennen en hij kreeg 2 maal per week bezoek van de elders daarna en soms van ons en was blij ermee. Hij wordt vandaag eindelijk ontslagen uit het ziekenhuis. De leden van de kerk helpen hem om een plek te vinden om te wonen. Echt goed. Hij is heel dankbaar voor alles en kijkt ernaar uit om volgende week zondag voor het eerst in de kerk te komen, omdat hij niet uit het ziekenhuis weg mocht voor verlof.


Van de week waren we bij hem op bezoek om hem te groeten en we liepen uit het ziekenhuis. Een man riep broeder en we dachten er niet veel van omdat soms vaak mensen naar ons roepen. We liepen door maar ik kreeg een heel koud gevoel. Het gevoel dat het niet juist was wat we deden, het maakt niet uit wat voor smoesje ik bedacht om door te lopen, ik kreeg een verdoving van gedachte. Dus ik zei tegen m'n collega. "ik denk dat we terug moeten gaan", dus we keerden om en liepen naar de man die in tranen uitbarstte toen hij ons zag terugkomen. Hij heet Anthony en kon bijna niet lopen omdat hij een gebroken heup had met schroeven erin om vast te houden, hij liep met een soort steun maar kwam niet vooruit en had dringende hulp nodig, omdat zijn familie er niet voor hem was. Dus hadden we een rolstoel voor hem gepakt, die trouwens allemaal door de kerk aan het ziekenhuis zijn geschonken, daar in het ziekenhuis en we hielpen hem verder. Hij was zo blij dat we hem even konden helpen en wij voelden een warm gevoel dat we hem konden dienen. Zo is het maar duidelijk dat we overal kunnen dienen wanneer we naar de Geest van God luisteren die in ons hart fluistert.

Kortom, onze week zat weer vol mooie gebeurtenissen en deze week ziet ernaar uit ook weer bijzonder te worden, veel vliegreisjes en afscheid nemen en zorgen dat ik veel ga schrijven in mijn dagboek.

Ik houd zoveel van mijn zending en weet dat mijn zending niet voorbij zal zijn na mijn zending in de West Indies, ik zal altijd de Heer blijven dienen en ik zal nog meer taken erbij gaan krijgen en meer uitdagingen, dat is de enige verandering plus dat ik mijn naambordje af moet doen.

Ik bedank van hieruit iedereen voor het lezen van mijn blog en het ondersteunen met gebed, ik zal volgende week nog een bericht hier plaatjes.


vriendelijke groeten van het warme tropische en zonnige Suriname!

Soso Lobi.

e.Koenen
                  
Afgelopen week was er een mooie doopdienst van Hillary. Ze is 20 jaar en was erg blij dat ze zich bekeerd had en gedoopt mocht worden. Ze werd gedoopt door Enrique, die zelf 2 weken geleden gedoopt was. Hij had het heel goed gedaan. Het was bijzonder om te zien hoe dit allemaal voor haar ging.
Ze vertelde dat het heel goed voelde en dat ze blij was met alle hulp die ze had gekregen van haar vrienden en de mensen van de Kerk om zich te kunnen bekeren.

We hadden een paar mooie dagen van de week. Het gaat een stuk beter met mij, al is het soms nog pittig. Ik gebruik geen medicijnen meer en mijn lichaam was er echt aan gewend, dus ik merkte dat het wel zwaar voor mijn lichaam was om zichzelf verder te genezen. Ik ben nog regelmatig moe en heb soms nog pijnen.

Zondag gingen we na de Kerk langs bij een zuster van de Kerk die in het ziekenhuis lag omdat ze was bevallen. Voor haar gezondheid moest ze nog wat langer blijven. We've seen miracles in service this week. A lady from our branch had a baby and had to stay a day longer in the hospital. So we decided sunday evening we would visit her. We walked up to the hospital and a man an woman stood there like they where waiting for us, they shaked our hands and asked us for a favor. The ladies mom was in the hospital and they told us the docters had just gave her up, because of her illness, they said she wouln't make it no more. They told us that only prayer could help and they wanted us to pray for them. So we went with them to the floor and walked in the room. The mother was there and also acted like she was waiting for us. She was so happy to see us. When we gave her an anointing, my companion gave a very special blessing. The Spirit was really strong. Later the man and woman thanked us and asked us for our phone number and wanted us to come by. The Lord His ways are higher then ours. It is really important to experience the feeling to be in the service of you fellow men. That is what a mission is all about. I was very gratefull for that experience.
* vertaling onderaan


Later gingen we nog bij de moeder langs met haar kindje die op diezelfde verdieping lag en ze was blij met ons bezoek en dat we haar ook een Boek van Mormon konden geven. We hadden een gebed samen gezegd voor haar baby en daarna gingen we nog een paar van de mensen bezoeken waarmee ik samen in het ziekenhuis had gelegen. Ik heb daar echt een paar vrienden gemaakt, zowel met de zusters, als met de mensen die daar lagen.
Ik was droevig om te horen dat een van de patiënten die ik vaak ging helpen was overleden. Zijn lichaam was op. Een jongen van 22 jaar. Echt droevig.
2 anderen waren blij ons te zien en we deelden wat met ze, we praatten wat met ze en zeiden een gebed met ze. Duidelijk te zien dat ze echt blij en dankbaar ervoor waren. Ik had de ervaring dat tijdens dat we daar i het ziekenhuis bij hun waren, ik echt vrede voelde en al mijn eigen probleempjes en moeilijkheden en uitdagingen verdwenen ineens als sneeuw voor de zon. Dat is het wonder van anderen dienen.

Zending heeft me veel gezegend, terwijl ik niet op mezelf gericht ben de hele tijd.

Ik zal nog maar 6 weken op zending zijn. Ik moet het toch een keer erkennen.
Ik blijf collega met elder Vernes en dat is echt leuk. Ik blijf in ditzelfde gebied tot het einde. Mijn zending is dus in 4 gebieden geweest, waar ik steeds 6 maanden heb gewerkt. Bijzonder.

dankbaar voor al jullie support en gebeden.

lobi.

e. koenen

* Afgelopen week hebben we gezien dat iets voor anderen doe, wonderen teweeg kan brengen. Een zuster die de kerk bezoekt lag in het ziekenhuis omdat ze een baby had gekregen. Dor medische redenen moest ze een dag langer in het ziekenhuis blijven, dus besloten we haar zondagavond te bezoeken. We liepen naar het ziekenhuis en kwamen daar bij de ingang een man en vrouw tegen, die er uit zagen of ze ons stonden op te wachten, ze schudden onze hand en vroegen of we iets voor ze wilden doen. De moeder van de vrouw lag in het ziekenhuis en de dokters hadden gezegd dat ze niet meer beter zou worden van haar ziekte, ze was dus opgegeven. Ze zeiden dat alleen een gebed kon helpen en vroegen ons of we voor hen wilden bidden. We gingen met hen naar de verdieping waar haar moeder lag en liepen naar haar kamer. De moeder ontving ons ook, alsof ze ons verwachtte, ze was zo blij o ons te zien. We hebben haar een zalving gegeven en mijn collega gaf haar een hele speciale zegen. De Geest was heel sterk. Later bedankten de man en vrouw ons en vroegen om ons telefoonnummer, ze vroegen of we bij ze langs wilden komen. De wegen van de Heer zijn hoer dan de onze. Het is zo belangrijk om het gevoel te ervaren om in de dienst van anderen te zijn. Dat is wat een zending inhoudt. Ik was heel dankbaar voor deze ervaring.
          Beter bericht        

Deze week was weer heel interessant.

Door de vele medicijnen die ik moest nemen was ik echt helemaal niet fit. Het was niet makkelijk en zo kreeg ik de mogelijkheid weer te leren. Soms leer ik niet op de makkelijke manier, maar op de moeilijke en hardere manier. zo gaat het.

Door al deze pijnstillers en antibioticum en alles voelde ik me niet te switi.
De helft van de tijd was ik aan het slapen en echt aan het ruzie maken met mijn lichaam, omdat mijn geest meer wilde dan mijn lichaam aan kon.
Soms lag ik op mijn bed en had ik helemaal geen kracht meer. Dus dat betekende dat ik niet kon werken. Ik had wel een goede ervaring gehad. Ik begon om kracht te bidden en heb daadwerkelijk gemerkt dat ik energie kreeg en licht weer in mijn lichaam ontving. Dat was een ervaring die mijn getuigenis heeft versterkt dat de Heer werkelijk met ons is en ons kan vullen met kracht wanneer wij erom vragen.

We hebben mooie ervaringen gehad met mensen die in het ziekenhuis waren en we hadden bezocht en de Geest was zeer sterk met ons. we hebben wonderen gezien en hebben elkaar geholpen om deze tijd door te komen.

het gaat weer beter nu. Dit is mijn laatste dag met pilletjes, dus ik kan weer hard gaan werken.

ik ben blij hier en houdt van jullie

groeten

e. koenen
          Life        
"Life isn't about waiting for the storm to pass...It's about learning to dance in the rain."

iemand had me die quote gestuurd en ik vond het bijzonder.





Een leven zonder beproevingen en testen en problemen zou waardeloos zijn. We moeten dus niet proberen ernaar te streven. Bidden dat we geen problemen hebben en bidden dat problemen weggaan is te vergelijken met het volgende voorbeeld.

Als je kleine kinderen school niet leuk vinden en thuis komen en zullen zeggen "mama kan ik van school gaan, want ik vind het echt niet leuk?" Zou je ze hun zin geven? Nee toch?! Waarom?! Omdat ze dan niets meer leren. Soms moeten dingen meemaken en dingen verdragen die niet meteen leuk zijn. Maar ze versterken ons.

Wanneer we begrijpen dat we hier zijn om te leren is het vrij logisch dat we dan beproevingen nodig hebben. Die kunnen ons vormen en sterken en wanneer we geloof en geduld blijven hebben en de geboden na blijven leven zullen die zelfde problemen onze beste vrienden zijn en zullen we geheiligd en gereinigd erdoor worden juist. mosiah 23:20+21 Zeer belangrijk voor mij om te begrijpen.

We hebben een paar zeer coole mensen die we onderwijzen. Vaak voel ik juist dat ik goed kan spreken met de jeugd en we hebben een paar toffe jongeren. Gilliano en Enrique. Gilliano is 22 en Enrique is 20. Beiden lezen veel in het Boek van Mormon en hebben een antwoord gekregen dat het waar is. De één doordat hij in examen zat en een gevoel had gekregen dat onze boodschap hem enorm steunde. Daarom wil hij gedoopt worden over 2 weken in februari.

Ook Gilliano is goed. Hij had een antwoord gekregen tijdens het lezen. Hij zei dat de laatste 3 jaar van zijn leven hij niet meer naar een kerk ging en zijn geloof begon minder te worden. Hij zei dat hij een antwoord kreeg tijdens het lezen dat hij het antwoord gevonden had en dat hij nu de ware Kerk had gevonden. Echt bijzonder. hij is enthousiast om gedoopt te worden aankomend weekend.

Vaak zien we dat mensen niet meer naar de kerk komen omdat ze voelen dat ze een fout hebben gemaakt en niet meer kunnen veranderen. Dat is precies wat de duivel wil. Dat mensen denken dat er geen weg meer terug is. We maken allemaal fouten maar de truc is om weer op te staan. Dat is precies wat Christus mogelijk gemaakt heeft. We kunnen ons weer bekeren en onze fouten rechtzetten en weer doorgaan. Velen komen niet meer naar de kerk, omdat ze zich niet waardig voelen. Goed om te begrijpen is dat de kerk is niet een plek voor volmaakte mensen anders zou het nogal leeg zijn!
Iemand heeft me eens gezegd:"Een heilige is iemand die zondigt en valt, maar die er voor kiest om weer op te staan en door te gaan."

Er is altijd een weg terug. Geef noooit op.
Ik weet dat de Kerk waar is en het zegent mijn leven zowel als diegene die wij dienen en helpen.


foeroe lobi!

e. Koenen
          PREMIS EMPRENEDORS ALT EMPORDA 2017        

ENCARA ESTÀ OBERT EL TERMINI PER A PRESENTAR CANDIDATURES ALS PREMIS EMPRENEDORS ALT EMPORDÀ

Fins al dia 21 d'abril està obert el termini per a presentar candidatures als Premis Emprenedors Alt Empordà 2017, que enguany arriben a la seva novena edició amb l’objectiu de crear més empreses a la comarca i generar ocupació.

De les quatre categories dels Premis destaca el Premi Emprenedor, en la que es guardonaran els projectes d’empresa més viables, innovadors i amb major potencial de creixement.

Aquesta categoria contempla dos premis: 3.000 euros en metàl·lic i 1.500 euros en publicitat al Setmanari de l’Alt Empordà per al primer premi i 1.500 euros en metàl·lic, al segon. Els premiats en els darrers anys han estat els projectes d'empreses com Imagina Kids, Ecoturisme Empordà, Rita Row, Senyor Estudi, i Tots Hi Som, entre d’altres.

Els Premis Emprenedors Alt Empordà 2017 estan organitzats per l’AEEG (Associació d'Empresaris i Emprenedors de Girona), l’Ajuntament de Figueres, el Consell Comarcal de l’Alt Empordà, el Setmanari de l’Alt Empordà i l’Associació Fòrum Imagina.               

L’acte de lliurament dels guardons se celebrarà a l'Auditori dels Caputxins de Figueres el dia 19 de maig de 2017.

 

Els models de sol·licitud i de memòria explicativa es poden obtenir a la web www.premisemprenedorsaltemporda.com.

          De persoonlijkheid van haar man veranderde compleet na een beroerte: “Maar ik leerde hem om weer van me te houden”         

September 2014. Op het strand in het Engelse Dorset stappen Rachel en Russell Hanford in het huwelijksbootje. Het begin van een prachtige toekomst, dachten ze. Maar amper vijf weken na hun trouwdag stortte hun wereld in. Russell kreeg op het werk een beroerte die zijn hele persoonlijkheid veranderde. Zijn echtgenote deed er uiteindelijk bijna drie jaar over om zijn liefde terug te winnen.


          Oh, hey there Winterrrrr        
Winter has arrived in our part of the world! Jon got us a heater to warm the cottage up because, its clearly gonna get frakking cold in here. We've also hauled out the heavy-duty duvet - all the more snugglier to watch Vikings with - the new obsession which has taken over my life! Tomorrow sees the launch of something beeeg I've been busy with so tonight, we celebrate with stiry fry and er, water because we forgot to get drinks. Fail. Hope you are well? Equally in love with Lagertha?  x

 photo IMG_5335.jpg photo IMG_5286.jpg  photo IMG_5298.jpg

          Kaat Vrancken – Beu        
Kaat Vrancken

De Vlaamse schrijfster Kaat Vrancken kreeg in 2001 een Zilveren Griffel voor Hannah en het raadsel van de stilte. Het is haar vierde boek over de levenslustige en nieuwsgierige kleuter Hannah, die altijd veel vragen stelt over de wereld om haar heen. In 2005 ontving ze de Vlaamse Boekenleeuw - een soort Gouden Griffel - én een Zilveren Griffel voor Cheffie is de baas.
 

Geboren:
27 december 1957 te Bree (België)
Opleiding:
Studeerde communicatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit te Brussel.
Werk:
Werkte bij een uitgeverij en is nu freelance copywriter en kinderboekenschrijfster.
Thuis:
Woont met haar man, dochter Hannah en drie teckels in haar geboorteplaats Bree.
Eerste boek:
Zing maar, Hannah (1995)
Bijzonderheden:
Houdt van theater en film, steden bezoeken, lezen, wandelen in de bergen.
Ooit gezegd:
´Ik vind dat je met jonge kinderen over alles kan praten. Waarom zou ik over depressies moeten zwijgen wanneer zoveel mensen er een hebben? Een kind merkt ook zonder dat ouders erover spreken dat er iets niet klopt. Het voelt dat. Toch zouden kinderen er niet over mogen lezen of praten. Dat is onzin.´

Boeken van Kaat Vrancken

Over het werk van Kaat Vrancken
Na haar studie in Brussel woonde en werkte Kaat Vrancken zo´n tien jaar in de Belgische hoofdstad. Daarna keerde ze terug naar haar geboorteplaats, waar ze ging werken als schrijfster van reclameteksten voor bedrijven. In de avonduren schrijft ze haar kinderboeken. Het begon allemaal met het maken van een herinneringsboekje voor haar dochter, die ook Hannah heet. Maar toen bleek dat Hannah heel goed kon omgaan met haar opa, die dement werd, groeiden de losse verhalen uit tot een echt kinderboek. In de loop van de tijd is de echte Hannah wat meer naar de achtergrond geraakt en gaat het om algemene ervaringen. Kaat Vrancken schrijft over thema´s als dementie, dood, euthanasie en depressie, en doet dat voor heel jonge kinderen op een manier die vanzelfsprekend lijkt. De nieuwsgierige Hannah stelt talloze vragen, terwijl de volwassenen om haar heen aangeven ook niet altijd het juiste antwoord te hebben. Vrancken: ´Ik probeer ook heel eerlijk te schrijven, heel kaal en puur. Gezochte beelden en geforceerde literaire versiersels zijn aan mij niet besteed.´
Het eerste boek over Hannah is geïllustreerd door Sandra Klaassen; de daarop volgende boeken door Thé Tjong-Khing. In de Duitse vertaling maakte Rotraut Susanne Berner de tekeningen. Hannah, kom je dansen? is genomineerd voor de Deutsche Jugend Literatur Preis 2000. In Nederland ontving Kaat Vrancken een Zilveren Griffel voor Hannah en het raadsel van de stilte.

Verder zoeken
Lexicon van de jeugdliteratuur (Martinus Nijhoff)
Encyclopedie van de jeugdliteratuur (Fontein/Wolters Noordhoff)

Bibliografie selectie
2002 Wimperwensen, klavertjesvier (Querido)
2004 Cheffie is de baas (Querido)
2004 Het grote boek van Hannah. Bevat: Zing maar, Hannah, Hannah, kom je dansen?, Tsjau, Hannah, Hannah en het raadsel van de stilte en Hannah en de pups (Querido)
2005 Muis! (De Eenhoorn)
2006 Cheffie bijt door (Querido)
2010 Beu (Querido)
2011 30.000 woorden van Charlie (Querido)

Bekroningen
2001 Zilveren Griffel voor Hannah en het raadsel van de stilte
2003 Boekenwelp voor Wimperwensen, klavertjesvier2005 Boekenleeuw + Zilveren Griffel voor Cheffie is de baas

Websites over Kaat Vrancken
 
*
 

          Shirley Hughes - Annie Rose het zusje van Alfie        
Shirley Hughes


Shirley Hughes debuteerde als illustratrice in 1953 met Little women van Louisa May Alcott. Sindsdien heeft ze ruim tweehonderd werken geïllustreerd van auteurs als Dorothy Edwards, Margaret Mahy, Nina Bawden, Helen Cresswell en Ruth Ainsworth.
 

Geboren:
16 juli 1927 te Hoylake (Engeland)
Opleiding:
Ze ging naar de kunstacademies van Liverpool en Oxford, waar een opleiding tot illustratrice volgde maar ook kostuumontwerpen en lithografie studeerde.
Eerste boek:
In Nederland: Daar ben ik veel te bang voor! (1978)

Boeken van Shirley Hughes

Over het werk van Shirley Hughes
Als schrijfster debuteerde Shirley Hughes in 1960 met Lucy and Tom´s day. Dat boek groeide uit tot een reeks van zes boeken over twee kinderen, later gevolgd door de Trotter Street-serie (1989-1991) - in Nederland in 1996 uitgegeven als Verhalen uit de Ligusterstraat - en de nog steeds populaire reeks over Alfie (1981-1992). Daarnaast schreef zij de tekst voor zo´n twintig peuter- en kleuterboeken en voor prentenboeken voor iets oudere kinderen. Ze begon met schrijven toen haar eigen drie kinderen klein waren. Inmiddels vormen de kleinkinderen haar belangrijkste bron van inspiratie.
In Engeland is Shirley Hughes een van de populairste illustratrices. Als geen ander weet ze met haar realistische en humoristische tekeningen de universele kinderangsten en kindervreugdes vorm te geven. Haar manier van tekenen is sterk verhalend: haar illustraties voor jonge kinderen belichten de dagelijkse eet-, leef- en speelwereld van kleuters, een eerste schooldag, een verjaarspartijtje of het verlies van een geliefde knuffel. Door de boeken voor oudere kinderen Daar ben ik veel te bang voor (1978) en Het betoverde standbeeld (1996) royaal te illustreren, vaak als een mengeling van cartoons, ballonstrips en vertelling, wil ze het gat tussen prentenboeken en niet geïllustreerde verhalen dichten.
Hughes creëert een voor kleuters en hun ouders herkenbare situatie die zij goed weet te visualiseren. Er wordt toegewerkt naar een climax, waarbij de spanning oploopt als de knuffelhond juist voor de neus van Bas wordt weggekaapt. Voor jonge kinderen zijn de beschreven emoties navoelbaar gemaakt. Het boek biedt kinderen de mogelijkheid emoties te verwerken. De beschreven gebeurtenissen zijn levensecht. De realistische, warm gekleurde illustraties vol grappige details, sluiten daar goed bij aan.
Zowel met haar eigen boeken als met de illustraties in het werk van anderen won Shirley Hughes verschillende prijzen. Zo werd Dogger (Knuffel) in 1978 bekroond met de Kate Greenaway Medal en in 1980 met een Zilveren Griffel. In 1984 kreeg Hughes als eerste illustrator de Eleanor Farjeon Award, een prijs van verdienste voor de Britse kinder- en jeugdliteratuur. In dat jaar viel haar ook een Vlag en Wimpel vanuit de Nederlandse Griffeljury ten deel voor Alfie geeft een hand.

Verder zoeken
Encyclopedie van de jeugdliteratuur (Fontein/Wolters Noordhoff)
Lexicon van de jeugdliteratuur (Martinus Nijhoff)

Bibliografie selectie
1998 De eenhoorn en de leeuw (De Vries-Brouwers)
1999 Abels maan (De Vries-Brouwers)
2001 Alfie-weer (herdr.; De Vries-Brouwers)
2002 Annie Rose, het zusje van Alfie (herdr.; De Vries-Brouwers)
2004 Rik en ik (De Vries-Brouwers)
2004 Doen jullie mee?: vier verhalen van Shirley Hughes (De Vries-Brouwers)

Bekroningen
1980 Zilveren Griffel voor Knuffel1984 Vlag en Wimpel (griffeljury) voor Alfie geeft een hand

Websites over Shirley Hughes
 
*
 

          Tineke van der Stelt - Api leert zwemmen        

Tineke van der Stelt

Ik ben in 1963 in Amsterdam geboren, als middelste in een gezin met vijf kinderen; twee broers en twee zussen. Volgens mijn moeder zat ik in de kinderstoel al te tekenen. Dat beeld klopt met mijn herinneringen. Dingen maken, met welke middelen dan ook, daar werd en word ik gelukkig van.

Ik herinner mij nog goed een van de eerste opdrachten op de kleuterschool. We moesten een oude Ligadoos, m.b.v. stroken gekleurd papier en plakkertjes in een uil omtoveren. Om mij heen zaten kindertjes te zuchten en te klodderen, maar ik dacht verrukt; wat is het hier heerlijk! Ik hoef alleen maar dingen te doen die ik leuk vind.
Ook op de basisschool werd veel getekend. Ik herinner mij het moment dat alle kinderen een paars kleurpotlood erbij kregen. Ik maakte meteen een tekening van Jezus in een paarse jurk aan het kruis, met Maria huilend ernaast.
Twee jaar later zijn wij verhuisd. Op onze nieuwe school was veel minder aandacht voor tekenen, knutselen en eigen ideeën. Ik kreeg een hekel aan school.
Gelukkig knutselde mijn vader op de zondagen met ons. Er ging een groot zeil over de tafel en daar zaten we dan met z’n allen te kleien. Hij leerde ons hoe we grote vazen en potten uit ringen konden opbouwen. Eindeloos kneden, smeren, kloppen en tenslotte beschilderen met echte kleiverf. Helaas ging het tijdens het bakken in de gezamenlijke oven, nog wel eens mis. Dan kreeg je je gladgestreken vaasje, met een klomp glazuur van een ander kunstwerk eraan vast gekit, terug.
Toen we iets ouder werden mochten we met echte olieverf schilderen. Mijn vader had een prachtig oud kistje, vol verkreukelde tubes verf waar we met ontzag naar keken. Hij verzaagde een brede plank en iedereen kreeg een stukje om op te schilderen. Het hele gebeuren, dat kistje, de geur, de verf waar je zuinig mee moest zijn en die eerst moest drogen voor je weer verder kon, het had allemaal iets magisch voor mij.

Dat ik door zou gaan naar een kunstopleiding, stond voor mij al vroeg vast. Het werd de leraren opleiding Tekenen/ Textiele Werkvormen en daarna nog twee jaar tekenen aan de Academie voor Beeldende Vorming in Amsterdam.

Ik maak nu kinderboeken en dat vind ik heel erg leuk. Natuurlijk is het niet altijd makkelijk. Van alles wat je verzint en maakt, verdwijnt ook een groot deel vroeg of laat in de prullenbak. En soms loop ik dagenlang te broeden voordat er een goed beeld opduikt. Maar, als ik op zolder aan mijn werktafel zit, denk ik ook nu vaak, wat zit ik hier heerlijk! Ik hoef alleen maar te doen wat ik leuk vind. 

*


          Kitty Crowther - Mini wordt wakker        
Kitty Crowther

Prentenboekenmaakster en illustratrice Kitty Crowther kreeg in 1997 een Vlag en Wimpel van de griffeljury voor haar prentenboek Mijn vriend Jim. Voor In het pikkedonker ontving ze in 2003 een Zilveren Penseel,  in 2005 gevolgd door opnieuw een Zilveren Penseel, voor Kleine Dood en het meisje. In 2010 ontving zij de Astrid Lindgren Memorial Award, een oeuvreprijs.
 

Geboren:
4 april 1970 te Brussel (België)
Opleiding:
Crowther ging naar het Sint-Lucas Instituut in Brussel, waar ze afstudeerde in de richting Illustreren.
Werk:
Ze is schrijfster en illustratrice van kinderboeken.
Thuis:
Ze is getrouwd en heeft twee zonen.
Eerste boek:
In Nederland: Mijn koninkrijk (1994)
Bijzonderheden:
In haar eerste prentenboek, Mijn koninkrijk, verwerkte ze haar gevoelens rond de echtscheiding van haar ouders, die uit elkaar gingen toen ze 20 jaar was.
Ooit gezegd:
‘Met mijn tekeningen wil ik iets teruggeven van wat ik als kind in overvloed gekregen heb. Dat ben ik al die kunstenaars die mij zo lang gezelschap hebben gehouden verplicht.’

Boeken van Kitty Crowther

Over het werk van Kitty Crowther
Haar moeder kwam uit Zweden, haar vader uit Engeland, terwijl Kitty zelf in Brussel (België) werd geboren. Ze ging naar de kunstacademie en kreeg in 1992 een Franse illustratorenprijs voor aankomend talent. Haar eerste prentenboek voor kinderen kwam in 1994 uit: Mon Royaume. In datzelfde jaar nog verscheen de vertaling in het Nederlands: Mijn koninkrijk. Met dit boek had ze meteen succes. In voornamelijk lovende besprekingen werd ze vergeleken met Edward Lear, Lewis Carroll, maar ook met Arnold Lobel en Maurice Sendak.
Samen met Andréa Nève maakte ze Eens komt mijn sprookjesprins. Ook dit boek leverde haar in België een prijs op. In 1997 ontving ze een Vlag en Wimpel van de griffeljury en een Pluim van de maand voor haar prentenboek Mijn vriend Jim. Naast prentenboeken, waarvoor ze zelf de tekst schrijft, illustreert ze het werk van anderen, waaronder de Franse vertaling van De verjaardag van de eekhoorn van Toon Tellegen.
Kitty Crowther had als kind een gehoorstoornis. Ze leerde pas laat praten en in die tijd waren boeken en tekeningen haar communicatiemiddelen. Misschien vandaar dat ze gefascineerd is door beelden. Haar stijl van tekenen wordt minimalistisch en veelzeggend genoemd. ‘Met een minimum aan vormgeving en taal roept Kitty Crowther een kinderlijk universum op waarin tedere humor en warmte, ontroerende eenzaamheid en verdriet en angstaanjagende woede en boosheid een plaats krijgen. Geen bedrieglijke, nostalgische rozige kinderwereld dus’, aldus Annemie Leysen, recensente van De Morgen. In een interview in deze krant zei Crowther: ‘Max en Maximonsters van Maurice Sendak, de bizarre prenten van Tomi Ungerer en de geestige pentekeningen van Quentin Blake hebben me altijd al gefascineerd. Ik wilde zelf altijd treurige of angstwekkende verhalen lezen waar ik om kon huilen. Verdriet, woede en schrik geven je tenminste het gevoel dat je leeft! Mijn kindertijd was niet echt rooskleurig. Er was niet alleen die doofheid, die het me moeilijk maakte om uit te drukken wat ik voelde, er was ook een wat onbehaaglijke sfeer in mijn ouderlijk huis, met een ambitieuze vader en een lastige moeder die hoge eisen stelden. Er zit dan ook veel van mijn opgekropte woede en verdrongen emoties in mijn boeken. Zelf was ik niet bepaald een doetje: rebels en tegelijk behaagziek, zo zou je het wel kunnen noemen. Ik teken dolgraag mensen met een rotkarakter. En kinderen vinden dat ook wel bijzonder, merk ik vaak. Volwassenen komen er in mijn boeken meestal niet zo voordelig uit.’ (De Morgen, 7 maart 2001).

Verder zoeken
Lexicon van de jeugdliteratuur (Martinus Nijhoff)
Encyclopedie van de jeugdliteratuur (Fontein/Wolters Noordhoff)

Bibliografie selectie
1994 Mijn koninkrijk (Van Goor)
1996 Mijn vriend Jim (Querido)
1997 Anna in de wolken (Querido)
2000 Meneer Bas maakt heel wat mee (Querido)
2001 Ik en niks (Querido)
2002 In het pikkedonker (Querido)
2004 Kleine Dood en het meisje (Querido)
2006- De avonturen van Mini en haar papa (serie) (Querido)
2007 De verjaardag van de eekhoorn en andere verhalen. Tekst van Toon Tellegen (Querido)
2010 En? (De Eenhoorn)

Bekroningen
1997 Vlag en Wimpel (griffeljury) + Pluim van de maand voor Mijn vriend Jim2002 Pluim van de maand voor In het pikkedonker
2003 Zilveren Penseel voor In het pikkedonker2005 Zilveren Penseel voor Kleine Dood en het meisje2010 Astrid Lindgren Memorial Award
2011 Zilveren Griffel voor En?

Websites over Kitty Crowther


*



          Sieneke de Rooij - Het nieuwe olifantje        

Welkom!

Ik ben Sieneke de Rooij, schrijfster en redacteur. Taal en tekst, waar ik dol op ben, houden mij altijd bezig. Ik lees liefst alle letters die ik tegenkom: van de shampoofles na het opstaan tot het laatste gedicht voor het slapengaan.
Op deze site vind je wat informatie over mijn boeken en mijzelf. Je kunt hier vast verhaaltjes lezen, of kijken hoe je zelf een verhaal schrijft.
Klik maar lekker rond. En als je mij iets te schrijven hebt, dan kan dat hier. Veel plezier

Het nieuwe olifantje

Olifantennieuws: Yindee heeft een zusje gekregen! Ze heet Mumba.
Caroline en ik hebben weer een Gouden Boekje gemaakt: Het nieuwe olifantje. Het boekje lijkt op een groeiboekje voor kinderen.

Artis staat op zijn kop door de geboorte van het nieuwe olifantje.
Thong Tai, de moeder van Yindee, kreeg haar tweede jonkie op 18 juni.  Het kleintje is heel beweeglijk en woog bij haar geboorte 90 kilo, zo veel als een forse volwassene. Iedereen is Artis is heel blij.
Op de website van Artis kun je er alles over lezen en je kunt het filmpje van Mumba's geboorte bekijken. Artis heeft trouwens ook veel anderere leuke filmpjes. Bijvoorbeeld: de jonkies die deze lente geboren zijn en Yindee in haar badje!

Dit is het nieuwe Gouden Boekje: Het nieuwe olifantje. Het is een 'doe-boekje' en het lijkt op groeiboekjes zoals die ook voor nieuwe mensenbaby's worden gemaakt. Je kunt er zelf in schrijven en tekenen. Er staan dingen over olifanten in die je misschien nog niet wist.

Kijk op de site van Artis bij Olifantje om alles in de gaten te houden!


*



          Hilde Schuurmans - Plotter wil een kerstcadeautje        

Wie is Hilde Schuurmans?

Hilde SchuurmansHilde Schuurmans  is geboren op
13 maart 1973 in  Hamont (Limburg). 
Als kind hield ze al van tekenen, schilderen en kleine boekjes maken.

In 1996, vlak na haar studies  aan het St. Lucas te Antwerpen, ontwierp ze de tekst en illustraties voor het boek: “Plotter wil niet zwemmen”. Dit eerste boek werd uitgegeven door Uitgeverij Clavis te Hasselt.
Zo kreeg ze de smaak te pakken en maakte Hilde afgelopen 15 jaar verschillende prentenboeken. Hiervan zijn er een aantal vertaald voor o.a. Amerika, Australië, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Italië, Korea, Spanje, Zweden …. 
In voorgaande periode begon ze ook een 2de studie: Docerend theatermaker aan de Fontys academie voor Drama in Eindhoven. Ze  studeerde hier af in 2003.
Dit gaf haar veel inspiratie en mogelijkheden om te groeien als schrijfster en illustrator.  Ze is steeds meer op zoek naar hoe ze het tekenen, schrijven en theatermaken kan combineren. In de theatervoorstellingen ‘Tante Patent’, ‘Plotter is jarig’ en ‘Viktor Bil’ (Voor meer informatie over VIKTOR BIL >klik hier) kwam deze combinatie al op een kleurrijke en beeldende manier tot uiting.
Tijdens lezingen en workshops vertelt Hilde met veel plezier haar verhalen aan kinderen (aan verschillende doelgroepen) en ze laat hen op een speelse manier ervaren hoe haar boeken ontstaan.
Ook ontwerpt ze de laatste jaren steeds meer illustraties voor gelegenheidsdrukwerk (geboortekaartjes, kerstkaarten, …) , tekeningen voor spel – en kleurboeken, ontwerpen voor muurschilderingen en etalages enz. 

*



          Loes Riphagen - Huisbeestenboel        

Loes Riphagen

Illustratrice en prentenboekenmaakster Loes Riphagen kon meteen na haar opleiding aan de slag als illustratrice. Met haar eerste boek, Slaapkamernachtdieren, was ze succesvol; het boek werd genomineerd voor de Kinderboekwinkelprijs 2009 (en werd tweede!). Voor Huisbeestenboel kreeg ze in 2010 een Vlag en Wimpel van de penseeljury.
 

Geboren:
5 maart 1983 te Oene
Opleiding:
Ze ging naar de Willem de Kooning Academie in Rotterdam en studeerde af aan de afdeling Illustratie.
Werk:
Sinds haar afstuderen is zij druk met opdrachten voor verschillende uitgeverijen.
Thuis:
Ze woont en werkt in Rotterdam.
Eerste boek:
Slaapkamernachtdieren (2008)
Bijzonderheden:
Haar favoriete slaapkamernachtdier is de Schijtlijster: ´Ik heb in de zomer altijd veel sproeten in mijn gezicht, dus ik denk dat er dan een heleboel schijtlijsters in mijn slaapkamer zijn.´

Boeken van Loes Riphagen

Over het werk van Loes Riphagen
Loes Riphagen groeide op in Oene, een piepklein boerendorpje op de Veluwe. Haar afstudeeropdracht vormde de basis voor haar eerste prentenboek, Slaapkamernachtdieren, waarvoor ze ook zelf de tekst schreef. Ze ontving een startstipendium van het Fonds voor Beeldende Kunsten. Haar tweede prentenboek, Huisbeestenboel, is geselecteerd voor de White Ravens 2010: de Internationale Jugendbibliothek München maakt voor de kinderboekenbeurs in Bologna altijd een selectie van de mooiste of meest opvallende boeken die in het afgelopen jaar zijn verschenen en die internationaal aandacht verdienen. Deze boeken (en de catalogus) worden tijdens de boekenbeurs gepresenteerd in Bologna en gaan daarna als reizende tentoonstelling over heel de wereld.
Op dit moment is Riphagen druk bezig met haar nieuwste prentenboek, dat vóór de kinderboekenweek van 2010 verschijnt bij Uitgeverij De Fontein. In dit boek onthult ze belangrijke helden, die ons leven dagelijks beïnvloeden.

Bibliografie selectie
Tekst en illustraties van Loes Riphagen:
2008 Slaapkamernachtdieren: van Ammehoela tot Zwamneus (De Fontein)
2009 Huisbeestenboel (De Fontein)
2011 Superheldjes (De Fontein)Illustraties van Loes Riphagen:
2008 Betoverend. Tekst van Nanda Roep (Pimento)
2009 De Kusjeskrokodil en andere lieve nachtbeesten. Tekst van Jozua Douglas (Clavis)
2009 De bloes van oom Ben. Tekst van Suzan Boshouwers (Clavis)
2009 De weeshuisbende. Tekst van Martine Kamphuis (Clavis)
2010 Het rode ei. Tekst van Han van der Vegt (Gottmer)
2010 Giga Gertie: Wie niet groot is moet slim zijn. Tekst van Silvia van de Put (Clavis)
2010 Grimmie. Tekst van Pieter Feller (Moon)
2011 Wessel van Texel. Tekst van Erik van Os en Elle van Lieshout (Gottmer)
2011 Wat een mop. Tekst van Erik van Os en Elle van Lieshout (Zwijsen)
2011 Miniheksen. Tekst van Bette Westera (De Fontein)

2011 Wie niet groot is, moet een opa hebben. Tekst van Silvia van de Put (Clavis)

Bekroningen
2010 Vlag en Wimpel (penseeljury) voor Huisbeestenboel

Websites over Loes Riphagen


*



          Een waar Slachveld in Fryslan        

Op 24 april jl. liep in Düsseldorf mijn 5e marathon. Mijn 6e marathon dan wel ultra was gepland voor september, wanneer ik in Winschoten de 50km wil doen (2e kans). Een kleine maand geleden overwoog ik me toch ‘ineens’ in te schrijven voor de Slachtemarathon. Nieuwe uitdaging. Toen kreeg ik als reactie dat een loper [...]

          Belabberde maar gezellige halve marathon in Leiden        

Eind vorig jaar schreef ik me in voor de Marathon van Leiden en vandaag zou ik mijn 5e marathon gaan lopen. Met de nadruk op zou, want het liep iets anders. Tijdens de 20 van Alphen kreeg ik last van mijn hamstring. Na een paar dagen was dat weliswaar over, maar toch kwamen er wat [...]

          'Vier topclubs gaan de strijd aan voor clubicoon van Bayern'        

Voor Thomas Müller dreigt komend seizoen een rol op het tweede plan bij Bayern München. De 27-jarige Duitser kreeg er deze zomer met James Rodriguez een geduchte concurrent bij, waardoor diverse topploegen hun kans schoon zien.


          Inovasi Pengendali Gadget via Pikiran Dikembangkan        

Cukup memerintah otak, pengguna mematikan perangkat tanpa disentuh.

Otak (ilustrasi)

 Samsung terus mengembangkan pengalaman menggunakan gadget dengan inovasi terbaru. Desas-desus yang beredar, para peneliti Emerging Technology Lab Samsung tengah mengembangkan perangkat mobile yang dapat dikendalikan pikiran pengguna. 


Slashgear melansir, 22 April 2013, inovasi ini akan menjadi lompatan besar bagi Samsung untuk memenangkan kompetisi. Sebab, inovasi ini dianggap bermanfaat bagi orang yang merasa menderita berbagai gangguan ponsel dan akan mengubah peta game dalam industri teknologi di sisi lain.

Teknologi yang dikembangkan perusahaan asal Korea Selatan ini memungkinkan pengguna menjalankan aplikasi, musik, menghidupkan dan mematikan tablet, serta banyak hal lainnya.

Saat menguji, peneliti Samsung menggunakan topi yang dilengkapi dengan elektroda monitoring EEG guna menyampaikan tindakan pengguna.

Topi itu memanfaatkan sinyal pendeteksi otak EEG untuk merespons perintah. Di sisi lain, peneliti memantau pola aktivitas otak yang sangat dikenali saat orang menunjukkan pola visual yang berulang.

Dengan hanya berfokus pada ikon berkedip di frekuensi tertentu, peneliti dapat melakukan berbagai tindakan seperti meluncurkan aplikasi, mematikan atau menyalakan musik. 

Soal kecepatan respons, pikiran pengguna akan memproses tindakan dalam lima detik, dengan tingkat akurasi 80 sampai 95 persen.

Kepala peneliti Samsung, Insoo Kim mengatakan, peneliti masih memerlukan beberapa langkah penelitian lebih lanjut untuk membuat fitur ini inovatif dan benar-benar jadi kenyataan. 

"Inovasi baru dalam berinteraksi dengan gadget itu mengubah cara inovasi sebelumnya. Dari keypad kecil jadi pusat mengendalikan ponsel, kini berubah cukup hanya menggunakan suara, sentuhan hingga gestur tubuh pengguna," kata Kim.


Sementara itu, Robert Jacob, peneliti Human-Computer Interaction Researcher pada Universitas Tuft, Amerika Serikat mengatakan, proyek inovasi ini bisa menjadi alternatif interaksi dengan gadget mereka, meski gadget berada di kantong atau saku pengguna.  

Namun, untuk tahap awal, ketika fitur baru ini tersedia untuk perangkat bergerak, Assistant Professor of Electrical Engineering dari University of Texas, Roozbeh Jafari mengatakan, kemungkinan pengguna harus mengenakan topi EEG untuk menggunakannya.

sumber : viva.co.id

          What I Didn’t Expect to Learn from my First Research Experiment        

Starting a new adventure at any point in life can be daunting, especially in college. When I first applied for my research position in an EEG lab (Electroencephalogram lab measuring brain activity), I wasn’t sure what I was getting myself into as this was all new territory for a second-year neuroscience student. However, once I […]

The post What I Didn’t Expect to Learn from my First Research Experiment appeared first on CengageBrainiac.


          Advancement in Medical Devices Takes Patient Care to New Heights, Electroencephalography Devices Gain Prominence for Brain Monitoring Needs        
Electroencephalography refers to a neurological test, wherein electrical signals generated from the brain are recorded and deciphered. Neurological disorders such as Parkinson’s and epilepsy, among others are diagnosed through electroencephalography. Typically, an electroencephalography (EEG) setup comprises data display and data storage components using connecting wires, amplifiers, software, display device, and electrodes. Being low in cost and non-invasive for brain monitoring, EEG is gaining prominence for imaging needs. Presently, the increasing demand for efficient brain monitoring devices is the foremost reason for the advancement of EEG and advancement of devices that are needed for this technique. Currently, EEG is available in several modalities, however, ambulatory and portable EEGs are slated to be a game changer for companies involved in the manufacture of EEG devices. Ambulatory and portable type EEG devices are utilizable for brain monitoring during surgical procedures and at the time of transfer for critical care patients.  The opportunities that will result in business growth will benefit the top manufacturers of EEG devices, namely Cadwell Laboratories Inc., EB Neuro S.P.A., BrainScope Company Inc., Natus Medical Inc., Neurowave Systems Inc., Jordan NeuroScience Inc., Nihon Kohden Corp. Compumedics Limited, Elekta A.B., Electrical Geodesics Inc., Lifelines Neurodiagnostic Systems Inc., Bio-Signal Group Corp., and Neurosoft Ltd. North America is the leading market for EEG devices due to high awareness among individuals for brain monitoring treatments. Nevertheless, Asia Pacific will emerge as a significant market for EEG devices displaying the highest growth rate among other geographical regions for EEG devices market. Conventionally used for diagnosis of reasons that led to impaired brain function, EEG is finding a way for understanding animal physiology. In experiments carried out at the University of Chicago in the mid-2000, EEG devices were used on birds to find out if these creatures dreamed. However, the results obtained were inconclusive due to interference with the sleep pattern of birds as a result of sedating them with drugs to attach the necessary paraphernalia.  Due to inconclusive results obtained using this technique, researchers set out to develop a new type of EEG in the bid to bring a revolution in reading minds using these devices. This resulted in the development of ‘Single-channel EEG’, the device that can collect signals from the brain of birds using a single electrode.

Original Post Advancement in Medical Devices Takes Patient Care to New Heights, Electroencephalography Devices Gain Prominence for Brain Monitoring Needs source Twease
          Appeltaart met dulce de leche        
Want appeltaart is altijd een goed idee!
Helemaal zo voor het weekend èn met een bomvolle goudreinettenboom in de tuin..., 1 + 1 = 2 toch ?

Als je mij ook op INSTAGRAM volgt weet je dat ik vorige week begonnen ben met het doorwerken van 1,5 jaar verzamelde recepten en een dikke stapel deliciousen. Kan jullie vertellen dat ik de losse recepten inmiddels in stapeltjes gerangschikt hebt, oa stapeltje Brood, Fruit, Groente, Italiaans, Soep en natuurlijk Taart! 
Deze laatste stapel is, gek genoeg de winnaar qua hoogte ;-)
En dan ligt die stapel deliciousen ook nog te wachten, hoera voor de Herfstvakantie. 
Het recept van deze appeltaart komt trouwens uit de delicious van september en niet van de eerder genoemde stapel. Blame that on the dulce the leche ;-)
En die bomvolle appelboom natuurlijk.
Dus hup, naar het aanrecht!

Voor het deeg gebruik je:
300 g. bloem
150 g. zelfrijzend bakmeel (dit gebruik ik nooit dus ik heb 450 g. bloem afgewogen)
35 g. maïzena
30 g. custardpoeder
3 el poedersuiker
200 g. koude boter, in blokjes
3 eidooiers + 1 extra ei
1 el rietsuiker
ook nodig: 4 taartvormpjes van 12 cm doorsnede, ingevet

Voor de vulling:
6 granny smith-appels (ik gebruikte dus onze goudreinetten)
100 g. rietsuiker
rasp van 1/2 (bio)citroen
4 tl custardpoeder
330 g. dulce de leche (zie uitleg*)
1/2 tl zeezoutvlokken
poedersuiker om te bestuiven
(Nagerecht 8 personen, bereiden 45 min. + rusten 2 uur + afkoelen 1 uur / oven ongeveer 35 min.)

Begin met de dulce de leche, zie *
Doe voor het deeg de bloem, het bakmeel, de maïzena, het custardpoeder, de poedersuiker en een snuf zout in de keukenmachine. Voeg de boterblokjes toe en maal met de pulseknop tot een fijn kruimelig mengsel. 
Mix de eidooiers en 150 ml koud water erdoor zodat je een samenhangend deeg krijgt.
Vorm een bal van het deeg, druk de bal iets plat, omwikkel hem met plasticfolie en leg 2 uur in de koelkast.
Schil intussen de appels voor de vulling, verwijder het klokhuis en snijd ze in dunne partjes. Verwarm ze met de rietsuiker, citroenrasp en 125 ml water in een steelpan op matig vuur en roer tot de suiker is opgelost.
Breng aan de kook en draai het vuur laag. Kook ze afgedekt ongeveer 10 min. Laat afkoelen.
Verwarm de oven voor op 200C. Verdeel het deeg in twee porties. Verdeel één portie in vier stukken, rol elk stuk op een licht met bloem bestoven werkvlak uit tot een cirkel van 3 mm dik en bekleed hiermee de bodem en wand van de taartvormpjes. Laat rondom 2 cm deeg over de rand hangen. Strooi over elke deegbodem 1 tl custardpoeder. Roer het zout door de dulce de leche. Schep om en om lepels van het appelmengsel en lepels dulce de leche over de deegbodems. Bestrijk de deegranden met wat water. Rol de tweede portie van het deeg op een licht met bloem bestoven werkvlak uit tot een rechthoek van 3 mm dik en snijd er reepjes uit (16 van 3cm breed en 12 van 1 cm breed) Maak op elk taartje een raster van 4 brede en 3 smalle reepjes en snijd ze bij. Snijd de deegrand bij tot 1 cm en knip er met je vingers een golfrandje in. Klop het extra ei los met 1 el koud water en bestrijk hiermee het deeg. Strooi de rietsuiker erover. Zet de taartjes op een bakplaat, schakel de oventemperatuur terug tot 180C. en bak ze in 30-35 min. gaar en goudbruin.
Serveer ze warm en bestrooi ze met poedersuiker. 
*Note: Koud en met koffie zijn ze ook heul errug lekker!*
*Dulce de leche*
Verwijder het etiket van het blikje en zet het in een pan gevuld met zoveel water dat het blikje eronder verdwijnt. Het blikje moet onder water blijven gedurende de kooktijd van 2,5 uur zodat deze niet kan ontploffen. Na die 2,5 uur heb je dulce de leche. Laat het afkoelen tot gebruik. Je kunt de karamel ook bewaren, doe dit in de koelkast, dan blijft het een paar weken goed.

FIJN WEEKEND!

          Mini-quiches spinazie-roombrie         
Lekker èn makkelijk! Ideaal dus zo met het weekend voor de deur.

Wat heb je nodig?
Bladerdeeg (12 plakjes in mijn geval, ontdooid)
Spinazie (Biologische Bladspinazie à la crème deelblokjes, 12 stuks en ontdooid)
Brie (ik gebruikte Kruidige Roombrie)
Muffinvorm (ingevet)
Oven (voorverwarmd op 160 graden)

Voor de liaison volg ik altijd hetzelfde recept en gebruik ik dus voor 1 grote quiche of in dit geval voor 12 kleine,

5 eieren (scharreleieren bij voorkeur, je ziet en proeft het verschil èn nog leuker voor de kip ook)
150 ml room
150 ml melk
peper en zout naar smaak

Kluts de eieren met peper en zout en voeg room en melk toe. Variëren in de verhoudingen tussen room en (soja)melk kan maar wees niet te zuinig met eieren want deze geven de quiche stevigheid.
Follow the steps ...




Bak de quiches 20 tot 30 minuten in de oven.
Heerlijk met een glas gekoelde witte wijn! Eet smakelijk en een goed weekend.

          BrainDrain: Using Machine Learning and Brain Waves to Detect Errors in Human Problem Solving | PyData Seattle 2017        

As more medical devices become cheaper and readily available to the public, they can be used in everyday life. The Muse Headband is an EEG machine that provides realtime measurements of brain waves. This talk will discuss the process of gathering and cleaning the data from the headband, using Keras to develop a model, and creating a basic real-time feedback end user program.


          Please forgive me.......        
I am back. I have been gone for a while. I have had many health things that I have been dealing with in the past few months. I think that I am FINALLY on the up swing of that, although I am still waiting for a EEG and another MRI to be done. I have been switched from back and forth from so many medications in the past month and I think that we have finally found the right combo that is getting things under control, and the side effects are finally lessening to the point where I can deal with them. The really sad part in all of this is that I had to stop breastfeeding Mayah. It was heartbreaking for me but what was best for her.

Highlights from the past few months that I hope to update soon on - with pictures of course. Well I hope so. Our camera is broken (so if anyone would like to donate one to the Woolf family cause - okay totally joking...............) BUT our friend Tyler is in town before he ships off to boot camp in a few weeks and he takes FABULOUS pictures (remember May of 2007??) and is planning a family photo shoot sometime in the next few weeks......

I turned the BIG 31!!!!!!!

Ethan (our oldest) turned 5, August 2nd AND started kindergarten. He is already blending letters and can read 3 letter words - he can read most of the Dr Seuss books.

The brothers turned 2!!!!!!!!! I can not believe it. It seems like it was just yesterday when they were in the NICU so tiny eating through G tubes. Now they love to feed themselves and feed each other. Here is the conversation that I had with Aidan just the other day:

Aidan: "nummies?"

Me: "okay just a minute - I am making it"

Aidan: "oh what?"

Me: "Macaroni and Cheese"

Aidan: "Um Don't think so - not tonight"

Me: "Well that's what I am making and that's what you will eat"

Aidan: "Um drink juice eat orange"

Me: "no you will eat Macaroni and cheese"

Aidan: "I cry"

Me: "Then you will sit in the corner until you are done"

Aidan: "k" he then went to the corner - cried for about 2 minutes and then came back

Aidan: "Macaroni and Cheese"

OH BOY - do you think that I am in for it with that one or what???

Mayah is 5 months old today!!!!!!! I can not believe that one. I love her so much - I can not believe that I thought that I didn't want a girl or that I wouldn't bond with a girl easily.

David works for Starbucks and is at one of the stores that will be closing. His store will be closed by November 1. He will not find out if he has a job until the last day that the store is open. Nice huh?

Our rent is up at the end of the month. We had no idea what we were going to do. It looks like there is a house that if David likes the inside of it, a friend will buy it and then rent it out to us. We could do a long term lease with a option to buy. It has 4 bedrooms 2 stories 2 bathrooms and a den a 2 car detached garage and a full basement that we could eventually convert to a whole living area for the boys when they get bigger. It is within walking distance - like 3 minutes - from a HUGE park and a community pool and the high school - a good high school. Although I am teaching at a private Christian school that my kids will more that likely all go to.

I have a job. I am teaching and I LOVE it. Who knew that I would love it this much and that I would be as good at it as I actually am. I now think that I will be getting my Masters in School Administration.

OH and here is the biggest thing, I am not sure if I mentioned that I am a official college graduate!!! I received my diploma in the mail and here is what it says:

SHANNON WOOLF
THE DEGREE OF
BACHELOR OF ARTS
PSYCHOLOGY
SUMMA CUM LAUDE

Those 3 little words under Psychology - Summa Cum Laude - means with the greatest honor. Each college has a different way of awarding this honor. Some colleges give this for a GPA higher than a 3.85, some for a certain number of AP classes, well my college gives it only to the top 1% of the graduating class. Here is the kicker. My school is a small private Christian school. My graduating class was 300. That means that only 3 of us got this honor. By the way - my GPA was a 4.13. Now I stared my college education when I was pregnant with Ethan and I ended it 2 weeks after Mayah was born - just 4 months before Ethan turned 5. So I attended college had 4 kids and still managed to get a 4.13 GPA. I am kinda proud of myself. Oh in that time frame I was also diagnosed with Epilepsy.

Okay well the brothers just woke up from their nap so I got to go get them before they jump out of their cribs - and I am not joking about that one.

PS - I had a dream last night that my parents and brother came out to visit us. It was awesome. I miss them. Maybe it could come true........................... (lets see if they read this :)

          The Backround Info        
So where do I start?? I guess I can start off with talking about the last 9 months.

Well, My husband noticed the seizures first, at the end of Novemember. He would tell me Evan was making a jerking move with his left arm. I told him he was crazy and that maybe he was just imagining things. I, in no way, shape or form, wanted to think there was anything wrong with my baby boy!

Then, on one of my nights off, It happened right in front of me. He was roaming around the living room with this glazed look in his eyes and both his arms jerking up. This lasted for about fight minutes and Evan then layed down and went to sleep. This was at 7:30 p.m on December 7, 2009. I will never forget the first time I seen him take a seizure!! I told myself, "okay i will call the pediatrician first thing on Monday." It kept happening though. He woke up early saturday morning and his arms started doing the jerking thing and again in the afternoon. Sunday morning comes and it happened twice in the morning. I decide that this is really scaring me and we call the doctor who tells us to take him over to children's hospital because what we are describing, indeed, sound like seizures.

We arrive at the E.R. and are asked a million, maybe even a trillion, questions. The E.R. doctor even went as far as to tell us we could put a gun to his head and he would insist they weren't seizures, but he would call a neurology doctor in anyway. The neurologist asked a bunch of questions and examined Evan. From what we were telling her, she was sure Evan was having seizures. The doctor ordered a CT scan right away and a ton of lab work and she admitted him into the hospital. All the tests done that night come back normal, so she ordered and EEG for the following morning. The EEG was a horrible experience for Evan and not because it hurt but because in order for them to put all the leads on him with out him stopping them, we had to restrain him. He screamed and cried so bad and I was crushed. I felt so horrible for him because he had no idea or understanding of what and why this was all going on. He only just had turned two not even two months prior yet. My poor little guy!

The EEG results came back ABNORMAL. At the time, I really don't think I truely understood what that meant. He had even had quite a few seizures while he was in the hospital and then it hit me, Oh my god, he has epilepsy!! How could this be?? Is this my fault?? Did i do something while i was pregnant that caused this?? I was devastated and all I wanted was answers. I spent hours and hours doing research on epilepsy and I hung onto every word the doctors said to me, but I still wanted to know "why" my little boy was going through this.

The neurologist started him off on zonegran and then a few days later we went home. He still continued to have seizures on a daily basis, so the doctor added trileptal, but that only made the seizures worse. We weaned him off of trileptal and the neurologist sent us to an epileptologist. That doctor ran a bunch of genetic testing to see if there was a cause for his seizures but those all came back normal as well. She added klonopin and keppra, but Evan was still having seizures everyday. So, the epileptologist added lamictal and still no changes. We then went into the hospital again to have an overnight EEG done and to push the drug dilantin in hopes that would be our answer. When we left the hospital Evan was very wobbly and could barely stand up straight, but didn't have a seizure for about 2 days. After 2 days, he started having seizures again, so we kept upping his dose of dilantin. Evan did NOT do well with this what so ever. He was way too drugged and everytime he went to go take a step he wopuld fall. I called up the nurse and said this just is not working we need to get him off of this drug, and that is what we did. We took him off of the dilantin. We then took him in for a spinal tap..the last of all the tests that could be done to find out a "reason" for his epilepsy..again this came back NORMAL..So Evan has idio-pathic epilepsy. There is no known cause for it and he just has it..
          An Overview of the Global Equipment Market        
The global equipment industry is marked by proliferation of various other segments such as construction industry, medical industry, automobile industry, food and beverage industry, etc. The growth of this market varies from sector to sector. Hence, it is difficult to calculate the total revenues generated by the global equipment industry. The global equipment industry is categorized in two parts, the first is general equipment and other is heavy-duty equipment. Global Equipment Market Segmentation Under the general equipment sector there are sub-sectors such as electrical equipment, military equipment, sports equipments, camping equipment, laboratory equipment, fire apparatus, scribe equipment, etc. On the other hand, heavy duty equipment refers to heavy duty vehicles which are designed especially for carrying out construction tasks and are most frequently used in earthwork-related operations. Construction is one of the oldest industries in the world and the equipment this industry uses is driven by factors such as emergence of lease-based equipment, mining activities, and increasing government investment in the development of infrastructure especially in the emerging economies. Some examples of construction equipment are earth moving equipment, material handling equipment, concrete mixers and pavers, pumps, concrete and road construction equipment, etc. A market intelligence company has forecasted that this industry will experience significant growth and generate revenue of USD 192.3 billion by the end of 2017, during the forecast period of 2012 to 2017 with a CAGR of 6.0%. Another major industry which employs a variety of equipment is the healthcare industry. Different types of equipment are used by the medical/clinical sector. Medical equipment is used for diagnostic and treatment purposes. Some examples of equipment used in this field are Ultrasound and MRI machines, medical ventilators, heart-lung machines, anesthetic machines, PET and CT scanners, medical monitors (such as ECG, blood pressure, and EEG monitors), and laboratory equipment (equipment to analyze blood, genes, urine, etc). This market is driven by the growing number of chronic conditions worldwide and the increasing geriatric population. According to the market intelligence company, the medical imaging equipment market will grow at 5.4% CAGR during the 2013 to 2019 duration, and is estimated to generate revenue of USD 35,359.4 million in 2019. A sub-sector of the medical equipment market is sports medicine devices market. This market deals with preventing exercise and sports-related injuries. The products used in this sector are orthopedic products and recovery and support products. The global sports devices/equipment market is estimated by the market intelligence company to reach a value of 8,284.0 billion by 2019 with a CAGR of 4.4% during the forecast period of 2013 to 2019. The global sports equipment market caters to a large target audience who can be children or adults or can be professionals or amateurs. The global sports industry is growing faster than overall GDP, and the future for this industry is bright. According to the sports, the type of equipment differs. The sports equipment is designed keeping in mind the age, sex, type of sports, and other special needs of the consumer. Some examples of sports equipments are footwear, exercise equipment, nets, goals, protective equipment, sticks, bats, and clubs, rods and tackle, vehicles, flying discs, wickets and bases, etc. Currently, there is an increase in licensed sports merchandise market and it is closely related to the spending patterns of consumers. Proliferation of digital origin properties, decline in licensing contracts, and alternative deal structures are some of the key trends observed in the licensed sports merchandise equipment market.   These were some of the major segments of the global equipment market that support the overall growth of the equipment market. The equipment industry is driven by industrial development and holds good prospects for the future.

Original Post An Overview of the Global Equipment Market source Twease
          VK: Forse uitbreiding kleinschalige DAB uitzendingen op komst        
Het aantal kleinschalige DAB(+)netten wordt in het Verenigd Koninkrijk de komende jaren fors uitgebreid. Afgelopen week kreeg een wetsvoorstel die dit soort DAB uitzendingen erkent, koninklijke goedkeuring.
          Psi Captured on EEG? The Research of Jacobo Grinberg-Zylberbaum        
Along with the Ganzeld experiments discussed in this post, one of the most intriguing areas of psi research involves the use of EEG (electroencephalogram) readings to monitor the brain wave activity of a sender and receiver for telepathic functioning. This research was pioneered by Dr. Jacobo Grinberg-Zylberbaum at the National Autonomous University of Mexico and was originally reported in the journal Physics Essays (Volume 7, pages 422-428, 1994). The results are summarized by Grinberg in his article "Brain to Brain Interactions and the Interpretation of Reality":

"We have found that when two subjects interact and later on are separated inside two isolated Faraday cages, and when one of the subjects is stimulated and his brain responds with a clearly evoked potential, the other brain is also activated and responds with what I have called a 'transferred potential'."

The evoked potential Grinberg refers to was generated with a strobe light flashed into the subject's eyes, producing a distinctive brain wave pattern on the EEG. When the receiver's brain waves were measured by EEG, the same pattern was detected at the same point in time that the sender had seen the strobe flashes. This correlation of patterns did not occur when no stimulus was provided to the sender. In addition, increases in distance did not present any barrier to transmission between brains. A more detailed introduction to the procedure can be found in this description by Dr. Amit Goswani.

What does it all mean? If the results are accurate, they point to the existence of some form of nonlocal, instantaneous connection between human brains. The phenomena of nonlocality and quantum entanglement -- what Einstein called "spooky action at a distance" -- are often cited as possible factors in the underlying mechanism of transmission.

In a strange footnote to this scientific saga, Grinberg-Zylberbaum disappeared in late 1994, not longer after this research was published. He hasn't been seen since, and theories abound as to what might have happened to him.

          Qhia Neeg soj xyuas Someones los App los khiav cov ntawv nyeem lus iPhone tau dawb li cas ? by Alex        
I love this program exactspy it's operating nice and serving to American state monitor all the text messages from the monitored phone. i'm attempting to stop erotica from planning to my childs phone.
          Qhia Yuav ua li cas cov neeg soj xyuas dawb rau tus xov tooj ntawm tes ntawv nyeem lus rau cov me nyuam ? by Bryan        
Kuv nyiam cov kev pab cuam no exactspy nws yog ua haujlwm great thiab pab qhia rau kuv saib tag nrho cov lus ntawm qhov xyuas ntawm tus xov tooj. Kuv sim tso tseg rau kuv cov me nyuam erotic xov tooj.
          Qhia Yuav ua li cas kom txhob nrhiav tau qhov chaw nyob xov tooj ntawm tes uas tsis tau paub txog ? by Eric        
Yog, Yog hais tias koj xav kom koj lw leejtwg ntawm tus xov tooj ntawm cev, kuv ntseeg tias koj yuav tsum xaiv cov exactspy. it's a watching software system is extremely effective, thiab yog unengaged yuav siv ib zaug ntxiv. Kuv tabtom mistreatment lub software, Kuv xav tias ua luaj tus pog nrog nws theem. Nws zoo li ib tug tab kaum nrhiav nyob hauv kuv lub neej.
          Qhia Koj mus muab tau dawb App rau Spying ntawm cov xov tooj ntawm tes nrog exactspy ? by muaj hmoo        
Yooj yim los teev cia cov xov tooj ntawm tes yog koj muaj nruab ib spyware program rau phiaj xov. kuv mus nrhiav hauv google thiab nrhiav cov "exactspy" app. Nws yog dawb GPS nrhiav ib si thiab muaj coob tus nta. Xws li: Nyeem SMS, Hu rau yav dhau los, Khiav iMessages thiab cov WhatsApp lus, Neeg soj xyuas hu thiab ntxiv. download tau dawb thiab siv mus sib 48h nta puv ntawm exactspy.com thiab kuv xav exactspy txoj kev.
          Autistic brains: Under- or over-connected?        
In Garcia Dominguez et al.'s EEG study, children with autism had increased "coherency" between electrodes overlying the visual cortex  Source

Note: A Spanish translation of this post can be found at Autismo Diario: Cerebros con Autismo: ¿Sub o Hiper Conectados?

For a while now, the prevailing view has been that the brains of people with autism are "underconnected" and that this lack of communication between different parts of the brain causes at least some of the features of autism. It's an intuitively plausible idea but it was always likely to be an over-simplification.

Recently, a number of studies have pointed to the exact opposite - an increase in connectivity in autism. The emerging story is that kids with autism have "hyper connected" brains but they become less connected as they get older.

But this is still just a story. It takes the new brain imaging data, which comes from kids, and tries to reconcile it with the older brain imaging data which mainly involves studies of adults. There are, however, lots of other differences between studies in terms of the methods they used and, perhaps most importantly, the way the data were analysed.

On top of that, we still don't really understand what many of these "connectivity" measures actually signify. And it's not really clear how changes in connectivity might relate to the development of autism at the behavioural level. Certainly, people with autism change as they get older, but I don't think anyone would argue that autistic adults are the opposite of autistic kids. It's a fascinating area of research but there are still a lot of holes in the plot.

Earlier this month I contributed to a "Cross Talk" feature on the SFARI website, in which Damien Fair, Tal Kenet, John Rubenstein, and I gave our thoughts on an earlier post by Vinod Menon, discussing precisely these issues.

I was also interviewed by Emily Anthes for a SFARI article on two recent papers providing evidence for hyper connectivity in autism: an fMRI study by Kaustubh Supekar and colleagues at Stanford; and an EEG study by Luis Garcia Dominguez and colleagues in Toronto.

Inevitably, my fairly lengthy answers to Emily's questions were edited down to a couple of short quotes. So, with Emily's permission, I'm posting the full email Q&A. I'd be very interested in other people's thoughts.


Regarding the Supekar et al paper: The researchers's use of three independent cohorts seems impressive. Is that notable/unusual?
This is a really important step, particularly as there are often conflicting findings across studies. It shows that the effect is robust and not just a quirk of the particular sample of children being tested. However, we shouldn't interpret the fact that there are group differences in all three studies as meaning that this is true of all people with autism - or even all people with autism in the studies. 

Also regarding the Supekar paper: What do you think of the suggestion that connectivity may change as children with autism age? Could that help explain some of the contradictory findings in the literature?
It's possible although I think we need a direct comparison with data from adults analysed in exactly the same way as the data from children. Given their argument, I'm surprised Supekar et al didn't look to see if there was a correlation with age within the study. If there really is a change from hyperconnectivity in young children to underconnectivity in adolescents and adults then we would expect to see that hyperconectivity is most pronounced in the youngest children. That wouldn't itself be conclusive evidence - we'd need a longitudinal study to test the idea properly, but it would be the obvious starting point. 

The PLoS One paper uses EEG to study connectivity--is this unusual? Does EEG have any particular advantages or disadvantages over MRI when it comes to studying connectivity?
To me it makes much more sense to use EEG or MEG to look at connectivity. There are lots of studies that have done this before although like the fMRI data the results are quite messy and contradictory. The big advantage of EEG and MEG is that they have very good time resolution so can pick up on the rapid and dynamic changes in connectivity that are involved in cognitive processes. 
While people often talk about fMRI connectivity in terms of "communication" between the different parts of the brain, it's more accurate to talk about "coactivation". We're really just talking about brain regions increasing and decreasing their activation together at the roughly the same time, roughly once every second or so. In fact, Supekar et al. make a point of filtering the data to look only at very low frequency changes (0.01 to 0.05 Hz) - so they're looking at the extent to which different brain regions are coactivated at the timescale of minutes. 
One of the problems with EEG is that the signal from any part of the brain is picked up (to different degrees) by all of the electrodes on the scalp. If you find evidence for synchronization between the response at two different electrodes, it's tempting to assume that this means that the parts of the brain underneath the two electrodes are acting together in synchrony. But it could just be that the two electrodes are measuring the same activity from the same source in the brain. The Dominguez paper uses a relatively new mathematical technique that is claimed to eliminate this problem. My understanding is that it effectively looks at the parts of the brain response that are nearly but not perfectly synchronized (on the assumption that perfect synchronization is almost certain to reflect the same brain response being measured at two locations).

Going forward, how can we help clear up some of the contradictions in the literature?
Researchers need to use the same techniques across different populations. They also need to subject data from the same samples to different analyses. That way we can start to work out how much of the contradictions are due to differences in participant characteristics (eg age, autism severity) and how much is down to the different methods and analyses being used by different research groups. We also need to look at individual as well as group differences - and for that we need to know how reliable these measures are (ie if you test the same person twice, do you get the same result).

References: 

García Domínguez L, Stieben J, Pérez Velázquez JL, & Shanker S (2013). The imaginary part of coherency in autism: differences in cortical functional connectivity in preschool children. PloS one, 8 (10) PMID: 24098409

Supekar K, Uddin LQ, Khouzam A, Phillips J, Gaillard WD, Kenworthy LE, Yerys BE, Vaidya CJ, & Menon V (2013). Brain hyperconnectivity in children with autism and its links to social deficits. Cell reports, 5 (3), 738-47 PMID: 24210821


SFARI links:





          Registered report        
Cartoon courtesy of Hilda Bastian's Statistically Funny blog


Until fairly recently, I'd naively assumed that, if a finding was statistically significant, that meant it was probably true. There might be alternative explanations for the effect, but the existence of the effect itself wasn't in doubt.

However, it turns out that it's actually much easier than I ever imagined to achieve a significant result just by chance. The main reason is that statistical analyses don't take into account the number of possible analyses that can be conducted. The more you poke around with your data, the more likely you are to find something that's statistically significant, even if there's really nothing going on.

I've got a new post over at the Simons Foundation Autism Research Initiative (SFARI) blog discussing these issues, and looking at a recent publishing initiative, the "registered report" that aims to cut down the number of false results that are published. Or, to put it in a more positive light, to identify those studies in which we can have the greatest confidence.
These are fast-moving times for autism research. Every week brings a new swath of research findings that promise fresh insights into the causes of autism, its diagnosis and treatment. Yet, beneath the flurry of publications, the reality is that progress has been painstakingly slow.  
One reason, unfortunately, is that many published studies contain results that turn out not to be true. This isn’t because scientists are lying or fabricating their data. It is a consequence of the way science is done and the pressures on researchers to produce results.
Read the rest of the post at SFARI


For a more technical look at these issues in relation to EEG studies and analysis of variance, check out Dorothy Bishop's excellent post on interpreting unexpected significant results. Also related, Neuroskeptic has a great discussion of ethical issues in what he calls The Science "Trolley Problem".


          1980 (2)        

1980's Obituary

Goede wijn wordt meestal gemaakt in jaren die eindigen op even getallen, maar zijn er ook jaren waarin het goed is om dood te gaan? Dat zal vooral van jezelf afhangen, vermoeden we. De dood komt meestal te vroeg en ongelegen. Tenzij voor wie het leven beu is: bij hen komt de dood te laat.
Ook in de jaren tachtig vielen ze als vliegen. Mooie mensen, bekende mensen, mensen met talent. “Menig beroemdheid is reeds dood de dag nadat hij gestorven is”, sprak de Vlaamse filosoof Antoon Vloemans ooit. Zelf heeft wijlen Vloemans het feest op nieuwjaarsdag ’83 niet meer mogen meemaken. Hij wordt niet vaak meer geciteerd.
Sommige puike muzikanten plukten voor het laatst de lage A-snaar in de jaren tachtig. We noteren onder andere Ian Curtis, Peter Tosh en Nico (van the Velvets, noblesse l'oblige). Er zal vast geen repetitieruimte beschikbaar zijn in het vagevuur, maar mocht er ergens tussen hemel en hel een All Star-band van in de tachtiger jaren heengegane muziekgoden gevormd worden, gokken wij op volgende line-up. Bonham op drums, Monk op piano, Pastorius op bas en Lennon op (ritme)gitaar. De oerschreeuw mag Muddy 'Mississippi' Waters voor zijn rekening nemen, hierbij geruggensteund door Marley Bob aan de backing vocals. “En wat met de leadgitaar?” horen we u denken. Wel, Jaco Pastorius op bas IS een leadgitaar, maar mocht Waters zijn nek met de tele omgorden, praise Jezus.
Naast muzikale kadavers werd in de eighties ook behoorlijk wat koninklijk bloed ten grave gedragen. In Japan wisselde keizer Hirohito het stoffelijke voor het eeuwige na een heerschappij die meer dan 60 jaar geduurd had. In Roemenië werden Nicolae Ceausescu en zijn vrouw Elena de laatste slachtoffers van hun eigen wanbeleid. Voor misdrijven als het illegaal verwerven van rijkdom, genocide en nog een paar andere zaken veroordeelde een militaire rechtbank hen tot de doodstraf. Uit wel honderden vrijwilligers werd een vuurpeloton samengesteld. Het waren elitesoldaten, stuk voor stuk. De Ceaucescu's werden tegen de muur gezet en afgeschoten, nog voor de aanwezige cameraman zijn beeld had kunnen scherpstellen. Twee weken later werd de doodstraf in Roemenië afgeschaft. Er wordt beweerd dat Sven Nys “balen!” zou geroepen hebben.
Verf is dikker dan bloed. Beuys, Warhol, Dali en Hérgé, geen van hen zag Toto Cotugno het songfestival winnen.
Fred Astaire – né Frederic Austerlitz (!) – danste zijn laatste paar schoenen stuk. Grace Kelly – of 'van Monaco', zo je wil – kreeg een hartaanval achter het stuur, reed van de weg af en parkeerde haar Rover 3500 in het ravijn. Het was diezelfde kronkelende provincieweg waarop ze jaren eerder, bij de opnames van Hitchcock's To Catch a Thief, een auto gedeeld had met Cary Grant. Volgens laatstgenoemde zou ze ook toen heel gevaarlijk gereden hebben. Monaco en rally, melk en suiker. Grant zelf bezweek in '84 aan een hersenbloeding. Na hem heeft niemand ooit nog door een korenveld gelopen, achterna gezeten door een tweedekker.
De eighties. Doffe ellende zou je kunnen denken, met al die doden, maar gelukkig werd Prozac in ’88 uitgevonden. Vanaf toen was coke gewoon leuk voor op een feestje maar niet meer echt van doen.

          Gouden Eeuw anno nu!        
Iedereen is inmiddels wel in het vernieuwde Rijksmuseum geweest denk ik, ik kan er in ieder geval geen genoeg van krijgen. Vooral het schilderij 'Stilleven met vergulde bokaal' van Willem Claesz Heda vind ik echt prachtig. Die rijk gedecoreerde tafel, zo mooi!














Het inspireerde me om een nieuwe kleurenkaart te ontwikkelen. Onze ode aan een geweldige periode in de Nederlandse kunstgeschiedenis. De subtiele verstilde tinten zijn uitermate geschikt voor de hedendaagse interieurs.  We hebben daar uiteraard onze eigen draai aan gegeven.








In het mooie kasteel Middachten in het Gelderse De Steeg hebben we samen met Wulf van de Pol (Violier at Home) een eigen rijk gedecoreerde tafel gemaakt en op de foto gezet, daaruit is onze nieuwe kleurenkaart 'Gouden Eeuw' ontstaan.















De lichte kleuren waaronder het subtiele ‘Oud Hollandsche witjes’ en het frisse ‘Citrus’ staan in contrast met donkere tinten zoals het warme ‘Spelt’, het grijsgroene ‘Damast’ en het sleets blauwe “Glas’. In combinatie met de glamourkleuren 'Tin' en natuurlijk 'Goud' ontstaan contrasten die een verrassend resultaat opleveren. Al deze kleuren vormen een goede basis voor elke interieurstijl. Van strak design tot en met warm landelijk, klassiek en vintage. Onze vertaling van de Gouden Eeuw naar het wonen van nu. Ik ben heel benieuwd wat jullie er van vinden!

Gouden Eeuw in interieurs van nu

Maar niet alleen de kleuren uit de Gouden Eeuw beïnvloeden het hedendaagse interieur. Er is in onze woonkamers nog veel terug te vinden uit de interieurs van toen. Wat te denken van porselein, het witte goud deed in de 16e eeuw zijn intrede en daarmee natuurlijk ook de porseleinkasten. De motieven op het porselein zijn overigens ook weer helemaal terug! Op het schilderij van De Hooch neemt een zeer rijkelijk versierde kast een belangrijke positie in. Op de mooie kast zien we twee Delfts blauwe vazen staan. Het aardewerk uit Delft was vooral in de tweede helft van de Gouden Eeuw bijzonder populair. Dutch Designers Front hebben voor Moooi een hele leuke moderne variant met Delfts Blauw gemaakt, 'Blow Away Vase'!








De kroonluchter is misschien wel het mooiste voorbeeld. Op ieder schilderij wel terug te vinden maar ook veel ontwerpers hebben een kroonluchter in hun collectie. Zoals deze Zeppelin die Marcel Wanders ontwierp voor het merk Flos.








In de loop van de zeventiende eeuw werden meubels steeds meer een kunstobject. Op het schilderij van Stroebel zien we bijvoorbeeld een prachtige wandkast waar het porselein in uitgestald staat. Ook Dutch Designers hebben een hedendaagse variant in hun collectie opgenomen. Zoals deze Steel Cabinets van JSPR.











Ontwerper Edward van Vliet heeft zich ook laten inspireren door de Gouden Eeuw bij het inrichten van het NL Hotel Museumplein!







Weelderige boeketten zoals in de Gouden Eeuw zijn ook in goed gedecoreerde interieurs te zien. Dit prachtige schilderij van Breitner bijvoorbeeld moet haast wel een bron van inspiratie zijn geweest voor de bos bloemen die ik laatst voor mijn verjaardag kreeg, gemaakt bij Nozili bloemisten. Ze geven perfect de weelde uit de Gouden Eeuw weer!











Wat ons betreft mogen we vaker naar de Gouden Eeuw kijken, blijft een geweldige bron van inspiratie! Tenslotte nodigen we je nog van harte uit om naar ons event GOUDEN DAGEN te komen.

Laat je betoveren door de kleuren uit onze nieuwe kleurenkaart Gouden Eeuw tijdens de GOUDEN DAGEN in de sfeervolle ambiance van het Martinhuis, Lageweg 35 te Zeist.

Je bent van harte welkom op 13, 14 en 15 september van 10.00 tot 18.00 uur!










De GOUDEN DAGEN worden georganiseerd door Carte Colori, Interiors DMF en Duran Lighting & Interiors. Kwaliteit, luxe, kunst en creativiteit komen samen tijdens de Gouden Dagen. Laat je inspireren door de mooie combinatie van deze drie exclusieve merken. Een totaalbeleving met de verven van Carte Colori, de nieuwe collectie meubelen van Interiors DMF en lampen en accessoires van Duran Lighting & Interiors. Samen brengen zij de Gouden Eeuw naar een hedendaags interieur!

Op de Gouden Dagen serveren we heerlijke gouden zoetigheden van Roos (gegevens bij Carte Colori bekend) Graag tot dan!
          It is abduction all the way down        
But fortunately not that kind of abduction. 

A few weeks ago Aeon published a fascinating article by Karl Friston, but first of all it may be worthwhile to see what Wikipedia says about the man who wrote it.

Karl Friston pioneered and developed the single most powerful technique for analysing the results of brain imaging studies and unravelling the patterns of cortical activity and the relationship of different cortical areas to one another. Currently over 90% of papers published in brain imaging use his method (SPM or Statistical Parametric Mapping) and this approach is now finding more diverse applications, for example, in the analysis of EEG and MEG data. His method has revolutionized studies of the human brain and given us profound insights into its operations. None has had as major an influence as Friston on the development of human brain studies in the past twenty-five years.

In which case we may take it that Friston is no professional waffler. However, it is not easy to summarise his article because there are a number of interwoven strands, but his starting point is to focus on processes rather than things.

I have a confession. As a physicist and psychiatrist, I find it difficult to engage with conversations about consciousness. My biggest gripe is that the philosophers and cognitive scientists who tend to pose the questions often assume that the mind is a thing, whose existence can be identified by the attributes it has or the purposes it fulfils.

But in physics, it’s dangerous to assume that things ‘exist’ in any conventional sense. Instead, the deeper question is: what sorts of processes give rise to the notion (or illusion) that something exists?

To accept consciousness as a process rather than a thing is not at all difficult and many people may do that anyway, but from this simple adjustment to our thinking some remarkable conclusions follow.   

I hope to show you that nature can drum up reasons without actually having them for herself. In what follows, I’m going to argue that things don’t exist for reasons, but certain processes can nonetheless be cast as engaged in reasoning. I use ‘reasoning’ here to mean explanations that arise from inference or abduction – that is, trying to account for observations in terms of latent causes, rules or principles.

This perspective on process leads us to an elegant, if rather deflationary, story about why the mind exists. Inference is actually quite close to a theory of everything – including evolution, consciousness, and life itself. It is abduction all the way down.

Friston then moves on to the oddity of life as repetitive, self-organising behaviour which as he says, seems contrary to how the universe usually behaves.

Complex systems are self-organising because they possess attractors. These are cycles of mutually reinforcing states that allow processes to achieve a point of stability, not by losing energy until they stop, but through what’s known as dynamic equilibrium. An intuitive example is homeostasis. If you’re startled by a predator, your heartbeat and breathing will speed up, but you’ll automatically do something to restore your cardiovascular system to a calmer state (following the so-called ‘fight or flight’ response). Any time there’s a deviation from the attractor, this triggers flows of thoughts, feelings and movements that eventually take you back to your cycle of attracting, familiar states. In humans, all the excitations of our body and brain can be described as moving towards our attractors, that is, towards our most probable states.

A little further on we get to a crucial point in the whole piece.
It’s at this point that we can talk about inference, the process of figuring out the best principle or hypothesis that explains the observed states of that system we call ‘the world’. Technically, inference entails maximising the evidence for a model of the world. Because we are obliged to maximise evidence, we are – effectively – making inferences about the world using ourselves as a model. That’s why every time you have a new experience, you engage in some kind of inference to try to fit what’s happening into a familiar pattern, or to revise your internal states so as to take account of this new fact. This is just the kind of process a statistician goes through in trying to decide whether she needs new rules to account for the spread of a disease, or whether the collapse of a bank ought to affect the way she models the economy.

Now we can see why attractors are so crucial. An attracting state has a low surprise and high evidence. Complex systems therefore fall into familiar, reliable cycles because these processes are necessarily engaged in validating the principle that underpins their own existence. Attractors push systems to fall into predictable states and thereby reinforce the model that the system has generated of its world. A failure of this surprise minimising, self-evidencing, inferential behaviour means the system will decay into surprising, unfamiliar states – until it no longer exists in any meaningful way. Attractors are the product of processes engaging in inference to summon themselves into being. In other words, attractors are the foundation of what it means to be alive.
As suggested above, there is little point in trying to summarise Friston's article, not because it is too difficult but because all the steps are worth following. However, one more quote may give a flavour of the whole piece.
Applying the same thinking to consciousness suggests that consciousness must also be a process of inference. Conscious processing is about inferring the causes of sensory states, and thereby navigating the world to elude surprises. While natural selection performs inference by selecting among different creatures, consciousness performs inference by selecting among different states of the same creature (in particular, its brain). There is a vast amount of anatomical and physiological evidence in support of this notion. If one regards the brain as a self-evidencing organ of inference, almost every one of its anatomical and physiological aspects seems geared to minimise surprise.

So consciousness is a process of navigating the world to elude surprises. That at least is no surprise, as indeed it shouldn't be if Friston is right.

          Food: Zomerpicknick         

Eindelijk, het weer voelt weer helemaal zomers aan. Laat die zonnige weekends maar komen, alsook de vakantie zelf natuurlijk! Tijdens zo een weekend vinden wij het altijd fijn om een fietstochtje te maken. Wij wonen heel landelijk dus het is niet moeilijk om snel een mooie locatie te vinden om langs te fietsen. We nemen altijd wat snacks mee voor tijdens een tussenstop, maar af en toe een echte picknick maakt het nog zoveel leuker en zomers.
Vorige week kreeg ik een handige picknickmand toegestuurd van Délio, zo een mandje maakt het echt makkelijk om alles wat je nodig hebt mee te nemen. Kennen jullie de producten van Délio al, ze hebben heel gevarieerde en enkele nieuwe producten, die niet mogen ontbreken bij een picknick.
Meer lezen
          CityMarble: Je favoriete stad op je smartphone        

Iedereen heeft wel een favoriete stad, of het nu je thuisstad of je favoriete vakantiebestemming is!
Ik heb zo wel enkele plekjes die een speciale herinnering hebben of die ik dolgraag (nog) eens wil bezoeken, maar sowieso heeft de stad Gent altijd iets speciaals voor mij.
Maar of het nu Gent is of een andere plek, vanaf nu kan je bij CaseCompany je favoriete stad op een smartphone cover laten printen dankzij hun gloednieuwe concept CityMarble, om zo je lievelingsplaats altijd bij je te hebben. En het ziet er superleuk uit, ik kreeg er al veel complimenten over!
Meer lezen
          Blackhawks Bring Back Kris Versteeg        

After Thursday night’s game, the Blackhawks made a lot of fans of the 2010 Cup team happy. The Blackhawks announced they have acquired forward Kris Versteeg and forward Philippe Lefebvre is exchange for prospects Jimmy Hayes and Dylan Olsen. According to reports, the Panthers will be paying half of Versteeg’s salary as part of the trade. Versteeg, […]

The post Blackhawks Bring Back Kris Versteeg appeared first on Committed Indians.


          Wanneer gaat de hypotheekrente weer omhoog?        

Als we De Nederlandse bank (DNB) moeten geloven is dat ongeveer nu (begin augustus 2017). De rente heeft na de grote daling van de afgelopen 5 jaar, waar het met ongeveer twee procentpunten daalde, de bodem wel bereikt. In oktober 2016 was de gemiddelde rente 2,40 %. In juni 2017 steeg deze licht naar 2,41%. […]

The post Wanneer gaat de hypotheekrente weer omhoog? appeared first on Makelaarsland.


          Gezelligheid...        
Gezelligheid...ja, hier kan ik van genieten...
Boeken en lapjes en hebbedingen...tja pure verslaving kun je het wel noemen...







M'n nieuwjaar van Lotje ...eentje van Bep uit Hall...ben hier supercontent mee...





Van Amber en haar vriend kreeg ik het schone patroon van Supergoof...Foep en het vogelhuis...
Ze hadden blijkbaar gezien dat ik hiernaar zat te likkebaarden en ik had helemaal geen idee dat dit eraan zat te komen..Heel mooi patroon met malletje.
Foto is wazig en mislukt...


En daar we met kerst onder ons drietjes vierden...hebben we onder ons drie manlief ,Liselotte en ik nog es extra pakjes gegeven...

Van manlief kreeg ik een diamond painting...was heel lief en is heel mooi maar ik ga hier niet verder in gaan daar ik al werk genoeg heb...maar voor die graag borduurt best wel een aanrader...ook es best leuk,hoor.
Deze kreeg ik van Liselotte...in allemaal japanse stofjes...waauw...




En net uit m'n broodmachine...een lekker krokant bruin broodje.

Voor straks met een lekker soepje...


En gehoord op de radio...blijkbaar moeten deze vandaag nog verdwijnen...voor 6 januari...
de koningskes komen...zeg...zal ze hier nog wat laten meegenieten ;-)

Dus hier mogen ze nog wat blijven staan ( lees ...heb absoluut geen zin om dit hele zootje alweer op te ruimen ;-) ) pfffffffffff...
Kijk maar mee...




En wees maar zeker ...dit is hier zo wijd en spreid over de hele woonkamer...
Dusse...morgen is een nieuwe dag en mogelijk dat ik dan opruimen mag...
Zoals Scarlett O Hara  altijd zei...tomorow...;-)

Groetjes...


          Een tijdje geleden en veel te posten...ja, ook Aramis...        
Vanmorgen met de hondjes buiten gelopen...och...hier toch es snel aan ruiken...
Wat een zalige rozegeuren...en zo intens.
Snel toestel nemen en vereeuwigen...
Heb veel rozen staan en dit zijn wat toppertjes.


Dan maar verder naar het werkje waar ik momenteel volop mee bezig ben...
Een tussendoortje...ken je dat?
Een tijdje geleden had ik in Gobelin een mooie Jellyroll aangekocht ...( de Whishes) helemaal niet mijn kleuren enzo.
Maar ik weet dat je soms es moet afwijken van je gewone doen want dat die je nog van pas kan komen.
Missouri Quilt Star geeft soms mooie tutorials uit en de Flutterby is hier eentje van.
Mat-lat cutter en jelly roll bij de hand , een schoon passend achtergrondstofje genomen en vooruit met de geit ;-)
Lichte stroken bij elkaar en donkere stroken bij elkaar...
Steeds een lichte en een donkere samen leggen en snijden maar...
Ja,hoor Jenny heeft gelijk geen restafval om rest te noemen...dus een goed gevoel krijg ik ervan.
Blokjes maken en gisteravond genaaid tot 01u vanacht...
Met dit als voorlopig resultaat...



Een beetje diamonds...met een butterfly tussen de blokjes...
Daarom ga ik die de butterfly noemen ipv de flutterby...;-)
Ja, naait wel heerlijk ...die heerlijk feestelijke wensen van de whishes hierin verwerkt...
Had wel een beetje nood aan leuke dingen.

Vorige zaterdag zijn Liselotte ,mijn moeder en ik naar Lokeren geweest naar de Potterije...de opendeur...
Hele lieve mensen ...de gezelligheid en rust stralen ze uit.
En wat hebben ze mooie stoffen...
Je weet niet waar gekeken...je zou wel alles willen meenemen.
Ik heb wat prachtige achtergrondstoffen mee...schoon dat ze zijn...

En wat fq...

Ellen van Ellies-Quiltplace was er ook...
Ben blij haar es ontmoet te hebben...
Prachtige quilts had ze mee en al haar patroontjes...
Deze twee heb ik maar snel meegenomen...
Schoon van formaat en lekker tussendoortje.


Maar de Emely had ze ook mee...PRACHTIG is die...
Het patroon heb ik es op een beurs aangekocht en nu ben ik nog zekerder...ooit wil ik die maken.
Momenteel ben ik aan de Jules  van Veronique Requina ( Bom bij Wietske) bezig...
Foto's volgen weldra...maar haar stoffenkeuze is zeer geslaagd.


Voor mijn verjaardag kreeg ik van manlief deze mooie doos....van bij Petra Prins.


Met daarin alle stofjes om dit te kunnen maken...
Wat reproduktie stofjes en sitsen door elkaar ...denkt dat dit zo mooi zal worden.
Heel mooi pakket en een supermooi patroon!
Ben er supercontent mee...


Ook deze ligt op de kast...
Oeps, waar zijn de stofkes naartoe?

 Ah, daar zijn ze...



Machtig schoon en helemaal mijn ding want ben gek op globes.
Denk dat het nog eentje is dat snel maakt...

En hier nog wat schoontjes van een van mijn favorietste winkels...
Farmyard...al haar pakketjes zijn zeer verzorgd en nauwkeurig samengesteld met de mooiste stoffen.
Met eerst en vooral een patroon met bijhorende quilthanger...


Dan een schoon kippenquiltje...( want ik heb sinds mei een zalige reeks lieve kippen lopen...die ik jullie allemaal nog zal voorstellen...onze legkippetjes...Carmen, Bepje, Dottie, Thelma en Louise en m'n Cochentjes, Viktor, Scarlet, Melany, Prissy, en Goldylock...(alias goudlokje m'n gouden kippetje met haar parelmoeren eitjes...de sweetie die elke avond uit de struik geplukt moet worden en met een nachtzoen bijgezet word bij de andere lieverds...;-) Toen ze hier aankwam kon ze ampertjes piepen dat ze nog zo klein en jong was...en ze is nog steeds het kleinste ukje....een zoeteke...en ze doet zo haar best om eitjes te leggen als de rest.Je haalt die van haar er zo uit...kleine lichtbruine hoogglanzende pareltjes.
En dan nog de Brahma's :Gustav , Cleopatra en ons booste kind Clothilde...O jeetje als je die uit haar nest haalt...
Dus drie soorten in drie parken met elk een huisje...heel gezellig...


Dan een schoon patroontje met borduurgaren en stofjes...


Hier nog een kippenquiltje...en pakket...


 Hier een mooie stitchery...met bijhorende stofjes...


En een muizenkussen met alles erbij in pakket.
Zou deze heel graag maken en hoop dat het me lukt...


Enne Aramis? Ik schaam me te schrijven dat ik hem nog niet vernoemd heb...

Maar hier komt hij dan...Liselotte's liefste schat... hij was een week toen ze als een blok voor hem viel ;-)
Ondertussen is hij alweer een heel stuk gegroeid...want op deze foto's was hij een kleine 3 maanden oud en nu is hij er 6...
Hij word een echt sloeber...( klik op foto's voor groter beeld)



Groetjes, Nanske...
          Verduidelijking,lapjes en natuurlijk waar zijn we mee bezig...;-)        
Hier zijn we weer...heel wat maanden verder en met veel zin om weer te bloggen.
Niet dat ik geen blogs meer gelezen heb of gevolgd hoor maar eventjes een pauze genomen van alles.
Ondertussen is er al héél wat veranderd.
Ja,hoor.
Op persoonlijk vlak ...een algemene opleiding genoten,stage gedaan in een zaak (winkel), daar een Gibo gevolgd en ondertussen mag ik mij daar vaste werknemer noemen.
Waar ik best heel trots op ben.

Gaan werken is voor mij altijd een soort verademing geweest.Het moment dat je es wat anders beleeft en hoort...en zeker in een huis waar je mensjes met autisme lopen hebt en je eventjes eruit moet.
Dat zorgde veelal voor overmacht en dan moest je er zijn voor de ukjes en dat samen met werken is natuurlijk niet evident.
Wat dan weer maakte dat ik af en toe moest keuze's maken tussen het soort werk of uren enzv...
Maar altijd wist ik ...er is meer aan de hand...
Altijd al had ik hele erge periode's van echt depri te zijn...
Van toen ik al kind was...had ik soms zo'n intriest gevoel...
Maar wat niet te rijmen viel waren de super goeie momenten dan weer...van s'nacht in m'n boeken te zoeken naar wat zal ik nu naaien voor de kinderen en dan kreeg ik geniale ideeen...
Dan versloeg ik de hele wereld...was ik letterlijk lazarus en bruisde ik van energie .
Best lastig voor manlief die dat allemaal moet meebeleven...
Iedere keer dat ik een diepte inging was die erger dan de vorige put...en daaruit klimmen werd steeds moeilijker.
Nadien was ik altijd bang voor wat....de volgende keer....
Een goeie 6 jaar geleden ben ik volledig onderuit gegaan...
Ik hield zo van m'n job in de winkel maar voor de kinderen had ik die stopgezet omdat het niet te combineren viel met de zware problematiek met kind 2.
Als perfectionist had ik erg het gevoel gefaald te zijn in zowat alles...en toen viel ik in het diepste dal die ik al beleefd heb.
Met opname en veel begeleiding en steun van m'n lieve man en kinderen ging het stilaan beter...
Met kleine ups en veel downs...want uit zo'n diepte raak je niet zo snel.
Ondertussen werd het stilaan duidelijk dat ik niet zomaar een burn-out of depressie had ...
Neen...
Ik heb dus een bipolaire stoornis en heb daar nu de juiste medicatie voor (sinds een tijdje ).
M'n begeleidster van jobcentrum merkte m'n schommelingen op en daardoor (na bloedonderzoeken) is m'n medicatie nog verhoogd.
En dat nu goed zo...
(die medicatie voegt de stoffen toe die ik niet automatisch aanmaak zoals een ander)
Met heel veel dank en respect voor het eeuwige geduld van manlief en de meisjes...

Waarom schrijf ik nu dit alles?
Omdat ik dit wil verduidelijken naar anderen die terecht vinden dat ik wat raar ben (haha).
Maar weet dat dit niet echt de bedoeling is.
Dit is jammer genoeg wie ik ben.
Ik wil er geen schroom meer rond...de ene heeft dit de andere dat en ik bipolair...aanvaarden is de beste remedie,he...ergens voel ik me er ook beter bij want nu voel ik me minder bang voor m'n volgende dal.
Ergens koester ik veel hoop dat dit niet meer komen zal...Dat ik nu anders ben.Zelf herken ik meer de signalen...manlief merkt het meteen als ik hyper word ( want zo begint het,maar na zon komt regen,he)  . ;-)
Op het werk verloopt alles heel goed , heb fijne collega' s , haalbare uren en nog tijd voor m'n lapjesgekte...
Dus ja, beste mensen dit is dus ook een beetje typisch aan m'n stoornis die verzamelwoede,he...dat buitenzinnige...

Wat ik graag combineer met leuke hebbedingetjes...en ach zegt manlief...mag je nu die lapjes niet meer gebruiken?:-)
Een mooie mand gevonden ...en die lekker gevuld met leuke reeksen...waaronder de eerste die ik kocht ...Antique Fair...van Moda...

Dan nog een leuk rekje...
Met allemaal fat 16 lapjes...
Allemaal schoontjes die prijken op m'n kast en waarvan ik blij word als ik ernaar kijk...
De engeltjes van Bep...die zo passend zijn voor m'n meisjes...heb hun tekst wat passend gemaakt.
Bij Gobbelin (Brugge) bij Annick zijn we een hele schone aan het maken van Lynette Anderson...
En dankzij Annick kunnen we werken met de juiste stofjes die te koop waren in de winkel...
Ben al met wat blokken bezig want deze maand moeten we er 6 maken voor huiswerk...
Ik toon die later wel es...ja een stijkijzertje was hier wel op z'n plaats maar nu eventjes geen tijd want straks gaan werken,he...


          Wat een winderige dag weer,he...        
Gelukkig heb ik pas wat foto's genomen van de tuin...
Manlief heeft een zware operatie gehad en ik kreeg het idee om es wat van z'n tuin op foto te zetten.
Zo kan hij toch genieten van wat er nu bloeit en mooi is...
Zaterdag werd hij 51 jaar en zondag waren we 24 jaar getrouwd.
Tja, al een hele periode...
Na zo'n tijd en met heel veel tegenspoed dan weet je heel goed wat je aan elkaar hebt.
En wij zijn de allerbeste maatjes.

Mijn recept?...;-)
Dat kan alleen maar als je elkaar zichzelf laat zijn en respect hebt voor de andere zijn eigenheid.
Je hoeft daarom niet dezelfde interesse's hebben maar gewoon die kunnen opbrengen voor elkaar.
Luisteren naar elkaar en helpen zoeken naar oplossingen...tijd geven aan elkaar.
En...gewoon lief zijn want je maatje leeft ook maar ene keer,he.
Hoe uniek is het dat die persoon die ene kans met jou wil delen?

Dus manlief deze is voor jou...

En deze...
Heel appart...want dat was eerst een gele...en nu gemengd...


En dan is er onze Frits die al ruim 20 jaar bij ons woont en al meer jaartjes telt dan manlief zelf...





En deze komen er ook aan...langzaam maar zeker...de moerbeien waar ik vorig jaar de vele potten gelei mee gemaakt heb...
Straks nog wat steekjes zetten want heb nog nergens tijd voor gehad...pffff...
Groetjes ...en hopelijk morgen beter weer...





          Reactie op Bierdop de koperen kat door Maarten        
Hoi Kees, je site blijft altijd leuk om te bezoeken. Nog bedankt voor deze tip. Het is bij mij om de hoek, dus ik ben maar eens langsgegaan bij de brouwerij. Zeer vriendelijke mensen en kreeg zo wat van deze mooie doppen mee. Zelf ook enkele Koperen Katjes meegenomen en die waren inderdaad heerlijk genieten! Vrgr Maarten
          lente in een jurk: de judith dress        
Ik heb een zwak voor plooirokken. En voor mooie details.
En toen was er de Judith dress, het nieuwste patroon van Compagnie M. Mét plooirok, mét strikje en mét de meest prachtige rug! En weet je wat helemaal geweldig is? Je kan dit patroon gratis downloaden in de shop van Compagnie M!



Wat een cadeau! En net op tijd voor de zevende verjaardag van dochterlief...

De ideale stof had ik al in huis. Dus toen ik de kans kreeg om de jurk te testen, heb ik geen moment getwijfeld. En wat heb ik genoten van het maken van deze jurk! Het prachtige geel van de stof maakte me instant vrolijk. Nog vrolijker werd ik van het leuke strikje, dat eigenlijk supersimpel te maken is, maar o zo'n leuk effect geeft!


Ik was ook meteen weg van de rug. Die schreeuwt gewoon om lente!



De rok staat door de plooien lekker wijd uit, wat deze jurk extra feestelijk maakt.



Grote liefde is het hier, voor de jurk en voor die fantastische dochter van me die vorige week zeven (!) werd en dat vierde in stijl.

Wil je ook een Judith jurk maken? Je kan het patroon - inclusief uitgebreide handleiding - gratis downloaden in de shop van compagnie M. Een aanrader!

          Happy M-Year!        
Jullie zagen het de vorige dagen al. We sloegen met een paar toffe madammen de handen in elkaar voor een swap. En niet zomaar een swap. De dames in kwestie testen regelmatig patronen voor Compagnie M. Dat is telkens weer een geweldige, leerrijke en inspirerende ervaring. We wilden Marte bij het begin van het nieuwe jaar dan ook eens in de bloemetjes zetten!

Anke vroeg of ik het zag zitten mee te doen, en ik zei ja! Spannend wel... Iets maken voor een andere naaister, dat levert toch de nodige gezonde stress op... Alle namen gingen in de pot, en voor mij kwam daar Sofie uit! Ik ging voor haar op jacht in mijn stoffenvoorraad en haalde een groene en erg retro stof boven. Eén waar ik al langer een Lotta in zag. Grondige studie van de blog van Sofie wees uit dat dat één van de weinige Compagnie M. patronen was die ze zelf nog niet maakte. Mijn keuze was gemaakt!





Sofie blogt vandaag over haar pakje, dus voor meer foto's en indrukken verwijs ik je graag door naar haar!

Via het computersysteem dat de namen trok, konden we ook info uitwisselen en vragen stellen. Ik gaf maten door, lievelingskleuren enzovoort. Ik kreeg plots ook de vraag van welke diertjes ons Janne houdt. Ze was daar heel duidelijk in: poezen! (en konijntjes, maar toch vooral poezen!). Het werd almaar spannender...
Met nog een paar dagen te gaan voor oudejaar, ging op een avond de bel. En daar stond Catherine voor de deur met een pakje voor Janne!

En dat pakje, dat was een schot in de roos! Een prachtige gele Julia Sweater met zelf gezeefdrukte poesjes. Die werd onmiddellijk uitgebreid geknuffeld.

De uitdagende maten van dochterlief werden perfect geïnterpreteerd. De sweater zit fantastisch!


Onze favoriete kraag!






En zag je die zalige zakken al?



Met een knipoog naar de julia-fotoshoot :-)





Onze poezenliefhebster is perfect gelukkig!

Bedankt Catherine voor de prachtige sweater!
Bedankt Anke voor het initiatief, het was superleuk!
Bedankt Marte, voor de patronen en de inspiratie!

En voor jullie allemaal: Happy M-Year!


Ga zeker ook eens kijken naar de andere cadeautjes die werden uitgewisseld!

04/01 – Petite Bout De Chou â€“ MamC
05/01 – So Popo Sew â€“ Me Toezie
06/01 – Lielebeesje â€“ Mijn leven met 4 helden
07/01 – Van Leentje â€“ MomFie
08/01 – Bellevi â€“ Amore

          Noa + Noa = pret in't kwadraat!        
Het was raak van bij de eerste foto's op instagram. Ik viel eerst voor de originele - en grote - zakken van de Noa Pants, de nieuwste telg van Compagnie M. Toen bleek dat het ook nog eens een eenvoudig en snel klaar patroon zou worden, was ik helemaal verkocht!

Dit patroon wou ik wel heel graag testen! Ik heb namelijk een broekenmadammeke in huis. Eentje met veeleisende maten, dat wel... Maatje 2 werd verlengd tot maatje 5, ik verlaagde het kruis en het resultaat? Dat is een Noa die als gegoten zit!


De konijntjes van Soft Cactus werden hier bijzonder enthousiast onthaald. En ook nu luidde het antwoord op de vraag wat ik daarvan zou mogen maken: "Een broek?". Awel ja, een broek!
Ik koos voor Janne de lange versie, afgewerkt met een elastiek in de zoom. Want dat geeft een mooi (en schattig) pofeffect.



Maar als we het over broeken hebben, dan hebben we toch nog een kandidaat, niet?


En jawel, we verdubbelden de testpret, want ook broerlief kreeg zijn eigen Noa Pants. De korte versie.



Voor de Noa van Lukas koos ik een stevige gabardine-achtige broekenstof (die hier al eens verwerkt werd). Lukas koos zelf voor een rood accent.
Van ver lijkt de stof grijs, maar eigenlijk zitten er verschillende kleuren in verweven.


Mijn ervaring met het patroon? Het was even goed uitkijken bij de zakken, maar verder zaten beide broeken zoals beloofd heel snel in elkaar.


Ik ben ook heel blij met dit mooie basispatroon dat ik voor beide kinderen kan gebruiken. Mijn twee versies tonen al meteen dat je met dit patroon ook alle kanten uit kan. Ga zeker ook eens bij de andere testers kijken, want daar vind je nog meer prachtexemplaren!

Maar kijk gerust nog even verder. We trokken vandaag met onze broeken naar de speeltuin, en ook die test werd glansrijk doorstaan!








Volledig speelproof bevonden!



Zalig toch!





Wij zijn helemaal fan van de Noa Pants. Er staan er nog een paar op het to-do lijstje. Ik denk alvast aan een linnen versie voor Lukas, een driekwart versie voor Janne,... Wil je deze broek ook maken?
Dat kan! Je vindt het patroon hier. En met de code noa10 krijg je 10% korting (nog tot 19 juni).


          Een topper voor mijn topper        
Ik zei het hier al. Ook zoonlief kreeg nieuw zomers gerief - of toch een mooie eerste aanzet daartoe - met de nieuwe stoffen van kersenpitje. De nieuwe vintage travel is onze Lukas op het lijf geschreven. Want zwart gaat hem goed af, en bovendien passen de kleuren van de print zo mooi bij zijn bril en zijn lichte ogen... En bij de nieuwe gele muur op onze slaapkamer!



De stof werd meteen opgeëist toen ze uit het pakje kwam. En over de bestemming moest hij ook niet lang nadenken. Een hemdje! Geen t-shirt mama, een hemdje!
Dat moest hij mij geen twee keer vragen! 

Het werd Theo, de basisversie. Met een boordstof mouwboordje als folieke. 


We speelden ook nog met de kamsnaps. We kozen mintgroen (die lieten zich moeilijk fotograferen) met één zwarte ertussen.


We dromer hier al stiekem van de vakantie... Maar dat is nog even aftellen...




Theo in tricot slaagde hier met glans! De stof van kersenpitje is van een superkwaliteit en liet zich vlot verwerken. Dit hemdje wordt een topper deze zomer, dat weet ik nu al!









          er was eens...        
Een communicantje! Na metekindje Hanne en zoonlief had ik voor de derde keer op rij de eer en het genoegen om een communicantje in het nieuw te steken voor die bijzondere dag.

Nichtje Lotte weet best wat ze wil. Dus toen ik met haar besprak hoe ze haar jurk zag, zei ze nogal resoluut "blauw". Waarmee ze mij totaal verraste, want ik had toch wel op rood of geel gegokt... Maar neen, blauw zou het zijn. Diezelfde avond kwam ik - het is dat het zo moest zijn - bij Petite Couture de perfecte stof tegen. Lichtblauw met bloemetjes en hier en daar een stipje oranje en een vleugje rood. Helemaal Lotte!

Over het model dachten we iets langer na. Want ze had eerst een recht kleedje in gedachten. Maar bij nader inzien mocht het toch wel zwieren. En hoe meer hoe liever! Enter Tinny!


Ze koos voor een eenvoudig bovenstukje met kapmouwtjes én zwierrok.



We gingen voor de perfecte outfit, en daar horen schoenen bij! En die leken ook wel voor de jurk gemaakt!


Klaar om te stralen ! En om te zwieren natuurlijk...




En om de dag helemaal af te maken, trok ook de hemel haar mooiste blauw aan...




En zo kreeg deze prachtmeid een prachtige dag. En ik ben blij dat ik daaraan heb kunnen bijdragen!
          vitamientjes van onder mijn naaimachine        
Het is nog steeds zoeken naar het juiste evenwicht. Regelmatig op de rem gaan staan, dat ook. En zo veel mogelijk gewoon genieten van de vrije momenten. Met een tas thee in de zon, of met een boek in de zetel. Of even achter de naaimachine. Want die lag dan wel een tijdje stil, gelukkig is de goesting om te naaien wel gebleven.

Om terug gelanceerd te geraken, mocht het een snel-klaar projectje zijn. En dat is de Julia dress van Compagnie M. Zeker omdat de Julia Sweater die ik vorig jaar voor Janne maakte nog steeds prima past. Ik moest dus enkel nog het rokdeel en de tailleband uittekenen en kon heel snel aan het naaien zelf beginnen. En ook dat ging supersnel, dus in een mum van tijd kon ik dochterlief in een nieuwe outfit steken. Eéntje die hier de laatste weken al goed dienst heeft gedaan, maar foto's maken en bloggen was tot nu toe nog niet gelukt... Of het kleedje zat in de was, of mevrouw had geen zin in foto's. Gisteren kreeg ik haar dan toch zo ver, met wat overtuigingskracht en bellenblaas...


De stof kocht ik bij Annamarieke. Ik zag die appeltjestricot en werd daar spontaan vrolijk van! De donkergroene boordstof had ik nog in huis.



Ik maakte een kraagje met overlap, waarbij ik de hoeken wat afrondde. Ik zette er als extraatje nog een appelknoopje op.


Deze Julia dress is perfect om in stijl te ravotten!




Maar ook voor schattig poseren (eens ze de smaak te pakken had) én gekke bekken...




En ze is ook helemaal klim- en klauterproof!



Laat dat lentezonneke maar schijnen! Wij zijn er klaar voor!


          M-fair 2015: wij waren er ook bij!        
Met M-Fair organiseerde Mechelen een dag rond eerlijke en duurzame mode. Je kon er eerlijke kleren, accessoires en wol shoppen op de markt, workshops volgen, kledij ruilen, enzovoort. In de voormiddag werd de rode loper uitgerold voor een ontwerpwedstrijd waar de deelnemers eigen creaties konden tonen die pasten in het duurzame concept.

Via een late oproep vorige week liet ik me last-minute overtuigen om ook mijn kans te wagen. Zoonlief stelde - nogal verrassend - zichzelf als model ter beschikking, en toen had ik helemaal geen reden meer om het niet te proberen.

Ik koos voor een eenvoudig silhouet, al moet ik bekennen dat de realiteit én manlief me erop wezen dat ik niet te zot moest beginnen doen gezien de nogal strakke deadline... Eenvoudig dus, maar met fijne details.


De trui is een eenvoudige sweater met sjaalkraag uit biologische jacquardstof van Froy&Dind. De stof kreeg het GOTS-label en is dus milieuvriendelijk en sociaal verantwoord geproduceerd. Ze zit bovendien ook heerlijk zacht en comfortabel. Ook belangrijk, want zo wordt die trui veel en graag gedragen!



De broek werd gerecycleerd. De basis voor deze broek was een andere broek. Een klassiek model uit de kringloopwinkel werd verknipt en opnieuw in elkaar gestikt. Met felblauwe stiksels en accenten aan de zakken. De extra zak op de broekspijp was in een vorig leven een das. Een tweede stukje van de das doet achteraan dienst als riemlus.



Door de details wordt deze broek een tikje anders dan anders. Het is nu al Lukas' lievelingsbroek!

Maar over naar de show... Want dat was toch wel spannend... Wachten achter de schermen... Toch nog even pasjes oefenen (en zou ik nu om de drie of om de vier stappen even blijven staan?)... Eens gluren of ik papa in de zaal zie zitten... En dan werden we aangekondigd en begon onze muziek!


Even schrikken omdat er toch wel wat mensen rond de catwalk zaten, maar aangemoedigd door het applaus heeft hij dat ronduit schitterend gedaan! En ik razend trots natuurlijk!

Onze outfit bleek ook goed voor de derde prijs! Maar los daarvan heb ik vooral ook genoten van het recykleren, het even afwijken van de planning, en een heel fijne voormiddag!

M-Fair, het is voor herhaling vatbaar!



          Theo in de Tour        
De Tour, en de koers in het algemeen, maakt een wezenlijk deel uit van mijn jeugdherinneringen. Op bezoek bij oma en opa werd er vaak samen naar de koers gekeken. Met het geluid af en opa die voor commentaar zorgde (en nog steeds zorgt trouwens). Maar ook thuis volgden we trouw wat er in Frankrijk gebeurde. En ook nu nog. Minder intensief, dat wel. Vaak met commentaar van zoon en dochterlief zodat ik ook nu nog vooral moet afgaan op wat ik zie. Of ik volg het met een half oog of oor terwijl ik achter de naaimachine zit.

Ik kreeg van Isabelle van Kersenpitje een stuk katoen uit de reeks Vive le Tour van haar eigen collectie tel père, tel fils. Of ik het zag zitten om hier iets uit te maken? Reken maar! Want zowel de kleuren als de print zijn mijn Lukas op het lijf geschreven!


Ik moest ook niet lang nadenken wat ik uit dit superstofje zou maken. Een hemdje zou het worden. En als ik hemd denk, denk ik tegenwoordig automatisch Theo!

Waar ik voor de eerste communie in april nog een smalle 122 moest verlengen, mocht ik tot mijn verrassing - het is tijden geleden dat onze zoon nog eens in de breedte is gegroeid... - deze keer de standaard 128 uitknippen.



Ik koos voor de eenvoudige uitvoering, met een gewone kraag. Zoonlief wou liever geen borstzakje, dus lieten we dat ook achterwege. Bij gebrek aan een passende paspel stikte ik een dubbelgevouwen wit biaislint tussen de rugpas en het rugpand. Voor de sluiting koos ik zwarte kamsnaps.


Ziezo, klaar om op de fiets te stappen! Of bij nader inzien toch liever luilekker in het gras...




De stof liet zich supergoed verwerken, en wij zijn meer dan blij met het resultaat! Het bracht ons alvast in de juiste stemming voor onze vakantie in La France!

De zoon was in een bijzonder goede poseerstemming, wat foto's kiezen moeilijk maakte... Dus omdat ik het niet laten kan, nog twee!



Vive le Tour is er ook in biotricot en sweatstof. En er zijn nieuwe prints in aantocht in de collectie tel père, tel fils. Je vindt ze hier!
          Be Thankful with God        
HAVE I BEEN TO THE KAZAKH SECTION OF MEXICO CITY?

I live there.


AND SOMEONE SAY

You great.


SÍ SÍ OK

Excelente.


THIS DROP IS BOMB

This shit bangs.


TWO GRAZE TWISS

And a large black coffee.


MOM’S DAY OFF PROGRAM

At Our Savior’s.


AFTER ALL THIS YEARS

You are international person.


WE’RE ALMOST THE SAME LIKE THEM

Is try to move up.


I AGO TEK OVEH SOON

Well I done start.


SHE’S BEEG IN U-RIP

Reely reely beeg in U-rip.


EVEN I MEET SOMEONE

Not yet we have a house.


WHERE IT COME FROM

Japanese famous.


SÍ

Y.
Y.


SO VERY QUIET

So very safety.
And view beautiful.


TWO DAYS GO HOME

He say hate of me.


HE LOVE TECHNOLOGY

Is in his genes gadgets.


AY DIOS MIO

He no say nothing to me.


I CAN TELL THAT RICH PEOPLE LIVES HERE

The weather remains me of home.


WHY YOU NEVER CONTACT ME OR CALL?

What the hell is wrong with you?


ARRIVE ON TIME AT THE AIRPORT AND TAKE YOUR FLIGHT

Where you go will depend on the luggage you bring.


CAMERA

OK go.
Bring back is problem.


WE’LL DECIDED

What really happen.
Who bounce who.


OUR HOUSE IS A NATURE RESERVED HABITAT

Trees need to be trim.
I don't want to because I'm afraid that I can encounter snakes.
Electricity water it cheap.


BE THANKFUL WITH GOD

You have ability of change your name.


HELLSCARE

How I can do it?
I have tree kees.


I DON’T KNOW HOW LONG

It would take to response.


THE LINE HE WAS LONG

And was nobody to call.


RORRY. WE CLOSE

Sundayand. Monday.
Happy. 





          Sibel Rollercoaster: Eccentric Chroom Editie!        
Beweeg moeiteloos rondom de klant tijdens knip- en scheerbeurten.

          FC Twente ontvangt Feyenoord        
Na een week waarin FC Twente wederom een puntenstraf kreeg opgelegd wacht ons natuurlijk ook gewoon weer de competitie. Zondagmiddag ...... Lees verder: FC Twente ontvangt Feyenoord
          Bangkay na Nakasilid sa Maleta, Natagpuan sa Binangonan, Rizal        

          Isang bangkay ng lalaki na nakasilid sa maleta ang natagpuan sa Binangonan, Rizal nitong ika-9 ng Hulyo ng madaling araw. Nakagapos ang mga kamay at paa nito, may busal sa bibig at may tali pa sa leeg . 

Nakita ng mga residente ang bangkay sa may Macopa St., Brgy. Batingan bandang 3:30 ng madaling araw.

Ayon sa mga otoridad, ang biktima ay kinilala ng kanyang mga kaanak. Ito ay nagnangalang Joren Fermin Obdusantos, 23-taong gulang at residente ng Brgy. Pipinditan.

Ang bangkay ng biktima ay walang tama ng bala o anumang sugat. Hinala ng mga otoridad na pinatay ito sa pamamagitan ng pagsakal.

Ayon sa mga otoridad, sa ngayon ay wala pa silang suspek. Inaalam pa nila ang dahilan kung motibo sa likod nang pamamaslang.


Samantala, sinabi naman ng isang nagtatrabaho sa barangay na dati nang may record nang pagnanakaw si Joren at ilang ulit na itong naglabas-masok sa kulungan. 

          Comment on Hoe raak ik over liefdesverdriet? by anoniem        
Begin dit jaar maakte ik een einde aan een relatie van tien maanden met een man van wie ik dacht oud te worden. Ik hield ongelooflijk veel van hem en hij ookj van mij. Maar twijfels, angst, ongerustheden, ons verleden ... zat ons in de weg. En hoe graag we ook wilden, het lukte ons niet. En dan moet je harde keuzes maken. Want hoe moeilijk het ook is om weg te gaan bij iemand van wie je houdt, jezelf trouw blijven is wel belangrijk. Berusten in een situatie waarin je eigenlijk niet gelukkig bent, doet je op lange termijn veel meer pijn. En ook al ben ik degene geweest die er een einde aan heeft gemaakt, ik heb enorm veel liefdesverdriet. En ik heb alle fasen doorlopen: de eerste dagen was ik letterlijk ziek van verdriet, dan kwam de woede op hem, want hij was in mijn ogen ineens de schuldige van alles wat er mis ging, terwijl dat natuurlijk niet zo is. Daarna kwamen de twijfels, maakte ik wel wel de juiste keuze. En ja, ik heb hem ook in een dronken bui berichtjes gestuurd. Maar nu vind ik naast het verdriet, wel rust. We hebben afscheid genomen. Ik heb hem een heel lange brief gestuurd met daarin alle mooie herinneringen, maar ook d dingen die er misliepen. Het hielp me om in de voorbereiding van dat afscheid alles op te schrijven, alles wat in me opkwam over onze relatie, schreef ik op in een mooi boek. En op die manier kreeg ik een heel helder verhaal en wist ik weer dat ik de juiste keuze had gemaakt. En nu alles achter de rug is, het afscheid, de laatste spulletjes zijn opgehaald, overvalt me een enorm gevoel van rust. Ik ben verdrietig, maar ook opgelucht. Want ook al was er een heel sterk verlangen en hoop dat alles wel weer goed zou komen, wist ik dat dat valse hoop was. De redenen om te breken, waren te sterk. En verder gaan of het terug goed maken, zou ons allebei veel meer verdriet gebracht hebben. Want op ons leeftijd (alletwee half de dertig), verander je niet meer. Ik ben ervan overtuigd dat je aan bepaalde dingen kan werken, maar karakters en persoonlijkheden kan je niet veranderen. Dus uiteindelijk heb ik een heel moeilijke keuze gemaakt met in het achterhoofd dat ik dit doe om op termijn weer gelukkig te kunnen zijn. Want ongelukkig zijn in een relatie ... bezorgt je alleen veel pijn en verdriet. En ook al zijn er mooie momenten geweest, als het fundament niet goed zit, moet je stoppen, hoe hard het ook is. Dus aan allen die nu een enorm verdriet voelen, het wordt beter. Daar moet je je echt aan vasthouden. Ik voel nu al dat het beter gaat. Ik lach weer, ben meer ontspannen en ook opgelucht; want ik heb geen twijfels, zorgen, ongerustheden ... over mijn relatie meer. En ik heb nog steeds verdriet, en dat laat ik ook toe, maar ik weet dat het er over een tijd weer heel anders gaat uitzien voor mij. Dat ik terug gelukkig ga worden. Eerst met mezelf en hopelijk op termijn met een man die wel goed bij me past en die ik mijn volledige liefde kan geven en waarvan ik ook volledige liefde kan ontvangen. Dus kop op iedereen! Het komt echt wel goed!
          #SocialStoriesB2B: 8 inspirational content ideas!         

Sanne Heerink, sr. strateeg bij Social Inc. gaf een presentatie over B2B content tijdens ’Social Stories B2B’. Content is van groot belang voor B2B organisaties. Content helpt je vindbaar en herkenbaar te zijn als autoriteit. Content voegt waarde toe voor nieuwe en bestaande klanten. Content helpt je bij het versterken van relaties en opbouwen van een eigen publiek op social media. Maar waarom is B2B content vaak zo saai, droog en product gedreven? Het kan ook anders! Laat je inspireren door 8 prikkelende content ideeën voor de B2B markt. Cases van o.a. ABN AMRO, Cisco, General Electric en Coolblue. Heb jij aanvullingen? Deel ze in de comments!
          Opening Sugaridoo Studio        
Afgelopen zaterdag was het zover, de opening van Sugaridoo Studio. Irene van Sugaridoo ken ik via Instagram en toen ik hoorde dat ze haar eigen studio in Rijswijk ging openen moest ik daarbij zijn!


Nu was ik een tijdje geleden al langs geweest, de studio zit voor mij op loop afstand dus waarom niet. Toen was Irene nog druk aan het klussen en beloofde ze dat de volgende keer dat ik zou komen ze stoelen zou hebben. Ik kan je vertellen, die had ze afgelopen zaterdag wel hoor ;-)


Ik kon natuurlijk niet met lege handen aankomen, dus wikkelde ik een reep Tony's in een gehaakte slinger naar het patroon van Silly Old Suitcase. Ik kreeg een filmpje van Irene waarbij ik zag dat ze hem inmiddels heeft opgehangen in de studio :-D


De studio is in een mooie lichte ruimte en staat vol met kleur van bolletjes katoen


maar ook van lapjes om mee te quilten en paper piecing.


De moeder van Irene gaf een demonstratie in de paper piecing techniek, hij lijkt mij zo gaaf om een keer uit te proberen! Zeker nu ik sinds kort ook af en toe creatief ben achter de naaimachine, maar ja de tijd schiet er nog even bij in...


Ook alle leuke ontwerpen van Irene waren in de studio te vinden. Ze doet echt van alles, amigurumi's haken, quilten, paper piecing maar ook borduren :-D


Het is echt een happy place geworden met al die mooie kleuren en prachtige materialen.


En genoeg ruimte om gezamenlijk te zitten en creatief bezig te zijn. Er lag bij de opening een patroontje klaar om te haken en dat heb ik dan ook lekker zitten doen :-D Helaas had ik niet genoeg tijd om hem af te haken, maar Irene gaat nog zijn 4 pootjes haken en hem dan in elkaar zetten. Ik haakte voor het eerst met de Super Must Have van Yarn en Colors dus je ziet wel dat ik een iets kleinere haaknaald had mogen pakken zodat het haakwerk wat dichter wordt. Al doende leert men ;-)


Ik vond het een gezellige middag en zal binnenkort zeker bij een 'Let's craft together' ochtend aanwezig zijn! De goodie bag die ik mee naar huis mocht nemen was ook nog eens goed gevuld met een quiltblad, 3 verschillende patronen van Sugaridoo, knoopjes, steekenmarkeerders, klemmetjes zodat je niet hoeft te spelden en garen van Yarn and Colors. Hopelijk heb ik snel de tijd om ermee aan de slag te gaan ;-)


Liefs,
Mriek
          1681 squares - Hoe is het met Yoshi?        
Vorig jaar schokte ik een hoop mensen door het delen van deze foto:


En nog steeds heb ik geen seconde spijt dat ik het heb gedaan.

Van Mario maakte ik een kleine deken zoals je hier terug kan lezen. En weet je wat zo gaaf is, mijn dochter heeft er heerlijk onder liggen slapen nadat ze geboren was.


Maar hoe zit het dan met het Yoshi deel?


Yoshi mistte nog een paat vierkantjes die ik erbij  moest haken.


Daarna kreeg hij eenzelfde rand als de Mario deken had gehad, alleen dan met oranje.


En toen was ook Yoshi klaar! Yoshi hebben wij cadeau gegeven aan onze game vrienden die vorig jaar een dochtertje kregen.


Hier waren ze voor de laatste keer bij elkaar, maar wat voelt het goed dat ik de schaar in dit project heb gezet en zo toch nog twee babydekentjes heb kunnen maken.

Liefs,
Mriek
          Beer voor Uk        
Toen ik er vorig jaar achter kwam dat ik zwanger was wilde ik natuurlijk graag zelf een knuffeltje voor de kleine Uk haken. Het boek 'Gehaakte lappenpoppen' van Sascha Blase-van Wagtendonk was net uit en leek mij ideaal voor de kleine.


Wij hebben iets met beren, dus het moest een beertje worden. Helaas staat er geen beren patroon in het boek, wel een pandabeer. Die heb ik iets aangepast naar eigen smaak om zo een beer te krijgen. Het garen kwam ik tegen in een aflevering van Koffie en Wol TV, Phil opera van Phildar. 100% katoen dus ideaal voor de kleine spruit.


Het was de bedoeling dat dit het eerste zou zijn dat klaar was voor Uk. Je leest goed dat het de bedoeling was, uiteindelijk waren haar kamer en een aantal gehaakte dekens eerder af dan haar beer xD


Een maand voor de uitgerekende datum was beer af en lag hij klaar voor Ukkie.


Gelukkig maar, want mevrouw kwam al wat vroeger dan gepland om de hoek kijken :-)
Gehaakte lappenpoppen 2 kwam rond dezelfde tijd uit als Uk werd geboren en daar staan allemaal truitjes en jurkjes in voor de lappenpoppen. Mijn eerste haakwerkje na de bevalling was dan ook een geel truitje voor de beer van Uk.


Van Sinterklaas kreeg Uk nog twee jurkjes voor beer, een rode Kerstjurk en een blauwe jurk met paars hartje.


En inmiddels is er ook een reserve beer, die kon niet uitblijven. Wel lastig om de uitdrukking op het gezichtje en de oren hetzelfde te krijgen als bij de 'echte' beer. Ook is het hoofd van reserve beer wat steviger opgevuld dan bij de 'echte', maar hopelijk raken we er nooit een kwijt.


Wat ik graag voor Uk erbij zou willen haken is een hele familie. Dus nog een grote beer en twee mini's en een berg kleertjes zodat ze er lekker mee kan spelen. Ukkie's eigen beren familie. Ik droom nog even verder ;-)

Liefs,
Mriek
          Rompers versieren met textielstiften        

Wat is er nou leuker om te geven op een babyshower dan een cadeau waar de aanstaande papa en mama wat aan hebben en wat ook nog een persoonlijk tintje heeft? Ik vond ze zelf erg leuk om te krijgen, rompers versierd door de gasten op mijn babyshower. De babyshower was alweer bijna 9 maanden geleden, maar Uk heeft nog niet alle rompers gedragen want ik kreeg ze in verschillende maten. Leuk om zo weer aan een leuke dag herinnerd te worden als je er een uit de kast pakt!


Zelf ging ik ook voor een zwangere vriendin aan de slag met textielstiften en witte rompers. Ik baalde alleen een beetje van het resultaat die je hierboven kan zien. Allemaal vlekken bij 'poepie monster' en ook bij de mond en de ogen. Dit kan beter dacht ik bij mezelf en de oplossing, die is eigenlijk best simpel :-)


Je hebt nodig:
- textielstiften
- witte romper
- knijpers
- dik karton die in de romper past


Doe het karton in de romper


Trek de bovenkant van de romper goed strak rond het karton en zet aan beide kanten vast met een knijper


Trek de rest van de romper ook goed strak rond het karton en zet met knijpers aan beide kanten vast


En nu kan je met je textielstiften gaan tekenen en/of schrijven. Ik ging voor de tekst 'papa + mama = ik'.


Zoals je kan zien heb je zo een stuk minder uitlopers en krijg je een veel mooier resultaat!
Check nog even bij de gebruiksaanwijzing van de textielstiften of je je werkje moet fixeren. Zou zonde zijn als het vervaagt of eraf gaat in de was.


Wees creatief met je teksten, zo kan je papa en mama natuurlijk ook prima vervangen door de namen van de aanstaande papa en mama. Persoonlijker kan niet ;-)


Natuurlijk kan je deze werkwijze ook gebruiken als je T-shirts wilt versieren met textielstiften. Of een kussenhoes, of een tas of wat anders natuurlijk :-D

Liefs,
Mriek
Print Friendly and PDF
          Week van de mediation        

Mediation. Weet u wat dat is? Ik heb het eens aan willekeurige bezoekers gevraagd op een bedrijven beurs in Zwolle. En ik kreeg de meest uiteenlopende antwoorden. Het leukste antwoord vond ik: Mediation? Dat is toch als je met je ogen dicht aan niks denkt? Nee, dat is meditatie, of tenminste een hele versimpelde samenvatting? Lees meer »

Het bericht Week van de mediation verscheen eerst op Scheidingswijze.


          Erfrecht / Martin-Jan van Mourik        


Titel: Erfrecht
Auteur:  Martin-Jan van Mourik
Jaar: 2013

Klik hier voor het boek in de HvA-catalogus


In deze zesde druk is uiteraard de recente literatuur en jurisprudentie verwerkt. Voorts werd meer aandacht geschonken aan de negatieve nalatenschap en aan de erfrechtelijke positie van wilsonbekwamen. Ook het 'levenstestament' werd niet vergeten. Eindelijk kreeg ook het internationaal privaatrecht (weer) de plaats die het verdient.

Casusbehandeling is bij de gedegen bestudering van het erfrecht schier onmisbaar. Het aantal casus, voorzien van antwoorden, steeg tot 76.

Bron


          Welkom op de nieuwe website        

Hoera! Onze gloednieuwe webwinkel is live
Maanden van bloed, zweet en tranen van verdriet en vreugde liggen achter ons. Evenals de groene muur zoals de homepage van de oude SURFspot vaak werd genoemd. Een nieuwe, frisse en moderne webwinkel waar je veel makkelijker je producten kunt vinden en waar je kunt rondneuzen voordat je hoeft in te loggen. Daarnaast is SURFspot nu ook in het Engels en is het assortiment uitgebreid met cloudproducten (voorheen te krijgen in de aparte SURFspot Cloudstore).

We zijn ontzettend benieuwd naar wat jij ervan vindt. Neem snel een kijkje en we horen ’t graag (info@surfspot.nl of via het feedbacklabel op de website).

 

Productkluis
ls je inlogt zal je zien dat jouw productkluis leeg is. Dat komt omdat we de producten niet mee konden migreren. Als je de afgelopen twee jaar een product bij ons gekocht hebt, ben je hierover gemaild in Januari. Mocht je nog een product van ons hebben wat nog een lopende licentie heeft waarvan je geen downloadlink of installatiecode meer hebt, dan kun je mailen naar info@surfspot.nl. Wil je dan wel je e-mailadres en bestelnummer meesturen?

 

Dag oud, hallo nieuw

 

 

 


          Door: CiNNeR        
@Redstar: je insinueert nu dat ik bewust artikelen overneem, er aan verdien of ander gewin bij heb en wat ik elders al zag, dat ik geen bronvermelding gebruikt zou hebben. Je bent een van mijn vaste lezers en weet toch wel dat ik geen artikelen verzamel en dat ik geen enkel gewin heb bij mijn log. Buiten dat ben ik juist 'gepakt' omdat ik een zeer uitgebreide bronvermelding heb gedaan, met titel, subtitel, bron en verwijzing. Dan nog zit ik juridisch fout en heb dat vanaf de eerste seconde aangegeven. Vraag me wel af of het op deze manier had gemoeten. Ik kreeg niet de kans mijn fout recht te zetten, keek tegen dreiging van zwaar oplopende kosten aan als ik dat geld niet meteen betaalde. Wat het meest zure is, is dat de kranten destijds zonder toestemming goed gebruik hebben gemaakt van citaten van een collega weblogster die er zelfs mee gelasterd werd (maar geen geld heeft voor een dure advocaat), ik mijn inzendingen totaal uit context gerukt geplaatst zag, onterecht beschuldigd werd van sturen van haatmail en naar aanleiding daarvan dit interview had geplaatst. Niet in delen, niet zelf herschreven maar letterlijk geciteerd om het stuk geen geweld aan te doen zoals andersom doorlopend wel gebeurd. Had ik een nieuwslog geweest, had het gemogen. Had ik er mijn gal flink omheen geschreven ook. Enfin, ik heb het geld geleend en betaald en zal niet beweren dat ik het juist heb aangepakt. denk wel dat het goed is dat er zoveel aandacht voor is. Driekwart van de webloggers plaatst wel eens een songtekst die bij het humeur past, een gedicht omdat het zo prachtig is of een nieuwsbericht omdat men graag wil dat het echt gelezen wordt. Ook al zijn het zaken die overal opvraagbaar zijn, de weblogger zit toch fout. En dat is goed om te weten.
          Autism Speaks Selects Prometheus Research to Develop Integrated Data Management System        

Autism Speaks announced a partnership with its Autism Genetic Resource Exchange (AGRE) program and Prometheus Research to build a data

May 10, 2012

NEW YORK, NY (May 10, 2012) – Autism Speaks today announced a partnership with its Autism Genetic Resource Exchange (AGRE) program and Prometheus Research to build a data management system that will support the integration and centralization of several of Autism Speaks leading data and biospecimen repositories. This expansion will provide the research community with access to extensive clinical data, tissue, and biospecimens from over 15,000 individuals with autism spectrum disorder (ASD) and their relatives from around the world. By building capacity to develop and support more robust web-based data collection and management tools, Prometheus Research will further bolster AGRE’s role as an international data coordination center (DCC). The AGRE DCC currently houses some of the largest genetic and phenotype datasets for use in scientific research and this partnership with Prometheus will allow the AGRE DCC to ensure maximum accessibility to Autism Speaks’ signature resources.

The AGRE collection is regarded as a major genetic resource for the study of ASD, as evidenced by the productivity of the researchers using AGRE over the last 15 years. Since its inception, over 400 researchers from 36 countries have used the resource generating over 200 scientific papers. Virtually every significant ASD genetic finding in the last decade has benefitted from the resource, attesting to its importance and utility to the field. Through a 2010 NIH award, AGRE also shares data with the National Database for Autism Research (NDAR).

Prometheus Research, a leading provider of data management services for behavioral and biomedical research, will create a more robust infrastructure that will provide Autism Speaks with a centralized hub to manage data that maintains the flexibility to incorporate new studies and new significant results such as genetic, EEG and imaging data. The Prometheus Research Exchange Database (RexDB®) platform lends itself to data analysis across collections to assist in the AGRE DCC’s mission to accelerate the pace of autism research. In addition, they will also develop a web-based system that will allow research participants to more easily participate in studies via user-friendly web-based technologies. Current and future studies using the AGRE DCC will benefit from the technology developed through this partnership and will contribute further to NDAR to create an even more comprehensive database for autism research.

 “We’re very excited to begin working with Autism Speaks, a premier autism research and advocacy organization. This project will enable wider integration of Autism Speaks’ valuable research data and enable them to re-use the data in multiple ways.” said Dr. Leon Rozenblit, President and CEO of Prometheus Research.

Prometheus Research’s domain expertise in autism and related disorders makes it an ideal partner for Autism Speaks. Prometheus has supported or collaborated on some of the largest and most ambitious autism research endeavors in the world, including the Simons Simplex Collection and the National Database for Autism Research (NDAR). The tools and processes they’ve helped develop in the areas of study governance, data collection, data curation, data distribution, and data persistence are now considered best practices for collaborative research, and are already in use at places including the Yale Child Study Center and the Marcus Autism Center .

 “AGRE’s dedication to collaboration and data sharing has accelerated the pace of autism research significantly over the last decade,” said Autism Speaks Vice President for Clinical Programs Clara Lajonchere, Ph.D. “We strive to utilize technology that will meet the emerging needs of science and feel that the team at Prometheus Research has developed the tools that will help us achieve our goals.”

About Autism
Autism is a general term used to describe a group of complex developmental brain disorders – autism spectrum disorders – caused by a combination of genes and environmental influences. These disorders are characterized, in varying degrees, by social and behavioral challenges, as well as repetitive behaviors. An estimated 1 in 110 children in the U.S. is on the autism spectrum – a 600 percent increase in the past two decades that is only partly explained by improved diagnosis.

About Autism Speaks
Autism Speaks is the world’s leading autism science and advocacy organization. It is dedicated to funding research into the causes, prevention, treatments and a cure for autism; increasing awareness of autism spectrum disorders; and advocating for the needs of individuals with autism and their families. Autism Speaks was founded in February 2005 by Suzanne and Bob Wright, the grandparents of a child with autism. Mr. Wright is the former vice chairman of General Electric and chief executive officer of NBC and NBC Universal. Since its inception, Autism Speaks has committed over $180 million to research and developing innovative resources for families. Each year Walk Now for Autism Speaks events are held in more than 95 cities across North America. To learn more about Autism Speaks, please visit www.autismspeaks.org.

About Prometheus Research
Prometheus Research provides data management services and web-native data-management software to biomedical researchers investigating autism and other neurodevelopmental disorders. Its team specializes in designing and building systems capable of accelerating complex interdisciplinary research and of multiplying the value of hard-won research data. Prometheus staff are consummate innovators, and Prometheus technology powers some of the most ambitious and important research endeavors in autism, including the Simons Foundation Autism Research Initiative (SFARI). Many of these innovations also are made available to the open source software community, most notably HTSQL, an instant Web interface for databases, and the Research Exchange Database, RexDB®. To learn more about Prometheus Research, please visi